ขอประทานอภัย ตอนแรกกะว่าจะมาทำรีวิวต่อเนื่อง แต่เนื่องจากว่า ติดภารกิจเรียนหนัก เลยอด
แถมกลับมาเปิดเวบดูอีกที (ประมาณว่า 1เดือนต่อมา) รีวิวเกี่ยวกับนิวซีแลนด์ขึ้นมาเป็นดอกเห็ดเชียว ฮิๆ
เอาเป็นว่า ขอแจมๆ ลงflight review ด้วยแล้วกัน เส้นทางเหมือนกับของคุณ Oakie แต่รายละเอียดของหมูพีชคงไม่แจ่มเท่า  

ต่อจากภาคที่แล้วกันเลยดีกว่า  http://www.hflight.net/forum/m-1208012235/ (BKK-SIN)

หลังจากคราวที่แล้ว เดินวกไปวนมาหาทางไปTerminal 3 ในที่สุดก็มีถึงแล้ว  

มาดูแผนที่หน่อย กันหลง จริงๆแล้วตอนที่ไป Terminal เพิ่งเปิดได้ซักพัก เจ้าหน้าที่เพียบ ถ้าหลงก็ถามเค้าได้เลย

Terminal 2 (พีชมีเพื่อนเป็นคนสิงค์โปร์อยู่คนนึง เจ๊แกไม่เคยรู้เลยว่า สนามบินประเทศเค้าเองเลิศขนาดไหน)

แว๊บเข้าไปห้องน้ำแปปนึง โห หรูเลิศ นี้ขนาดว่าถ่ายมาแค่มุมเดียวนะเนี่ย

ทีนี้ก็เดินหาlounge อยู่ทางซ้ายของป้ายห้องน้ำเนี่ยแหละค่ะ เพียงแต่ต้องขึ้นบันไดเลื่อนไปข้างบน        

บรรยากาศภายในlouge เงียบมากกก  คือแบบว่า ไม่กล้าเดินไปมามาก เพราะ staff เยอะพอสมควร เดี๋ยวเค้าหาว่าเราเป็นพวก terrorist

แอบถ่ายเครื่องดื่มมาได้นิดนึง แหะๆ (อุ๊บส์ เพิ่งเห็น Smirnoff รู้งี้น่าจะdrink ซักติ๊ดนึง โอ๊ะ ไม่ใช่และ ล้อเล่นค่ะ)

แอบส่องดูข้างล่าง  
Lounge นี้แบ่งเป็น 2 zones พอเดินเข้ามาในlounge เนี่ย เลี้ยวซ้ายจะเป็นของ Biz class ถ้าเลี้ยวขวาก็เป็นของFirst class/ suite

ถ่ายบรรยากาศภายในlounge กันต่อ ดูแล้วก็ classic สบายตาดี

โอ๊ะ ลืมไปรูปนึง

นั่งรออยู่หลายชั่วโมงเหมือนกัน กว่าเครื่องจะออกก็เกือบๆสองทุ่ม พอหกโมงกว่าๆก็เลยตัดสินใจไปรอหน้าเกทเลยดีกว่า        
ก่อนออกแวะเข้าห้องน้ำก่อน  

duty free ไม่มีตังค์ และไม่มีมือให้ถือค่ะ  (ไป-กลับนิวซีแลนด์ทีไร แบกของเยอะมากกกกก)

และแล้วก็โฉบมาเจอ(ปลายหาง)A380 ไม่ค่อยใหญ่อย่างที่คิดไว้แหะ

โล่งสนิท เจอ Qantas เพิ่งlanded

747 เพิ่งมาจาก Auckland

บรรยากาศภายในสนามบิน (จำได้ว่า ตอนถ่ายรูปครั้งนั้นลำบากมาก เนื่องจากใช้มือเดียวถ่ายรูปไม่ได้ เพราะว่ากล้องไม่มีระบบกันมือสั่นค่ะ)

พอมาถึงหน้าgate รอสแกน  เปิดอยู่แค่สองเครื่อง คนเยอะมากกกก
กว่าจะหลุดออกมาได้ เค้าประกาศ Biz class, pps, star alliance gold member เรียกขึ้นเครื่องพอดี
Boading at gate B3 ค่า flight นี้ codeshare with Lufthansaค่ะ

มาดูเส้นทางการบินกัน
ใช้เวลาบินประมาณ 10ชั่วโมงค่า

boading pass อีกรอบ คราวนี้เป็นใบล่าง

มาแว้วๆ น่าเสียดายไม่ได้นั่งติดหน้าต่าง  
Biz Class space bed หุหุ ได้นั่งแบบเต็มอิ่มซักกะที (ปกติเคยนั่งประมาณว่าครึ่งชั่วโมงก่อนเครื่องลง)

จอTV ของคนข้างๆ แล้วก็ Magazines trolley พี่แอร์เดินมา offer magazineบ่อยมาก ในที่สุดก็เลยหยิบ Time magazine มาอ่าน

สำรวจของกันดีกว่า
ปลั๊ก
remote control

seat control (ไม่รู้จะเรียกว่าอ่ะไรดี)

pre-departure drink เป็นน้ำส้มอีกแล้วค่า

ประตูเครื่องยังเปิดอยู่เลย

ที่ใส่magazine, etc;

แล้วก็ menu ลายนี้สวยกว่าลายแก้วแชมเปญ (จากรีวิวที่แล้ว) don't you think so?

หูฟัง, ที่ปิดตา แล้วก็ sock slippers

ระหว่างtaxi/take off ไม่มีรูปเลยเนื่องจากว่านั่งติดทางเดินแล้วก็บนเครื่องก็ปิดไฟ
จำได้ว่า taxi ผ่านA380 ทุกคนหันไปมองคอหมุน ขนาดสจ๊วตยังมองกันตาแป๋ว  
ตัดมาที่ Welcome drinkเลยแล้วกัน  คราวนี้เป็นน้ำแอปเปิ้ล  ของคนข้างๆ เป็นไวน์ขาว

มาเริ่มการกินเลยดีกว่า  ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็น เนื้อสะเต๊ะ
กว่าจะเสริฟ์ได้ก็ต้องรอซักพักนึงเหมือนกัน เนื่องจากมี turbulence ป่วนให้เสียวหัวใจกันเล่นๆ
เสริฟ์เสร็จระหว่างทานอยู่ก็มี turbulence อีกรอบ คราวนี้เล่นเอาน้ำกระฉอก มือนึงเลยจับแก้วไว้ อีกมือจับไม้สะเต๊ะทาน จะได้ไม่เสียเวลา (ว่าง่ายๆคือ ห่วงกิน)

ต่อด้วย เอ่อออ จำไม่ได้แล้วว่ามันเรียกว่าอ่ะไร เป็นอาหารของช่วงเทศกาลตรึษจีนเนี่ยแหละค่ะ
เวลาทาน พี่แอร์บอกว่าให้เอาน้ำมันแล้วก็ซอสอ่ะไรซักอย่าง (กระปุกพลาสติกที่อยู่ด้านซ้ายอ่ะค่ะ)ราด แล้วก็ตามด้วยผงcinnamon และพริกไทย
แล้วก็คลุกให้เข้ากัน

ถ่ายแยก
bread stick
ถ้าเป็นไปได้จะไม่ทานbread stickแล้ว  แข็ง~