จากกระทู้ก่อนหน้านี้ครับ

BKK-NRT
http://www.hflight.net/forum/m-1209220689/

NRT-LAX
http://www.hflight.net/forum/m-1209266728/

ทำงานเสร็จแล้ว ไหนๆมาอเมริกาทั้งทีก็ขออยู่เที่ยวต่อสัก 2 - 3 วัน คำนวณดูเวลาและค่าใช้จ่ายแล้ว San Francisco ดูจะเป็นจุดหมายที่เหมาะสมที่สุด แล้วก็จะได้แวะเยี่ยมเพื่อน ที่มาเรียนต่อที่นี่ด้วย

ว่าแล้วก็เข้า http://www.priceline.com จองตั๋วเครื่องบิน โรงแรม รถรับส่ง และอื่นๆ ซึ่ง Priceline.com นั้น Quote ราคาได้ถูกพอสมควร ผมจองตั๋วของ Delta Airlines จองโรงแรม Holiday Inn Golden Gateway 3 คืน รถ Shuttle รับส่งระหว่างสนามบิน กับโรงแรม และ City Pass รวมแล้วประมาณหมื่นกว่าบาท

การเดินทางไป San Francisco ทางเครื่องบินนั้น สามารถเลือกลงได้ 2 สนามบินคือ San Francisco International Airport (SFO) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองแซน ฟรานฯ และอยู่ฝั่งตะวันตกของอ่าวแซน ฟรานฯ สนามบินแห่งนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 12 ไมล์ สนามบินอีกแห่งคือ Oakland International Airport (OAK) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองโอ๊คแลนด์ และอยู่ฝั่งตะวันออกของอ่าวแซน ฟรานฯ ถ้าลงสนามบินนี้แล้วจะเดินทางต่อไปที่เมืองแซน ฟรานฯ ก็ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง กับระยะทางประมาณ 20 ไมล์ โดยต้องข้ามอ่าว San Francisco  ด้วย Bay bridge

เหตุผลที่ผมเลือกลงที่ OAK นอกจากราคาแพคเกจที่ถูกกว่าลงที่ SFO แล้ว เหตุผลสำคัญคือผมอยากนั่งเครื่องบิน Embraer RJ 145 เพราะเครื่องที่บินไปลง SFO น้อยไฟลท์จะ Operate ด้วยเครื่องเล็กแบบนี้

สำหรับเส้นทางที่จะบินในวันนี้ครับ เราจะบินขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ 350 ไมล์ (แต่้สะสมไมล์ได้ 500 ไมล์ กับกลุ่มสกายทีม)

สำหรับรายละเอียดการเดินทางมีดังนี้

Route: Los Angeles (LAX) - Oakland (OAK)
Carrier: Delta Airlines
Flight: DL7760 Operated By ExpressJet Airlines
Date: 23 February 2008
Departure time: 09.35
Arrival time: 11.00
Duration: 1.25 Hours
Cabin class: Coach Class
Aircraft: Embraer RJ 145
Registration: N/A

Welcome Onboard!

ผมเดินทางออกจากโรงแรมประมาณ 6 โมงครึ่งสำหรับไฟลท์ที่จะออกเวลา 9.35 เพราะได้ยินกิตติศัพท์ในเรื่องความเข้มงวดของโฮมแลนด์ ซีเคียวริตี้ (รปภ. บ้านเกิด) ที่จะตรวจอย่างละเอียด ซึ่งอาจจะทำให้ใช้เวลามากกว่าปกติ

การเดินทางด้วยเครื่องบินภายในสหรัฐอเมริกา เป็นเรื่องสะดวก รวดเร็วก็จริง แต่หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยา ทำให้รัฐบาลเข้มงวดมากขึ้น การเดินทางด้วยเครื่องบินอาจจะใช้เวลาเพียงชั่วโมงเดียว แต่คุณจะเสียเวลากับกระบวนการภาคพื้นมากกว่า 1 ชั่วโมง

โรงแรมที่ผมพักอยู่ใกล้สนามบิน LAX ครับ นั่งรถประมาณ 10 นาที ก็ถึงแล้ว

Welcome to LAX!

สำหรับประวัติของสนามบิน LAX นะครับ

ย้อนหลังไปเมื่อปี 1928 (80 ปีที่แล้ว) เทศบาลนครลอสเอนเจลลิสได้เลือกพื้นที่บริเวณทางใต้ของ Westchester เนื้อที่ 640 เอแคลล์     เอเคอร์ สำหรับสร้างสนามบินใหม่ของเมืองแอลเอ

พื้นที่แต่เดิมซึ่งเป็นไร่ข้าวสาลี ไร่ข้าวบาร์ลีย์ และถั่ว ได้ถูกไถกลบเพื่อทำรันเวย์ แต่ไม่ได้สร้างอาคารผู้โดยสาร ผู้บริหารเทศบาลฯได้ตั้งชื่อสนามบินแห่งนี้ว่า Mines Field ตามชื่อนายหน้าค้าที่ที่จัดการหาที่ดินผื่นนี้ William W. Mines

สนามบินไมน์ ฟิลด์ ได้เปิดอย่างเป็นทางการในปี 1930 (78 ปีที่แล้ว) และทางเทศบาลนครแอลเอ ได้ซื้อสนามบินนี้เืพื่อบินสมบัติของเทศบาลนครแอลเอ อย่างเป็นทางการในปี 1937 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น Los Angeles  International Airport ในปี 1949

ก่อนหน้าที่จะมีสนามบิน LAX แอลเอมีสนามบินหลักอยู่ก่อนแล้วที่เมืองเกล็นเดล

เมื่อก่อนชื่อย่อของสนามบินนี้คือ LA แต่เมื่อมีสนามบินเกิดขึ้นมาก จำนวนตัวย่อก็เลยต้องเพิ่มขึ้น ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตัว X มาได้ยังไง บ้างก็ว่าเพราะสนามบิน LAX มีหอตรวจสภาพอากาศอยู่ด้วย หรือบ้างก็ว่าเติม X เข้าไปโดยที่ไม่มีความหมายอะไร

ใครทราบก็แชร์ความรู้ได้นะครับ  

เมื่อถึงสนามบินผมก็พบกับอเมริกันชนจำนวนมหาศาลต่อคิวกัน check-in เพราะ counter ของ Delta จะ check-in รวม

สำหรับการ check-in ของ Delta นั้น (ผมไม่รู้ว่าสายการบินอเมริกันอื่นๆจะเหมือนกันหรือเปล่า) สามารถเลือก check-in ได้หลายแบบ ดังนี้

1. Online check-in ผู้โดยสารสามารถ login เข้าไปใน account ของตัวเองที่เว็บของ Delta แล้วทำการ check-in เสร็จแล้วก็ Print Boarding Pass นำ Boarding Pass ไปที่สนามบินแล้วก็เดินไปที่ Homeland Security ได้เลย ไม่ต้องแวะ Counter หรือ ตู้ Kios เพราะเรามี Boarding Pass แล้ว  

วิธีนี้เหมาะสำหรับคนที่ไม่มีสำภาระที่จะโหลดเข้าท้องเครื่องนะครับ

2. Check-in ที่ counter ที่สนามบิน ระบบการ check-in ของที่นี่ค่อนข้างแปลก แต่รวดเร็วดี มีขั้นตอนดังนี้ครับ
- เข้าแถวเืพื่อรอ counter ที่ว่าง
- เดินไปที่ counter ซึ่งลักษณะ counter จะมีจอคอมพ์หันหน้าเข้าหาเรา เป็น touch sceen
- ใส่หมายเลข PNR ของไฟลท์ที่เราจะเดินทาง หรือ Login เข้าโปรแกรม Skymiles
- เลือก Itinerary ที่เราจะเดินทาง
- ใส่จำนวนกระเป๋าที่จะเดินทาง (ทั้งกระเป๋าที่หิ้วขึ้นเครื่อง และโหลด)
- ใส่จำนวนกระเป๋าที่จะโหลด
- กด OK เป็นอันเสร็จพิธี
- หลังจากนั้น Luggage Tag จะถู print ออกมาเท่ากับจำนวนกระเป๋าที่เราใส่ว่าจะโหลด
- เจ้าหน้าที่จะนำ Luggage Tag มาติดกระเป๋าให้เรา
- เจ้าหน้าที่จะบอกให้เรานำกระเป๋าไปวางไว้ที่จุดตรวจเอง
- เสร็จแล้วเราก็ไปต่อแถวเข้ารับการตรวจกับ Homeland Security เลย

ดูเหมือนยาก แต่ก็ยากสำหรับคนที่เคยใช้ระบบนี้ครั้งแรกครับ แต่ยอมรับว่าเร็วมากๆ  

นี่เป็น Boarding Pass ของผมครับ มีข้อมูลบอกว่าจะ Board ที่ Gate ไหน เป็น Zone ที่เท่าไหร่ ขอบอกเจ้าหน้าที่ที่นี่ค่อนข้างดุ Board ผิดโซนมีดุกันให้อายเลยครับ  

จอแสดงตารางบินของวันนี้ครับ สนามบิน LAX เป็นสนามบินที่การจราจรคับคั่ง หนาแน่นมาก เครื่องเข้าออกห่างกันเพียงไม่กี่นาที

ไฟลท์ของผมวันนี้ครับ DL7760 สถานะ On-time  

เดินไปที่ Gate 55 ครับ อยู่เกือบสุด Terminal เนื่องจากว่าสนามบิน LAX เปิดให้บริการมานานแล้ว สภาพทั่วไปค่อนข้างเก่าครับ และมีร้านอาหาร fast food ให้บริการเป็นระยะๆ ในรูปจะเห็น McDonal's ถัดไปก็เป็นร้านกาแฟ

นี่เป็นบริเวณสุดทาง Terminal ครับ โซนนี้จะเป็นของ Delta

Delta นี่ก็ใหญ่ไม่เบาครับ อีกหน่อยเมื่อควบรวมกับ Northwest ก็จะกลายเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก  

จวนได้เวลาขึ้นเครื่องแล้วครับ

นี่เป็นเครื่องบินที่เราจะบินในวันนี้ครับเป็น ERJ-145 จำทะเบียนไม่ได้ เป็นเครื่องของ ExpressJet Airways ซึ่งมารับจ้างบินให้กับ Delta Connection ครับ  

ไฟลท์นี้กัปตันเป็นผู้หญิงครับ ส่วนนักบินผู้ช่วยเป็นผู้ชาย  

มานั่งรอหน้าเกท เตรียมตัวขึ้นเครื่อง

ที่อเมริกาแปลกอยู่อย่างคือ ผู้โดยสารขาเข้า กับขาออก ใช้ทางออก ทางเข้าทางเดียวกัน ตอนแรกก็แปลกใจครับ ว่าทำไมจู่ๆ ก็มีคนเดินออกมาจากงวง แบบนี้ก็ดีอย่างครับ ไม่ต้องเสียงบประมาณทำสนามบินหลายๆชั้น  

และแล้วก็ถึงเวลาของเรา เจ้าหน้าที่มายืนรอตรวจ Boarding Pass หน้าเกท แต่เค้าจะไม่ฉีกเอาอะไรออกไปเลยนะครับ แค่ scan เฉยๆ แต่ขากลับจาก OAK บอร์ดดิ้งพาสของผมโดนฉีกล่ะ  

ผู้โดยสารวันนี้เกือบเต็มลำครับ ขายดีมากๆ

ผมเคยขึ้นเครื่องบินเล็กๆแบบนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกอึดอัดครับ เพราะมันแคบจริงๆ ขนาดผมตัวไม่ใหญ่นะ แล้วพวกฝรั่งตัวโตๆมันจะอึดอัดขนาดไหนเนี่ย แต่เครื่องบินแบบนี้ก็ยังนิยมมากในอเมริกา สำหรับไฟลท์สั้นๆ คงเพราะประหยัดค่าใช้จ่ายได้มาก

ที่นั่งจะเป็นแบบ 1 - 2 สิริรวม 48 ที่นั่งเท่านั้น  

Log room แคบมากครับ ดีนะที่เป็นไฟลท์สั้นๆ ถ้าไฟลท์ยาวล่ะก็เหน็บรับประทานแหง๋มๆ  

บนเครื่องก็ไม่ค่อยมีอะไรบริการมาก มี Safety Instruction อยู่แผ่นเดียว

จากการสำรวจด้วยสายตา พบว่าบนเครื่องบินนี้สกปรกมาก ตามพื้นมีเศษถั่ว เศษแครกเกอร์ หล่นอยู่ กระจกก็มันแผล่บ คงเป็นเพราะว่าวันๆนึงบินหลายตุ๊บเสียจนไม่มีเวลาทำความสะอาด    

แผงควบคุมบนเพดานครับ ก็มีปุ่มแอร์ ไฟอ่านหนังสือ และปุ่มเรียกพนักงาน  

ยื่นหน้าเข้าไปดู cockpit หน่อยนึง

เครื่องบินลำนี้ทางออกอยู่บนหลังคานะครับ      

ระหว่างที่ข้างบนบอร์ดดิ้ง ข้างล่างก็โหลดดิ้งกันใหญ่ เดินทางในอเมริกาเสียวกระเป๋าหายที่ซู้ด    

และแล้วก็ได้เวลาล้อหมุนครับ ค่อนข้างตรงเวลาเลยทีเดียวสำหรับไฟลท์นี้

กำลัง Push-back ออกจากเกทครับ ไม่ต้องมีรถลาก ถอยหลังเองได้    

จะเห็นว่าโซนนี้เป็นของ Delta แทบทั้งนั้น และเป็น ERJ หมดเลย

นี่ก็โซน Delta ในรูปเป็น 737 ลายเก่า เครื่องระดับนี้สงสัยจะบินไกลไป East Coast  

ดูซิครับว่าวุ่นวายขนาดไหน เครื่องบินที่เห็นนี่กำลังจะขึ้น หรือเพิ่งลงทั้งนั้นนะครับ    

รังของพญาอินทรีย์ อเมริกันแอร์ไลน์ ที่กำลังจะกลายเป็นอดีตสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของอเมริกาครับ หลังจากที่ DL ควบรวมกับ NW    

นี่เป็นร้านเบอร์เกอร์ที่ airplane spotter กล่าวถึงกันมากที่สุดครับ ร้าน IN-N-OUT

ด้วยทำเลที่ตั้งอยู่หัวสนาม เครื่องบินจะลดระดับผ่านหน้าร้านด้วยความสูงที่ต่ำมาก

ดูได้จากภาพเหล่านี้ครับ

http://www.airliners.net/photo/Air-France/Boeing-777-328-ER/1343367/L/
http://www.airliners.net/photo/Horizon-Air/De-Havilland-Canada/1338674/L/
http://www.airliners.net/photo/Air-France/Boeing-777-328-ER/1326711/L/

ตอนแรกผมว่าจะไปเยือนที่นี่เหมือนกัน แต่ติดที่ไม่มีเวลาครับ เสียดายมาก

อย่ากระนั้นเลย สยายบีกแล้วบินสู่โอ๊คแลนด์ กันเถอะ

ปลายรันเวย์ติดกับชายหาดครับ ทะเลที่เห็นก็คือมหาสมุทรแปซิฟิค หาดข้างล่างนี่หน้าร้อนจะคลาคล่ำไปด้วยกิจกรรมชายหาดนานาชนิดครับ ส่วนตอนนี้ซึ่งเป็นหน้าหนาวก็ออกจะหงอยๆ หน่อย  

เครื่องบินเล็กนี่จะเชิดหัวชันมาก ยังกับเล่นรถไฟเหาะเลย ผู้โดยสารกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

ข้อดีที่ผมชอบเครื่องบินเล็กก็คือจะบินต่ำ เราสามารถดูวิวได้ตลอดทาง    

สักพักพนักงานก็จะบริการของว่างครับ (นึกว่าจะไม่มีซะอีก) เป็นถั่วลิสง ให้มา 2 ถุง    

กับน้ำส้มอีก 1 แก้ว     ก็ถือว่าโอเคครับสำหรับไฟลท์สั้นๆ

ก่อนถึงโอ๊คแลนด์ เราก็เจอกับพายุครับ เนื่องจากว่าหน้านี้เป็นหน้าหนาว และจะมีมรสุมมาแจมด้วย ก่อนผมมาสักเกือบเดือน ก็มีมรสุมมาถล่มซาน ฟรานฯ ครับ

พอบินเข้าเขตเมฆฝน เครื่องก็สั่นมาก กัปตันพยายามเชิดหัวขึ้นให้พ้นแนวลมเทอร์บูเลนท์

ข้างนอกจากที่มองเห็นวิวได้ ตอนนี้บอดสนิทครับ  

ออกจากกลุ่มเมฆฝน เราก็เตรียมร่อนลง ณ สนามบินโอ๊คแลนด์ครับ

โอ๊คแลนด์วันนี้ต้อนรับผมด้วยเมฆครึ้ม ฝนที่โปรยปราย และอากาศที่หนาวเย็น

ที่เห็นในรูปข้างหน้านั่นคือ อ่าวซาน ฟรานฯ ครับ สนามบิน SFO จะอยู่ฝั่งโน้นเลย  

ก่อนจะร่อนลง กัปตันจะต้องตีโค้ง เลี้ยวเครื่องบินเหนือ Bay Bridge ซึ่งเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโอ๊คแลนด์ และซาน ฟรานฯ

ผ่าน Oakland Naval Supply Center เหมือนจะเป็นหน่วยส่งกำลังบำรุงกองทัพเรือของอเมริกา เพราะเห็นเรือรบจอดกันหลายลำ

ร่อนลงแล้วครับ เราจะเห็นเครื่องบินของ FedEx จอดอยู่หลายลำ เพราะที่นี่คือหนึ่งในเก้า hub ของ FedEx เค้า  

และก็อย่าแปลกใจถ้าจะเห็นแก๊งค์ 737 ของ Southwest เพราะที่นี่คือหนึ่งใน hub ของ Southwest เค้าเหมือนกัน  

ถึงซะทีครับ คุณพี่ข้างหน้าท่าจะอึดอัดน่าดู ดูสิความสูงพอดีกับเพดานเลย  

เดินออกไปนี่ก็จะเจอผู้โดยสารขาออกกำลังรอบอร์ดดิ้ง  

สนามบินโอ๊คแลนด์ครับ มีฐานะเป็นสนามบินนานาชาติ ขนาดพอๆกับสนามบินเชียงใหม่ แต่มีเพียงชั้นเดียว ขาเข้า-ขาออกใช้ประตูเดียวกัน  

ด้านหน้าสนามบินเป็นลานจอดรถกลางแจ้ง ได้อารมณ์ประมาณสนามบินต่างจังหวัด