พอดีตอนที่กลับไปเยี่ยมบ้านเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก
เพราะได้ไปเห็นโปรโมชั่นราคาพิเศษของ SQ ไปกลับกรุงเทพ-โตเกียวแค่ 9300 บาท
เลยไม่รอช้าครับ รีบจองตั๋ว รีบขอวีซ่า เตรียมตัวจองโรงแรมเลยทันที เพราะฝันอยากจะไปมานานแล้ว

ผมถ่ายรูปมาค่อนข้างเยอะพอสมควรเหมือนกันครับ เลยอยากจะนำมาทำเป็นกระทู้นำเที่ยวในนี้เป็นครั้งแรกดู
เพราะผมได้ข้อมูลการเดินทางจากในเว็บนี้ก็ไม่น้อยเหมือนกัน (ส่วนใหญ่เรื่องรีวิวบนเครื่องนะครับ)
อีกอย่างจะถือโอกาส แนะนำโรงแรม Rose Garden ที่โตเกียว (ย่านชินจูกุ) ให้กับสมาชิกด้วย
เพราะประทับใจผมมากๆในเรื่องราคาที่ไม่ต่างจากโรงแรมอื่นมากนัก แต่ขนาดห้องใหญ่เบิ้มสุดๆ

ผมเป็นสมาชิกใหม่นะครับ ถ้ามีอะไรไม่ถูกใจ หรือตกหล่นอะไปไปบ้าง ต้องขออภัยไว้ก่อนล่วงหน้าด้วย
รูปที่ถ่ายมาอาจจะมีขาดตอนไปบ้างตามประสารีวิวหน้าใหม่ ก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ
เพราะงวดนี้ผมไปพกแต่พี่นิกร D80 ไปด้วย เลยยกขึ้นมาถ่ายหลายๆสถานการณ์ไม่ค่อยถนัด
คราวหน้ามีโอกาสเดินทางอีก จะค่อยๆพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้นเรื่อยๆครับ

เกริ่นมานาน ขออนุญาตเริ่มพาเที่ยวเลยแล้วกันนะครับ เริ่มจากออกเดินทางจากโรงแรมสู่สนามบินสุวรรณภูมิ
ไปถึงก็ต้องเช็คดูก่อนครับ ว่าเคาท์เตอร์เช็คอินของ SQ อยู่ตรงไหน
ผมเป็นพวกความจำปลาทองน่ะครับ ไม่ค่อยได้ใส่ใจจำรายละเอียดพวกนี้มากนัก
ถึงตอนนี้ผมยังลืมไปแล้วเลยอ่ะ ว่าตอนนั้นต้องไปเช็คอินที่ row ไหน  

ปล. คนในรูปที่สองไม่ใช่ผมนะฮะ พอดีเค้าหลุดเข้ามาในเฟรมพอดีตอนถ่าย ๕๕๕

เช็คอินเรียบร้อย ก็ได้เวลาเข้าไปตรวจหนังสือเดินทาง แล้วก็เดินเล่นในส่วนของ duty free
ขาดไม่ได้ ต้องถ่ายรูปมุมบังคับมหาชนของคนที่ผ่านจุดนี้กันก่อนครับ พระนารายณ์กวนสมุทร

ถ่ายมาสองชอทครับ เพราะผ่านทุกรอบก็ถ่ายทุกรอบ เลยไม่รู้จะถ่ายมุมไหนแล้ว  
เสร็จแล้วก็เดินเล่นต่อครับ ไม่ได้ซื้ออะไรติดไม้ติดมือมาด้วย เพราะตั้งใจเก็บงบไว้ไปถลุงที่ญี่ปุ่นอย่างเดียว

ต้องเดินเล่น หามุมถ่ายรูปในสนามบินไปเรื่อยๆ เพราะไม่ได้เดินทางชั้นธุรกิจเลยอดเข้าเลาจ์ครับ  
เดินได้สักพักก็เข้าไปแสกนกระเป๋าเตรียมเข้าเกทก่อนดีกว่าครับ เพราะผมกลัวเรื่องมาตรการห้ามนำของเหลวขึ้นเครื่อง
เลยกลัวว่าถ้าไปช้าคิวจะยาวแล้วจะขึ้นเครื่องไม่ทัน (เป็นอย่างงี้ประจำครับ ชอบไปก่อนล่วงหน้าแบบนานๆ เอาชัวร์ไว้ก่อน)

วันนี้ออกเดินทางจากเกท C8 ครับ จำนวนผู้โดยสารก็พอสมควร
ใช้เวลาเดินทางถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะประมาณ ๕ ชั่วโมงกว่าๆ บินตรงครับ

ขออนุญาตตัดข้ามมาถึงที่ญี่ปุ่นเลยแล้วกันนะครับ เพราะบนเครื่องผมไม่ได้ถ่ายรูปมาเลย
อย่างที่บอก ผมพกไปแต่กล้องตัวใหญ่แถมได้นั่งติดหน้าต่างด้วยอ่ะฮะ
จะลุกเข้าออกไปไหนก็ลำบาก จะเอากล้องมาแบกไว้ตอนนอนก็กลัวตก ไว้ข้างล่างก็กลัวเตะกล้องพัง
กะว่างวดหน้า จะติดกล้องเล็กๆไปด้วยสักอันนึง ไว้แอบถ่ายบนเครื่องโดยเฉพาะน่ะครับ
(แต่ขอติ SQ นิดนึงว่ามาเก็บถาดอาหารช้ามากกกกกกก ผมนั่งรอจนจะหลับไปรอบนึงแล้วกว่าจะมาเก็บ)

ถึงญี่ปุ่นแล้วก็ต้องจัดการเอา Japan Rail Pass ไปประทับตราก่อนครับ
ผมลงมาแบบเอ๋อๆงงๆ คนก็เยอะเล่นเอาอารมณ์บ่จอย เลยตั้งหน้าตั้งตาเดินอย่างเดียว
นึกได้อีกที ไม่ได้ถ่ายรูปอะไรช่วงนั้นมาเลย ต้องขออภัยด้วยครับ ตัดมาที่รถไฟเลยแล้วกัน

ทีแรกก่อนออกเดินทางผมก็กลัวเหมือนกันนะฮะ
เพราะได้ยินคนเล่าให้ฟังว่าที่ญี่ปุ่นเนี่ย ป้ายเป้ยอะไรมันเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลยนะ!
แต่พอเอาเข้าจริง มันก็ไม่ได้ยากอะไรนะฮะ ผมว่าเค้าทำอะไรได้เป็นระบบระเบียบ ดูง่ายกว่าบางประเทศด้วยซ้ำ
อย่างเช่นป้ายบอกตำแหน่งของรถไฟแบบ real-time ว่าตอนนี้เราถึงสถานีไหนแล้ว สถานีต่อไปอะไรในรูปที่สองอ่ะฮะ

ใช้เวลาเดินทางระยะนึงก็มาถึงสถานี JR Shinjuku ครับ
ใช้เวลาเดินหลงๆอยู่นิดๆเพราะไม่ชินกับการอ่านแผนที่นิดหน่อยก็มาเจอโรงแรม
ซึ่งจริงๆก็ไม่ได้อยู่ไกลจากสถานี JR เลยนะครับ แต่ผมเดินหลงไปซะเยอะเอง

โรงแรมที่ญ๊่ปุ่นเค้าเคร่งเรื่องเวลาเข้าเช็คอินมากเลยอ่ะ (อันนี้เพิ่งรู้ครับ)
อย่างของผมให้มาเช็คอินได้ตอนบ่ายสอง ก็บ่ายสองจริงๆ ไม่มีหยวน
ผมเลยต้องฝากกระเป๋าไว้ที่โรงแรมก่อน แล้วออกมาเดินเล่นฆ่าเวลาไปพลางๆ
เหนื่อยก็เหนื่อยนะครับ เพราะนอนบนเครื่องมาได้นิดเดียว
แต่ความตืนเต้นที่ได้มาญี่ปุ่นครั้งแรกมันก็มากกว่า เลยฮึด เดินเล่นได้ไม่กลัวเหนื่อย

ตอนนึ้ถึงตอนผมจะแนะนำโรงแรมแล้วครับ จากแผนที่ (รูปที่สอง) จะเห็นได้เลยว่าอยู่ไม่ไกลจาก JR
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ผมเลือกโรงแรมนี้ครับ เพราะไม่อยากเดินทางไปมาหลายต่อ
จากสนามบินมาลงสถานีชินจูกุแล้วก็สามารถลากกระเป๋าเดินมาโรงแรมได้เลยครับ ใช้เวลาน่าจะสักสิบนาที ถ้าจำไม่ผิด





ที่มารูปแผนที่ : http://www.hotel-rosegarden.jp/en/english.html

ก่อนเดินทางผมเช็คดูโรงแรมหลายที่ที่อยู่ใกล้ JR Shinjuku
แต่ส่วนใหญ่จะเต็มหมดแล้ว หรือไม่ก็สู้ราคาไม่ไหวครับ เลยมาตกลงใจที่ Rose Garden
จริงๆดูรูปจากเว็บแล้วผมก็ว่างั้นๆนะครับ แต่ติดใจตรงที่รูปห้องดูสะอาดสะอ้าน (ซึ่งเป็นมาตรฐานญี่ปุ่นอยู่แล้ว)
อีกอย่างอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟอย่างที่ผมต้องการด้วย เลยตัดสินใจเลือก





ผังราคาที่พัก : http://www.asiarooms.com/japan/tokyo/rose_garden.html
แผนผังห้องพักแบบ double : http://www.hotel-rates.com/japan/tokyo/hotel-rose-garden-shinjuku.html

จากแผนผังห้องจะเห็นได้เลยนะครับว่าห้องพักกว้างผิดกับโรงแรมอื่นๆที่ญี่ปุ่นมากๆ
มีโซฟา ห้องน้ำแยกกับห้องอาบน้ำต่างหาก แถมที่สำคัญมีสัญญาณ wifi ให้ใช้ฟรีในห้องด้วยครับ

อันนี้เป็นส่วนของห้องสุขาครับ ห้องอาบน้ำผมลืมไม่ได้ถ่ายมาด้วย
ในห้องยังมีเครื่องรีดกางเกงไว้ให้ใช้อีกต่างหาก แต่ผมไม่ได้ใช้บริการเลยครับ  

นอนพักเอาแรงได้แป๊บนึง ก็ได้เวลาออกไปเดินเล่นแล้วครับ
ระหว่างทางผมได้ยินเสียงจั๊กจั่นร้องระงมไปตลอด คงเพราะแถบนั้นต้นไม้เยอะมากๆ
ได้ยินแล้วก็รู้สึกขัดๆนะครับ (แต่ขัดๆในแง่บวกนะฮะ) เพราะในเมืองใหญ่ๆแบบโตเกียว
ผมไม่ได้หวังจะได้เจออะไรธรรมชาติๆแบบนี้มากนัก

หลายอย่างผมเห็นแล้วก็ขนลุก เพราะเกิดมาเคยเห็นแต่ในการ์ตูนญี่ปุ่น
วันนี้กลับได้มีโอกาสมาเดินดู ได้เห็นของจริงๆ รู้สึกเหมือนตอนได้ไปเห็น Tower Bridge ที่ลอนดอนเลยครับ
อันนั้นเคยเห็นบนหน้าปกหนังสือเรียนมาตั้งแต่เด็กๆ พอได้เห็นของจริงก็ขนลุกเหมือนกัน

อีกอย่างที่ทำให้ผมประหลาดใจมากๆก็คือเรื่องความสะอาดที่ต้องยกนิ้วให้แบบสุดๆ
ผมอยู่สวิสนี่ก็ว่าสะอาดแล้ว แต่เทียบไม่ได้กับความสะอาดที่ผมได้ไปเจอที่โตเกียวเลยครับ
นึกแล้วก็ทึ่ง ไม่นึกว่าเมืองใหญ่ๆแบบนี้จะรักษาความสะอาดได้ยอดเยี่ยมขนาดนั้น
ผมสังเกตดูถังขยะบ้านเค้าก็ไม่ได้มีมากมายอะไร (สอบถามได้ความว่าเค้าย้ายถังขยะสาธารณะออกไปเกือบหมด
เพราะกลัวการก่อการร้ายโดยการยัดระเบิด หรือสารเคมีไว้ในถังขยะย่านชุมชนอ่ะฮะ)
แล้วเค้าเอาไปทิ้งที่ไหนกันฮะ? เก็บติดตัวไว้ไปหาทิ้งเอาตามถังขยะในร้านสะดวกซื้อหรือเปล่า?

เดินเที่ยวนานๆ ก็เริ่มเกิดอาการท้องร้อง
แต่มาญี่ปุ่นทั้งที จะไปหาอาหารยุโรปกินก็ใช่ที่ใช่มั้ยครับ
ผมเลยไปหาอาหารญี่ปุ่นแบบเจ้าตำหรับกินดีกว่า
ร้านที่ผมเลือก พอเข้าไปถึงก็โดนพาไปที่ชั้นใต้ดิน
(ซึ่งน่าจะพบได้บ่อยตามร้านอาหารในโตเกียวใช่มั้ยครับ?
เพราะพื้นที่เค้าน้อย น่าจะใช้สอยให้คุ้มค่าแบบนี้)
ปัญหาก็อยู่ตรงเมนูเนี่ยแหล่ะครับ เป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย รูปก็ไม่มี
ดีหน่อยที่ผมไหวตัวทัน ถ่ายรูปเมนูที่ต้องการมาด้วยจากแบบโชว์หน้าร้าน
แต่ก็เล่นเอาคุณยายที่มารับออเดอร์ขำคิกๆไปเหมือนกัน
(แต่ยายแกหน้าตาท่าทางใจดีนะครับ เล่นเอาผมคิดถึงยายของผมเองไปพักนึงเลย)

โผล่มาข้างนอกอีกที ฟ้าก็มืดซะแล้วครับ
จากทีแรกที่ผมตะลึงพึงเพริ่ดกับฝูงคน ก็ต้องมาตะลึงต่อกับบรรดาแสงไฟ
เคยเห็นแว๊บๆแต่ในทีวี ได้มาเห็นเองกับตาแบบนี้ก็เล่นเอาอึ้งเหมือนกันนะครับ
ค่าไฟประเทศญี่ปุ่นเค้าจ่ายกันปีเท่าไหร่นี่ ทำไมเปิดกันแบบไม่เกรงใจใครเลย ๕๕๕  

ปล. รูปสองนี่สวรรค์ของผมเลยครับ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์ถ่ายรูปเต็มพรืดไปหมด
แต่ดูแล้วยังน้อยกว่าที่ Bic Camera (รูปที่สอง Reply 7) อันนั้นอุปกรณ์สำหรับกล้องถ่ายรูปเพียบจริงๆ

สังเกตได้อีกอย่างว่าที่ญี่ปุ่นนี่ คนขายของจะพูดจาเยอะมากครับ
เข้าร้านทีก็ทักทีนึงแล้ว เดินดูของได้หน่อยก็ส่งเสียงทักทายอีก
จ่ายตังค์ก็พูดอะไรอีกก็ไม่รู้ ทอนเงิน ส่งของเสร็จก็พูดอีกรอบ
แต่ผมกลับไม่รู้สึกอึดอัดเหมือนตอนเดินซื้อของที่เมืองไทยเลยอ่ะ
แบบพอเฉียดเข้าไปเคาท์เตอร์ก็ปรี่มาเสนอยัดเยียดของแล้ว
ที่ญี่ปุ่นนี่เค้าส่งเสียงเฉยๆ แต่จะปรี่เข้ามาก็ต่อเมื่อเราส่งสัญญาณให้เค้ารู้
ว่าเราต้องการความช่วยเหลืออ่ะฮะ

กระทู้นำเที่ยวญี่ปุ่นของผมกระทู้แรกก็ขอจบเอาไว้เพียงเท่านี้ก่อนแล้วกันนะครับ
ทริปของผมยังมีนั่งรถไฟขึ้นไป Hakodate, Sapporo และ Otaru อีก
แต่ยังไงขอดูจากกระทู้นี้ก่อนแล้วกันครับ ว่าผมมีข้อบกพร่องอะไรตรงไหนหรือเปล่า
ยอมรับครับว่าผมข้อมูลยังไม่แน่นพอที่จะใช้คำว่า "รีวิว" เพราะขาดข้อมูลไปหลายส่วน
แต่ก็อยากจะเอาประสบการณ์ กับสิ่งที่ตัวเองได้เห็นตอนไปญ๊่ปุ่นมาแบ่งปันกันเท่านั้นครับ
เพราะผมเองก็ได้มีโอกาสไปเที่ยวหลายๆที่แบบจินตนาการผ่านกระทู้นำเที่ยวของสมาชิกหลายๆท่านเหมือนกัน

สุดท้ายนี้ผมเป็นสมาชิกใหม่ ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยแล้วกันนะครับ
ถ้ามีอะไรผิดพลาดไปก็รบกวนให้ช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณที่คลิกเข้ามาอ่านนะครับ