ตอนเช้าหมอกลงจัด
เราแวะทำบุญ ที่วัดไทยลุมพินี
ซึ่งอยู่ในเขตลุมพินี
เนื่องจากลุมพินีเป็นสถานที่เกิดของพระพุทธเจ้า
ที่เมืองนี้จะมี Baby Buddha ขายเป็นที่ระลึก
ที่วัดก็มีให้เช่า
ทางวัดมีชา กาแฟไว้บริการด้วย
จากวัดซึ่งมีทางลัดสามารถเข้าลุมพินีวันโดยสะดวก
วัดนี้ได้รับการอุปถัมภ์จากพระเจ้าอยู่หัวในการสร้างด้วยครับ

ทางเข้าลุมพินีวัน
(ไม่ให้รถเข้าครับ ต้องเดินหรือนั่งสามล้อเข้าไป)

อย่างนี้ครับ

ที่สำคัญที่นี่คือ มายาเทวีวิหาร
สถานที่ที่พระนางสิริมามหามายาให้กำเนิด
เจ้าชายสิทธัตถะ
ระหว่างเดินทางจากกรุงกบิลพัสดุ์กลับเมืองเทวทหะ บ้านเกิดของนาง
(เป็นธรรมเนียมที่ผู้หญิงจะต้องไปคลอดบตรที่บ้านเกิด)
แต่นางปวดพระครรภ์ จึงหยุดพักและคลอดที่นี่

ด้านบนของวิหารมี wisdom eyes
ภายในวิหารมีรอยพระพุทธบาทที่ถูกปิดด้วยกระจก
และมีรูปสลักหินของพระนางสิริมหามายาที่ยืนเหนื่ยวกิ่งต้นสาละ
ให้กำเนิดเจ้าชายสิทธัตถะด้วย

ภายในที่มีวิหารคร่อมไว้

นอกจากนั้นยังมีหลักฐานทางโบราณคดี
ที่เพิ่งค้นพบเมื่อ พ.ศ.2535
อยู่ในกระจกอย่างดี
คือแผ่นหินเล็กๆ ที่มีรอยประทับคล้ายรอยพระบาท
สันนิษฐานว่าพระเจ้าอโศกสร้างไว้เป็นอนุสรณ์

ด้านข้างของวิหารมีสระโบกขรณี
เชื่อว่าเป็นที่พระนางสิริมหามายาทรางสรงน้ำก่อนถวายพระประสูติกาล

ตลาดที่ชุมชนข้างทาง

เราเดินทางสู่สารนาถ
นั่งรถประมาณ 6 ชม.
เข้าพักที่โรงแรมนิกโก้
ปลั๋กไฟที่นี่เป็นแบบดั้งเดิม คือ กลม 3 ก้าน
ซึ่งส่วนใหญ่โรงแรมที่ผ่านมาจะมีปลั๊กแบบบ้านเรา คือ กลม 2 ก้าน
หรือแบน 2 ก้าน
ฮีทเตอร์เป็นแบบยกไปยกมาได้
เพิ่งเห็นตอนเช้า นอนหนาวทั้งคืนเลย

ระหว่างชายแดนอินเดีย-เนปาล
มีผู้มีจิตศรัทธาสร้างที่พักผู้แสวงบุญ
มีห้องน้ำสะอาด สบาย
มีชากาแฟ พร้อมโรตีไว้บริการ
และกำลังสร้างที่พักอีกด้วย

ขอโทษครับไม่ใช่เมืองสารนาถ จริงๆ แล้วคือเมืองสาวัตถีครับ
ที่มีบ้านขององคุลีมาล

นี่คือต้นโพธิ์ที่พระสาลีบุตรนำเมล็ดจากต้นโพธิ์ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้
มาปลูกไว้ในวัดพระเชตุวัน อายุร่วม 1500 ปี

ที่นี่เป็นที่ที่พระพุทธเจ้ามาจำพรรษานานถึง 25 พรรษา

0

ที่ประชุมของพระพุทธเจ้าและพระอัครสาวก

จัย ชานมของอินเดียครับ
ใส่ขิงด้วย

เดินทางกลับสู่พาราณสี
ค้างที่โรงแรม meraden อีก 1 คืน
เช้าขึ้นมีเวลาช็อปปิ้ง
ทัวร์พาไปที่ร้านมหาราชา
ของดีครับ แต่แพง
(อย่างว่าครับของดีก้อต้องแพง เป็นธรรมดา)

และแล้วการเดินทางต้องมีที่สิ้นสุด
เราเดินทางสู่ท่าอากาศยานเมืองพาราณสี (ไม่ใหญ่เท่าที่คยา)
เกือบไม่ได้กลับ
แขกจะเอาเงินตลอด
พอเช็คอินเข้าไปแล้วต้องมีศุลกากรตรวจอีก
หลังจากศุลกากรเป็นตรวจค้น
แล้วนั่งรอที่ Hold room มี porter มาขอเงินอีก
พอเครื่องการบินไทยมาถึงและเราได้ขึ้นเครื่องรู้สึกดีมากกที่จะได้กลับบ้านเสียที
(อย่างไรผมก้อยังยึดคติตีแขกก่อนตีงูแน่ครับ)555

เมื่อไหร่ จัณฑาล จะหลุดพ้นจากระบบวรรณะสักทีล่ะเนี่ย