เว็บบอร์ดรีวิว

จากสนามบิน เราชวนเพื่อนคนไทยอีก 2 คนให้ไปพักโรงแรมเดียวกับเรา เพราะเค้าบอกว่า เค้าพัก Guest House
นึงก็ไม่ได้ดีมาก ราคาตั้ง 13 เหรียญ ส่วนของเราเอารูปในกล้องให้ดู เค้าว่าดีกว่า ราคาก็ไม่ถึง 14 เหรียญ

พอเดินออกมาด้านนอก ลองมองหารถที่สั่งไว้ว่าให้มารับเราก็ไม่มี เราเลยเดินไปซื้อคูปอง Taxi Prepaid ไป Thamel คันนึงนั่งได้ 4 คนเลย (เพราะปกติ Taxi ที่นี่คันกระจิ๊ดเดียว) 450 Rs.

ไปถึงโรงแรมเดิมของเรา (International Guest House) ไปติดต่อขอ check in เพราะเราจองห้องไว้ก่อนแล้ว
1 คืน ส่วนเพื่อนอีกสองคน จะขอพัก 2 คืน แล้วแยกนอนคนละห้อง เพราะเค้าจะกลับหลังเราวันนึง

ปรากฎว่าห้องเต็มหมดแล้ว ได้แต่ห้องของเรา เพื่อนอีก 2 คนเลยบอกว่าให้เรารออยู่ที่นี่ เดี๋ยวเค้าจะไปหาที่พัก
ที่อื่นก่อน แล้วค่อยกลับมาหาเราใหม่ ไอ้เราก็เริ่มเกรงใจเค้าแล้วว่า อุตสาห์เสียค่า Taxi นั่งมาด้วยกัน ส่วนเค้า
กลับต้องไปเสียเวลาหาโรงแรมใหม่อีก แต่เค้าบอกไม่เป็นไร จะทิ้งของไว้ที่นี่ก่อน หาโรงแรมได้แล้วค่อยมาเอา

เราก็เลยรีบไปเอาเป้อีกใบที่ฝากไว้กับโรงแรมคืนมา กำลังจะขอกุญแจขึ้นห้อง ไม่รู้เจ้าหน้าที่กับเจ้าของโรงแรม
คุยอะไรกัน เจ้าของโรงแรมหันมาบอกเราว่า ค่าห้องคืนนี้ต้องจ่าย 16 หรือ 18 เหรียญ นี่แหล่ะ จำไม่ได้แล้ว
เราบอกว่าไม่ใช่แล้ว ก็ตกลงกันไว้ว่าเราจ่าย 14 เหรียญ (จริง ๆ แค่ 13 กว่า ๆ ด้วย)

แล้วเราก็จ่ายมาแล้ว 2 คืน เจ้าของโรงแรมรีบบอกว่าเป็นไปไม่ได้ เราก็เลยบอกให้โทรไปถาม Agency ที่ส่งเรามา
แล้วนาทีนั้นเราก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่พักที่นี่ ไอ้เงินส่วนต่างไม่กี่เหรียญน่ะ จิ๊บจ๊อยมาก แต่มันเสียความรู้สึก
เสียตั้งแต่ตอนที่เพื่อนอีก 2 คน ไปถามหาห้อง อีตาเจ้าของทำหน้าแบบไม่ไยดี บอกแค่ว่าเต็ม เพื่อนก็บอกว่า
ช่วยหาห้องให้หน่อยได้มั้ย เค้าก็ทำหน้าแบบรำคาญ ๆ ไม่อยากคุย

จากนั้น เราคว้าเป้ได้ก็เดินออกเลย เจ้าของโรงแรมวิ่งมาตามเราบอกว่า เค้าให้เราพักได้ราคาเดิม แล้วมาย้ำอีกนะ
ว่าให้แค่เราห้องเดียวเท่านั้น เราเลยหันไปบอกเลยว่าไม่เอา แล้วเดินออกจากโรงแรมไปเลย

สงสารเพื่อนจริง ๆ ต้องเดินแบกกระเป๋าหาที่พักกันใหม่ พอดีว่าก่อนมาเราไปอ่านเจอใน Internet ได้ข้อมูลโรงแรม
Hotel the Great Wall มา ตอนแรกก็ว่าจะพัก แต่อ่านแผนที่แล้วงง คาดว่าจะไปไม่ถูก ทั้ง Agency เอาโรงแรมหรู
มาล่อเลยเปลี่ยนใจ  เราเลยถามเพื่อนว่าจะพักโรงแรมนี้มั้ย ทุกคนก็ตกลง เดินหาอยู่ไม่นานก็เจอ

โรงแรมนี้เป็นตึกอยู่ในซอยดูน่ากลัวหน่อย ๆ บรรยากาศรอบ ๆ สู้โรงแรมเดิมไม่ได้ แต่ก็ช่างมันเถอะ ลองเข้าไปดู
พอไปถึงโรงแรมนี้ก็เกือบเต็มเหมือนกัน แต่โชคดีว่าเจ้าของอัธยาศัยดีมาก เค้าพยายามหาห้องให้เราทั้งหมดจนได้   เสียแค่เราต้องไต่ขึ้นไปตั้ง 6 ชั้นเท่านั้นแหล่ะ

เจ้าของโรงแรมที่นี่ใจดี เราขอให้เค้าโทรศัพท์เข้ามือถือของไกด์แล้วมาเก็บเงินเรา เค้าก็โทรให้ฟรีไม่ยอมคิดเงิน
แถมเราถามเรื่องที่เที่ยวอะไรก็เอาแผนที่มาเขียนแนะนำเส้นทางให้ ไม่มีมาแอบบังคับขายทัวร์อะไรเลย นั่งคุยกัน
นานสองนานก็ไม่ทำท่ารำคาญ แถมให้แลกเงิน rate ดีกว่าร้านข้างนอกซะอีก

โรงแรมนี้อะไรก็พอใช้ได้นะคะ เสียอย่างเดียวตอนกลางคืนจะได้ยินเสียงเพลงดังมาก ประหนึ่งว่านอนอยู่กลางผับ
ยังไงหยั่งงั้นเลย นอนฟังไปเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเพลงหยุดเมื่อไหร่ แต่เราน่ะหลับไปก่อนแล้ว

ลืมเล่าไปว่า พอคุยกับเจ้าของโรงแรม ถามโน่นถามนี่ ขอแลกเงิน แล้วก็ให้เจ้าของโรงแรมช่วยโทรเข้ามือถือไกด์
ตอนนั้นประมาณบ่ายสองครึ่ง ลองโทรดูก่อนว่าเค้าอยู่ที่ไหนแล้ว เพราะเกรงใจเพื่อนคนอื่นว่าต้องมานั่งรอเรา

พอโทรติดคุยกันก็รู้ว่าไกด์เพิ่งมาถึง Kathmandu โอ้โห...นั่งรถกับนั่งเครื่องมานี่ เวลามันแทบจะไม่ต่างกัน
เลยนะ เรารีบบอกไกด์ว่าตอนนี้เราไม่ได้พักที่โรงแรมเดิมแล้ว มีปัญหานิดหน่อย ไกด์ก็เลยจะแวะมาหาเราเลย
เสร็จแล้วก็ส่งให้เจ้าของโรงแรมช่วยบอกทางมาโรงแรมให้ไกด์เรา

ไกด์หายไปครู่ใหญ่ก็ยังมาไม่ถึงซักที ซักพักเค้าก็โทรมาถามทางมาโรงแรมอีกรอบ แล้วก็ขอคุยกับเราว่าทำไมถึงเปลี่ยนโรงแรม เราเลยเล่าให้ไกด์ฟังทั้งเรื่องโรงแรมแล้วก็ตั๋วเครื่องบิน ไกด์เลยบอกให้เราช่วยเล่าให้เจ้านายเค้าฟังหน่อย ตอนนี้เค้าแวะมาที่ office แล้วอยู่กับเจ้านายเค้าพอดี

คุณ Agency พอได้ฟังก็ทำเสียงตกอกตกใจ ถามเราว่าจำชื่อเจ้าหน้าที่ ที่ Counter Sita Air ได้มั้ย เราก็บอกว่าไม่รู้
และไม่อยากจะรู้ด้วย เค้าบอกว่าเดี๋ยวเค้าจะโทรไป complain ที่สายการบินให้ แล้วถามว่าทำไมไม่โทรศัพท์มาหา
เค้าตอนที่มีปัญหาทั้งที่สนามบินแล้วก็โรงแรม เราก็บอกว่า ก็เจ้าหน้าทีคนนั้นเค้าขู่ไม่ให้โทรนี่ แล้วนาทีนั้นอยากจะบินกลับแล้ว จะให้ทำไง ส่วนเรื่องโรงแรมก็ช่างมันเถอะ ชั้นไม่อยากกลับไปพักที่นั่นแล้ว

คุณ Agency เลยบอกว่าถ้าวันนี้หรือพรุ่งนี้เรามีเวลาว่างให้ไปกินน้ำชากับเค้าหน่อยได้มั้ย เราเลยขอบคุณแล้วก็
ปฏิเสธไปว่าไม่มีเวลา แล้วก็เลิกคุย เพราะคิดว่าเรื่องแบบนี้ ชั้นคงไม่ได้โดนเป็นคนแรกหรอก อยากจะบอกว่า
ขอเปลี่ยนจากเลี้ยงน้ำชา เป็นเอาส่วนต่างค่าตั๋วคืนมา ชั้นจะได้เอาเงินกลับไปนั่งกินโอเลี้ยงที่บ้านชั้นให้สบายใจ
น่าจะดีกว่ามั๊ง

พอไกด์มาถึงที่โรงแรมแล้ว เราก็พากันออกไปทานข้าว เราให้ไกด์เป็นคนเลือกร้าน เพราะเราตั้งใจจะ
เลี้ยงข้าวเค้า
เค้าพาเราไปทานที่ Hotel Northfield ซึ่งร้านนี้เดินผ่านไปผ่านมาหลายรอบกะว่าจะลองเข้าไปทาน
อยู่เหมือนกัน วันนี้เลยได้ลองสมใจ ร้านนี้ทำอาหารใช้ได้นะคะ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะมัวแต่
ห่วงคุยกัน

ทานเสร็จไกด์ก็พาเราไปซื้อใบชาก่อน เสร็จแล้วก็พาไปซื้อผ้า Pashmina ไกด์บอกว่าร้านนี้เค้ามีโรงงานเองเลย
ขายทั้งส่งและปลีก ซึ่งเจ้าของร้าน ๆ นี้ก็ดูใจดี ให้เราเลือกผ้า รื้อผ้าออกมาดูตามสบาย เจ้าของร้านบอกเราว่าเคยมาเมืองไทยหลายครั้งแล้ว

วันนี้เราโชคดีที่มีเพื่อนคนไทยที่เพิ่งเจอกันมาช่วยดูให้ด้วย เพราะเราน่ะไม่รู้เรื่องหรอก ดูไม่เป็น แต่คิดว่ายังไง
ก็ซื้อได้ถูกกว่าที่เมืองไทยเยอะ เพราะเคยซื้อ Pashmina ที่เมืองไทย (World Trade) ประมาณ 5 - 6 ปี มาแล้ว
ไซส์เล็กสุดสำหรับพันคอ ผืนละ 1,300 บาท มาเจอที่นี่อะไรก็ถูกไปหมดแหล่ะ

ลองบอกราคาให้คร่าว ๆ นะคะ เผื่อจะมีประโยชน์บ้าง แต่ไม่รับรองนะคะว่าราคาที่เราซื้อได้นี่ถูกสุดรึยัง
Pashmina 100% (แบบนี้จะหนาหน่อย แล้ววิธีทอก็มีหลายแบบ)
            ผืนใหญ่สุดห่มได้          1300 Rs.
            ไซส์เล็กสำหรับพันคอ     400 Rs.
Water Pashmina (Pashmiana 80% ผสม Silk 20%) แบบนี้จะนิ่ม ๆ ลื่น ๆ กว่า
            ผืนใหญ่สุดห่มได้             800 Rs.
            ไซส์เล็กสำหรับพันคอ      225 Rs.

เราซื้อไปทั้งหมด 7,300 Rs. เลยขอต่อเค้าอีกให้เหลือแค่ 7,000 Rs. เค้าก็ให้ค่ะ
ซื้อเสร็จก็บอกลาคุณไกด์ ขอบคุณในความมีน้ำใจ แล้วก็สัญญาว่าจะอัดรูปของเค้าที่เราถ่ายไว้ส่งไปให้

ส่วนเราและเพื่อน ๆ ก็ตะลุย Shopping กันจนดึก

วันที่ 9

     วันนี้อยู่ดี ๆ ก็ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตีสามครึ่ง พยายามนอนยังไงก็ไม่หลับ สงสัยตื่นเต้นที่จะได้กลับบ้าน
นอนพลิกไปพลิกมา ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยปลุกเพื่อนขึ้นมาคุยด้วยกัน (ช่างเป็นคนดีจริง ๆ) ซักตีห้าก็ลุกขึ้นมา
เก็บของ ล้างหน้าแปรงฟันเตรียมตัวไปวัด Pashupatinath หกโมงก็ออกไปเรียก Taxi เมื่อวานเราถามราคาค่ารถ
ไปวัดจากเจ้าของโรงแรมไว้แล้ว เค้าบอกว่า 130 Rs.
      เจอ Taxi คันแรก บอกราคาเรามา 250 Rs. นี่ถ้าเป็นหลายวันที่ผ่านมา คงจะยืนต่อราคาแล้วก็ยอม ๆ ไป
แต่หลังจากผ่านศึกมาแล้ว และวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่อยู่ที่นี่ เลยเริ่มฮึกเหิมนิดหน่อย ไม่ง้อหรอก ว่าแล้วก็
สะบัดก้นเดินไปหาคันอื่นต่อ Taxi มาตามถามว่าจะให้เท่าไหร่ก็ไม่สนใจ ก็พี่เล่นบอกราคาแบบนี้ ไล่ลูกค้าชัด ๆ
      เดินไปถามอีกคัน บอกราคามา 150 Rs. เราเลยบอกว่าที่โรงแรมบอกเรา 120 Rs. เค้าก็ส่ายหน้าตกลง
ลืมเล่าไปว่าเวลาคุยกับ Taxi ที่นี่งง ๆ ทั้งเราทั้ง Taxi ทุกที เพราะชอบลืมว่า คนเนปาล ถ้าเค้าส่ายหน้าแปลว่า
โอเค เวลาต่อราคาค่ารถแล้วเค้าส่ายหน้า เราก็จะเดินหนีทุกที Taxi ก็คงงงว่าโอเคแล้วเดินหนีทำไม
       นั่งรถไปแป๊บเดียว Taxi ก็มาจอดริมถนน แล้วบอกให้เราเดินเข้าไปเอง (สงสัยจ่ายแค่ 120 เลยไม่ยอมไปส่ง
ถึงวัด) แต่ก็ไม่เป็นไรจะได้เดินดูอะไรต่อมิอะไรข้างทางไปด้วย




      
      
      

คนเนปาลนี่เค้าขยันดีนะคะ มาวัดกันตั้งแต่เช้า ขนาดวันนี้เป็นอาทิตย์ (แต่ท่าทางคงจะไม่ใช่วันหยุด
เหมือนบ้านเรามั๊งคะ เพราะเห็นเด็ก ๆ ยังไปโรงเรียนกันเลย)

...

เดินไม่นาน เราก็เข้าเขตวัด แต่ดูได้เฉพาะข้างนอกเพราะเค้าอนุญาตให้เฉพาะคนที่นับถือศาสนาฮินดูเข้า

ไอ้เราก็อยากจะเข้าไปดูบ้าง นึกว่าจะลองทำมึน ๆ เป็นฮินดูกับเค้าด้วย แต่หน้าหมวย ตัวขาวเป็นลิงเผือกแบบนี้
ทำยังไงก็คงไม่เนียน คงโดนจับโยนออกมาแน่นอน

...

ออกจากตรงนี้ ก็ถามทางที่จะไปดูพิธีเผาศพริมแม่น้ำ โดยเราต้องเดินอ้อมไปข้างหลัง
ซึ่งก็คือเดินผ่านประตูทางเข้าวัดอีกด้านนึง

ดวงเรานี่คงถูกโฉลกกับที่เก็บสตางค์ค่าเข้า ไปไหนนี่ต้องไปผ่านที่เก็บเงินตลอด ทั้ง ๆ ที่ทางเข้าเค้ามีตั้ง
หลายทาง

ค่าเข้าที่นี่คนละ 250 Rs. แต่เช้านี้เรามีเงินมาแค่ 600 Rs. เพราะเมื่อวาน Shopping จนหมด
ยังไม่ได้ไปแลกเงินเพิ่ม เลยต่อรองกับเจ้าหน้าที่ขอจ่ายเป็น Dollar แทน ลองคำนวณดูคร่าว ๆ
2 คนก็ 8 เหรียญกว่า ๆ เราต่อเค้าบอกว่า 8 เหรียญได้มั้ย เห็นเค้าทำท่าคิดนาน เลยยื่นเครื่องคิดเลข
ให้เค้าคิดเอง แล้วเค้าก็ตกลง

มาวัดนี้ถ้าไม่อยากเสียค่าเข้า ต้องเดินอ้อมไปอีกด้านนึง แต่ก็จะดูได้ไกล ๆ หน่อย แต่เราน่ะอยากดู
เลยยอมเสียเงิน แต่โชคไม่ดีที่ไม่ได้ถามเพื่อนก่อน พอจ่ายเงินเรียบร้อย พาเดินเข้าไปคุณเธอก็ดันกลัวขึ้นมา
เรียกให้ไปดูใกล้ ๆ ก็ไม่ยอม ถามว่าจะถ่ายรูปมั้ยก็ไม่เอา เลยให้ยืนคอยอยู่ห่าง ๆ แล้วเราเข้าไปดูเอง

ตอนไปถึงนี่เห็นกำลังเผาอยู่ 2 ศพ ซึ่งน่าจะเริ่มเผามานานพอสมควร เห็นเป็นเถ้าดำ ๆ แล้ว
เราน่ะอยากจะไปดูตอนเค้าจัดเตรียมพิธีมากกว่า แต่ก็ดีกว่าไม่ได้ดู ดูแล้วเผื่อจะปลงได้บ้าง

เดินดูไปเรื่อย ผ่านรูปปั้นนี้ (ถ้าไม่ผิดน่าจะเป็นหนุมานนะคะ) ก็เพิ่งเห็นว่าถ้ามายืนตรงนี้นี่ได้ดูแบบเกาะติดเวทีเลย

แต่พอได้มายืนดูใกล้ ๆ มาก ๆ นี่ก็รู้สึกว่าน่ากลัวอยู่เหมือนกัน แล้วก็อาจจะไปรบกวนพิธีเค้าด้วย เลยถอยกลับ
ออกมาดีกว่า

...

...

...

ถ้ามีเวลามากกว่านี้ คงได้ดูอะไรอีกเยอะ แต่เราต้องรีบไป Kathmandu Durbar Square ต่อ
แล้วเพื่อนก็ดูไม่มีความสุขเอาซะเลย (เธอเป็นโรคกลัวผีขึ้นสมอง) เราเลยจบการชมวัดนี้แต่เพียงแค่นี้

แต่ก่อนจะกลับออกไป เพื่อนก็สังเกตเห็นว่ามีรถมาส่งศพอีกศพแล้ว เราเลยวิ่งไปดูอีก แต่เห็นเค้าเอาศพ
ลงมาวางไว้ที่พื้นเฉย ๆ ก็เลยไม่ได้รอ

จากวัด Pashupatinath เรานึกสนุกอยากนั่งรถเมล์อีกซักรอบ ก็เลยเดินออกไปหาป้ายรถเมล์ที่ถนนใหญ่

ระหว่างทางเจอรถเข็นขายกำไลข้อมือ มีให้เลือกเยอะจนตาลาย ซื้อไปฝากน้องที่ทำงาน 1 โหล 40 Rs.

อุตสาห์เดินไปตั้งไกลกว่าจะถึงป้ายรถเมล์ ยืนคอยถามรถกี่คัน ๆ ก็ไม่มีคันไหนไป Thamel เลยลองถามคนอื่นดู
เค้าบอกว่าให้เรียก Taxi ไปดีกว่า เพราะไม่มีรถจากนี่วิ่งตรงไป Thamel ต้องไปต่อเอา

เราเลยเรียก Taxi ให้ไปส่ง ขากลับนี่เสียแค่ 100 Rs.

พอมาถึง Thamel ปุ๊บเรารีบกลับไปที่โรงแรมก่อน เพราะต้องไปแลกเงิน
เสร็จแล้วก็กลับไปที่ร้านขายผ้าร้านเดิม เพราะนึกได้ว่ายังซื้อของฝากไม่ครบ

แล้วก็เดินไป Kathmandu Durbar Square ต่อ ระหว่างทางก็แวะถ่ายรูปไปเรื่อย

...

ระหว่างทางไป Durbar Square เราแวะที่ Kathesimbhu Stupa หรือ Kathmandu Swayambhu ก่อน
อ่านข้อมูลจากใน web เค้าบอกว่าเป็น smaller version ของ Swayuambhu stupa

(บางอันที่พอจะบอกข้อมูลได้ก็จะบอกนะคะ แต่ส่วนใหญ่น่ะ ไม่ได้ควักอะไรออกมาอ่านแล้ว
เพราะรีบ กลัวไม่ทันเวลา เฮ้อ...เสียดายจริง ๆ ตอนแรกกะว่าจะมีเวลามาเดินที่นี่ตั้งแต่เมื่อวาน
เกือบทั้งวัน Sita Air นะ ไม่น่าทำกับชั้นเลย)

...

...

ประมาณ 9 โมง เราก็มาถึงทางเข้า Durbar Square เจอที่เก็บเงินอีกแล้ว แต่คราวนี้ไม่ต้องจ่ายเงิน
เพราะเราทำ Tourist Pass ไว้แล้วตั้งแต่วันแรก
รีบควักออกมาโชว์เจ้าหน้าที่ แล้วเราก็ผ่านเข้าไปได้เลย

เราไปเริ่มที่ Kumari Bahal ก่อน แล้ววันนี้ก็ไม่มีบุญได้เห็น Kumari ตามระเบียบ