ปล่อยเค้าต่อแถวกันไป เราถ่ายรูปดีกว่า
ไฟล์ทนี้  HS-AAJ จะพาเราไปภูเก็ต

ยังโหลดกระเป๋ากันอยู่เลย

แถวก็ยังยาวเหมือนเดิม ไม่ขยับไปไหน

เริ่มบอร์ดแล้ว ... ดูวุ่นวายเล็กน้อย

พอผ่านประตูมาก็ไม่เห็นมีใครเร่งรีบ
หรือเค้าเผ่นไปจองที่กันหมดแล้ว
เหลือแต่พวกอ้อยอิ่ง อย่างเรา

ซักรูป
มองไปข้างหลัง เมฆฝนเยอะแฮะ

โฆษณาสีแสบทรวงในงวง
อยากรู้จริงๆว่าค่าโฆษณาแพงมั๊ย
เพราะเวลาที่คนเดินผ่านมันแป๊บเดียวเองนะ
แถมไม่ค่อยได้สนใจดูด้วย ( เค้าถึงต้องทำสีแสบทรวง )
หรือที่เค้าทำงวงกันยาวๆ เพราะค่าโฆษณาหว่า ??

อยากลองเล่นจอยสติ๊กอันนั้นจัง

มุมบังคับ

แถวหน้าๆหมดสิทธิ์ ฝรั่งยึดไปหมดละ ( ถึงว่างก็ไม่ไปนั่งดมเต่ามันหรอก )
ถัดมาอีกหน่อย คุณลุง คุณป้า อาม่า อากง ก็ยึดไปเกลี้ยง
ช่วงกลางๆ ก็เต็มไปเรียบร้อย
เห็นท่าไม่ดีละ ต้องรีบยึดหัวหาด แถวกลางๆค่อนมาทางท้ายเครื่องนี่ละ
ถ้าขืนเดินไปถึงท้ายเครื่อง ได้อยู่ท่ามกลางดงเต่าฝรั่งอีกชุดแน่ๆ

ได้นั่งริมทางเดินทั้งคู่
ดีแล้วที่ไม่เดินไปข้างหลัง เพราะกรุ๊ปฝรั่งคุยกันซะลั่นเครื่อง

Inflight Literatures
เหมือนๆกับไฟล์ทแรกจากเชียงใหม่

Inflight Literatures

เมื่อเช้าอ่านแล้ว ก็อ่านอีก
ก่อนหันไปสำรวจตำแหน่งของประตูฉุกเฉินด้วยอีกที

ความที่ไม่ได้นั่งริมหน้าต่าง
ก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปมามากนัก เกรงใจคนข้างๆ
ที่นั่งเงียบๆเรียบร้อยอยู่ครับ
ก็เลยนั่งเล่นเกมส์เงียบๆไปตลอดไฟล์ท

มารู้ตัวอีกที ตอนแอร์ประกาศ ให้รัดเข็มขัดเตรียมแลนด์ดิ้ง
แหม ... กะลังเล่นเกมส์ติดพันอยู่ ให้กัปปิตัน บินวนอีกซักรอบด้ายมิคะ
... ... ...
เอ้า ลงก็ลง
เสียดายจริงๆไม่ได้นั่งริมหน้าต่าง ... ชะเง้อโก่งคอ ดูวิวสุดฤทธิ์
ก็ไม่เคยนั่งเครื่องมาภูเก็ตนี่หว่า

เคยดูแต่รีวิวคนอื่น วันนี้มาเห็นของจริงซะที
สนามบินภูเก็ตนี่วิวสวยงามจริงๆ
แถมวันนี้แดดดีด้วย ไม่ครึ้มฟ้าครึ้มฝนเหมือนที่กรุงเทพฯ

HS-AAJ ถึงจะแก่ไปหน่อย ( 22ปีแล้ว ) แต่ภายในยังโอเค
ว่าแต่เรื่อง น๊อตหลุดที่ถกเถียงกันเนี่ย
มันเป็นเครื่องทะเบียนอะไรครับ ( ตัวนี้ป่าวหว่า )
ตอนบินน่ะไม่รู้เรื่องหรอก เพราะกระทู้นั้น ตั้งวันที่ผมบินพอดี

เดินอ้อยอิ่ง ชมวิว เล็กน้อย
แต่ก็ต้องประหม่า เพราะสายตา ผู้โดยสารขาออกหลังฉากกั้น ที่นั่งมองกันอยู่

การบินไทยที่จอดอยู่ห่างไปไม่ไกล
เพิ่งมาถึง หรือ กำลังจะไป ก็มะรู้แฮะ

ทีแรกนึกว่าป้ายโฆษณาของนกแอร์

ตื่นเต้นเล็กน้อย เพิ่งเคยใช้บริการ สนามบินภูเก็ต
ตาลายกับเหล่าป้ายโฆษณา ที่ดูเยอะเกินไป(รึป่าว)

รอกระเป๋า รอบนี้รอนานแฮะ
ไม่ได้โผล่มาใบแรกเหมือนเที่ยวก่อน

ได้กระเป๋าก็รีบเผ่นทันที
เพราะจองรถเช่าไว้ตอนสี่โมง

ไม่รู้ทางหรอก ลากกะเป๋าตามๆเค้าไป มองหาบูทรถเช่าไป
วนๆหาอยู่สองรอบก็ไม่เจอแฮะ ... เลยไปถามพนักงานรักษาความปลอดภัย
ถึงได้รู้ว่าอยู่ข้างนอก

งั้นก็ออกไปเดินหาข้างนอกละกัน

โผล่ออกมา ก็ยิ่งงงๆ เพราะคนเยอะ วุ่นวายมากๆๆๆ
ทั้งคนขับรถ ที่มารับลูกค้าไปโรงแรม ทั้งแท๊กซี่ รถเช่า ฯลฯ
ลองมองๆหาป้ายชื่อเรามั่งจะมีมั๊ย ฮ่าๆๆ
หลบจากความวุ่นวายตรงทางออกมานั่งข้างๆธนาคาร
โทรไปโทรมา หาบริษัทรถเช่าที่จองไว้อยู่ 2-3 รอบกว่าจะรู้เรื่องกัน
เพราะเจ้าหน้าที่ฝั่งกรุงเทพฯ ที่เราติดต่อไว้
ไม่ได้แจ้งอะไรมาทางภูเก็ตเลย ( เวงกำจิงๆ )

ซักสิบนาที พนักงานสาวร่างเล็ก ก็ขับรถเข้ามารับ
พาออกไปออฟฟิศซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามสนามบิน

ถึงจะมีปัญหาเรื่องการประสานงา(น) กับทางกรุงเทพฯ
แต่ก็โชคดีที่มีรถว่างให้เรา
ไม่งั้นมีโวย จองล่วงหน้ามาเป็นเดือนนะ(โว๊ย)
พี่ '' สาว  '' พนักงานร่างเล็กของ Master car rental
ซึ่งพูดกลางชัดแจ๋ว
ก็จัดการกับปัญหาได้อย่างรวดเร็ว

ถามทางเข้าเมืองกัน นิดหน่อย
เราก็รีบเผ่นออกไปที่หมายแรกของวันนี้ทันที
โดยจะมีเจ้าอ๊อดน้อยคันนี้ เป็นพาหนะตลอดทริป

ขอบคุณนักบินที่อุตส่าห์บินมาส่งภูเก็ตครับ
บินกับหางแดงสองไฟล์ทนี้ก็ไม่เจอปัญหาใดๆ
สะดวกสบายตั้งแต่การจองตั๋วจนถึงที่หมายทีเดียว
บริการรวดเร็วตรงเวลาดีครับ
โดยเฉพาะในส่วนของ Ground service

ขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านจนจบครับ
ตามอ่านให้ครบทุกภาคด้วยจะชื่นใจมาก ฮ่าๆๆ
สำหรับทริปท่องภูเก็ต ว่างๆจะทำรีวิวโรงแรมที่ไปพักมาให้ชมครับ
ทั้งโรงแรมอันใหญ่โต มีคนไทยหัวดำหัวแดงเป็นแขกอยู่สองคน กลางดงฝรั่ง