เสร็จแล้วก็เอาไปแขวนไว้บริเวณที่จัดไว้ให้
ไปซะแล้ว เงิน 240บาท แต่ถ้าคำขอเป็นจริงก็คุ้มนะครับ บางคนอาจบอกว่าเปลือง แต่ผมว่าเป็นความสุขทางใจอย่างหนึ่งนะครับ
มาขอพรถึงญี่ปุ่นเลยนะเนี่ย

ลองสำรวจดู มีของคนไทยด้วยนะเนี่ย ของเราจะมีใครมาเห็นรึเปล่าเอ่ย
แต่ถ้ามาคราวหน้าเค้าคงเก็บไปหมดแล้วนะครับ เพราะวันๆนึงมีคนมาแขวนไว้เยอะมาก

ขอพรเรียบร้อยก็หาทางลงมาที่สายน้ำ3สายที่เห็นเมื่อครู่ ผ่านบริเวณนี้ดูน่าเข้าไปชม แต่มีที่กั้นอยู่ คงจะปิดแล้ว ไม่รู้ข้างในเป็นอะไรครับ

เจอแล้วครับทางลง เป็นบันไดที่ยาวมากๆ แต่เดินลงค่อยยังชั่วหน่อย

ลงมาก็เจอเลยครับ บริเวณที่น้ำใสจากแหล่งน้ำบนภูเขา ไหลลงมา3สาย สมดังชื่อ วัดน้ำใส
ผู้คนมาต่อคิวดื่มน้ำกันไม่ขาดสาย

ดูกันชัดๆ บริเวณที่สายน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้ง3ไหลลงมา เป็นน้ำใส หรือน้ำบริสุทธิ์ ที่สามารถดื่มได้
และมีความเชื่อว่า ถ้าได้ดื่มน้ำแต่ละสายก็จะประสบความสำเร็จในด้านต่างๆครับ

ถ้าผมจำไม่ผิด(ถ้าผิดขออภัยครับ) ควรเลือกดื่มน้ำแค่สายเดียวในแต่ละครั้ง
โดยแต่ละสายคือ ด้านการเรียน ด้านความรัก และด้านสุขภาพ ตามลำดับ
กระผมก็เหมือนชาวไทยทั่วๆไป ดื่มมันซะ3สายเลย ปรากฏเขาบอกว่า ถ้าดื่มหลายสายก็จะไม่ได้ผล แป่ว

ตรงนี้เป็นบริเวณที่ต่อคิวขึ้นไปดื่มน้ำครับ ตรงซุ้มจะมีถ้วยของทางวัดขาย แต่ขณะนี้ปิดซุ้มเก็บของหมดแล้วเพราะได้เวลาปิดพอดี
ผมก็ซื้อทันเป็นคนสุดท้ายพอดีอย่างเฉียดฉิวเลย

ถ้วยที่ว่าหน้าตาแบบนี้ครับ เอาไว้รองน้ำกิน แล้วเก็บเป็นที่ระลึกกลับบ้านได้เลย จะได้ไม่ไปปนกับคนอื่น
โดยเวลารองเอาถ้วยใส่กระบวยที่เขามีให้อีกทีนึง

โฟกัสที่ถ้วยอีกที มีอักษรญี่ปุ่นดูขลังดีด้วยครับ ถ้าไม่ใช้ถ้วยก็ต้องดื่มจากกระบวยเหมือนชายตรงกลางในรูปครับ
แต่ถ้าใช้ถ้วยก็เอาใส่กระบวยไปรองน้ำ แล้วหยิบถ้วยออกมาดื่มอีกที

ราคาถ้วยละ 200 เยน เท่านั้น (60 บาท) ใครไปก็แนะนำให้ซื้อครับ ไม่แพงมาก เป็นที่ระลึกได้ด้วย

ถ้าดื่มจากกระบวยก็ไม่ต้องกลัวไม่สะอาดครับ เพราะมีระบบฆ่าเชื้อด้วยแสงUV UltraVioletครับ

ถึงคิวเราดื่มน้ำซะที ว่าแล้วก็ดื่มไปทั้ง3สาย ด้วยความไม่รู้ว่าให้ดื่มสายเดียว เห็นคนก่อนหน้าเราก็ดื่ม3สายนี่นา
ไม่เป็นไรครับ ไว้มาใหม่คราวหน้า
ดื่มไปแล้วรู้สึกว่าน้ำจะสะอาดบริสุทธิ์มากๆ ไม่มีกลิ่น แลรู้สึกสดชื่นดีครับ สมชื่อวัดน้ำใสจริงๆ

เวลาใกล้จะ6โมงเย็นแล้ว ได้เวลาปิดของทางวัด ก็ต้องเดินทางกลับแล้ว
รู้สึกว่าการได้มาที่นี่เป็นความประทับใจลำดับต้นๆของการมาเกียวโตเลยจริงๆครับ มีอะไรให้ชม ให้ประทับใจหลายๆอย่าง
วิวทิวทัศน์ บรรยากาศก็ร่มรื่น ได้ขอพร ดื่มน้ำบริสุทธิ์จากธรรมชาติ บรรยายไม่หมดครับ ใครได้ชมภาพก็คงจะอยากมาด้วยตัวเองนะครับ
ระหว่างที่เดินทางออกมา ก็มีอะไรให้ชมอีกเล็กๆน้อยๆ

ป้ายหินญี่ปุ่นครับ เขียนว่าอะไรใครรู้บอกด้วยครับ

อันนี้น่าจะเป็นป้ายสุสานครับ น่าจะเป็นเด็ก มีชุดเด็กสีแดงด้วย

ส่งท้ายกับวัดนี้ด้วย เจดีย์ท่ามกลางแมกไม้ครับ ได้เวลากลับจริงๆแล้ว Bye Bye Kiyomizu Dera

เวลาประมาณ6โมงเย็นพอดี เดินลงมาทางเก่าครับ แต่คราวนี้เดินลงเขา ไม่เมื่อยเท่าไหร่ มองลงไปเห็นวิวเกียวโตยามเย็น

ร้านต่างๆก็ทยอยกันปิดบ้างแล้ว แต่ยังมีบางร้านที่เปิดอยู่
ลองเดินมาอีกซอยนึงใกล้ๆซอยเดิมที่เดินขึ้นมาตอนแรก
(ขากลับให้เดินลงไปซอยไหนก็ได้ที่เป็นทางลงเขา สุดท้ายจะไปโผล่ถนนใหญ่ที่มีรถเมล์เองครับ)
ก็เจอร้านนี้ครับ คนมุงกันเยอะดี Dipper Dan เป็นร้านเครปนั่นเอง

ดูตัวอย่างน่าร้านซิครับ แล้วผมจะอดใจไหวได้อย่างไร เดินมาเหนื่อยๆเริ่มหิว ก็เลยต้องแวะเข้าไปซื้อซะหน่อย

ร้านนี้นอกจากเครปแบบต่างๆแล้วยังมีไอศครีมด้วยครับ มีให้เลือกมากมายหลายรสเลย น่ากินไปหมด

นี่ครับ มีไอศครืมให้เลือกมากมายหลายรสเลย

บรรยากาศที่Counter ตัวอย่างในรูปด้านหลังดูน่ากินมากครับ

และก็ได้มาแล้ว เครป สตรอเบอรรี่ ราดช็อคโกแลต ใส่วิปครีม ในราคา 400เยน = 120บาท
คิดดูแล้วก็แพงใช่เล่นแฮะ เผลอซื้อด้วยความหิว แหะๆ
รสชาติก็ใช้ได้ครับ แต่ไม่ถึงกับอร่อยมากอย่างที่หวังไว้ และรู้สึกวิปครีมจะเลี่ยนๆนิดนึง แต่โดยรวมก็โอเคครับ
(ไม่โอเคได้ไง ตั้ง120บาท)

ระหว่างกินไปก็ชมสินค้าแถวๆนั้นไปด้วยครับ

อย่างร้านขายหน้ากากนี่มีแต่ตัวละครดังๆที่เรารู้จักทั้งนั้น แต่ที่น่าแปลกคือ ข้างให้อุลตร้าแมน มีตัวที่เป็นหุ่นขายของหน้าร้าน
ที่เราเจอตอนไปDotonboriที่โอซาก้าด้วย(ถ้าใครจำได้) ดังเหมือนกันนะเจ้าหุ่นนี่(คนใส่แว่นใส่หมวกและชุดแดงๆขาวๆ)

เจอรถเล็กอีกแล้ว น่ารักดี เหมาะแก่การใช้ในเมืองนะครับ
ขอนั่งลงไปด้วยคนสิคร้าบบบบบบ

รถเมื่อกี๊ไม่ให้นั่ง นั่งรถนี้แทนก็ได้ ฮึ่มๆ
แต่ค่ารถลากลงเขาไปเท่าไหร่น้อ ไม่อยากจะคิด ว่าแล้วก็เดินเองดีกว่าครับ เอ้า ลุย

เดินลงมาตามทางเดิน ลงเขามาเรื่อยๆครับ มีคุณป้าในชุดกิโมโน เดินนำหน้า

ลงมาถึงถนนใหญ่จนได้ครับ ใช้เวลาเดินประมาณ10นาทีครับ แล้วก็ข้ามถนนไปอีกฝั่ง เพื่อขึ้นรถเมล์สาย207กลับสถานีเกียวโต

ตอนแรกวางแผนว่าจะไปย่าน Gion เพื่อไปดูเกอิชาหรือไมโกะ(เกอิชาฝึกหัด) เดินไปมา
แต่คิดว่าคงจะดึกไปและไม่ทันรถที่จะเข้าโตเกียว
เพราะนั่งรถไฟชินกันเซ็นไปโตเกียวต้องใช้เวลาอย่างน้อย3ชม. ถ้าออกเดินทาง2ทุ่ม ไปถึงก็5ทุ่มกว่าแล้ว
เลยคิดว่าคงจะไปอีกที่เดียวที่อยากไปมากๆ นั่นคือศาลเจ้า Fushimi Inari ที่มีเสาโทริอิสีแดงๆเป็นพันๆต้น
การเดินทางไปโดยรถเมล์นั้นลำบาก ไม่มีป้ายที่ลงใกล้ๆและเริ่มอยู่นอกเขตเมือง เดินทางโดยJR จะสะดวกกว่าครับ
ก็เลยนั่งรถเมล์กลับไปตั้งต้นที่สถานีเกียวโต เพื่อต่อรถไฟJRครับ

รอคิวรถสาย207ที่ป้าย ไม่นานรถก็มาครับ

นั่งรถชมแสงอาทิตย์ยามเย็นของเกียวโตไปเพลินๆครับ สวยไปอีกแบบ มีอาคารแปลกตาดี