ถึงแล้ว โต๊ะของเรา  บรรยากาศดีนะผมว่า

ชอบจังครับ ร้านนี้ บรรยากาศแบบนี้ผมชอบมาก แต่รสชาติอาหารจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามต่อไป

สวยครับ  ร้านนะครับ แฮ่  

เมนู เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ราคาก็....ไม่แพงนะ ถ้าเทียบกับบ้านเรา ลองพิจารณากันเอาเองครับ

อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ประมาณ 1 บาท ต่อ 500 VND ครับ

เมื่อกี๊เป็นหน้าของหวานซะงั้น ตอนถ่ายมาก็ไม่ได้ดู  

หลังจากนั่งมองหน้ากัน ไม่รู้จะสั่งอะไรดี เพราะหลายๆอย่างก็ไม่รู้จัก คืออ่านเอาจากคำอธิบายที่เป็นภาษาอังกฤษแล้วมันก็ยังไม่เห้นภาพ และไม่แน่ใจว่าอันไหนอร่อยเด็ด

เลยได้รับความช่วยเหลือจากน้องคนนี้ครับ ชื่อว่า หนิง ที่จริง ผมก็ไม่แน่ใจว่าภาษาไทยจะเขียนอย่างไร เพราะภาษาอังกฤษ จะเขียนประมาณว่า nhing อะไรประมาณนี้

เธอเป็นไกด์ที่มาคอยดูแลพวกผมครับ พูดภาษาไทยได้เยอะมากกกกกกกกกกกกก  เพราะเคยมาเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ครับ ที่ที่ชอบไป สวนจตุจักร มาบุญครอง สยาม ฯลฯ  โอ้โห...งั้นมาเมืองไทยก็ไม่หลงแล้วเนี่ย

ไม่หลงหรอก เพราะเพื่อนคนไทยเยอะ มาเมื่องไทยบ่อยครับ พูดภาษาไทยได้สบายบรื๋อส์ เขียนได้นิดโหนย...อิ อิ เก่งครับ คล่องแคล่วมากๆ ขอบคุณเธอไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

ชื่อร้านครับ  ร้านนี้ ผมว่าใครๆก็น่าจะรู้จักนะครับ หมายถึงคนเวียดนามนะครับ

อ่านว่า ควัน อัน งอน  แปลว่า ร้าน อาหาร อร่อย  อันนี้ไม่ต้องงงนะครับว่าทำไมผมแปลได้  โธ่...ก็มาอยู่เวียดนามตั้ง 3 วันแล้วนี่ครับ  เชื่อไหมหละ  

หลังจากที่ดูคุณไกด์สั่งไปแล้ว เรามาเดินสำรวจร้านกันหน่อยดีกว่า ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง

เริ่มด้วยนี่

ตามด้วยนี่  บรรยายไม่ถูกเหมือนกันครับ แต่มันมีเยอะมาก

ไปเรื่อยๆนะครับ

ไก่ หมู ฯลฯ

กุ้งพันอ้อย  อันนี้รู้จักดี  

ของทอด

บรรยายไม่ถูกแล้วครับ

อะไรหว่า ขนมเบื้องญวนหรือเปล่า มั่วแล้วจ้า...

อากาศไม่ร้อน เพราะมีมาสเตอร์ คูล  ขอค่าโฆษณาด้วยนะ  

เดินกลับโต๊ะดีกว่า หิวๆๆ ของที่สั่ง น่าจะมาแล้ว

มาแว้ว...ว

จานแรก เป็นเนื้อย่าง คล้ายๆ จิ้มแจ่ม  อร่อยโคตร  หรือเพราะหิว !@#$%%^  

ได้ข่าวว่าประเทศนี้นิยมบริโภคน้องหมา  ขออย่าให้เป็นจานนี้เลย เพราะมันนิ่มจริงๆ  

ต่อมา ของคุ้นเคยกันดีครับ สั่งมาปุ๊บทางร้านจัดมาให้ตามจำนวนคนเลย ยังกะซูชิแหนะ สั่งเป็นคำได้  งั่มๆๆๆ  เต็มปากเลย  

ของคุ้นปากคนไทยอีกอย่างนึง กุ้งพัน(หมอ)อ้อย   ขาวๆรอบจาน เป็นเส้นหมี่นะครับ

กุ้งพันอ้อย เค้าทานกับผักพวกนี้ แล้วก็มีเหมือนแผ่นแป้ง ห่อด้วยกันแล้วเอาใส่ปาก  

แปลกดีครับ แผ่นแป้งไม่แช่น้ำแฮะ ใส่แบบแข็งๆเลย แต่มันก็ไม่ได้แข็งมากนะครับ แค่ไม่นิ่มแค่นั่นเอง ตอนแรกคิดว่าแปลก แต่พอได้ทาน มันอร่อยแฮะ ตอนนี้ยังคิดถึงแบบนั้นอยู่เลยครับ แป้งเค้าจะบางกว่าแบบแข็งๆบ้านเรานะผมว่า  

ยกที่หนึ่ง  

เธอตั้งใจทาน  เอ๊ย ตั้งใจทำงานมากครับ   อายุเป็นน้องผมประมาณ 5 ปี กำลังจะเรียนจบเทอมนี้

คุณแม่ผมชอบเธอมาก คุยกันถูกคอ คุณแม่ผมวัยรุ่นนะคร๊าบ เลยคุยภาษาเดียวกันไง  

รูปนี้ติดบุคคลผู้ถูกอ้างอิง คือคุณแม่ผมมา  เอ่อ...คนซ้ายสุดนะครับ เพราะคนที่นั่งติดกันนั่น แม่คุณ  

ต่อมา เป็นของคุณพ่อบ้าง ข้าวเนื้ออบ หรือหมูอบ นี่แหละ  จำไม่ได้แล้ว    อร่อยโคตรๆอีกแล้วครับ ตั้งแต่สั่งมา ยังไม่มีอันไหนไม่อร่อยเลยนะเนี่ย  ไม่รู้คุณน้องหนิง สั่งเก่ง หรือร้านนี้อร่อยทุกอย่างกันแน่

ยัง ยังไม่หมด....จานต่อมา เป็นคล้ายๆข้าวเกรียบปากหม้อบ้านเราครับ แป้งที่ห่ามา นุ่มมากๆ กลืนปรื๊ด ลื่นลงคอไปเลย อร่อยๆๆๆ  

แต่ที่แปลกคือ น้ำจิ้ม  มันไม่น่าจะเรียกน้ำจิ้มเท่าไหร่ครับ มันน่าจะเรียกน้ำซุปมากกว่า

เห้นใสๆ ใสชนิดที่เรียกว่าน้ำแกงจืดได้เลยหละ  เอ๊ะ แล้วมันจะอร่อยเหรอเนี่ย แปลกๆ  แต่พอลองจิ้มแล้วเอาเข้าปากดู เท่านั้นแหละ เป็นเรื่องครับ  อร่อย sad sad เลย  โอ้ว...ผมไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาบรรยาย เลยต้องใช้คำนี้ครับ
sad = เศร้า  อร่อย sad sad คือ อร่อยแบบเศร้ามากๆ เศร้าที่ไม่ได้ทานอีกครับ    ไปแบบน้ำขุ่นๆนะ  

ตามติดมาด้วย ปลานึ่ง อะไรซักอย่าง พอมาถึง ก็นั่งมองหน้ากัน ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี

น้องปลา มากับสิ่งนี้ครับ  

วิธีรับประทาน Step by Step

1.วางแผ่นแป้งลงบนฝ่ามือโดยไม่ต้องแช่น้ำ จากนั้นเลือกผักที่ตนเองชื่นชอบวางลงบนแผ่นแป้งอีกที

2.ตัดชิ้นปลา พอดีคำ แล้วเอามาวางในแผ่นแป้งเมื่อสักครู่นี้

ค่อยๆวาง อย่าให้หกเลอะเทอะ เสียดายของ

3.เพื่อให้ถึงรส มากขึ้น ควรใส่ผักชนิดต่างๆที่นึ่งและปรุงรสมาพร้อมกับปลาลงไปด้วย

4.จากนั้น ค่อยๆห่อแผ่นแป้ง ระวังอย่าให้แผ่นแป้งแตก เพราะปลาและผักอาจตกหล่นเสียของได้

อ้าว ข้ามไปรูปนึง ก่อนห่อครับ

ห่อเสร็จแล้ว พร้อมรับประทานได้ทันที มีคุณพ่อเป็นคนถือ คุณแม่เป็น background และแม่คุณ เป็นกำลังใจ