สวัสดีปีใหม่ทุกกกกก คนครับ
หายหน้าหายตาไปจากการทำรีวิวเสียตั้งนาน

มาคราวนี้เราจะพาท่านข้ามแดนจากฝั่งแม่สาย ย้ายสะโพก โยกเอวไปที่เชียงตุงกันครับ
ไม่พูดพร่ำทำเพลง เราไปเลยดีกว่า.....

อ้อ อันนี้เป็นภาคเเรกนะครับ
เป็นการเริ่มต้นเดินทางจากเชียงใหม่ไป เส้นทางคุ้นเคยกันดีครับ เชียงใหม่เชียงราย

ภาพแรก (เปิดตัวรีวิว)ของอนุญาตยืม ภาพจากพี่รุ่น 2 วิจิตรศิลป์ มช. เจ้าของโรงแรมบัวระวง เชียงใหม่
ในภาพจะเห็นจุดหมายปลายทางใน มหาทริปนี้ คือ พระธาตุเปียงใจ จะเปิงใจทุกท่านอย่างไร เราไปกันเลยครับ
กับ รีิวิว...ไปผจญชีวิตที่เชียงตุง กับลุงหมี ตอนที่ ๑ ย่ำแดนพม่า  

การเดินทางในครั้งเนื่องจากต้องอาศัยรถชาวบ้านไปนะครับ
จึงต้องยัดทะนาน กันเป็นปลากระป๋องอย่างที่เห็น....

นี่ขนาดขาไปนะนี่....ขากลับล่ะ  ของที่ช้อปปิ้งอีก...โอววววว

เนื่องจากเครื่องของเรา มีผู้โดยสารมาเกินไป จึงแวะเปลี่ยนเครื่องที่ ดอยสะเก็ต


จาก ATR-72 ลำสีน้ำเงิน มาเป็นลำนี้ AB6 คุณป้าสีส้ม.....

ผมว่าสภาพก็ไม่ต่างจากกัน
จ่าย 600 บาท มานั่งกับแขกของอาจารย์ที่จ่าย 2600 บาท

ผมจึงต้องนั่งพื้นหน้าบันไดท้ายเครื่อง...
ดูสิ สภาพของ jump seat ใครที่ไหนจะนั่งได้

การขับก็รู้กันอยู่ว่า กัปตัน ชำนาญทางโค้งในแม่ฮ่องสอน จึงไม่บันยะบันยัง ในการโค้งที่เชียงราย

โอ้วววว...เสียจริง (หลับไม่ได้ หากหลับจะพุ่งลงรถไปทันที)

tag อันนี้นำโชคจริงๆ(เหี้ยน)

เชื่อป่ะ ว่าตั้งแต่ซื้อ มันมา เดินทางไม่ได้หยุดเลยนะ

ไม่รู้ JK เอาปลุกเสกที่สนามบินไหน...

เมื่อมาถึงตัวแม่สาย (ฝั่งไทย) ก็ควรเตรียมตังค์ไปเลย ๓๐ บาทไทยๆ
และเข้าไปต่อแถวแห่งความสับสน กันตรงนี้เลย หน้าอำเภอครับ

เน้นหน้า อำเภอ เนื่องจากหากไปทำที่หน้าด่าน จะร้อนและน่ารำคาญกว่าเดิม
ยิ่งปีใหม่ไม่ต้องพูดถึง......

แล้วจึงนั่งรถที่นั่งมาไปที่หน้าด่านเลยแค่ กิโลเดียวครับ
อ้อที่สำคัญคือ ต้องทานข้าวมาให้เรียบร้อย เพราะไปอีกไกลมากเมื่อข้ามไปฝั่งโน้นแล้ว

การข้ามไปที่เชียงตุง เนื่องด้วยเหตุผลทางด้านความมั่นคง
จึงต้องข้ามไปกับ คนท้องถิ่น เพราะต้องผ่านด่านทหารว้า เยอะมาก
กระเทยห้าม ลั๊นลานะครับ อาจโดนยิงได้...  

ทริปนี้คนวิ่งเอกสารและเจรจา คือ คุณทองดี ลูกครึ่งเชียงตุง สัญชาติ ลำปาง  

กรุณาตรวจสอบเอกสารการเดินทางก่อนลงจากเครื่องบิน
และบัตร ID ของท่านจะอยู่ในมือของคนนำทางครับ

และเนื่องจากจะไม่มีเคลื่อนโทรศัพท์ ให้โทรจิกตามกัน
จึงต้องเช็คชื่อให้ครบก่อนข้ามไป ....

ด่านตรงท่าขี้เหล็กครับ ใหญ่โตเป็น ฌองเอลิเซ่ เชียว



เย้.....ข้ามมาพม่าแล้วววววว

(ที่เห็นนั่นคือดิตี้ฟรี ท่าขี้เหล็ก พม่า)
เราใช้เป็นที่รอรถโค้ช ชั้นสูง มารับครับและเป็นที่เข้าห้องน้ำห้องท่าด้วย

ป.ล.ใครไม่อยากเสีย 10 บาทให้พม่า ให้ทำทีว่ามาดิวตี้ฟรี แล้วหนีเข้าพม่าทางห้องน้ำครับ

เมื่อรถมาถึงเราจึงเดินไปขึ้นที่หน้าไปรษณีย์ท่าขี้เหล็ก
(ราวกับแรงงานอพยพ)


ระหว่างเราจะผ่านแท็กซี่ สีสวยสด แต่ อด แด่ก เรา เพราะเราเดินไปเองได้

มาถึงรถแล้วครับ

คันนี้แหละที่จะพาเรา บินสู่จุดหมาย
ว่าแลวก็รีบขึ้นไปจองที่นั่งก่อนเพราะ flight นี้เป็น free seating

เข้ามาที่ในเครื่องครับ

สวยงามดั่งคาราโอเกะ สักพักผมก็ได้ยินเสียง....
......สวัสดีครับท่านผู้โดยสาร สายการบินหนองคำและพันธมิตร Golden Lake ยินดีต้อนฮับสู่เที่ยวบินนี้

อยากดู sefty demo เชิญครับ... http://www.youtube.com/watch?v=2Wbjy2RsktY

เบาะที่นั่งสวยงาม ผ้าม่านก็งามนะครับ ไม่น่าเชื่อว่าจะใช้ในพม่า

seat พิษ ขนาด 7 นิ้ว อึดอัดน่าดูนะครับ แต่นุ่ม เพราะเป็นกำมะหยี่

ปุ่มต่างๆบนศรีษะ และ กระเป๋าหน้าที่นั่ง พร้อมถุง อ้วกกก

ช่องเก็บสัมภาระเหนือศรีษะ และไฟนำทางฉุกเฉิน แบบไฮโซ โอเรลเตล
(ใช้งานได้จริงมีการเปิดโชว์ด้วย) แต่เนื่องจากเกรงว่าผู้โดยสารจะตาบอด
จึงเลิกใช้งาน เปิดแค่ไฟนีออน กะหลั่ว ทั่วไปครับ

เบาะที่นั่งในชั้น first class (แปลว่า ชั้นแรก )

ท่านสามารถปรับเอนได้ มากผิดปกติ  

ไฮโซครับ ผ้าม่านสองชั้น ไว้ยามพระอาทิตย์ตกดิน ชนไวน์กัน

ส่วน IFE ก็จอใหญ่มากครับ ราวหนังกลางแปลง
กะลังฉายโปงลางสะออน แผ่นก๊อป จากแม่สาย มีอยู่แผ่นเดียวฉายซ้ำตลอดทาง
แต่จอมันพับเก็บได้ด้วย

ดูทีวีเพลิน เราวิ่งผ่าน สนามบินท่าขี้เหล็กด้วยครับ เงียบเหงามาก
ตลอดทางเราจะพบทุ่งนาสวยใส แต่ไม่มีคลื่นโทรศัพท์มือถือเลย

จะผ่านด่านแรก ตรวจเอกสารนานมาก เกือบครึ่งชั่วโมง
กว่าจะถึงด่าสองให้เราแวะซื้อน้ำปาณะ แวะเข้าทุ่ง นานมาก

อันนี้อยู่ประมาณด่าน ไปเมืองยอง พม่า (ชาวลำพูนจะรู้จักดี)

วิวทุ่งนา ก่อนจะลัดเลาะไปตามเขา ที่มีหน้าผาอยู่ด้านข้าง ราวกับไปเที่ยว ภูฏาน

ต้องกลั้นหายใจครับ เพราะ รถวิ่งได้เลนเดียว ข้างหน้าผาจริงๆครับ
มีเพียงหินก้อนเล็กกั้นเป็นแนวยาวเท่านั้น

ต้องผ่านบริเวณนี้ให้ได้ก่อนอาทิตย์ตกดินครับ

     
เปิดหน้าต่างเพื่อรับลมเย็นๆ (หนาวมาก)แต่ดีกว่าอุดอู้ในรถ พาลจะอ้วกเอา

ถึงด่านเมือง พยาท (Pyat)  มืดพอดี ตรวจเอกสารเสร็จก็ออกเดินทางต่อ
พ้นด่านก็ปิดไฟในรถ แล้วแอบกินขนมกัน เพราะไม่มีอะไรให้กินแล้ว

เชื่อมั้ยว่า ข้าวโพด อบจากปักกิ่ง ที่ติดตัวมา สามารถช่วยชีวิตทุกคนได้

ส่วนสาวคนนี้พก ไข่ต้มมาจากเมืองไทย เธอจึงรอดตายจากที่นี่

นอกความหิวแล้ว ความงามของแสงยามค่ำคืน แสงจากเทียน ตะเกียงเล็กๆระหว่างทาง
ก็อยู่เป็นเพื่อนเรา สวยงามมากครับ
เหมือนย้อนอดีตไปเลย ไม่เคยเห็นมาก่อนครับ
(อารมณ์ว่า สยามพารากอน ไฟดับ)

เป็นการต้อนรับที่งดงามจริงๆครับ

ขอบคุณครับสำหรับการติดตามรีวิวนี้ของผมนะครับ
ส่วนภาคสอง จะเป็นการพาไปท่องเมืองเชียงตุงครับ

อย่าพลาดครับ...

จะพาไปดิ่มน้ำอัดลมใน เทคที่เชียงตุง
และพาไปเดินชมบ้านชมเมือง กาดหลวงเชียงใหม่ที่ว่าแน่
ยังต้องแพ้ กาดหลวงเชียงตุง

ขอยืมภาพจากรุ่นพี่ผมอีกทีนึงครับ งาม...ครับ
(ขอยืมอีกทีคงไม่ว่ากะไรนะครับ อ้ายปิง)

ดีจังมีรีวิวแปลกๆแบบนี้ อยากลองไปเชียงตุงเหมือนกันคร้าบ เห็นแล้วน่าไปเที่ยวดีแต่ท่าทางจะวุ่นวายเหมือนกันถ้าจะไปเอง ขอบคุณนะคร้าบแล้วจะติดตามตอน 2

เห็นแล้วอยากไปจังเลยครับ แต่...กลัวทหารนะครับ
ยังไงก้ขอบคุณสำหรับรีวิวครับผม มาต่อไวๆนะ

สนุกสนาน เฮฮา และหวาดเสียวจิงๆครับ ชอบๆ

ชอบครับรีวิวลุงหมี ติดตามอยู่ครับ รอภาค 2

ขอบคุณที่พาเที่ยวชมในเส้นทางแปลกน่าสนใจครับ...  

...........แล้วหลังจากนั้น เวบก็ล่ม เป็นรีวิวอาถรรพ์จริงๆ
ขอบคุณทั้ง ๕ เมนต์ ซึ่งจากข้อมูลที่กูได้ไม่รู้ว่าเป็นใครบ้างนะครับ

ขอบคุณ JK ที่ส่งไฟล์ HTML มาให้การกู้เอกราช เอ๊ย... เอกสารประกอบการสอน เอ๊ย...การท่องเที่ยวในครั้งนี้

กลับมา งด งา ม ดัง เดิมมมมมม.......

            :'(

อยากไปเหมือนกัน ขอบคุณคะ

ว้าว....ข้าพจ้าก็เพิ่งไปมาเหมือนกัน เมื่อเดือน พ.ย. 50 นี่เอง...ยังดองรีวิวไว้อยู่เลย  

ชอบเชียงตุงมากๆ ได้อารมณ์ซะยิ่งกว่าหลวงพระบาง...คราวนั้นผมปั่นจักรยานทั่วเมือง วันเดียวเที่ยวได้ตั้ง 13 วัด...น่องโป่งขาแทบหลุดเชียวน้าหมี...  

รอดูรีวิวต่อนะ...ท่าทางจะมันๆฮาๆ  

ขอบคุณมากค่ะ...
สวยงามน่าชมจริง ๆ ....
รอภาค 2 อยู่นะค๊ะ....

มาต่อด่วนๆๆ ๆๆๆๆครับ

ขอบคุณที่นำมาให้ชมครับ