ช่วงเดือนตุลา .... มีเวลาว่าง เลยพาน้องเอิญเอิญ น้องไอ๋ไอ๋ไปเที่ยวแบบตะลอนทัวร์ เริ่มต้นทริปที่เชียงใหม่ ไปค้างคืนแบบ Home Stay ที่บ้านรัก อัมพวา ไปเล่นน้ำทะเลที่หัวหินต่อ แล้วก็ไปลุยเมืองสุพรรณฯ กลับมาส่งหม่าม๊าช้อปปิ้ง(อิอิอิ...) แล้วก็กลับบ้านที่เชียงใหม่ นอนพักได้สองคืนก็แพ็คกระเป๋าไปปายต่อ เลยมีเรื่องเที่ยวแบบเด็กๆ(อึด) มาเล่าให้ฟัง       มีรูปมาฝากด้วยนะ   เดี๋ยวรอลงรูปก่อนนะครับ

เริ่มทริปก็ฮาซะแล้ว เมื่อสองสาว และหม่าม๊าต้องนั่งรวมกันในแถวแรกสุดของที่นั่งบนเครื่อง TG 125 และนับจากนั้นผู้โดยสารท่านอื่นๆก็ได้ยินแต่เสียงแม่สองคนนี่กรีด๊ดจะเอานะนั่น จะเอานี่ โอยยยย....  

แล้วก็ไปพักแบบ  Home Stay  ที่คลองอัมพวา ชื่อ  บ้านรัก  หรือ  love@Ampawa   ด้านหน้าห้องพักเป็นคลอง  ด้านในบ้านสีหวานเย็นตา

กลางวันนั่งเรือเที่ยว  ส่วนกลางคืนนั่งเรือไปดูหิ่งห้อยที่ต้นลำพู   ดูๆไปเหมือนต้นคริสมาต์เลย  เยอะแยะไปหหมด  แต่ถ่ายรูปมาไม่ได้  แสงไม่พอ

เย็นๆ ก็มีตลาดให้เดิน  มีของกินเยอะมากๆ

ตอนเช้าๆจะมีพระพายเรือมารับบิณฑบาต  เจ้าของบ้านที่เราไปพักด้วยก็จะเตรียมของให้เราใส่บาตร  ดูแลดีมากๆ  ประทับใจ  อยากไปอีกหลายๆครั้ง

แล้วน้องเอิญเอิญกับน้องไอ๋ไอ๋ก็ลาจาก  Home Stay  ที่อัมพวาไปหัวหินเป็นถิ่นมีหอยต่อ....   แต่ระหว่างทางก็แวะไปให้ลิงมันแทะโลมเล่นๆ บนเขาวัง หรือพระนครคีรี เพชรบุรี ก่อน

ปรากฎว่าเอิญเอิญเนื้อหอมมาก   ถือน้ำดื่มมา  โดนลิงเดนตายเดินตาม (ด้วยความอยากได้น้ำในมือ)  ตั้งหลายตัว...

ถึงหัวหินเป็นถิ่นมีหอย  ฝรั่งนั่งคอยเอาหอยแงะหิน....    แล้ว  ก็ทำกิจกรรมต่างๆที่คนบนดอยอย่างเราไม่ค่อยได้ทำ  เช่น  เล่นน้ำทะเล  เล่นทราย  นั่งม้า(อันนี้มีบ้างประราย)   ไปเที่ยวเขาตะเกียบชมวิวหัวหิน  ฯลฯ

ไปชมพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน พระที่นั่งองค์หนึ่งของ ร.6  ที่อยู่ในค่ายพระราม 6  และที่ขาดไม่ได้  ไปชมสถานีรถไฟเก่าแก่แสนคลาสสิค

กลับมาอาบน้ำ  และเล่นน้ำในโรงแรมจนหนำใจ  ก็ค่อยๆเยื้องย่าง  เคลื่อนขบวนและริ้วพล (4 คนพ่อแม่ลูก)  ออกจากหัวหิน เกือบบ่าย    เพื่อมุ่งหน้าสู่ จ.บรรหาร-แจ่มใสบุรี  เอ๊ย  สุพรรณบุรี  โดยใช้เส้นทางเดิมคือ หัวหิน=ชะอำ=เพชรบุรี=สมุทรสงคราม=สมุทรสาคร=พระรามสอง=บางแค=บางบัวทอง=สุพรรณฯ      แต่ปรากฎว่า "หลงทาง"   กว่าเอิญเอิญและไอ๋ไอ๋จะถึงสุพรรณก็เกือบค่ำพอดี

ตามธรรมเนียม  ไปสุพรรณฯก็ต้องไปขึ้นหอคอยชมเมือง   ไปไหว้พระ  หลวงพ่อโตวัดป่าเลย์ไลก์   และไปบึงฉวากที่ อ.เดิมบางนางบวช  ก่อนจะมาชิมข้าวห่อใบบัวที่ตลาดร้อยปีสามชุก  อ.สามชุก

หลังจากตลาดสามชุก  ก็เดินทางเข้า กทม.ต่อ  ระยะทาง  109  กม.   ใช้เวลาขับ  45  นาทีถ้วน   ถนนดีมากๆ  ไม่ได้ขับเร็วอะไรเลย  แต่จากสะพานพระปิ่นเกล้า  ไปโรงแรมที่พักแถวๆโบ๊เบ๊  ระยะทางจี๊ดเดียว    ไม่อยากเชื่อว่าจะใช้เวลาประมาณ 45  นาทีเช่นเดียวกัน    คนเชียงใหม่ถึงกับอึ้ง !!!!

วันต่อมา  เอิญเอิญและไอ๋ๆไอ๋ก็ไปทัวร์สวนสยาม  (ก่อนเกิดอุบัติเหตุไม่กี่วัน)    และอำลาเมืองกรุง  เดินทางกลับบ้านแล้วจ่ะ....

............

กลับมาถึงบ้าน   นอนได้แค่สองคืน  สองสาวเอิญเอิญและไอ๋ไอ๋ก็แพ็คกระเป๋าเดินทางไปปายต่อ     ช่วงนี้อากาศกำลังดี  เย็นสบาย  หนาวนิดๆ   น่าไปเป็นที่สุด

ปายห่างจากเชียงใหม่แค่  135  กม.   แต่เส้นทางขึ้นเขา  และโค้งตลอด   สามารถนั่งรถตู้หรือรถบัสประจำทางไปได้     ถ้าขับรถไปเองก็ทำใจไว้เลยว่า 3  ชั่วโมง   แต่ไปถึงแล้วจะหายเหนื่อย   ที่นี่สงบ  น่ารัก  แต่คึกคัก

ไม่ไหวแล้ว  ง่วง...  เดี๋ยวพรุ่งนี้เอารูปกับมาเล่าเรื่องให้ฟังต่อ...

เช้าแล้วจ้า.....

มาลงรูปกันต่อ      ที่พักอยู่บนดอย  เลยเห็นวิวปายทั้งเมือง  บรรยากาศดีจริงๆ

ส่วนรูปล่างคือสะพานเหล็กที่สร้างสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2  เด็กวัยรุ่นจากเมืองกรุง ชอบเช่ามอไซด์ไปชมวิวกันที่นี่

ไปปาย  ไปล่องแพไม้ไผ่   ไปเดินตลาดกลางคืน   ไปฯลฯ  มีร้านโปสการ์ดให้เลือกซื้อเป็นที่ระลึกมากมายหลายร้านมาก

ตอนเช้าก็ตื่นเช้าๆ  ทำเนียนเป็นชาวปายไปซื้อข้าวเหนียว หมูปิ้ง  กาแฟ  และโจ๊กกัน  แต่เชื่อไหมว่าคนที่ซื้อมีแต่นักท่องเที่ยวจากที่อื่นทั้งนั้น  

มีร้านโจ๊กสมุนไพรลุงอ๊อดที่คนในห้อง  BP  ของพันทิพ โพสต์ไว้ว่าอร่อย  เลยลองไปชิม  ปรากฎว่าไม่ประทับใจเท่าไหร่  

รุ่งขึ้นเลยแก้ลิ้นใหม่ด้วยการไปชิมโจ๊กอีกเจ้าที่อยู่ใกล้กัน  เป็นโจ๊กไก่อิสลาม  ร้านนี้ขอรับรองว่าหอม อร่อย และกลมกล่อมกว่ามาก  ไม่เชื่อไปลองดู

ไม่เชื่อดูหน้าตาคนรอกินได้เลย  ยายนี่รับประกัน    

ถ้ายังไม่เชื่อให้ลองดูหน้าตาก็ได้  เสียดายน่าจะมีกลิ่นมาให้ดมกัน  หอมมากๆ  

ไปลองดูกัน   ถนนเส้นนี้หาไม่ยากเลย  อยู่หน้าเซเว่น  และเซเว่นเมืองปายมีสองที่เท่านั้น  ที่นึงอยู่ในปั๊มน้ำมัน

รึจะไปชิมกาแฟสดชาวเขาตามรูปข้างบน  คาปูชิโน่ แก้วละ 30  บาท  หอม  มัน  อร่อยไม่แพ้ในร้านดังๆ   รับประกันได้  


...อิ่มหนำสำราญแล้วก็ไปวัดน้ำฮูต่อ....

ไปหมู่บ้านคนจีนยูนาน ไม่ไกดลจากตัวเมือง  ชิมอาหารยูนนาน  เล่นชิงช้ายูนาน  (หวาดเสียวกว่าในสวนสนุก)

ไปเที่ยวกองแลน หรือ Pai Canyon  คล้ายๆ  Grand Canyon  ทางเดินน่ากลัวมาก  แค่ฟุตเดียว  แต่ลึกหลายสิบเมตร

ไปกินกาแฟที่ร้านวิวสวย  ชื่อ  coffe  in  love  ใครที่ไปปายทางชม.    ต้องผ่านร้านนี้ทุกคน

.....ปิดท้ายด้วยรูปสองสาวนักเที่ยว เอิญเอิญ และไอ๋ไอ๋บนที่พักยามเช้า.....

Have a nice day  !!!

โหเที่ยวยาวมาก
ขอบคุณสำหรับรีวิวนะค่ะ
ลูกสาวน่ารักเหมือนหนูเลยค่า555

คุ้มจริงๆเลย ขอบคุณคับ