ผ่านประตูชื่อนี้ครับ Hagashiotemon

ยังไม่ถึงปราสาทครับ มีกำแพงหลายชั้นเหลือเกิน เพราะว่าเป็นปราสาทโชกุนนั่นเอง จะเข้าจะออกไม่ใช่ง่ายๆ
เดินผ่านทางนี้ครับ พื้นเป็นหินเล็กๆ และอากาศตอนนี้ร้อนมากๆแดดแรงมากๆ
เห็นครูพาเด็กมาทัศนศึกษาอีกแล้ว หมวกเหลืองเชียว

แถวๆนี้มีป้ายนี้ครับ ให้ลองกดปุ่มดู เลือกตามภาษา ก็จะมีคำอธิบายก่อนเข้าชมปราสาท
ว่าปราสาทมีที่มาอย่างไร ประมาณนั้น

อันนี้คุณครูกำลังดูแผนที่แล้วชี้ให้เด็กๆดูกัน

ขณะเดินเข้าไป เจอสาวน้อยมาในชุดกิโมโนด้วยครับ น่ารักดี

เข้ามาถึงกำแพงชั้นในครับ ก็พบกับประตูทางเข้า อันนี้จะดูหรูหราหน่อยครับ ต่างกับประตูอันแรกๆที่ผ่านมา

ดูลวดลายที่ประตู ดูสวยงามและดูขลังดีครับสมเป็นปราสาทโชกุน

พอผ่านประตูเมื่อสักครู่เข้ามาก็จะพบลานหินกว้างๆ และตัวปราสาทครับ เป็นปราสาทเตี้ยๆครับ แต่ก็ดูสง่างามมากๆ
ตรงนี้เหมาะแก่การตั้งขาตั้งกล้องเพื่อถ่ายรูปครับ เพราะว่าด้านในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปนะครับ
ผมเองก็ตั้งกล้องถ่ายรูปเป็นที่ระลึกบริเวณนี้อยู่พักใหญ่

พอถ่ายรูปด้านนอกจนพอใจก็เข้าไปในตัวปราสาทครับ ด้านในไม่ให้ถ่ายรูป

ก่อนเข้าไปจะต้องถอดรองเท้าไว้ในที่ที่จัดไว้เพื่อเปลี่ยนเป็นรองเท้า(คล้ายๆรองเท้าแตะ)สำหรับใส่เดินในปราสาท

ด้านในก็จะจัดแสดง โดยให้เราเดินไปตามทางเดิน จะเห็นห้องต่างๆภายในปราสาท
เดินวนไปตามทางที่เขาจัดไว้(จะเป็นทางบังคับ ไม่สามารถเดินไปไหนก็ได้ตามใจชอบ)
บางห้องก็มีหุ่นจำลองให้เราเห็นสถานการณ์ต่างๆ เช่น เวลาขุนนางประชุมกันเยอะแล้วมีโชกุนนั่งเป็นประธาน
ดูแล้วทำให้พอเห็นภาพว่าเมื่อสมัยก่อนในปราสาทนี้เขาทำอะไรกันบ้าง

ที่สำคัญและมีชื่อเสียงที่สุดของปราสาทนี้ หรือที่เรียกว่าพื้นนกไนติงเกล ก็คือ
ทางเดินจะเป็นพื้นไม้ขัดเงา เวลาเราเดินไปแต่ละก้าวพื้นจะมีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด แต่เสียงจะเล็กๆ
ฟังดูคล้ายเสียงนกไนติงเกลครับ ที่ต้องทำแบบนี้เพื่อให้ได้ยินเวลามีคนเดินไปมา
เพื่อป้องกันการลอบสังหารท่านโชกุนนั่นเอง

ลองฟังดูแล้วก็คล้ายๆเสียงนกจริงๆนะครับ
เดินชมบรรยากาศภายในปราสาทเพลินๆ แต่รองเท้าที่เขาจัดไว้ให้นี่เดินไม่ค่อยถนัดเลย
หรือเพราะเราใช้เท้ามากมาแล้ว2วันก็ไม่รู้ รู้สึกเมื่อยเร็วจังครับวันนี้

เดินชมภายในปราสาทประมาณ 15 นาทีก็ทั่วแล้วครับ แล้วก็ออกมาที่เดิม
อันนี้เป็นรูปตอนก่อนเข้าปราสาทครับ ที่ประตูมีลายแกะสลักสวยงามมาก

ดูลายชัดๆครับ ไม่แน่ใจว่าอะไร แต่น่าจะเป็นไก่ฟ้านะครับ(ไม่ก็นกฟินิกซ์ในตำนาน)
ดูไปคล้ายๆนกที่อยู่บนยอดปราสาททองKinkakuji สงสัยโชกุนสมัยนั้นนิยมมากๆ
(อันนี้ไม่ทราบรายละเอียดครับ ผู้รู้ช่วยแนะนำด้วยครับ)

ที่จริงยังมีสวนด้านหลังให้เดินชมอีกครับ แต่ผมว่าอากาศร้อนมากตอนนี้ ไม่อยากเดินตากแดดครับ
และยังต้องไปอีกหลายที่ เลยเดินออกมาทางเดิมครับ
ก็พบเด็กๆมาทัศนศึกษาอีกเช่นเดิม เยอะจริงๆครับ โพกหัวกันเป็นสีๆเลย นึกถึงสมัยเราเด็กๆแล้วไปทัศนศึกษาจัง

ออกมาจากบริเวณปราสาทด้วยความประทับใจครับ ให้8เต็ม10เลยครับ
ผมว่าใครมาเกียวโตก็ไม่ควรพลาดครับที่นี่ ลองมาฟังเสียงพื้นไม้นกไนติงเกลว่าเป็นอย่างไร
บรรยากาศรอบๆและในปราสาทก็คงความเป็นเอกลักษณ์และมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างยิ่งครับ
อาจจะคนละFeelingกับวเมื่อวานที่เน้นสวนสนุก คราวนี้มาเข้าปราสาทเข้าวัดซะแล้ว
แต่มาเที่ยวทั้งทีก็ต้องให้ได้หลายๆแบบนะครับ ทั้งแนวประวัติศาสตร์ สถานที่ และแนวบันเทิง สนุกสนาน
แต่ผมว่าหลายๆคนมาแนวของกินอร่อยๆแน่เลย ใช่มั๊ยเอ่ย

ออกมารอรถเมล์ที่ป้ายเดิมที่ลงมาเมื่อสักครู่ ตอนนี้ก็11โมงครึ่งแล้ว
เมื่อกี๊ตอนเข้าไปลานหน้าปราสาทตั้งกล้องถ่ายรูปเพลินไปหน่อยครับ รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจัง

โปรแกรมต่อไปที่จะไปวัดเรียวอันจิ ที่มีสวนหินให้ไปนั่งมองคงขอผ่านไปครับ
ว่าแล้วก็วางแผนเดินทางไปโปรแกรมต่อไปทันที นั่นคือ วัดทองKinkakuji
ใครที่มาโตเกียวห้ามพลาดด้วยประการทั้งปวงครับ

Dori = ถนน
Nijo dori = ถนนหน้าปราสาทนิโจ ครับ

ลองมาดูแผนที่กันอีกครั้งครับ
รูปแรกภาพมุมกว้างๆ เห็นว่าจากสถานีเกียวโตที่อยู่ทางใต้ เรามาที่ปราสาทนิโจ อยู่กลางๆหน่อย
และต่อไปจะไปที่ วัดทองKinkakuji อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือครับ

รูป2 จะเห็นว่าจากหน้าปราสาทนิโจ จะมีรถที่ไปถึงวัดKinkakujiโดยไม่ต้องต่อคือ สาย12สีฟ้าครับ
ก็นั่งรอรถที่ป้ายเดิมครับ
เห็นไหมครับดูแผนที่ง่ายมาก แต่สิ่งที่สำคัญคือ เวลาจะนั่งรถสายนั้นๆต้องดูให้ดีครับว่าจะต้องขึ้นฝั่งไหนของถนน
ถ้านั่งผิดฝั่งก็จะวิ่งไปอีกทางเสียเวลาแย่เลยครับ(ซึ่งมีครั้งนึงผมก็นั่งผิดจนได้ เดี๋ยวค่อยเล่าต่อครับ)

ระหว่างรอรถเมล์ ไม่รู้ว่าสาย12สีฟ้านี่จะมาเมื่อไหร่ ก็เห็นป้ายอันนี้ครับ

ที่ป้ายมีรายละเอียดเวลาเดินรถของรถเมล์สายต่างๆครับ ดีมากๆเลย
อันนี้เป็นของรถสาย12ครับ บ้านเราทำแบบนี้ไม่ได้แน่ๆ แต่บ้านเค้าค่อนข้างตรงเวลาครับ รถไม่ค่อยติด
ดูในแต่ละแถวครับ หัวข้อสีฟ้า สีเขียว และสีแดง
คิดว่าคงเป็นวันธรรมดา วันหยุดพิเศษ และ วันเสาร์อาทิตย์ แต่รอบรถก็จะคล้ายๆกันครับ
ดูแถวที่เป็นตัวเลขเดี่ยวๆก่อนครับ แล้วค่อยไปดูเลข2หลัก
จะเห็นว่ารอบแรกที่วิ่งผ่านป้ายนี้คือ 7.17น. ครับ รอบสุดท้ายของวันคือ 22.29น.
อันนี้จะมีประโยชน์สำหรับวางแผนเดินทางครับ
ส่วนของผมขณะที่รอประมาณ 11.33น. รอบที่จะถึงก็ 11.35 หรือ 11.50น.ครับ

รู้สึกว่ารถจะมาช้ากว่าที่บอกไว้ประมาณ5-10นาทีครับ แต่ก็ยังดีครับ
รถเมล์คงจะให้ตรงเวลาเป๊ะๆยาก แต่ถ้ารถไฟนี่ตรงแน่ๆครับ
แล้วก็ได้ขึ้นมาบนรถสาย12แล้ว
บรรยากาศภายนอกเมื่อมองจากในรถครับ

ดูแล้วเมืองเกียวโตเนี่ยเป็นเมืองที่มีส่วนผสมของวัฒนธรรมเข้ากับความทันสมัยดีครับ
มีวัดและสถานที่เก่าแก่มากมาย แต่ก็มีความเจริญในหลายๆด้าน

นั่งรถประมาณ20นาทีก็มาถึง ป้าย Kinkakuji-mae ครับ อย่าเผลอลงป้าย Kinkakuji-michiนะครับ จะเดินไกลกว่า
อีกรูปเป็นรถสาย12ที่เรานั่งมาครับ

เห็นป้ายนี้น่ารักดีครับ ประมาณว่า เจ้านายคร้าบ อย่าลืมเก็บอุนจิหนูด้วยนะก๊าบบบเพื่อความสะอาดของบ้านเมือง

ลงรถมาก็มองหาสี่แยกที่มียามยืนอยู่แบบนี้ครับ ชุดน้ำเงินเท่ห์เชียว
หรือถามคนแถวๆนั้น หรือ เดินตามที่คนเค้าเดินไปเยอะๆก็ได้ครับ

พอมาถึงสี่แยก มองเข้าไปจะเห็นทางเดินที่มีร่มไม้เยอะๆแบบนี้ครับ

มองย้อนกลับไปเห็นสี่แยกที่คุณยามยืนเมื่อสักครู่

ทางเดินเข้าไปครับ ร่มรื่นมากๆ มีนักท่องเที่ยวเยอะเหมือนกันครับ บางส่วนก็เดินสวนออกมา

บรรยากาศทางเดินเข้าไปอีกรูปครับ

และอีกรูปครับ เห็นว่าร่มรื่นมากๆ ต้นไม้2ข้างทางช่วยให้รู้สึกเย็นสบายแม้ว่าแดดจะค่อนข้างแรงในยามเที่ยงๆแบบนี้

มีแผนที่ให้ดูด้วยครับ จะเห็นว่ากว่าจะไปถึงบริเวณที่ให้ชมตัวปราสาทสีทอง ก็ต้องเดินไปไกลพอควรเลยครับ

นี่ก็ระฆังวัดครับในศาลาแบบญี่ปุ่น

อาคารส่วนหนึ่งของวัดครับ แต่ไม่ได้ให้เข้า

เจอเด็กญี่ปุ่นมาในชุดกิโมโนอีกแล้วครับ พร้อมท่ามาตรฐานเวลาถ่ายรูป(ชู2นิ้ว)

มาถึงบริเวณที่ซื้อตั๋วเข้าชมวัดทองKinkakujiครับ คนเยอะพอสมควรเลย
(เดินมาตั้งนานเพิ่งถึงที่ซื้อตั๋วหรอเนี่ย -_-''''')