สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร  ขนมเบื้องญวนถูกเสิร์ฟ  ณ บัดนาว  

ตัดแบ่งด้วยกรรไกรเลย เร็วดี  

ไม่แปลกใจที่คนประเทศนี้ ไม่มีคนอ้วน!!!

ก็ดูสิครับ ขนาดขนมเบื้อง ยังมีผักมาให้แบบนี้เลย  บ้านเรา เวลาสั่งขนมเบื้อง นอกจากต้นหอม ถั่วงอก พวกนี้แล้ว ไม่เคยเห็นเค้าเสิร์ฟพร้อมผักพวกนี้เลยครับ

ดูสิครับคุณแม่ และแม่คุณ enjoy eating กันแค่ไหน    

จากนั้นจึงเริ่มนับศพทหาร   ไม่ไหวแล้วววววววววว

คุณน้องหนิงบอกไม่ได้ อย่าเพิ่งนับ ต้องปิดด้วยของหวานก่อน จ๊ากกกกกกกกกกก

สรุปค่าเสียหายไม่แพงเลยครับ ซัดไปขนาดนี้ ก็แค่หลักพันกว่าบาทเอง  อาหารอร่อยมากกกกกกกกกกกก  ทุกเมนูที่สั่งเลยครับ

ขอบคุณน้องหนิงอีกครั้งครับ ไม่งั้นคงไม่รู้จะสั่งอะไรกันดี  ออกมาหน้าร้านดีกว่า

อีกด้านครับ

Taxi ที่ผ่านหน้าร้านไป  คันเล็กดี

แถวนั้นก็มีแม่ค้ามาขายของครับ ง่ายๆดี  เห็นมีคนขาย แต่ไม่ค่อยเห็นคนซื้อเลย  

รถเรามารับแล้ว

ส่วนผม ฮ๋าๆๆๆ อิ่มจัง ตังค์อยู่ครับ(มีเท่าที่เห็นแหละ)

จากนั้นเราก็มุ่งหน้าสู่....สุสานลุงโฮฯ ซึ่งไม่ได้จะเข้าไปด้านในหรอกครับ แค่อยากมาถ่ายรูปกับ Landmark ของที่นี่เค้า  

ระหว่างทาง แถวนี้น่าจะเป็นเขตที่เจริญที่สุดแล้ว เท่าที่ผมเห้นมา 3 วัน

มาถึงแล้วครับ  ไม่ค่อยเน้น บอกแล้ว เน้นรับประทาน ฮ่าๆๆ

ธงเวียดนามซะหน่อย  อากาศครึ้มๆ เหมือนฝนจะตก  แต่เย็นนะครับ

จากนั้นก็ไปชมหุ่นกระบอกน้ำกันครับ เดี๋ยวจะว่ามาไม่ถึงเวียดนาม

เอากล้องถ่ายรูปเข้าได้ แต่เก็บเพิ่มคนละ 1$ มั๊ง  แต่ผมเอาเข้าไม่เห็นเค้าเก็บเพิ่ม หรือว่าชาร์ตไปแล้วก็ไม่ทราบครับ

แต่ประมาณ 80-90% ก็เอากล้องเข้ากันทั้งนั้นครับ  ผมชอบนะ คือไม่ต้องมาห้ามถ่ายอะไรหรอก ถ้าของเค้าดีจริง ใครเลียนแบบก็คงไม่เหมือน ไม่สวยงามเท่า

ออกมาแล้ว เย่ๆๆ

ฟังไม่รู้เรื่องเลย ไม่มี subtitle ซะด้วย

แต่เนื้อหาก็ประมาณว่า สะท้อนความเป็นอยู่ของคนที่นี่ คือเน้นภาคเกษตรกรรม มีชีวิตโดยอาศัยการเกษตร เพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ จับปลา เป็นหลักครับ

นักดนตรี

เมื่อการแสดงจบลง นักแสดงก็ออกมาขอบคุณผู้ชม

ผมว่าเค้าเชิดเก่งมากๆครับ ของอย่างนี้มันอยู่ที่เทคนิค และความชนาญครับ  

ด้านหน้าโรงละครหุ่นน้ำ คนเยอะแยะตาแป๊ะไก่

สัญลักษณ์อีกอย่างของเวียดนาม ผมไม่ได้นั่งครับ แค่เดินข้ามถนนก็เสียวจะแย่อยู่แล้ว ขืนนั่งไอ้เจ้านี่อีก ตายแหงๆ  

แต่ผมสังเกตุว่าฝรั่งเค้าชอบอะไรแบบนี้นะ คงเหมือนเวลามาบ้านเราแล้วนั่งรถตุ๊กๆ มั๊งครับ  ส่วนเราบอก ร้อนจะตาย ไม่เอาอ่ะ

หลังจากนั้นก็กลับมาที่โรงแรม เพื่อเก็บกระเป๋าครับ จากนั้นเพื่อนรุ่นน้องคุณพ่อ ก็พาพวกเราขึ้นไปชั้น 18 ของโรงแรม บริเวณนี้จะเป็น Lounge สำหรับแขกที่มาพักโรงแรมตั้งแต่ชั้น 15 ขึ้นไป(ถ้าจำชั้นผิด ขออภัยด้วยครับ) เพราะถือเป็นประเภทกระเป๋าหนัก ส่วนพวกผม กระเป๋าแฟบ  เลยต้องอาศัยเกาะเค้าขึ้นมานี่แหละครับ

วิวจากบนนั้น ออกไปนั่ง open air ตากลมหนาวเล่น  ส่วนฝรั่งนั่งด้านในครับ

อันนี้ผิดกับเวลาคนไทยไปเมืองนอกแล้วเจอแดด เราจะเข้าห้องแอร์ ส่วนฝรั่งนั่งข้างนอกตากแดด  

หมอกลงเยอะ และตลอดทั้งวันเลยครับ

อากาศช่วงที่ผมไป 18-22 องศา ครับ กำลังสบายๆเลย  แต่หมอกเยอะจัง

ข้างบนนี้ลมแรง เลยยิ่งหนาวเข้าไปอีก  ชอบๆๆ   ถ้าจำไม่ผิด ที่เห้นจะเป้นโรงแรม Hilton นะครับ

ไหนๆก็ขึ้นมาแล้ว เราก็อย่าให้เค้าเสียน้ำใจเลย  รับมาทานแก้กลุ้มดีกว่า  

Everything Free of Charge ครับ  บอกแล้วสำหรับคนกระเป๋าหนัก  ลืมไปว่าของผมก็หนัก  เพราะมันมีแต่เหรียญ  

เริ่มด้วย ชีส ขนมปัง ตับบด ถั่วนานาชนิด

ของหวานต่างๆ

ส่วนอันนี้ ต้องขอเลย  อร่อยมากๆ จ๋าหย่อ กับปูนิ่มทอด  ปูนิ่มสุดๆแล้วครับ อร่อยมาก ตักไป 4 รอบแบบเกรงใจ  

ปิดด้วยกาแฟไม่ผ่อน(สด)

ลืมบอกไปว่า สำหรับแขกที่มาพักที่โรงแรมนี้ ทุกคนจะได้รับ Coupon มูลค่า 50$ ครับ แต่อาจจะต้องเดินหาเอาหน่อย มักจะวางอยู่หน้าลิฟท์ ใช้สำหรับเล่นใน Casino ครับ ซึ่งเราไม่สามารถ Cash out เงิน 50$ นี้ออกมาได้นะครับ เราต้องเล่นให้ได้เงินมากกว่า 50 ถึงจะขึ้นเงินออกมาได้ โดยหักไป 50$

เช่น ผมไปเล่น โดยมีทุน 50$ แล้วผมก็เล่นจนได้เงินมา 150$ ผมจึงบอกเค้าว่า ขอ Cash out ผมก็จะได้รับเงิน 100$ (150 - 50 = 100$) ครับ  สรุป ผมไปเวียดนามครั้งนี้ ได้ค่าตั๋วกลับมาด้วยแฮะ  เพราะเล่นได้มา 100$  ค่าตั๋วเครื่องบินก็โปร 3 บาท รวมทุกอย่างแล้วก็แถวๆ 3200 บาทได้  เออ  ดีแฮะ  


เสียดายวันแรกไม่ได้มาเล่น ส่วนวันที่ 3 โดนเกลี้ยง 50$ เลยครับ แต่ก็เท่ากับไม่ได้เสียอะไร  ดีเน๊อะ ชอบๆ  แฟนผมไม่เล่นไพ่ ไม่เล่นการพนัน แม่ผมด้วย  ยังติดใจ ชวนกันไปเล่นอีกเลย  


จากนั้นก้ถึงเวลากลับบ้านเราครับ  ที่สนามบิน  เจ้าหน้าที่นกที่นี่ เป็นคนเวียดนามครับ

จากนั้นก็เดินทางถึงกรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ

ครั้งนี้ผมต้องขอขอบคุณเพื่อนรุ่นน้องคุณพ่อที่คอยอำนวยความสะดวกในการเดินทางเกือบทุกอย่าง ทุกรายการให้พวกเราด้วย รวมทั้งยังจัดไกด์ดีๆ มาคอยบริการพวกเราอีก
ขอบคุณนกแอร์ ที่ออกโปรฯดีๆมาให้ผมมีโอกาสบินในราคาประหยัด
ขอบคุณเว๊บ Hflight ที่เอื้อเฟื้อสถานที่สำหรับทำรีวิว

เวียดนาม สำหรับผม ถ้ามีโอกาส ก็อยากจะลองไปเวียดนามใต้ดูบ้าง ครับ  เป้นประเทศทีมีสเนห์ อาหารอร่อย ค่าครองชีพถูก(ถ้าไม่ช๊อปเยอะ)

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับ  และอย่าลืมติดตามชมรีวิวโรงแรม Melia ที่ผมไปพักได้ เร็วๆนี้ จบบริบูรณ์...

โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห  น่ากินมากกกกกกกกกกกกกกกกก