ทริปเส้นทางสายไหมที่เมืองจีน ทัวร์ไปได้แค่ 2-3 เดือนต่อปีเท่านั้นเอง
ไปกับทัวร์ชื่อ FAIR HOLIDAY จากอูรูมูฉี-ทูรูฟาน-ซ่านซั่น-ฮามี-ไปตุนหวง-ก่อนกลับทางเดิมมายังอูรูมูฉี เห็นเขาเช่าเครื่องบินเหมาลำไปเลย กรุ๊ปทัวร์ราวๆ 40 กว่าคนครับ แต่มีทัวร์อื่นๆที่มาพร้อมกันอีก2-3ทัวร์ เหมามาด้วยกัน

รูปข้างล่างคือ บรรยากาศสนามบินอูรูมูฉี

ตัวเมืองอูรูมูฉี เจริญกว่าที่คิดไว้

วิวระหว่างเดินทางขึ้นไปชมเทือกเขาเทียนซาน

ป่าแถวเชิงเขา ค่อนข้างแห้ง

ธารน้ำที่ละลายจากหิมะบนเขาเทียนซาน

จุดชมพักที่หนึ่ง(เปลี่ยนรถ)



หลังจากขึ้นไปต้องไปเปลี่ยนรถที่จุดพักที่สองอีกครั้งแต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้
อากาศหนาวมากๆ

วิวทะเลสาบสวรรค์ (เทียนฉือ) บนยอดเขาเทียนซาน สวยดีได้บรรยากาศยุโรป อากาศหนาว ทะเลสาบน้ำแข็งยังไม่ละลายเลย บนภูเขาเขียวกว่าด้านล่างเยอะเลย

(ถ่ายภาพไว้ 4 ภาพแล้วเอามาต่อรวมกัน จะได้เห็นวิวรอบๆ)

ระหว่างลงเขาจากจุดชมวิว ทะเลสาบ ไปจุดพักที่ 2

วันที่ 2
วิวรอบๆโรงแรม

เดินทางออกจากเมืองอูรูมูฉี ไปยังเมืองทูรูฟาน ค่อนข้างไกล ใช้เวลาเกือบ 4 ชั่วโมง

ระหว่างทางมีฟาร์มกังหันลมของประเทศจีน เห็นไกด์บอกว่าจุดนั้นเป็นช่องของเทือกเขาเทียนซานพอดี ลมเลยแรง (ลมแรงมากๆจริงๆ ตัวแทบปลิวเลย) แวะชมวิวเล็กน้อย ก่อนเดินทางต่อ

วิวรอบๆค่อนข้างแห้งแล้ง ทะเลทราย มีต้นไม้ขึ้นน้อยมากๆ

ถึงเมือง ทูรูฟาน แวะร้านอาหารมุสลิม

ป้ายแหล่งท่องเที่ยวของทูรูฟาน ถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึก

ไปยังเจดีย์ซูกง ปัจจุบันเป็นมัสยิด ถ่ายได้แต่ข้างนอก เขาห้ามถ่ายห้องภายใน

วิวจากบนหอ ลงมายังลานเสียงสะท้อน ถ้าอยู่ตรงกลางแล้วทำเสียงจะได้ยินเสียงสะท้อน

แวะฟาร์มองุ่น ช่วงที่ไปไม่ใช่หน้าองุ่นเลยไม่ได้ซื้อองุ่นสดกลับมา ได้ซื้อแต่องุ่นตากแห้ง ราคาถุงละ 10 หยวนเองมั้ง

ภาพจำลอง คันเอ๋อจิ่ง ระบบชลประทานโบราณของเมืองทูรูฟาน เอาน้ำจาำกน้ำที่่ละลายจากหิมะบนยอดเขาเทียนซาน ซึมผ่านชั้นดินลงมา โดยท่อทุกท่อต้องหันเข้าหาเทือกเขา

ผู้ใหญ่บ้านใจดี เอาองุ่นตากแห้ง เอาไวน์มาให้ชิมใหญ่เลย (สุดท้ายก็ซื้ออีกตามเคย) ราคาแพงกว่าร้านแรก แต่คุณภาพดีกว่า มีหลายชนิดให้เลือก

เด็กๆในบ้านผู้ใหญ่บ้าน เค้าออกมาเต้นรำสไตล์ซินเจียงให้ดู

ถึงโรงแรมที่พัก มีการเต้นรำต้อนรับพร้อมเล่นดนตรีด้วย

วันที่ 3
บรรยากาศหน้าโรงแรมที่พัก ตอนเช้า

ออกเดินทางอีกครั้งไปชมภูเขาเปลวเพลิงจากเรื่องไซอิ๋ว ว่ากันว่าพระถังซำจั๋งได้เดินทางผ่านที่นี่ำไปจริงๆ
2 อันนี้ถ่ายผ่านกระจกเลยไม่สวย อันที่เห็นชัดๆติดคนเลยไม่ได้เอามาลงให้ดู


รูปปั้นจำลองพระถัง

ภาพเมืองโบราณเกาชาง
ต้องนั่งรถลาเข้าไปชม

ออกเดินทางอีกครั้งไปเมืองฮามี
บรรยากาศแห้งแล้งอีกแล้ว

แวะรับประทานอาหารที่เมืองฮามี แล้วนอนที่โรงแรม (ไม่ได้ถ่ายไว้ เหนื่อยแล้ว เดินทางทั้งวัน)

วันที่ 4
ออกจากเมืองฮามี เดินทางโดยรถผ่านถนนขรุขระสุดๆ เป็นเวลา 6 ชั่วโมง รวมๆแล้ว ทริปนี้เดินทางเกือบๆ 24 ชั่วโมงเลยนะเนี่ย ลืมบอกไปว่าระหว่างทางไม่มีห้องน้ำเลย ที่นี่น้ำขาดแคลนมากๆ ตะลุยกลางทะเลทรายเลย สมชื่อเส้นทางสายไหม


ถึงเมืองตุนหวง (ไม่ใช่ในเขตซินเจียงแล้ว) บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด มุสลิมน้อยลง จีนเยอะขึ้นเยอะ

รับประทานอาหารเที่ยงที่โรงแรมที่เราต้องไปพักตอนเย็น ทำได้หรูมากๆ เห็นเขาบอกว่าที่นี่ต้อนรับนักท่องเที่ยวได้แค่ 3 เดือนต่อปีเอง



โรงแรมที่ต้องไปพักในตอนเย็น

แวะชม ถ้ำพระเมาะเกาคู หนึ่งในมรดกโลก ของประเทศจีน อายุเป็นพันปีแล้ว ลักษณะเป็นถ้ำ 700 กว่าถ้ำ ภายในมี รูปพระพุทธรูปปั้นอยู่ มีลวดลายฝาผนังวาดไว้สวยงาม สร้างขึ้นในสมัยเกาชาง ยุคที่พระพุทธศาสนายังรุ่งเรือง ช่วงที่พระถังซำจั๋งผ่านมา สร้างไว้ให้คนได้เข้าไปฝึกพระธรรมภายในภ้ำ และศักการะเพื่อให้เดินทางค้าขายบนเส้นทางสายไหมด้วยดี มีการบูรณะในราชวงศ์ต่างๆของจีนมาต่อเนื่อง ต่อมาคนฝรั่งเข้ามาเจอ ก็ขนรูปภาพฝาผนังลอกออกจากผนังลอกใส่ถุงพลาสติกกลับบ้านไปหลายถ้ำ
เดิมถ้ำนึงมีคำภีร์ทางพระพุทธศาสนาซ่อนอยู่เต็มถ้ำเป็นพันเล่ม ค้นพบโดยคนทำความสะอาดโดยบังเอิญ แต่คนค้นพบไม่เห็นคุณค่า ไม่รู้หนังสือ จึงขายไปหมดเลย แต่ปัจจุบันคำภีร์เหล่านี้เหลืออยู่ที่จีนเพียงไม่กี่ร้อยเล่ม อีกหลายร้อยเล่นกระจายไปอยู่ต่างประเทศหมดแล้ว

ประตูทางเข้า

ปัจจุบันหลังจากได้เป็นมรดกโลก รัฐบาลจีนได้สร้างหน้าผาและประตูสำหรับแต่ละถ้ำขึ้น เพื่อรักษาให้คงอยู่ต่อไป และกันขโมย

บางถ้ำเป็นพระพุทธรูปใหญ่โตมาก ต้องสร้างอาคารครอบ 5 ชั้น ในราชวงศ์อะไรสักอย่าง จำไม่ได้
สิ่งก่อสร้างที่เป็นไม้ในรูปเป็นของโบราณ


วิวรอบๆ

รูปปั้นเทพธิดาถือพิณ พบเป็นภาพวาดในถ้าพระเมาะเกาคู ปัจจุบันเป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองตุนหวง

ล๊อบบี้ของโรงแรม


ห้องภายใน หรูดี

วันที่ 5
หน้าโรงแรม

หน้าทางเข้าทะเลทรายหมิงซาซาน (ไปชมเนินทราย)


อูฐกะป้าย

ขี่อูฐตะลุยเลย โยกไปโยกมา ตอนมันขึ้นนี่โยกสุดๆ ถ้าจะขึ้นไปยอดเนินทรายต้องจ่ายเพิ่ม 30 หยวนเท่านั้น

ขอบฟ้า

เป็นคาราวาน

วิวโดยรอบ

เงาอูฐ

วิวบนจุดยอดสุดของเนินทราย ต้องเสียค่าขึ้นอีก 10 หยวน พร้อมกับปีนขึ้นไปเอง สูงมากๆ แต่วิวสวยคุ้มค่าเหนื่อย


มีเล่นสไลด์ทราย เหมือนๆกะที่ภูเขาหิมะ แต่เล่นไปเป็น เลยแต่ละคนไหลไปแบบเอื่อยๆ ส่วนใหญ่หยุดระหว่างทางหมดเลย ต้องตะกุยทรายพายไปกันเอง

อูฐนั่งรอคนมาขึ้นไปเที่ยวทะเลสาบเสี้ยวพระจันทร์

ทะเลสาบเสี้ยวพระจันทร์ แหล่งน้ำกลางทะเลทรายที่ไม่เคยแห้ง ลักษณะเหมือนชื่อเลย

จากนั้นก็ออกจากทะเลทราย นั่งรถออกจากตุนหวงกลับฮามี 6ชั่วโมงอันยาวนาน ไร้ห้องน้ำ (เริ่มชิน เตรียมตัว กินน้ำน้อยๆ เลยรอดมา หลายคนต้องลงไปทำธุระกลางทะเลทรายเลย)
ก่อนกลับตุนหวง ภาพเมืองก่อนจาก

หน้าร้านอาหารที่ตุนหวงที่ไปกิน

รถทัวร์ของเรา

วิวระหว่าง 6 ชั่วโมง

วันที่ 6
โรงแรม ณ เมืองฮามี ที่นี่เค้าทำห้องน้ำแปลกมากๆๆๆๆๆๆ ห้องน้ำผนังรอบทำด้วยกระจกขุ่น แบบเห็นคนอาบลางๆ ...
ที่ฮามีขึ้นชื่อเรื่องแตงมาก แต่หน้าที่เราไปไม่มีแตงให้กิน
แตงปลอมหน้าล๊อบบี้โรงแรม

มัสยิดที่ฝังศพของกษัตริย์ที่นี่ แต่ปัจจุบันเชื้อสายกษัตริย์ขาดไปหมดแล้ว



ภายในมัสยิด (ถ่ายจากหน้าประตูเข้ามา)

รูปภาพของวังโบราณที่นี่ เดิมเนื้อที่ใหญ่มาก ช่วงปฏิวัติทางวัฒนธรรมของจีน กลุ่มปฏิวัติได้เผาวังนี้จนหมดสิ้นไม่เหลือในปัจจุบันแล้ว ว่ากันว่าใช้เวลาเผาเกือบ 5 วันกว่าจะหมด ปัจจุบันมีการสร้างวังจำลองอยู่ข้างๆ แบบ 1 ใน 10 ของเนื้อที่เดิม (ยังใหญ่อยู่ดี) แต่ไม่ได้เข้าชม

กลับมาโรงแรมอีกครั้งมารับประทานอาหาร
รู้สึกที่นี่จะอวดแตงจริงๆ


คนจีนเค้าประหยัดพลังงานกว่าคนไทยสะอีก


แล้วก็เริ่มเดินทางอีกครั้งไปยังเมืองซ่านซั่น ซึ่งเคยผ่านมาแล้วไปตอนจากทูรูฟานไปฮามี เป็นเมืองเล็กๆที่อยู่ระหว่างทาง
เดินพักที่ซ่านซั่นหนึ่งวัน

วันที่ 7
อาหารเช้าที่ห้องอาหาร อาหารจีนก็อร่อยใช้ได้ ไม่อดอยาก มาม่าที่ซื้อเตรียมไว้ กินไปแค่ 4 ห่อเองมั้ง


หน้าโรงแรมที่ซ่านซั่น


จากนั้นเดินทางเล็กน้่อยไปชมทะเลทรายบริเวณนี้ (เป็นทะเลทรายเดียวกับที่ตุนหวง ทะเลทรายนี้ใหญ่มากๆ)
หน้าทางเข้า

แผนที่