สวัสดีอีกครั้งครับ ทุกท่าน วันนี้จะขอมา Review ขากลับจากภูเก็ต เสร็จสิ้นจากภารกิจการเยี่ยมเยียนคุณพ่อตา และคุณแม่ยายที่ตะกั่วป่ากันครับ

ขากลับนี้ เกิดความประทับใจหลายๆ อย่างในการเดินทางครับ จะเป็นอย่างไร มาติดตามชมกันได้เลยครับ

**หมายเหตุ: ความเดิมจากตอนที่แล้ว "ภารกิจเยี่ยมแม่ยาย BKK-HKT-BKK Business Class"
http://www.hflight.net/forum/m-1210518361/

ขากลับจากภูเก็ตมากรุงเทพฯ นี้ ผมได้จองไฟลท์ TG218 ไว้ เนื่องจากเวลาไม่ดึกเกินไป (ออกจากภูเก็ต 18.25) ซึ่งนั่นหมายความว่า บนเครื่องจะต้องมีอาหารบริการอย่างแน่นอน อีกประการหนึ่ง TG218 ในวันอาทิตย์ ใช้เครื่อง Boeing 747-400 บินด้วย ก็เลยอยากจะเสี่ยงดวงดูว่า จะได้นั่งเครื่องที่ทำการ retrofit ที่นั่งใหม่แล้วหรือยัง

ก่อนออกเดินทาง ขอเอาภาพชายทะเลคึกคัก อ.ตะกั่วป่า ในวันฟ้าหม่นมาให้ชมครับ

ออกเดินทางจะตะกั่วป่า โดยใช้บริการของน้องสาวผมเอง ที่มาทำงานอยู่ที่นี่ขับรถไปส่งครับ ออกมาตั้งแต่ 11 โมง (เครื่องขึ้น 6 โมงเย็นเนี่ยนะ  )

เลยขอขับรถไปเที่ยวในเกาะภูเก็ตกันก่อนแล้วกันครับ เวลายังเหลือเฟือ

"แอบถ่าย" แหลมพรหมเทพ  

ช่วงนี้ภูเก็ตอากาศไม่เป็นใจครับ ฝนตกๆ หยุดๆ ตลอด (ผบ.ทบ.ผมบอกว่า วันไหนฝนไม่ตกน่ะแปลก)

ขับรถขึ้นเขา ลงเขากันเล่น (ที่บ้านขุดบ่อน้ำมันเองรึไงฟระ) เพื่อฆ่าเวลา แวะห้างไป 2 ห้าง ทั้งจังซีลอน และเซ็นทรัล เฟสติวัล ก็จวนจะได้เวลาแล้วล่ะครับ มาถึงสนามบินตอน 4 โมงนิดๆ ไป Check-in กันเลยดีกว่า

จริงๆ แล้ว ผมได้ทำ i-Check in เอาไว้แล้ว โดยเลือกที่นั่ง 18A (Upper Deck) ไว้ แต่ก็มาถามเจ้าหน้าที่ตรงหน้า Counter อีกทีว่า Section First Class เปิดหรือเปล่า เพราะตอนที่ทำ i-Check in นั้นเลือกไม่ได้

เจ้าหน้าที่ตอบว่า "เปิดค่ะ" โอ๊ว...ใจผมก็ลิงโลดสิครับ งั้นขอเปลี่ยนเลยครับ ขอไปนั่งตรงจมูกเจ้า 744 หน่อยเถอะ (ไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้นั่งอีกมั๊ย)

ได้มาแล้วครับ Boarding Pass ที่นั่ง 2K ปกติแล้วถ้านั่งเครื่องขากลับจากภูเก็ตผมจะต้องนั่งฝั่ง ABC ตลอด เพราะไม่อยากนั่งมองทะเลเปล่าๆ แต่เที่ยวนี้ไม่สนล่ะครับ ถึงไม่ได้นั่ง Window Seat ก็ไม่ว่าอะไร ขอนั่งตรงจมูกเหอะนะ เค้าอยากนั่งตรงจมูกอ่ะ (อ้าวๆ บ้าไปแล้ว)

อ้อ ลืมบอกไปครับ ขากลับนี่ ผบ.ทบ กับ รองผบ.ทบ. (ลูก) ไม่ได้กลับมาพร้อมกับผมครับ วันอังคารน่ะแหละครับ ถึงจะกลับกัน แน่นอนตามนโยบายเดิม "Low Cost เท่านั้น"

หะแรกตอนที่กำลัง Check in อยู่ เหลือบไปเห็นป้ายแว๊บๆ บอกว่า Business Class Lounge กำลังปิดปรับปรุง ก็ใจแป้วเลยครับ ไหงงั้นล่ะ แต่พออ่านดูดีๆ อ๋อ "International Business Class Lounge" ครับ ที่กำลังปรับปรุง Domestic ยังใช้ได้เหมือนเดิม ผู้โดยสาร International ต้องไปใช้ห้องอาหารของการบินไทยแทนครับ

ร่ำลาคุณน้องสาวเป็นที่เรียบร้อย พร้อมให้โอวาทสั่งสอนพอเป็นพิธีก็ตรวจร่างกายเดินเข้ามาเลยครับ ตอนนี้คนยังน้อยอยู่เลย โล่งมาก

เดินเข้ามาข้างในสุดเลยครับ Royal Silk Lounge

ใน Lounge ยังไม่มีคนเลยครับ ไปสำรวจกันดีกว่า

อาหารว่าง....

...และเครื่องดื่ม

รับมาแค่นี้พอครับ คิชผัก, แซนด์วิชทูน่า, แซนด์วิชชีส และน้ำสับปะรด  

มุมอินเตอร์เน็ตครับ เอ๊ะ Hflight เปลี่ยนโฉมแล้วนี่นา

ยานพาหนะที่จะพาเรากลับกรุงเทพฯ วันนี้ครับ คุณ "เทพประสิทธิ์" (HS-TGP หรือ Golf Papa)

จากในข้อมูลใน Hflight นี่แหละ บอกว่า HS-TGP หรือ "เทพประสิทธิ์" นี้เป็นเครื่องที่ Retrofit ที่นั่งใหม่แล้ว เย้ เย้ ดีใจ และตื่นเต้น จังเลย ว้าว...

ได้เวลา Boarding แล้วครับ ตื่นเต้น ตื่นเต้น

มาดู Flight Information กันครับ
Flight: TG218
Route: HKT-BKK
Aircraft: Boeing 747-400
Registration: HS-TGP
ETD: 18.25
ETA: 19.40

มาถึงแล้วครับ ว้าว...My First Time

ที่นั่ง 2K ของผมครับ

หลังจากที่นั่งได้ซักพัก คุณพี่ Flight Attendent ก็เข้ามาสอบถามว่า "ไม่ทราบว่าจะขอเปลี่ยนที่นั่งได้มั๊ยคะ เนื่องจากมีผู้โดยสารขาเจ็บ ต้องใช้ไม้ค้ำนั่งบน Upper Deck กลัวว่าเค้าจะปีนขึ้นไปไม่สะดวก"

โธ่..ถัง ความหวังดับวูบ จะให้ผมตอบว่า "ไม่ได้ครับ" เหรอครับ มันก็ต้องได้อยู่แล้วแหละ พอลุกตามคุณพี่ Flight Attendent ไป ท่านผู้โดยสารท่านนั้นก็ขโยกขึ้นบันไดไป Upper Deck เรียบร้อยแล้วละครับ คุณพี่เลยหันมาบอกว่า "งั้นไม่เป็นไรแล้วล่ะค่ะ"

เฮ้อ โล่งอก

จากนั้นก็เริ่มซนล่ะครับ เหมือนเด็กเลยผมน่ะ ปิดนู่น ดึงนี่ กดนั่น วุ่นวายไปหมด พยายามจะดึงจอ PTV ขึ้นมาแต่ก็ไม่สำเร็จ ก็มีคุณพี่ Flight Attendent ผู้ชาย ใจดีมาก เดินมาแนะนำว่าต้องกดจอลงไปตรงๆ ก่อนแล้วค่อยดึงขึ้นมา แต่ระหว่าง Take off ช่วยเก็บจอด้วยนะครับ

คุณพี่ท่านยังถามผมอีกว่า "เป็นนักข่าวเหรอครับ เห็นถ่ายรูป"
ผม: "อ๋อ ไม่ใช่หรอกครับ จะถ่ายไว้ทำ Flight Review"
คุณพี่: "เหรอครับ ลงเวปไหนล่ะครับ"
ผม: "ก็ Hflight น่ะครับ"
คุณพี่: "อ๋อ ใช้ชื่อว่าอะไรครับ ผมเข้ามาอ่านบ่อย"
ผม: "ผมมือใหม่ครับ เพิ่มทำ Review ครั้งนี้ครั้งแรก"

แล้วก็ได้คุยอะไรต่อมิอะไรกับคุณพี่ท่านนี้อีกเยอะมาก ท่านเป็นคนที่มีอัธยาศัยดีมากๆ เลยครับ แต่เสียดายมากที่ผมไม่ได้ถามชื่อท่านเอาไว้

Pre Take off Drink เป็นชามะนาว+มะขามครับ (เลื่องลือมานานแล้วครับ ชาสูตรนี้ของการบินไทย ตั้งแต่สมัยคุณแม่ผมยังเป็นแอร์ฯ อยู่เลย)

Ottoman สังเกตรองเท้า ไม่ได้เข้ากับ Cabin เค้าเลย

นั่งเล่นได้ซักพัก คุณพี่ Flight Attendent ท่านเดิมก็เดินเอาของเล่นมาให้ครับ ท่านบอกว่า "เผื่อเอาไปไว้ให้ลูกเล่นนะครับ" อู๊ว พี่ครับ รู้ใจผมอีกแล้วครับ พี่รู้ได้งัยว่าผมมีลูกอ่อน ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ครับ

บรรยากาศภายใน Cabin ขณะกำลัง Taxi ครับ (ขออภัยครับ เบลอไปนิด)

จากนั้นก็ Take off ครับ

วันนี้อากาศแย่จริงๆ ครับ พอขึ้นมาได้หน่อยเครื่องก็ Bump ตลอดเลย เหมือนนั่งรถไปบนถนนที่เป็นหลุม เป็นบ่อน่ะครับ แต่ไม่สนใจล่ะครับ เพราะวันนี้ได้นั่งบนที่นั่งสุดพิเศษ ต่อให้ตกหลุมอากาศขนาดไหนก็บ่ยั่นครับ

เริ่มปูโต๊ะแล้วครับ โต๊ะใหญ่จริงๆ ครับ ไม่เข้ากับผ้าปูโต๊ะลายหมากรุกนี่เลย

อาหารวันนี้เป็น "ราดหน้าทะเล" ครับ (ผมต้องใช้คำว่า "ลาด" หรือว่า "ราด" กันแน่เนี่ย)

แต่ผมทานอาหารทะเลไม่ได้ครับ ก็บอก Flight Attendent ไปว่า แพ้อาหารทะเล คุณพี่ท่านก็บอกว่า จะไปดูให้ว่ามีอาหารจาก Sector ที่แล้วเหลืออยู่บ้างหรือเปล่า

หายไปซักพักครับ คุณพี่ Flight Attendent ผู้ชายใจดีท่านเดิมก็ยกถาดอาหารใหม่มาให้ ถามว่า "ทานหมูได้รึเปล่าครับ" ของชอบเลยล่ะครับ (คิดในใจ) ก็เลยได้ ข้าวหมูทอดกระเทียมพริกไทยมาแทนครับ

เค้าจะคิดว่าผมเรื่องมากไปมั๊ยเนี่ย

รสชาติใช้ได้ครับ ข้าวแข็งไปนิด แต่ก็ OK ทานหมด ไม่มีเหลือ

เกือบถึงชุมพรแล้วครับ เครื่องสั่นมากๆ ภาพเลยไม่ชัดครับ

วันนี้เครื่องบินสูงมากครับ (39,000 feet) และลมปะทะ (Head wind) ก็แรงมากๆ ด้วย ผมสังเกตว่าถ้า Head wind แรงๆ นี่ เครื่องจะค่อนข้างสั่นนะครับ

ที่นั่ง Royal First ของการบินไทย นั่งได้สบายทีเดียวครับ คิดว่าถ้าได้นั่ง Flight ไกลๆ คงจะสบายมิใช่น้อย (เก็บตังค์ต่อไป)

แต่ที่แน่ๆ ก็คือการบริการครับ ผมว่า อัธยาศัยของพนักงานบนไฟลท์นี้ดีมากๆ ครับ ใครจะว่ายังงัยผมไม่รู้นะ แต่เท่าที่ผ่านมา ผมนั่ง Economy ตลอด อัธยาศัยของพนักงานก็ไม่ได้แตกต่างจาก Royal Silk เลยครับ คือ ดูแล้วอบอุ่น เป็นมิตร และจริงใจ

ผมว่าเรื่องนี้ อยู่ที่ความคาดหวังของผู้โดยสารเองด้วยส่วนหนึ่ง และการปฏิบัติตัวของผู้โดยสารก็มีส่วนครับ หากเราเข้าใจเค้า สุภาพกับเค้า คนให้บริการก็จะรู้สึกอยากให้บริการเรา สุภาพกับเรา

พนักงานที่ไม่ดีผมก็เคยพบครับ แต่ผมไม่เก็บมาเป็นอารมณ์ เพราะถือคติว่า อย่าให้ปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้อง ผมเองก็ทำงานด้านการให้บริการเหมือนกัน เอาใจเค้า มาใส่ใจเรา แล้วสบายใจดีครับ

เอ้าๆ บ่นอยู่นั่นแหละ Landing ที่สุวรรณภูมิเป็นที่เรียบร้อยครับ เป็นที่สังเกตว่า เวลาเรานั่งที่จมูกเครื่อง จะได้ยินเสียง Nose landing gear ดังชัดมากๆ เลยครับ บางคนอาจจะตกใจ แต่ผมว่ามันให้ feeling ดีครับ

ไปภาคใต้เจอแต่ฝน กลับมากรุงเทพฯ ฝนก็ตกอีก

ลงมารอรับกระเป๋าครับ นานมากๆ ประมาณ 15-20 นาทีนี่แหละครับ กระเป๋าจึงจะออกมา นี่ขนาดติด Priority Tag นะครับ ถ้าผู้โดยสารชั้น Economy คงต้องรอกันเงกแน่ๆ

อยากให้สนามบินสุวรรณภูมิปรับปรุงเรื่องการ Handling กระเป๋าผู้โดยสารให้ดีกว่านี้ครับ ถ้าเราอยากเป็น Hub ด้านการบินอย่างแท้จริง

Empty Belt...

จากนั้นก็ออกมารอ Taxi ครับ ปรากฏว่าคิวยาวมากๆ แต่มี Taxi อยู่เพียง 5-6 คันเท่านั้น นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ ที่สนามบินสุวรรณภูมิต้องรีบแก้ปัญหา ถ้าเราอยากจะเทียบกับสนามบินชาติอื่นให้ได้

ไม่รอมันล่ะครับ ลองเดินไปถามราคารถ Limousine ดู ปรากฏว่า 950 บาทค่ะ ป๊าด....ธ่อ ไม่ไหวครับ เห็นสมาชิกหลายท่านแนะนำว่าให้ขึ้นไปเรียก Taxi ที่มาส่งผู้โดยสารที่ชั้น 4 ดู ก็เลยลองเดินขึ้นไป ปรากฏว่าสะดวก และรวดเร็วกว่าการรอคิว (นรก) ด้านล่างเยอะเลยครับ

ก็ขอจบ Review ภารกิจการไปเยี่ยมแม่ยายไว้แต่เพียงเท่านี้ครับ

ขอบคุณ:
- สมาชิกทุกท่านที่เข้ามาชม และตอบกระทู้ Review ของผมครับ
- คุณพี่ Flight Attendent ชายใจดี ที่ให้บริการบน Flight TG218 Business Class Sector ท่านนั้น (ขออภัยจริงๆ ครับ ที่ไม่ได้ถามชื่อคุณพี่มา)

สวัสดีครับ

ขอบคุณครับ แถมด้วยข้อติติง จะรอติดตามทริปต่อไปครับผม