สวัสดีค่ะ

วันนี้นู๋ตูนมารีวิว ขากลับจาก IAD-BKK ค่ะ
แวะ transit ที่ NRT ค่ะ
(กลับมาตั้งนานแล้วเพิ่งมาทำ ดองเน่าแล้วอ่า)

แต่วันนี้เป็นรีวิวแบบมินินะคะ (มินิจริงๆ)
พร้อมชื่นชมบริการ และพกความประทับใจมาเต็มเปี่ยมค่ะ
งานนี้ ANA ได้ใจไปเต็มๆค่ะ

เกิดอะไรขึ้นนั้น ติดตามกันต่อไปในรีวิวนี้แหละค่ะ

เริ่มที่ภาพแรกค่ะ เชคอินภายในสนามบิน IAD ค่ะ
นู๋ตูนมาเชคอินเป็นคนที่สองเลยแหละ
แบบว่าอยากกลับเมืองไทยมาก คิดถึ๊งคิดถึง..
แต่วันนี้ไฟล์ทไม่เต็มค่ะ
รู้สึกว่าบนไฟล์ทจะไม่มีคนไทยเลย หรือมีก็น้อยมากค่ะ
ส่วนใหญ่เป็นเวียดนามค่ะ
(แอบงงนิ้ดส์นึงว่า เรานั่งสายการบินของญี่ปุ่นหรือเวียดนามแอร์ไลน์กันแน่ อิอิ)

ขึ้นมาบนเครื่องค่ะ
ไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟ
เป็น no beef no pork

ตอนจองตั๋ว requested SFML ทาง ANA บอกไม่มี
แอบงง
เพราะเราเคยได้
เลยสั่ง SPML no beef no pork แทน
เนื่องจากย่อยยากค่ะ
บินไฟล์ท long haul แบบนี้ ขออะไรที่สบายท้องค่ะ

ในถาดประกอบด้วย อาหารร้อน ผักสลัด ขนมปังแข็งโป๊ก ชาเขียวเย็น น้ำดื่มขวดนึง และอะไรไม่ทราบอีกอ่ะค่ะ ผักย่าง??

เปิดออกมาแล้วค่ะ
อาหารจานหลักหน้าตาเป็นแบบนี้ค่ะ
อิอิ
แอบ close มาฝากป๋าซารานค่ะ

มันคือข้าว ข้าวแบบอาหารอินเดียอ่ะค่ะ
ถ้าสังเกตจะเห็นว่าข้าวเป็นเม็ดยาวๆเรียวๆ ออกแข็งๆหน่อยอ่ะค่ะ
กับแกงไก่ค่ะ
(จริงๆแอบหวังอาหารทะเล)
แต่ก็ไม่ผิด no beef no pork
เลยได้ chickenมา อิอิ ทีหลัง no chicken ด้วยดีป่าว??

ขออภัยนะคะ
ถ้ารูปนี้ไม่สุภาพ...
มันคืออะไรที่ทานไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ
นู๋ตูนไม่ได้ทานยากนะคะ อิอิ
แต่จานนี้ทานไม่ได้ จนนู๋ตูนอาเจียนอ่ะค่ะ

..ที่จริงแอบประทับใจไฟล์ทที่บินกลับอินเดีย TG316ค่ะ เจออาหารแบบนี้เลย
บอกพี่สจ๊วตไฟล์ทนั้นไปค่ะว่าไม่ไหวจริงๆ ทานไม่ได้
สจ๊วตท่านนั้นไปเอาอาหาร BC มาให้ค่ะ
ประทับใจไม่รู้ลืม (ชื่อยังจำได้เลย)...

และนี่คือที่มาค่ะ แห่งความประทับใจค่ะ สำหรับ ANA ค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า...
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว (เพื่ออะไรเนี่ยะ) ก่อนขึ้นเครื่อง
นู๋ตูนมีไข้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นอะไร
ตัวร้อนนะ ปวดหัวหน่อย
พอเจออาหารจานนั้นเข้าไป
ก็อาเจียน ปวดหัวมาก และหายใจไม่ออกเลย
ไม่มีแรงด้วยค่ะ
เพราะอาเจียนออกมาหมด
แถมหลังจากนั้นไม่นานยังท้องเสียอีกต่างหาก.....

จากนั้น

แอร์ก็มาดู ก็บอกอาการเขา เขาก็ถามว่าปวดหูไหม ก็บอกว่าไม่ค่ะ
ไม่ใช่ air sickness หน่ะ

แอร์ดูแลอย่างดีมากๆค่ะ
เอาปรอทมาวัดไข้
เอาที่แปะลดไข้มาแปะให้ ทั้งหน้าผาก ทั้งหลังคอค่ะ...

รูปนี้แอร์เอามาแจก แต่เป็นแอร์อีกคนนึงที่ไม่ทราบอาการ
ก็นะ ไม่สบายเอาไอติมมาให้ก็ดีค่ะ
แต่ไม่ทาน

มันเป็นรส Vanilla อ่ะ ไม่ใช่ Cream and Fudge Flake อิอิ

ยาที่มีบนเครื่อง มีแต่ภาษาญี่ปุ่น
นู๋ตูนอ่านไม่ออกค่ะ
แอร์ก็บอกว่ามันมีแต่แอสไพริน
นู๋ตูนก็ไม่กล้าค่ะ ก็ไม่แน่ใจ
โชคดีมากๆที่มี ยาเดย์คิวไนคิว ติดตัวอยู่อย่างละหนึ่งค่ะ เป็น multi symptoms
(คือมันติดอยู่ในกระเป๋ษ แบบหาแล้วเจอ-- เหมือนล้วงกระเป๋าแล้วเจอตังค์ที่เก็บไว้นาน อิอิ)
ก็เลยทานยาตัวเองดีกว่าค่ะ

Nutrition Facts โหพลังงานจากไขมันเยอะมากกว่ากึ่งหนึ่ง เลยนะเนี่ยะ อิอิ

นู๋ตูนบอกแอร์ว่าหายใจไม่ออกด้วยอ่ะค่ะ
แอร์ก็เลยไปเช็คให้ว่ามีที่ว่าง แบบนอนยาวได้ว่ามีไหม
คือที่นั่งแบบว่างสามที่ติดกันอ่า
แล้วสักพัก แอร์ก็มาบอกว่าอยู่แถวหลังมีนะ

เค้าพยายามจะให้นู๋ตูนลุก
แต่ตูนไม่มีแรง
คือลุกไม่ไหวเลยอ่า มึนหัวมาก
หน้ามืดอีก ขาไม่มีแรงด้วย
ได้ใช้ถุงอาเจียนไปเลย อิอิ

เค้าก็เลยให้นู๋ตูนนอนอยู่กับที่ก่อน แล้วไหวค่อยไปนอนยาว
นู๋ตูนก็หลับไปสักพัก แอร์มารัดเข็มขัดให้ด้วยดีมากๆ อ่ะ
แล้วอาการอยากเข้าห้องน้ำมันก็โผล่มา
ก็เลยไปห้องน้ำแล้วไปนอนยาวเลยค่ะ

แอร์เอารองเท้ากับของตามไปวางให้อย่างดี
ที่นั่งยาวนั้น แอร์ก็ปูผ้าห่มให้หลายชั้น วางผ้าห่มพับไว้ให้อีก หมอนก็วางไว้อย่างดี
แบบว่าเหมือนเตียงเลยค่ะ นอนยาวได้เลย

นอนไปแล้วก็ตื่นมาอีกค่ะ
กระดึ๊บๆไปห้องน้ำ กลับมาที่นั่ง
ก่อนจะนอนต่อ อยากรู้ว่าอยู่ไหนแล้ว
อีกเกือบ 7ชั่วโมง จะถึง นาริตะค่ะ
บินมาครึ่งทางแล้ว ยังไม่หายปวดหัวเลย

แอร์เห็นนู๋ตูนตื่นก็เดินมาเอาปรอทมาวัดไข้อีก
แล้วก็เปลี่ยนแผ่นที่แปะให้อ่ะค่ะ
ขอบอกว่าเปลี่ยนให้เลยนะคะ
(นั่นแหน่ เริ่มอยากมีแฟนเป็นแอร์เอเอ็นเอแล้วสิคะ อิอิ)

แล้วก็ถามว่าจะทานอะไรไหม
นู๋ตูนทานได้แค่ชาเขียวร้อนค่ะ
อย่างอื่นทานไม่ลงเลยค่ะ
แอร์คนสวยก็เลยเอามาให้ค่ะ

อ๋อ ตอนนอนหน่ะค่ะ แอร์ก็มารัดเข็มขัดให้
คือพอนู๋ตูนนอน เข็มขัดมันจะรัดไม่เหมือนปกติ
คือคาดไม่ถึงอ่ะค่ะ ออกแนวเข็มขัดสั้น หรือนู๋ตูนอ้วน ประมานนั้น
แอร์ก็ไปเอาอันที่สาธิตอ่ะ มาต่อให้ยาวขึ้น แล้วรัดนู๋ตูนไว้ไม่ให้ร่วง อิอิ
ประทับใจอีกตามเคย
แต่ตอนถอดแอบงง เอ๊ะเราทำเข็มขัดเค้าขาดหรอ
พอเค้ามาบอกก็อ๋อๆๆๆ โอเชๆๆ
thanksๆๆ

เส้นทางการบินวันนี้ค่ะ
เราบินตาม BKK-JFK nonstop ของ TG นะคะ
คือบินขึ้นขั้วโลกเหนือค่ะ
เห็นว่าช่วงนั้นมีพายุแถบกลางๆกับฝั่งตะวันตก แถบแอลเอ มั๊งคะ
เลยบินเส้นทางนี้แทนค่ะ

จองคนเดียวสามจอเลยค่ะ ดูจอริมหน้าต่างนั่งตรงกลาง อิอิ
รูปเลยเอียงเหมือนถ่ายของคนข้างๆ ฮ่าๆ

เส้นทางการบินอีกรูปค่ะ
จะเห็นว่าบินไปทางขั้วโลกเหนือ งุงิๆ

พอถึงนาริตะค่ะ
ด้วยความที่อยากชอปปิ้งค่ะ

แอร์มาถามว่าเอา wheel chair ไหม
อีนู๋ตูนนี่ค่ะ บอกว่าไม่ทันที อิชั้นคิดว่าอิชั้นเดินไหว
แอร์ก็ถามว่าจะไหวหรอ สิบกว่าชั่วโมงที่ผ่านมา ยูไม่ได้ทานอะไรเลยนะ มีแต่เอาออกอย่างเดียวเลย
อีนู๋ตูนก็ด้วยความที่แรดลงตับ (ยืมคำป้าเอ๊ะมาใช้หน่อยนะคะ) ก็อยากชอปปิ้ง อยากเดินดูเครื่องบิน ก็เลยบอกไปว่าไหว
(อิโธ่เอ้ย.. อยู่ในเครื่องยังเดินแบบต้องเกาะเล้ย จะลงไปเดินแล้วต้องแบกเป้โน้ตบุค จะไหวเร้อ)
แล้วแอร์สาวคนสวยผู้บริการดีสุดๆ จริงๆนะ ไม่ได้ประชด ก็โอเช ตามใจ
(ในใจคงคิดว่า ตามใจแกละกันไอ้ดื้อ ฮ่าๆ)

และแล้วก็เดินออกจากเครื่องเป็นคนสุดท้าย
ออกแนวเคบิ้นโล่งมากๆ
ตอนนั้นอยากหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเคบิ้นมากๆ
แต่ไม่ไหวแล้ว เดินยังไม่ไหวเลยอ่ะ
และแล้ว
อีนู๋ตูนก็ เป็นลม ในเคบิ้นค่ะ เดินตัวเปล่านะคะ ไม่ได้หิ้วของเลย
แอร์ก็เลยเรียก  wheel chair แล้วพาไปนอนตรง first class
ห่มผ้าห่มให้ด้วยอ่ะค่ะ(เพราะอีนู่หนาวสั่น) ระหว่างรอ wheel chair
พร้อมจัดการแจ้งเรื่องไปไฟล์ทต่อไป

ไม่นานก็มีชายหนุ่มญี่ปุ่น พร้อม wheel chair มารับค่ะ หุหุ
ไม่รู้เรื่องละค่ะ งานนี้
หลับค่ะหลับบน whelel chair
ตอนจะไปtransit ต้อง x-ray อีนู๋ตูนรู้สึกว่าจะนั่วรถแล้วเขาก็เข็นเราผ่านไปเลย แบบว่าx-ray แต่ของตัวผ่านไป
แล้วเขาก็เข็นนู๋ตูนมาที่เกทค่ะ

จากนั้นเค้าก็ถามอาการ ก็บอกไปว่ามี อาเจียนมีท้องเสีย มีไข้ ปวดหัว ก็ว่าไปตามอาการ
บอกไปภาษาอังกฤษ แต่ไม่รู้อังกิดอิชั้นไม่แข็งแรงหรือว่าอะไร
พอบอกว่าท้องเสีย--diarrhea เค้าก็ทำท่าแบบอาเจียน ให้ดูบอกว่าแบบนี้หรอ
เราก็ไม่ร้จะอธิบายยังไงแล้ว ขอชั้นนอนคาเกทได้ไหมเนี่ยะ เราก็เลยเออๆออๆ ไป
แล้วเขาก็ไปทิ้งเราไว้ตรงนั้นแหละ
ฮือๆ อยากเข้าห้องน้ำหง่ะ ทำไงดี

สวรรค์โปรด กราวน์มาแล้ว ก็เลยบอกกราวน์
กราวน์ก็เข็นไปเลย ไปห้องน้ำคนนั่ง wheel chair
ถ้าเป็นห้องน้ำคนนั่ง wheel chair เนี่ยะประตูจะเป็นปุ่มให้กดเปิดปิด เอาเอง อยู่ระดับมือเลยนะคะ
สาวผู้ใจดีที่เข็นอีนู๋ตูนไปนั้น ก็กดเปิดประตู
และแล้วก็เข็นนู๋ตูนเข้าไปข้างใน พร้อมกับกดปุ่มปิด

อ้าวซวยแล้วตรู กลายเป็นชาวเกาะอยู่ในห้องน้ำ  
ปุ่มอะไรไม่รู้เยอะไปหมด
เผลอไปกดผิดจะมีรถพยาบาลมาไหมเนี่ยะ อิอิ
และแล้วก็รอดไปมานอนหลับบนรถ wheel chair หน้าเกทต่อ รอเวลาบอร์ด
แต่ก็ไม่วายวัดไข้อีกละ ถามอาการต่ออีก
ปลุกช้านทำไม  

ยาวไปหน่อย
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน (เขียนมาซะยาวเลย )

ที่เล่ามาทั้งหมดก็จะบอกเล่าถึงประสบการณ์ดีๆ
จากการบริการของANA
เป็นการบริการที่ประทับใจไม่รู้ลืมจริงๆค่ะ
แล้ว ANA ก็จะอยู่ในใจเราตลอดไป

สรุปไฟล์ทนี้ไม่ได้ทานอาหาร
แต่ได้ที่นอนยาว สามที่ติด นอนเหมือนเตียงเลย
กะได้ดื่มแต่ชาเขียวร้อน
และได้ของเล่นปลอบใจมาอีกหนึ่งชิ้น อิอิ

มินิไหมเนี่ยะ อิอิ

โชคชะตาเล่นตลกกะนู๋ตูนเราซะแล้ว

เป็นกำลังใจให้นะครับ



ลป.

จะบอกว่าหายไวไวก้กะไรอยู่ เพราะทำรีวิวได้ คงหายดีแล้วชิมิคับ

พูห์คร้าบบบ

Thanks for Review

and Get well Soon

ขนาดป่วยยังมีรีวิวอีกแหนะหนู   สุดยอดนักทำรีวิวตัวจริงกระทิงแดง  แปะๆๆๆๆ (ปรบมือให้)

น่าสงสารจริงๆ ใช้คูลฟีเวอร์ไปตั้ง 10 แผ่นเลยเหรอ  ใช้เสร็จแล้วเอาไปจุ่มน้ำแล้ววางไว้ตามเบาะผู้โดยสารได้นะ  
มันจะกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาด  ช่วยให้แอร์วี๊ดว้ายผ่อนคลายไปได้บ้าง (คาดว่าแอร์ญี่ปุ่นคงยังไม่รู้จักมุขนี้)

ปล....ทำไมป๋าเม้นท์ไร้สาระจัง 5555555

ขอบคุณมากๆครับ
พี่คือคนที่ทุ่มเทกับการทำริวิวมากๆ
ขอปรบมือให้   ร่วมกับพี่ Saranboy สุดยอด!!

แอร์ ANA ดีจริงๆ ต้องยอมรับ แต่ผมว่าพี่คงทรมานน่าดู ไม่สบายในไฟล์ทยาวๆแบบนั้น
ยังไงก็ขอให้อย่าเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกเลยนะคร๊าบบ...

ปล. ผมเคยเป็นเหมือนพี่เลย ที่กินพริงเกิ้ล แล้วอาเจียน
มีอยู่ครั้งนึง กินไปประมาณ 10-20 ชิ้น แล้วก็อาเจียนออกมา 3-4 รอบติดๆกันเลย
ทรมาน~

หูยยยย ... ขนาดไม่สบายพี่นู๋ตูนยังทำรีวิวมาฝาก เลือดเอชไฟลท์แรงจริงๆ

แอนนาแทคแคร์ผู้โดยสารดีจังเลยครับ ดูแลเอาใจใส่พี่นู๋ตูนอย่างดีเยี่ยม เห็นแล้วประทับใจแทนเลยครับ

ขอบคุณมากๆสำหรับรีวิวนะครับ
get well soon ด้วยครับพี่ตูน

โห..ไม่สบายยังมีรีวิว...สุดยอดไปเลยคะ..

ดิฉันสบายดี.หลั่นล้า.. รีวิวยังไม่มี..ฮ่าๆ... คิดแล้ว อนาจตัวเอง...

คนญี่ปุ่น น่ารักแบบนี้หละคะ.. ดูแลเต็มที่.. ทำไรได้เขาก็จะทำให้หมด..อย่างยิ่ง แอนนา หละก็หายห่วง.. ถ้าเกิดว่าป่วยแบบนี้บนเครื่อง ยูเอ จะสบายแบบนี้ไม๊น๊า..

เราว่าจาก นาริตะ เข้า กทม ที่แปะ ซีทไว้.. กราวน์ คง กันที่ไว้ให้หนูตูน นอนยาวแน่ๆเลย...

นี่หละเนอะ บริการ เล็กๆน้อยๆ แต่ทำให้ผู้โดยสารประทับใจได้ชั่วชีวิต..

บริการของANAดีมากๆเลยครับ เคยบินครั้งหนึ่งประทับใจเลย

ประทับใจอย่างเดียวคงไม่พอ



ต้องโคตรประทับใจเลย!!!!  




ชอบ ANA ขึ้นเป็นกองเลย ดีโคตรๆๆ

ครับ ขอบคุณมากนะครับ ประทับใจมากเลย

เคยเขียนไปชมบางกอกแอร์เหมือนกัน เขาบอกว่าได้รับเมล์แล้ว และจะตอบกลับ และก็ตอบกลับมาบอกอีกครั้ง  ประทับใจมากครับ

อืมๆ ผมก็จะบินเส้นทางสวนทางกะหนูตูนพุ่งนี้แล้วอะดิ คงจะได้เจอแอร์ดีๆแบบนี้
หุหุ

รีวิวแปลกดีครับ ไม่ค่อยเหมือนคนอื่น ขอบคุณครับ

ของเค้าดีจริงๆ ขอบคุณครับ

ก่อนอื่นต้องปรบมือดังๆให้พี่นู๋ตูนก่อนเลยน่ะค่ะ  

ขนาดไม่สบายยังทำรีวิวมาฝากอีกอ่า...

สปิริตแรงกล้าจริงๆ

อยากทานไอติมแทนจัง  หุหุ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า    

ขอชื่นชมจากใจคับ สปิริตแรงกล้าในการทำรีวิวมากๆ

บริการสุดยอดเลยอ่า .. น่าประทับใจจิงๆๆ  สมแล้วที่เป็น ANA ของคน แดนปลาดิบ(แสนน่ารัก  )

โอ้ว! ว้าว! วู้! แบบว่าไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบอกว่า "สุดยอด" ขอปรบมือแรงๆให้แอร์ป้าแอนนาเลยเจงๆ ถ้าเค้าเจอแบบนี้คงประทับใจบินกับสายการบินนี้ไม่เปลี่ยนใจไปไหนเลยแหละ

ขอบคุณครับ อุตส่าห์ฝืนสังขารทำรีวิว

ขอบคุณครับ...น่าประทับใจ..ทั้งเอเอ็นเอ และสปิริตคนทำรีวิว

ขอบคุณมากค่ะ อ่านแล้วประทับใจ ANAด้วยคน

ถึงไม่สบายแต่ก็โชคดี ได้เจอแอร์ที่ดูแลอย่างดีนะคะ

ขอบคุนสำหรับรีวิวครับ