ฮ่อ ฮ่อ ฮ่อ ... อั๊วอยากล่ายลูกชายอ่า ขอให้อั๊วล่ายลูกชายล่วยอ่า~

ฮ่อ ฮ่อ ฮ่อ ... ปั๋วอั๊วมีเมียน่อย~ ขอให้ปั๋วอั๊วกับตัวกับใจล่วยอ่า~ ความชั่วล้ายจงออกไปจากปั๋วอั๊วล่วยอ่า~

ชาวเวียดนามก็มาสักการะบุชา อธิษฐานกันไปตามปรารถนาหน่าฮะ  

ชมจั๊กกะแร๊วิเศษ .. เอ๊ย!! เต่าวิเศษ กับไหว้พระกันเสร็จ ก็เดินกลับออกมานะคะ เดี๋ยวจะไปช๊อปปิ้งกันต่อ
ตรงนี้ก็คือทะเลสาบคืนดาบ ที่เค้าบอกว่ายังมีน้องเต่าตัวบะเฮิ่ม ยังอาศัยอยู่

ตามประวัติ เค้าบอกว่า พระเจ้าเวียดนามพระองค์นึง ได้ดาบวิเศษมาจากเต่าในทะเลสาบนี้ เพื่อนำไปต่อสู้เพื่อปลดปล่อยประเทศ
หลังจากสู้รบสำเร้จแล้ว พระองค์ก็ลงเรือไปกลางทะเลสาบนี้ เพื่อคืนดาบให้กับเต่าศักดิ์สิทธิ์ ว่ากันว่า เต่าตัวนั้นก็ผุดคืนมาคาบดาบ
จากพระหัตถ์ของพระองคื แล้วก็ห๊ายยยยยยย กลับลงไปในทะเลสาบ นั่นเลยทีเดียวเชียว (เป็นอะฮั้นคงตกใจกัวอ่ะ เต่าไรตัวใหญ่เท่าจรเข้!!)

หันกลับไปดูประตูเข้าวัดอีกทีนึง

เดินข้ามถนนที่เวียดนาม เป็นอะไรที่น่ากัวมั่กม๊ากกกก~!!! ไฟเขียวไฟแดง มีเอาไว้เท่านั้นแต่ก็ไร้ความหมาย

ชอบมากอะคับ ขำดีคับ ฮ่าๆๆๆ สงสารลุงกวงจังเรยอะคับ เค้าเป็นยังไงบ้างหรอคับ
เราก้อกะว่าจะไป เวียดนามอยุ่ แต่ถ้าไปเองจะเที่ยวสะดวกมั้ยอะคับ

กรี๊ดดด~!!! แมงซะไซค์ เยอะม๊ากกก~!!! บีบแตรแปร๊นๆๆๆๆ

โฮ๊วว~ สมดั่งที่ว่า "เมืองฮานอย...ทางม้าลายก็ตายได้" จริงๆ

แห่.... มาถึงเลี่ยว~ ย่านถนน 36 สาย ที่คนเวียดนามบอกว่า เป็นแหล่งชอปปิ้งที่หย่ายที่สุด

(แถวบ้านอั๊วเรียกว่า คลองถม กะ สะพานเหล็ก อ่ะ .... อารมณ์ปามานเดียวกางเลย)

เกือกฟองน้ำ กะ ผ้าใบเยอะมากกกก~ หันไปทางไหนๆก็มีแต่ร้านขายรองเท้า แสดงว่าคนที่นี่ชอบรองเท้ามากกก~

แต่ถ้าจะซื้อของที่ระลึก หรือของแต่งบ้านกระจุ๊กกระจิ๊ก แนะนำให้ไปที่ร้านนี้อ่ะ อยุ่ตรงหัวมุมโรงละครแสดงหุ่นกระบอกน้ำ
แม่ค้าพูดไทยได้ทุกคน แถมต่อราคาได้สุดๆๆ ให้เค้าลดไปเลย 70-80%

นู๋อ้นไปได้ชุดป้านน้ำชาแบบเดียวกะที่สยามพารากอนร้าน Ong's Tea ขายอยู่ชุดละ เกือบๆหกพัน มาร้านนี้ เค้าขายอยู่ 800 บาท อิชั้นต่อเค้าได้เหลือ 300
แล้วก็ที่ใส่เทียนทำจากหิน แกะสลักฉลุลายจีน เค้าขาย 1500 ... นู๋อ้นต่อเค้าเหลือ สองอัน 900 บาท.....(เป็นงัย ฝีมือการต่อ ชั้นเทพเลยมั๊ย อิอิ)



**ตามร้านขายของทุกร้านที่นี่สามารถใช้เงินบาทได้เลย NuOhn เองก็ใช้ แลกเงินวียดนามด่อง มาแล้วงง เลขเยอะจัด - -"

แถวนั้นก็จะมีบริการ สามล้อเวียดนาม สัญลักษณ์ประจำชาติเค้าให้นั่งเล่นชมเมือง
(แต่ขอแนะนำเลยว่าอย่าลอง เพราะมันดูน่ากัวมากก~ คนที่นั่นขับรถได้สยิวกิ๊วสุดๆ ยิ่งมอไซค์นะ ... อย่าให้เซ๊ด)

ตกเย็นเราก็ขึ้นรถไปทานอาหารค่ำ พร้อมชมการแสดงหุ่นกระบอกน้ำ กันที่รอบนอกเมืองกันนะ

อันนี้วิ่งลอดใต้สะพานทางรถไฟ มีรถไฟสาย ฮานอย-ซาปา วิ่งผ่านมาพอดี ... สภาพรถไฟของเค้า ดูๆแล้วพอๆกะ รฟท. บ้านเราเด๊ะๆ

แฮ่... เริ่มดชว์หุ่นกระบอกน้ำกันแล้ว เค้าก็จะใช้เสีบงพากษ์ด้วยการร้องเพลงให้ฟังกันสดๆ
พร้อมกับเล่นดนตรีพื้นเมือง (ฟังดูแล้วคล้ายๆเสียงเพลงที่เค้าใช้แสดงบารองแดนซ์ที่บาหลีอ่ะ)

นกหงส์หยก ... (มั๊ง)  

เค้าก็แสดงโอเคนะ แต่ NuOhn ว่า หุ่นละครเล็ก โจหลุยส์ ของบ้านเรา ละเอียดอ่อนช้อย และดูเหมือนจริงมีชีวิตชีวามากกว่าอ่ะ (ไมได้โม้)

หลังจากงีบหลับที่โรงละครหุ่นกระบอกจนเสร็จ เราก็ตรงไปตรงโรงแรม เช็คอิน แล้วทยอยกันไปพักผ่อน
วันนี้เหนื่อยม๊ากกก~ อากาศร้อนสุดๆๆๆๆ เว๊กกับคอน (wake up call) ตั้งกะหกโมงเช้า แล้วไปเที่ยวมาทั้งวัน

เหน็ดเหน่อยเปื่อยแฉะ ... สมกับเป็นแม่นางห่าจิงจิง แห่งเมืองจู๋เปื่อย ไม่มีผิด  

ถ่าด๊า~!!! คืนที่สอง คืนสุดท้ายในเวียดนาม เราก็จะพักกันที่หน่าฮะ โรงแรม เถดยูเหนียน โฮแตน (Trade Union Hotel)
ห้องพักก็โอเค กระจกแน่นหนาพอที่จะป้องกันเสียงแตรจากรถและแมงกะไซค์ภายนอกได้อย่างดีเยี่ยม

เดี๋ยวจะหาว่าเม๊าท์เค้าเกินจริง .... แมงกะไซค์บ้านเค้าเยอะจิงๆนะ สามทุ่มครึ่ง กะจะลงมาเดินเล่น แต่ออกมาหน้าโรงแรม
เจอฝูงแมงกะไซค์เข้าไปทีนึง น่ากัวมากกกกกกกก~ นึกว่าเด็กแว๊นกะลังขับมอไซค์ยกพวกไปตีกัน ยังงัยยังงั้น    


กรี๊ดสลบ กลับเข้าห้อง พ่อกะแม่สั่งให้อาบน้ำนอนเลยทันทีไม่ต้องออกไปไหน ... จบ

เช้าวันสุดท้ายในเวียดนาม จากหน้าต่างโรงแรมหน่าฮะ ... หมอกลงสุดริด แต่ทำให้อากาศเย็นลงมั๊ย? ก็ไม่ ... ยังร้อนเหมือนเดิม  

ทาน เบร๊กฟั๊สททท์ (ที่มีอร่อยอยู่อย่าง คือขนมปังปิ้ง กับเนยจืด) กันเสร็จ แพ๊คกระเป๋าแอนด์แพ๊คเป้ เรียบร้อย ก็ลงมาเดินเล่นหน้าโรงแรมคร่าเวลา

ข้างๆโรงแรม มีร้านน้ำชาลิปตันเอาไว้ให้นั่งจิบด้วยนะเคอะขอบอก
๖ร้านนี้ อาตี๋ลูกชายเจ้าของร้าน หล่อม๊ากกกก~!!! เป็นชายหนุ่มเวียดนามคนเดียวตั้งแต่มาถึง
ที่นู๋อ้นเห็นหน้า แล้วไม่แอบเอาไปเม๊าท์กะแม่ว่าหน้าเหมือน จั๊กกะแร๊ลิง ....

หล่อจริงๆ รับรองโดยผู้เชี่ยวชาญและตัวดิชั้นเอง  

รถเมล์ฮานอยหน่าฮะ ติดแอร์ทุกคัน เมาธ์ไมได้หน่าฮะ .... สภาพรถก็ยังดูดีกว่า รถร่วมบริการของประเทศเพื่อนบ้านแถวนี้หน่าฮะ

เช้านี้เราก็จะไปชมสุสานโฮจิมินห์กันหน่าฮะ .... ขึ้นรถมา สภาพแต่ละคนคือ "สิ้นแล้วซึ่งทุกสิ่ง" เงียบกริ๊บทั้งคันรถ  

เหนื่อยม๊ากกกกกกกก

ข้ามทางรถไฟ สายบางกอกน้อย-แม่กลอง ... ซะเมื่อไหร่ (แต่เหมือนนะ)

ถึงแล้วค๊าบบบ~ จตุรัสบาดิ่งห์ กะ สุสานลุงโฮจิมินห์ (แต่ตอนนี้ข้างในเข้าปิดไม่ให้เข้าไปชมนะ)

รู้สึกข้างในนี้แหละ ที่เก็บร่างของลุงโฮ ที่แช่น้ำยาเอาไว้ ... ให้เข้าไปดูก็คคงจะกลัวอ่ะ

บอดี้ .... ศพลุงโฮ

โน๊โนค่ะ .. โน๊~โน

รูปประวัติศาสตร์ของวงศ์ตระกูล ....

อ๊ะ หนึ่งแชะ กับน้าต้อมและท่าประจำตัวก้นงอน

แม่นางห่าจิงจิง แห่งเมืองจู๋เปื่อย และ สหายสาว แม่นางเสี่ยวเกิน แห่งเมืองคันจวย (555+)

ทาลึ่งกันเจง เจ๊งงงงง~

อาวล่ะ เข้ามาดูทำเนียบประธานาธิบดีกันดีกว่า ก่อนอื่นก้ต้องมีตั๋วหน่าฮะ
ตั๋วที่นี่เค้าไอเดียเก๋ดี คือเป็นบัตรผ่านประตูด้วย แล้วก็เป็น map แนะนำสถานที่ไปด้วย

ทำเนียบแห่งนี้ ทีแรกรัฐบาลสร้างไว้ให้ลุงโฮอยู่อาศัย .... แต่ไปๆมาๆ ลุงโฮบอกว่า มันไฮโซเกิน
อยากจะอยู่บ้านเล็กๆ ประหยัดๆ ก็เลยให้รัฐบาลไปสร้างบ้านให้แกอยู่ใหม่ เอาให้เล็กกว่านี้

(อ้าว... แอบเรื่องมากนะเนี่ยลุง)  

ระหว่างที่รอรัฐบาล สร้างบ้านให้ลุงโฮอยู่ใหม่ (เอาแบบที่เล็กๆ) ลุงโฮก็เลยมาอยู่บ้านหลังนี้ก่อนชั่วคราว

ที่นอนลุงโฮ (ลุง request แบบเล็กๆ)