ดูอลังการงานสร้างน้ำพุเสร็จก็เดินไปหลุนตู้นั่งรถเมล์สาย27กลับโรงแรม

เออเนอะ ไม่เคยบอกเลยว่าโรงแรมอยู่ตรงไหน

โรงแรมนี้ตั้งอยู่บนถนนหูปิ่นจงลู่คับ จะนั่งรถเมล์มาก็มองหาเหวินเหยวียนจั้น(WEN YUAN ZHAN)ไม่ก็หูปิ่นจงลู่จั้น(HUBIN ZHONGLU ZHAN)เอาไว้

หรือนั่งแท็กซี่ก็บอกเค้าว่าคังคังโหลย่วติงเตว้ยเมี่ยน(อยู่ตรงข้ามคังคังฯ เป็นร้านคาราโอเกะคับ)


เอ๋ โฆษณาเมืองไทยนิ ทำออกมาโอเคดีนะ

กลับมาถึงโรงแรมและ

เห็นป้ายนี้น่ารักดีเลยถ่ายรูปมา

เป็นป้ายเตือนบอกให้เดินเบาๆหน่อย หุหุ

มื้อเย็นมื้อสุดท้ายในเซียะเหมินไปกินร้านข้างๆโรงแรมดีกว่า

สังเกตมาหลายวันและ คนแน่นร้านทุกวันเลย

เลยถามเจ๊receptionได้ความมาว่าร้านนี้อร่อย และราคาไม่แพง

ไหนๆลองมากินหน่อยดีกว่า

ชื่อร้านเสียวเหยี่ยนจิ้งคับ

เข้ามาในร้านแล้วต้องไปสั่งอาหารก่อนนะ ถึงจะไปนั่งโต๊ะ

ให้ตายสิ! ร้านนี้มันไห่เฉียน(ซีฟู้ด)หมดเลยนี่หว่า แล้วตรูจะกินอะไรเนี่ย-*-

เลยนั่งเซงๆ ให้พ่อกับแม่ลงไปสั่ง ได้เมนูมาดังนี้

บรรยากาศในร้าน(ชั้นสองนะ) ตอนนี้สองทุ่มคนไม่เยอะแล้ว

ช่วงหกโมงเย็นร้านนี้จะมีคนไผเตว้ย(เข้าคิว)กันเยอะมาก ยังกับแจกอาหารฟรี- -"

จานชามเค้าก็ซีลอย่างดีเลยนะ

จานแรกมาและ โชคดียังมีจูโรย่ว(เนื้อหมู)หลงมาจานนึง ซึ่งเป็นเมนูหมูเมนูเดียวในร้าน-*-

น่าจะเป็นหมูน้ำแดงมั้ง เปรี้ยวๆหวานๆ

ชามต่อมา ซุปหอย(ชื่อซะน่าเกลียด) พ่อบอกหอยนี้หายาก(รึเปล่า?)

จานต่อมาเป็นหอยอีกเหมือนกันแหละ ผัดอะไรก็ไม่รู้ น่ากลัวจัง

จานนี้อร่อย ผัดผักธรรมดาแหละ แต่ชอบผักบุ้งไฟแดงบ้านเรามากกว่านะ

ปู!!!!!!!!!!

กุ้งย่างใช่มั้ยเนี่ย???

และที่อร่อยที่สุดก็คือ..................เขอโข่วเข่อเล่อนั่นเองงงงงง

ไร้สาระที่สุด-*-++

พอเช็คบิลออกมาแล้ว

โอ้ววววววววววว!!!!!!! หัวใจหล่นไปอยู่ตรงตาตุ่ม

100กว่าหยวนเอง(ทั้งหมดทุกจานที่คุณเห็นนั่นแหละ) ยังไม่ถึงพัน.....น่ะหรอ??

ถึงจะกินอาหารทะเลไม่เป็นก็จริง แต่จากที่เดาๆเอามื้อนี้ต้องไม่ต่ำกว่า300เหรียญแน่

เหอๆ มิน่าคนถึงเยอะอย่างนี้


สรุปรวมๆแล้ว

- อาหารทะเลน่าจะสดนะ เห็นกุ้งปูตัวเป็นๆอยู่เลย
- อร่อยรึเปล่าไม่รู้(พ่อบอกอร่อย แม่บอกเฉยๆ)
- พนักงานเป็นกันเองดี(แต่ปิดประตูดังมาก)
- ราคาถูกจนน่าต๊กกะใจ

อืมๆๆๆ ตัดสินใจไม่ได้เหมือนกันว่าน่ามากินมั้ย คนที่ชอบอาหารทะเลไม่น่าพลาดนะ


กลับไปนอนและ หวั่นอัน(g'd nite)

เช้าวันสุดท้าย

แงๆๆๆ คืนนี้กลับกรุงเทพฯแล้ว กำลังติดใจที่นี่อยู่เลย

เช็คความหล่อก่อนออกไปเที่ยวดีกว่า(หล่อตายล่ะคุณ ตุ๊ยยยยย) ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ไหนๆก็ไหนๆและ วันนี้ก็จะกลับกรุงเทพฯอยู่แล้ว ขอลงทุน(ตั้ง1หยวน)นั่งรถเมล์ไปกินโช่วโต้วฝูที่SMอีกรอบดีกว่า

เดี๋ยวคงจะไม่ได้กินอีกนานเลย

อ๊ะๆ ลืมลงรูป

และก็ทาร์ตไข่อันลือชื่อของเคเอฟซี เมืองไทยนำเข้าซะทีสิ

วันนี้ทั้งวันไปขลุกอยู่สองที่

ที่แรกนี่ไปตามหนังสือแนะนำ

"หัวเฉียวป๋ออู้เยวี่ยน"เป็นพิพิธภัณฑ์ชาวจีนโพ้นทะเลคับ นั่งรถเมล์ไปลงที่ป๋ออู้ก่วนจั้น(BOWUGUAN ZHAN)เลยคับ

เงียบมากขอบอก ตอนที่เข้าไปน่ะทั้งพิพิธภัณฑ์มีแค่ฝรั่งสองคนและก็สองสาวสิงคโปร์(เห็นหน้าจีนๆแต่พูดอังกฤษกัน น่าจะใช่อะนะ)เท่านั้นแหละ

ค่าเข้าฟรีคับ

WELCOME TO VISIT

ทางเข้า ทำให้นึกถึงตึกแนวไต้หวันๆยังไงก็ไม่รู้

เข้ามาก็ถูกต้อนรับด้วยเรือสำเภาจำลอง

เรือพวกนี่แหละที่อากงอาม่าเสื่อผืนหมอนใบจากเมืองจีนมาเมืองไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซีย หรือไม่ก็อเมริกา

อย่าจับสิ่งของชิ้นใดๆในนี้ ห้ามดูดบุหรี่ด้วย!!!

แปลถูกเปล่าหว่า???

ในนี้จะมีพวกเอกสารเก่าๆ อธิบายว่าหนีไปเท่าไร ไปอยู่ที่ไหน ชีวิตเป็นยังไง อะไรประมาณนี้แหละ

น่าสนใจดีออก

ชีวิตใต้ท้องเรือ บางทีก็แอออัดกันตาย บางทีก็เป็นโรคตาย บางทีก็ขาดอาหารตาย

น่าสงสารคนรุ่นก่อนจัง

จำนวนชาวจีนที่อพยพไปยังที่ต่างๆทั่วโลก

พี่ไทยเรามีตั้งเจ็ดล้านกว่าๆแน่ะ!

นี่ที่สิงคโปร์

บริษัทนี้ยังมีอยู่รึเปล่านะ??

อายทำไมเจ๊?

เพิงขายข้าวสมัยโบราณ

ว้า! มาถึงทางออกซะแล้ว

ยังมีชั้นต่อไปอีก เป็นแกลเลอรีของเฉินเจียเกิง ข้างในก็ไม่มีอะไร