วันที่ 7 กุสินารา - ไวสาลี -พุทธคยา
วันนี้เป็นโปรแกรมนั่งรถตียาวยาวยาวยาวยาว ไม่รู้จะเอายาวสักกี่คำจริงๆ เพราต้องตีรถกลับลงมาที่พุทธคยาสถานที่เริ่มต้นของการเดินทาง เล่นเอานั่งรถกันเหนื่อย สวดมนต์กันเมื่อยเลยนะ แต่ยังดีที่มีแวะ 1 จุดที่เมืองไวสาลี
ความสำคัญของไวสาลีในพุทธประวัติเป็นเมืองที่พระพุทธองค์เสด็จมาโปรดสัตว์แสดงอภินิหารครับ ด้วยเมืองนี้ครั้งหนึ่งเคยประสพภัยต่างๆ ทั้งโรคระบาด ภัยแล้ง ภูติผีปีศาจยึดครองเมือง แต่เมื่อพระพุทธองค์ได้ใช้ญาณทราบจึงเดินทางมาโปรด ในก้าวแรกที่พระพุทธองค์ได้ทรงจรดลงที่เมืองนี้ ภัยต่างๆกลับหายในบัดดลเลยครับ ซึ่งพระพุทธองค์ได้ร่ายพระคาถาปัดเป่า แต่จำชื่อพระคาถาไม่ได้ครับ ในรถทัวร์ท่านพระธรรมวิทยากรก้อแนะนำให้พวกเรารู้จักคาถานี้ด้วยครับ
นอกจากนี้เมืองนี้ยังเป็นที่สังคยานาพระธรรมวินัยครั้งที่ 2 หลังจากจากการเสด็จปรินิพพานประมาณ 100 ปี และเป็นเมืองที่ตั้งของเสาหินอโศกที่สมบูรณ์ ผมว่าน่าจะที่สุดเพราะมีหัวสิงห์ด้วย แต่เสียดายมากมาก พวกเราต้อวทำเวลาเพราะไม่อยากถึงพุทธคยามืดเกินไป (ซึ่งเราไปถึงก้อแค่ 22.30 เองอิอิ) เลยไม่ได้แวะไปชมเสาดังกล่าว ได้ชมอีกสถานที่ในไวสาลีแทน คือ สถานที่ที่พระพุทธองค์ได้ทรงปลงอายุสังขาร ปาวาลเจดีย์
การปลงสังขารคือการที่พระพุทธองค์ประกาศจะละสังขาร ว่าในเวลาอีก 3 เดือน (ท่านเดินทางไปถึงที่กุสินาราพอดี) ท่านจะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานครับ ปัจจุบันก้อเหลือเป็นฐานสถูปครับ
อ้อ เมืองนี้ยังเป็นเมืองที่พระพุทธองค์ประธานบวชแด่นางปชาบดี โคตมี (แม่นมของพระองค์) เป็น ภิกษุณีรูปแรกในพุทธศาสนา ด้วยครับ
- เอารูปปาวาลเจดีย์มาฝากกัน
|
|
 |
|