หลังจากหาข้อมูลอยู่หลายเดือนรวมทั้งอ่าน review ในบอร์ดนี้ประกอบการตัดสินใจไปเที่ยวเกาหลี ตามกระแสนิยม ผมกับน้องชายจึงตัดสินใจร่วมเดินทางไปกับทัวร์ของบริษัท Korea Center 5 วัน 3 คืน ตามโปรแกรม " เชจู ดินแดนแห่งความฝัน " (ไม่มั่นใจ ตม.เกาหลี ได้ยินข่าวว่าโหด) และอยู่เที่ยวต่อเองอีก 3 วัน ออกเดินทางในคืนวันที่ 23 เมษายน 2551 เวลา 22.45 น. โดยสายการบินโคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ KE 652 เกือบตกไฟลท์แนะเพราะงานยุ่งบวกฝนตกรถติดมาก แต่ก็ผ่านมาได้เพราะทาง Korea Center ช่วย Check In ให้ก่อน

บนเครื่องเต็มทุกที่นั่ง อากาศค่อนข้างร้อนบวกกับความหิว ทำให้นอนไม่หลับ เครื่องลง 06.00 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ซึ่งเร็วกว่าเรา 2 ชั่วโมง ตม.ไม่โหดอย่างที่คิด ผ่านง่ายไม่โหดอย่างที่คิด มองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใครมีปัญหาหรือโดนสอบสวนเลย

ออกจากสนามบินอินชอนต้องเดินทางไปต่อเครื่องไปเกาะเชจูที่สนามบินคิมโป แต่เครื่องออกตั้ง 12.35 น.ทำให้มีเวลาเหลือพอเข้าไปในโซลก่อน ก่อนทานอาหารมีโอกาสแวะไปชมวัดโชเกซา ศูนย์กลางจัดงานเทศกาลโคมเดือนห้าของทุกปีเพื่อต้อนรับวันวิสาขบูชา

อีกรูปของสีสันแห่งโคมไฟเดือนห้า

หลังจากฟาดบุลโกกีเกาหลีไปหลายเตาก็เดินทางไปขึ้นเครื่องเพื่อต่อไฟลท์ไปเกาะเชจูที่รอคอย ก่อนมาอารมณ์เสียเล็กน้อยเพราะดูจากเวลาไฟลท์ที่ทัวร์จัดแล้วกระชั้นเหลือเกินเหมือนจะได้อยู่ที่เชจูแค่วันเดียว ขาไป 14.35 น. ของวันที่ 24 ขากลับ 14.20 น. ของวันที่ 25 โวยวายแล้วแต่ก็ทำอะไรไม่ทันเพราะได้รับโปรแกรมก่อนการเดินทางแค่ 3 วันเท่านั้นเอง ที่สนามบินคิมโปมีปัญหาเล็กน้อยไปนั่งรอเครื่องแล้วแต่โดนโฟนเรียกไปเปิดกระเป๋าเพราะกระเป๋าที่โหลดลงใต้ท้องเครื่องไม่ผ่าน พอลงไปเปิดให้เขาดู ก็ถึงบางอ้อเป็นเพราะเจ้าขวดโฟมใส่ผมที่รูปร่างมันคงเหมือนกับระเบิดกระมัง หมดปัญหานั่งเครื่องไปอีก 1 ชั่วโมงก็ถึงเกาะเชจูซึ่งอยูตอนใต้ของเกาหลีใต้ ทราบมาว่าคนเกาหลีเองไม่ค่อยนิยมมาเที่ยวที่เชจูกันสักเท่าไรเพราะมีราคาแพงมาก เว้นแต่พวกที่มีตังค์ หรือหนุ่มสาวที่ต้องการมาฮันนีมูน คนเกาหลีบอกว่าไปเที่ยวเมืองไทยถูกกว่าตั้ง 2-3 เท่า ได้ฟังแบบนี้ยืดได้เลยเราประหนึ่งว่าเป็นคนมีตังค์กับเค้าด้วย (แต่ที่จริงได้ตั๋วกรุ๊ปเลยถูกลงตั้งเยอะ) พอเครื่องลงก็เดินทางไปยังหาดหัวมังกรหรือโขดหินยงดูอัมซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามบินนานาชาติเชจูนัก

หลังจากถ่ายรูปกันพอสมควรแล้วเราก็เดินทางต่อไปยังปราสาท Chocolate ซึ่งอยู่ตรงตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของเกาหลีที่สร้างมาจากหินภูเขาไฟ เพื่อชมวิธีการทำ Chocolate แบบพื้นเมือง และเรื่องราวความเป็นมาของ Chocolate จากทั่วโลก ที่สำคัญเพื่อชิม Chocolate ใส้ส้มพันธุ์ฮัลลาบง และ Chocolate ชาเขียว Chocolate ของเกาหลีจะไม่ค่อยหวานนักได้ทราบมาว่าเป็นเพราะเค้าไม่มีการปลูกพืชน้ำตาลเช่นอ้อย จึงทำให้ประเทศเขามีน้ำตาลน้อย

ชมและซื้อ Chocolate กันพอหอมปากหอมคอเราก็รีบทำเวลาเพื่อไปต่อกันที่ พิพิธภัณฑ์หมีเท็ดดี้แบร์ ที่เราจะได้เห็นและสัมผัสหมีเท็ดดี้แบร์จากทั่วโลกที่มีมามากกว่า 100 ปี โดยมี Highlight เป็นหมีที่แสดงฉากของเรื่องราวต่างๆ จากฉากภาพยนต์ โดยเฉพาะจากเรื่อง Princess Hour (Goong) หรือเจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชาที่โด่งดังไปทั่วเอเซีย หมีโมนาลิซ่า และหมีที่ดีไซเนอร์ชื่อดัง หลุยส์ วูตอง ตัดชุดให้ซึ่งมีราคาสูงที่สุดที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ตลอดจนฉากแต่งงานของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ และเจ้าหญิงไดอาน่า

Princess Hour (Goong)

หมีโมนาลิซ่า

หมีที่ดีไซเนอร์ชื่อดัง หลุยส์ วูตอง ตัดชุดให้ ราคาประมาณ 230 ล้านวอน ลองคำนวณเป็นเงินไทยโดยหารด้วย 1,000 แล้ว คูณด้วย 35 ดูกันเองละกันนะครับ

Swarovski

ฉากแต่งงานของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ และเจ้าหญิงไดอาน่า

สวนครอบครัวหมีเกาหลี และสระน้ำเมจิริมวิวทะเลจุนมุง

สวนครอบครัวหมีเกาหลี และสระน้ำเมจิริมวิวทะเลจุนมุง (ต่อ)

จบจาก Teddy Bear Museum เราแล้วต้องเร่งทำเวลาไปต่อที่ พิพิธภัณฑ์ชาโอซุลล็อค เป็นที่แสดงประวัติศาสตร์ในการผลิตชาและวิธีการต่างๆ ในการผลิตชาเขียว พอไปถึงก็ 6 โมงกว่าแล้ว พิพิธภัณฑ์ปิดแล้ว จึงถ่ายมาได้แต่ไรชาซึ่งก็เขียวเป็นแนวสุดลูกหูลูกตา โดยเฉพาะที่อยู่บริเวณเนินเขาจะสวยมากแต่ถ่ายภาพไม่สะดวกเพราะอยู่บนรถและแสงก็เริ่มน้อยแล้ว

จากไร่ชาเราก็เดินทางไปทานอาหารที่ภัตราคารแห่งหนึ่งโดยบริการอาหารเป็น แฮมุลทัง หรือ ซีฟู้ดหม้อไฟ เสริ์ฟพร้อมข้าวสวย และเส้นคล้ายม่าม่าบ้านเรา คุณหว่องไกด์สาว Korea Center ของเรา ได้จัดเตรียมน้ำจิ้มซีฟู้ดมาให้เพื่อเพิ่มรสชาด จากอาหารมือนี้ได้ความรู้ใหม่ว่าอาหารทะเลที่เกาหลีสู้บ้านเราไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ที่นั่นอาหารทะเลจะตัวเล็ก เนื้อน้อย และเปลือกแข็ง เนื่องจากกระแสน้ำเย็นของทะเลแถบนั้น จบมื้ออาหารเราก็เดินทางไปเข้าพักผ่อนหลังจากวันอันยาวนานที่ Jeju Kal Hotel เพื่อเตรียมตัวเที่ยวต่อในวันรุ่งขึ้นโดยมี ชงซาน อิลชุลโบง ปากปล่องภูเขาไฟที่ดับแล้วเป็น Highlight

หลังอาหารเช้าแสนอร่อยที่ Jeju Kal เราก็รีบเดินทางไปทางตะวันตกของเกาะซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 45 นาที ถึงจะถึง ยอดชงซาน อิลชุลบง ที่รอคอย ระหว่างทางเราจะพบกับทุ่งดอกยูเช หรือเรฟซีด ที่ออกดอกสีเหลืองอร่ามอยู่เป็นระยะ อย่างที่พอจะทราบกันปีนี้ที่เกาหลีร้อนเร็วกว่าปกติทำให้ดอกไม้ต้นฤดูใบไม้ผลิเช่น ซากุระ เชอรี่ หรือ ยูเช บานเร็วร่วงเร็วกว่าปกติ  พอถึงแล้วโอ้โฮ! สวยสมกับที่ดั้นด้นทนเมื่อยนั่งเครื่องมาจากเมืองไทยจริง ๆ

มารออ่านต่ออยู่นะคะ กำลังจะไปเกาหลีรอบ 3 พอดี อาทิตย์หน้านี่เองคะ  ^^

อยากไปเชจูเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะงบบานรึเปล่า -_-'

รูปสวยมากคะ

ยอดชงซานอันสวยงามไม่ว่าจะมองจากมุมใด

ระหว่างทางเดินขึ้นเขาจะมีดอกคาโมมายสีม่วงอ่อนๆ ขึ้นแซมกับทุ่งหญ้าสีเขียวมองแล้วอยากนอนหลับอยู่ตรงนั้นมากครับ

หนุ่มสาวชาวเกาหลี เด็กนักเรียน และนักท่องเที่ยวต่างพากันมาเที่ยว

มุมนี้ขอพักถ่ายรูปนิดนึงนะครับ

มีเวลาอยู่ที่นี่แค่ 1 ชั่วโมง เกรงว่าจะขึ้นไม่ถึงยอดเขาเพราะมัวแต่ถ่ายรูประหว่างทาง บวกกับน้ำหนักตัวที่มากเอาการ คำนวณเวลาไปกลับแล้วกลัวไม่ทัน แต่โชคดีที่น้องเอมี่ น้องสาวร่วมทริปเดินจ้ำอ้าวขึ้นไปก่อนแล้ว เลยได้รูปถ่ายจากมุมสูงสุด และบนยอดเขามาฝาก  ก็ขอยกเครดิตให้น้องเอมี่ด้วยนะครับ

ภาพบนยอดปากปล่องภูเขาไฟครับ

มาแล้วครับมุมมองยอดฮิตที่เป็นสัญลักษณ์ของเกาะเชจู ถึงตอนที่ไปดอกยูเชจะมีไม่มากเท่าไร แต่ก็พยายามเดินหามุมที่จะถ่ายภาพออกมาให้ได้ พอดีไปเจอแปลงดอกยูเชตรงหน้าวัดที่ตั้งอยู่ตรงตีนเขา เลยได้ภาพออกมาสมใจ ถ้าไม่ได้ภาพนี้คงเหมือนเดินทางไปไม่ถึงเกาะเชจูแน่ๆ เลยครับ

ออกจากชงซาน อิลชุลโบง ด้วยความรู้สึกอิ่มตา แต่ก็ยังเหมือนอยากอยู่ต่ออีกสักนิด แต่ด้วยเวลาที่เราต้องรีบไปขึ้นเครื่องเพื่อกลับโซลให้ทัน เอาไว้ถ้ามีโอกาสจะกลับมาสูดอากาศที่นี่ให้เต็มอิ่มอีกสักครั้ง ระหว่างทางได้แวะไร่ส้มพันธุ์ฮัลลาบงอันเลื่องชื่อของเชจู ตามรอยละคร My Girl กันสักนิด ส้มพันธุ์นี้อร่อยมากลูกใหญ่ไม่มีเมล็ด รสชาดหวานน้อยออกเปรี้ยวๆ นิดๆ หลังจากนั้นเราก็ได้แวะทานอาหารที่ใกล้ๆ กับสนามบินเป็นอาหารชุดโต๊ะเดจิกึม ที่เรียกว่า ฮันจองชิก อิ่มแล้วก็เดินทางกลับโซล แล้วจะมาเล่าต่อ ขอพักแป๊บนึงนะครับ...................

ไปตอนเช้า ตม จะไม่โหดครับไม่รู้เหมือนกัน ไปถึงประมาณ 8 โมงครึ่งผ่านกันหมดทุกคนเลยครับแต่ทัวร์ที่ผมไปมีคนหายไป 3 คน(หนีมาทำงาน)

ผมก็คอยสังเกตเหมือนกันครับจะมีโดนถามบ้างนิดหน่อยก็คนที่ดูเหมือนมาแบบงงๆ เข้าแถวหรือยืนแบบไม่รู้เรื่อง

Quoted from Safin29

ผมก็คอยสังเกตเหมือนกันครับจะมีโดนถามบ้างนิดหน่อยก็คนที่ดูเหมือนมาแบบงงๆ เข้าแถวหรือยืนแบบไม่รู้เรื่อง

ผมโดนถามปัญญาอ่อนครับ อยู่มหาลัยหรือ high school จริงๆผมอยู่แค่ม.ต้นเอง
พ่อแม่หรือพี่สาวผมโดนถามหมด

กรุ๊ปผมคงโชคดีที่ตม.ยังไม่ตื่นหรือไม่ก็ง่วงอยู่เลยไม่โดนถาม โล่งอกไปที อิอิ (แต่ที่จริงแล้วผมก็เตรียมเอกสาร suppot ไปครบ ถ้าโดนละก็พร้อมโชว์ครับ แต่ก็คงเซ็งที่เขาทำเราเสียเวลา)

Quoted from Safin29

กรุ๊ปผมคงโชคดีที่ตม.ยังไม่ตื่นหรือไม่ก็ง่วงอยู่เลยไม่โดนถาม โล่งอกไปที อิอิ (แต่ที่จริงแล้วผมก็เตรียมเอกสาร suppot ไปครบ ถ้าโดนละก็พร้อมโชว์ครับ แต่ก็คงเซ็งที่เขาทำเราเสียเวลา)

ผมไม่เคยเตรียมเอกสารไปเลยนะครับ พ่อกับแม่ผมก็ไม่เอาไป เพราะพ่อกับแม่เคยไปเกาหลีเมื่อ 12 ปีก่อน
พ่อกับแม่ผมยังไม่รู้เรื่อง ตม โหดเลยครับ แต่พอมาอ่านในเน็ต เสียวๆครับ แต่ก็ไม่ได้เอาไปเพราะเราไปเที่ยวนิครับ ต้องเอาเอกสารการเงินไปด้วยเหรอ
ฮ่าๆ ครับพิสูจน?ให้เค้าเห็นว่าเรามาเที่ยวจริงๆเค้าก็ให้ครับ ยิ่งเช้าๆ ตม คงเปลี่ยนเวรกัน อารมณ์เลยดีมั้งครับ  

เกือบลืมแนะ ก่อนอาหารกลางวันเรามีโอกาสได้ไปแวะชมหมู่บ้านวัฒนธรรมซงอับ ซึ่งตั้งอยู่ตีนเขาฮัลลา หมู่บ้านนี้รัฐบาลได้อนุรักษ์บรรยากาศชีวิตแบบดั้งเดิมเอาไว้ หมู่บ้านนี้มีถนนหลักตัดผ่านเพียงเส้นเดียวดูบรรยากาศเงียบๆ ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาชมกันนัก เพราะไม่ค่อยมีอะไรให้ดู บรรยากาศก็เป็นเหมือนแบบ fake ดูไม่ธรรมชาติ ของดีที่นี่ก็จะมีหมูดำย่างที่มีชื่อของเกาะเชจู ยากระดูกม้า และน้ำผึ้ง ที่น่าสนใจแต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่อยากรู้เท่าไหร่ก็คือที่นี่เขาจะเลี้ยงหมูดำไว้หลังบ้านโดยติดกับห้องน้ำเลยเพื่อใช้..........เป็นอาหารของหมู อันที่จริงตามโปรแกรมเราต้องทานอาหารกลางวันเป็นบาร์บีคิวหมูเชจู หลังจากทราบความเป็นมาทุกคนก็ขอผ่านดีกว่า เปลี่ยนไปเป็น ฮันจองชิก อย่างที่เรียนให้ทราบไปแล้ว