ระหว่างนี้ หนังบางเรื่องก็ดูไม่ได้ และระบบIFE ก็หน่วงมากๆ
ไฟลฺ์ทนี้มีแจก Amenity ด้วย แต่เป็นแค่ รองเท้าแตะ ถุงเท้า และ ผ้าปิดตา
ระหว่างนี้ เครื่องกำลังบินอยู่เหนือน่านน้ำใกล้ประเทศ ติมอร์

ุ่และสิ่งที่ลืมมิได้ ต้องขอขอบคุณห้อง...... เพราะได้ใช้บริการถึง 8 ครั้ง

หลังจากหลับๆตืนๆ ก็ได้นอนสักที พอตื่นมา อ้าว เราได้นอนแค่้ 1.30 ชัวโมงเอง ส่วนเพื่อนข้างๆผมที่เล่าไปแล้วว่า นอนตั้งแต่เครื่องกำลังแท็คซี่ นั้น ก็ยังหลับปุ๋ยเหมือนเดิมไม่มีผิด เสียดายที่ อาหารมือแีรกมาก็ไม่กิน อยากกินแทนจังเลย
ไม่มีอะไรทำ ดูอะไรดีกว่าแห่ะ อ้าวตื่้นมาดูได้ทุกอย่างเลยแห่ะ  มองรอบๆตัว ไม่มีใครดูอะไรเลยวุ้ย ฮิฮิ เสร็จ
ที่เห็นในภาพคือ เบืิ้องหลังการถ่ายทำMVของเพลง I Still Call Australia Home ซึ่งเป็นเพลงที่แควนตัสนั้น เปิดตอนเวลาเครื่องจะลง ณ ที่ต่างๆในAus (แต่บางไฟล์ทก็ไม่เปิด ไม่เข้าใจเหมือนกัน) พอผมฟังเพลงนี้ทีไร ขนแขนสแตนอัพทุกที

หลังจากดูจบ ก็เปลื่ยนไปดูแผนที่ อ้าว ตอนนี้อยู่เหนือทะเลทราย ใกล้ๆ Alice Spring พอหลังมองไปด้านหลัง เจอฝรั่งหลายคนมัน มองออกไปหน้าต่าง ตรงบริเวณประตูหลัังสุดของเครื่อง ไปดูมั้งดีกว่า ว่าดูอะไรกัน

นี้มันOutback ของออสฯ นิ  ได้เจอของจริงแล้ว เป็นประสบการณ์นอกห้องเรียนที่ลืมไม่ลงจริง

--

มาเจอนี้ แทบพูดไม่ออกเลย ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะมาเจอของจริงๆนอกตำราเรียน ถ้าเครื่องบินไม่ดีเลย์ ก็คงไม่ได้ดู เพราะจะกลายเป็นกลางคืนอย่างแน่นอน

หลังจากนั้น ก็มาดูหนังดีกว่า I'm the Legend ครับ ดูช่วงหลังๆ เพราะ ตั้งแต่ดูมาไม่เคยดูจนจบเลย ระหว่างนี้ อยู่ดีๆ แอร์แควนตัส ก็นำกล้วยหอมเย็นๆมาให้ผม ผมก็ขอบคุณด้วยความงงๆ พอหันหลังไป ออ แจกให้คนที่ ตืนแล้ว

ไม่นาน ไฟเคบิน ก็เปิด อาหารก็มา แต่ไม่มีผ้าร้อนให้
รสชาติ ก็ดีครับ ผลไม้ค่อนข้างสดจริงๆ ส่วนโยเกิร์ต ไม่ต้องพูดถึง กระเด็นใส่เสื้อเลย
ที่ลืมไม่ได้ เพื่อนผม นั้นมันเพิ่งตืน แล้วมันบอกว่า ไม่ค่อยอยากกินอะไร เอา Cereal กับ Pasty ไปกินเถอะ
พูดงี้ เสร็จโจรเลยครับ มีหรือจะไม่เอา

อะๆๆ ลืมรูป

พักแปปๆ เดี๋ยวมาทำต่อๆ 55

มาต่อสักนิดกับ บรรยากาศของเคบินครับ

ระหว่างที่กินอาหารและหลังกินเสร็จ ก็ดู Mr.Bean  แต่แล้ว งานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกลา..... เมื่อหน้าจอก็กลายเป็นแบบนี้ซะแล้ว... นั้นหมายความว่า หมดเวลาสนุกแล้วสิ ไม่นานกัปตันจริงประกาศลดระดับเครื่องบินลง  ไฟล์ทนี้สั้นจังเลย

บรรยากาศริมหน้่าต่าง

เอ้ย ไฟป่านี้นา  จะมีใครมาดับไฟไหมหนอ
(ในสัปดาห์นั้น อากาศที่SYDและ MEL พุ่งสูงถึง 34-38C เลยที่เดียวทั้งที่สัปดาห์ก่อนหน้านั้นอยู่ในช่วง 16-21C)

ตอนนี้เครื่องกำลังบินอยู่เหนือ Blue Mountain

หลังจากนั้นไม่นาน เครื่องก็เข้าสู่ตัวเมือง ซิดนีย์

เห็นอะไีรเหมือนกันไหมครับ  
ช่วงนี้ผมก็พูดไม่ออกเลย นึกกลับไปปีที่แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้มา

ช่วงนี้เสียววูบๆเลยครับ ไต่ระดับลง สักแปป แล้วมีไต่ขึ้นแถมให้นิดๆอีก

ใกล้ถือสนามบินเข้าไปทุกทีแล้ว

จะแตะพื้นแล้ววววววววววววว

Touch Down! หอควบคุมการบินที่นี้ดีไซน์แปลกดี

สาวVirgin ก็มาด้วยแห่ะ อยากนั่งจริงๆ

A340 ยาวจริงแท้
อ้าวพี่ชาญทัวร์ มาด้วยหรอ ไม่บอกกันเลย
แถมด้วยเมเปิลแอร์

เพื่อนบ้านเรือนเคียงเราก็มาด้วยพี่ใหญ่จัมโบ้
JQ กับ A333
CI ก็มาไกลเหมือนกัน

กว่าจะมาถึง ตอนนี้เวลา 11.53 ช้ากว่ากำหนดการไป4 ชม.กว่าๆ
ระหว่าง ก็มีเสียงบางเสียงดังออกมา จะเป็นอะไรไปได้ละนอกจาก "เกิดผู้ดงพงไพร เรไรเป็นลูกสาวป่า "  
เอ้ยไม่ใช่ "I've been to city but never close down.  From New york to Rome and old London town" เพลง I still call Australia home นั่นเิอง ขนแขนสแตนอัพ อีกแล้ว

สักนิดกับชั้น ธุรกิจ

สักหน่อยกับF
ตั้งแต่วันที่ 1 เมษาที่ผ่านมา แควนตัสได้เพิ่มชั้น Premium Economy ในเส้นทาง BKK-SYD แล้วครับ

ตอนนี้ในใจ นายAfterburn เรานึกในใจว่า "ดีจังแห่ะ ไม่มีโฆษณาของบริษัีทบางบริษัททีชื่อ HSB....่พบเจอตามสนามบินหลายๆแห่ง"

แต่ทันใดนั้นเมื่อมองกลับมาที่เครื่องบิน ถึงกับผงะ   "เอ้ย มันกล้ามาหลอกหลอนถึงSYDเลยวุ้ย" ไปไหนก็เจอ
บายๆ VH-OJH ขอบคุณที่พาข้ามทวีปมานะ

หลังจากผ่าน ตม. และ ศุลกากร ในใบเข้าเมือง ผมติ๊กว่า นำเวชภัณฑ์มาด้วย แต่ก็แค่เอ็กซเรย์ แล้วก็ปล่อยผ่านไป  (ศุลกากรนี้หลายเชื้อชาติจริงๆ ทั้ง อินเดีย ลาว จีนและยุโรปตะวันออก)
หลังจากการเดินทางกว่า 7500 กิโลเมตร นายAfterburn ก็มาถึงดินแดนนี้สักที แต่นั้นมิใช่จุดหมายปลายทางที่แท้จริง เพราะ รร.ที่่นายAfterburnจะไปนั้น อยู่ใน Melbourne บ่ใช่ Sydney มหากาพย์เรื่องนี้จึงยังไม่จบเพียงเท่านี้ โปรดอย่าลืมติดตามชมมหากาพย์นาย Afterburn ภาค 2 ในไม่ช้านี้ นะครับ และขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามและเดินทางไปด้วยกันครับ ขอบคุณครับ

รอติดตามอยู่นะครับ

thanks

ขอบคุณสำหรับรีวิวครับ

รอติดตามเช่นกันนะครับผม