อะแฮ่ม!! ....  ไม่เจ๊อะกันนาน คิดถึ้งจังเล๊ยยยยยย~

แหมๆๆๆ เห็นชื่อเกี่ยวกับก้น เป็นไม่ได้ คลิกเข้ามาดูกันหย่ายยยย~ ลามกนะเนี่ย สมาชิก HFlight เนี่ย ...

บายเดอะเวย์ ... พอดี NuOhn และเครือญาติกว่า สามสิบชีวิต (มากันทั้งมณฑล) มีเวลาว่างตรงกัน
เลยถือโอกาส เหมาทัวร์ไปเที่ยวเวียดนามกันชิวๆ สามวัน สองคืน ... NuOhn ก็เลยทำรีวิวมาฝากค๊าบบ~

แถมทริปนี้ ไกด์บอกว่า จะพาไปชมก้นนางฟ้า แต่ก้นนางฟ้าจะงอนสู้ก้น NuOhn ขณะแอ๊คท่าประจำตัวได้รึเปล่า ต้องตามไปดู๊~!!!!

เชิญชมด๊ายยยย~!!!!!


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



ปุแด่ววววววว~

เช้านี้เรามา check-in กันตั้งแต่ฟ้ายังมืดตึ๊บอยู่เลยหน่าคะ ... (ครั้งแรกกับ FD แอบตื่นเต้นนะเนี่ย เพราะมีคนขู่มาว่าให้ทำใจก่อนขึ้นเครื่อง)

แฮ่ๆ check-in เรียบร้อย ก็รับใบเสร็จเทสโก้โลตัส .... (ซะที่ไหนล่ะนั่น เค้าเรียกบอร์ดดิ้งแพสท์แบบประหยัดเหอะ)

- -"

พาสปอร์ตพร้อม เซ็คอินเรียบร้อย กรอกเอกสารเข้าเมืองสำมะเหร็จ ก็เริ่มต้นเดินทางกันเล๊ยยยย~!!!! เยิ่ววว~!!!

สู้ตายขายบ้านเค่อะ!!!

จุ๊ๆ อย่าเสียงดังไปนะ เพราะเราเริ่มจะทำการส่งผู้ร้ายข้ามแดนกันนะจุดนี้ (แดนนรกอ่ะสิ หน้าอย่างเธอ)

รีบวิ่งมาถึงจุดตรวจของเหลวกันอย่างเหนื่อยหอบ .... (สุวรรณภูมิ ใช้เวลาตรวจนานม๊ากกกกก~!! หกโมงสี่สิบพี่แกยังตรวจไม่เสร็จ แทบตกเครื่อง)

รัดเข็มขัดปุ๊บ ก็กดหลัง (push back) ทันที ...  วันนี้ฝนตกจั้กๆกันเรยทีเดียว

taxi ผ่าน กระบอกข้าวหลาม (ใครนะเป็นสถาปนิก ช่างสื่อความเป็นไทยได้อย่างตรงตัวเลยจริงๆ)  

เหินฟ้า~!!!!!

ฝนยังโตะอยู่เลยน๊าเนี่ย  

อย่างงี้นี่เองที่เค้าเรียกว่า "อยู่เหนือเมฆ"  

หลับไปงีบใหญ่ๆ ก็ลดระดับแระ (ช่างเป็นการเดินทางสองชั่วโมงที่ยาวนานม๊ากก~!!!)

"ขณะนี้ เรากำลังลดระดับลงสู่ท่าอากาศยานอุบลราชธานี" (ซะเมื่อไหร่ .. แต่ดูแล้วเหมือนนะ)

เง้อ~ ฝนตกใหญ่เลย น่ากลัวอ่ะ (กุสรา ธรรมมา .... ยังไม่ต๊ายยย!!!)

แตะลง!!!!  (เอ่อ... แถวบ้านเรียก touch down อ่ะ)  น้ำกระจายกันให้เห็นจะๆ

ถึงแล้ว หนามบินนอยไบ .... ไทยแอร์เอเซีย พามาจอดสนิทอย่างอยู่รอดปลอดภัย (แปลว่ายังไม่ถึงคาด)  

ทยอยเดินตามกันลงมา (ว่าไม่ได้นะคะ เค้ามีงวงกระจกล้วนนะคะ)

บ๊าย บายยยย~ ไว้เจอกันขากลับน๊า~ ( FD โดยรวมก็โอเคน๊า~ แต่พวกผู้ใหญ่ก็มีแอบบ่นนิดหน่อยเรื่องเก้าอี้แคบ กะไม่ fix seat ... เอาไรมาก ก็ตั๋วเค้าถูก!!)

น้องบัวแล้งน้ำ จอดอยู่ข้างๆให้รู้ว่า "ชั้นเป็นเจ้าถิ่นนะยะ!!"  

มายืนต่อคิวกันที่ ตอหม้อ เอ๊ย!! ตอ มอ ...  

เราว่านะ สนามบินที่นี่ถึงจะกะทัดรัดแต่ก็ดูสวยกว่าสุวรรณภูมิก็ตรงที่เค้าไม่ได้ใช้ปูนเปลือยนี่แหละ ...
ใครจะบอกว่าแบบนี้กำลังเป็นที่นิยม หรือดูเก๋ไก๋ทันสมัยสไลเดอร์ก็เหอะ แต่เราว่ามันไม่ถูกจริตกะเมืองไทยอ่ะ
ไม่เท่าไหร่ก็ดำปี๋ แถมดูสกปรก ... อยากจะบอกว่า เสาที่สุวรรณภูมิ เหมือนตึกร้างแถวบ้านที่สร้างไม่เสร็จยังงัย ยังงั้น  

"ฮ่อ ฮ่อ ฮ่อ ... ตัวอั๊ว แม่นางห่าจิงจิง เป็งเจ้าหญิงแห่งเมือง จู๋เปื่อย เดิงทางมาเยี่ยงเยียงพาสกนิกอง ฮานอย ของลื้อเลี่ยวอ่า อั๊วมีควางยิงลีมั่กๆอ่า"

เปรียบเทียบให้เห็นกันจะจะไปเลยว่าสาวประเทศไหนจะงามกว่ากัน ฮี่ๆๆๆๆ  ... ว่าแต่เมืองจู๋เปื่อย นี่อยู่ประเทศอะไรอ่ะ?

ออกมายืนรอรถบัส ที่จะพาเราเดินทางไปเที่ยวยังที่ต่างๆกัน ....

มาแล่ว มาแล่ว~!! รถของกรุ๊ปเรามาแล่ววว

อ๊ะโห~ สีชมพูสดใส ได้ใจนู๋อ้นมากมาย  

ขึ้นรถมาฝนก็ยังตกอย่างไม่ขาดสาย .. ดูแล้วเหมือนเมืองไทยเด๊ะๆๆๆ แต่ที่นี่จะขับรถพวงมาลัยซ้ายตามแบบฝรั่งเศษกันนะคะ

ประมาณครี่งชั่วโมง ก็มาถึงที่แรกที่เราจะเข้าไปชมกันนะคะ นั่นคือ วิหารวรรณกรรม หวันเหมี่ยว ที่ในอดีตบรรดาลูกขุนนาง
ก้จะมาเข้ารับการศึกษา และสอบเป็นจองหงวนกัน ที่นี่จึงเปรียบเสมือนมหาลัยแห่งแรกของเวียดนามเลยทีเดียว  .....

แต่ ฝนก็ยังตกอย่างไม่ยอมลืมหูลืมตา ... ขนาดซื้อชุดกันฝนจากหน้าทางเข้า ก็ยังแฉะแหมะกันโดยถ้วนหน้า - -"

ภายในก้จะเป็นศิลปะคล้ายๆแบบจีนอ่ะนะ (ไม่คล้ายหรอก เหมือนเลยแหละ)

นกกะเรียนเหยีบเต่านี่เค้าบอกว่าเป็นสัญลักษณ์ของเวียดนามเค้าเลยนะขอบอก (ส่วนตัวข้างๆนั่นเค้าเรียกว่า "นกน้อยในกรงทอง" ... เอ่า ฮิ๊วววว~)

หนึ่งแชะกับท่าตูดงอนประจำตัว - -"

รู้สึกไอ้ตัวนั้น มันทำหน้าตาเหมือนอยากจะพูดว่า "อย่ามาเข้าใกล้ช๊านนนน~!!" ยังงัย ยังงั้น

เป็นหอคอย หรือศาลาอะไรซักอย่าง พอดีฟังไกด์ไม่ทัน แหะๆๆๆ ... รู้แต่ว่าไม่มีบันไดขึ้นอ่ะค่ะ  

ซุ้มประตุทางเข้าวิหารวรรณกรรม ที่เราเข้าไปชมกันมะกี๊นั่นเอง

เสร็จแล้วเราก็มายืนรอรถกันที่ริมฟุตบาทเมืองฮานอย ... ดูมุมนี้เหมือนอยู่แถวท่าพระจันทร์อะไรยังงัย

มื้อเที่ยงปุ๊บ เราก็มาทานอาหารกันที่ร้าน Nha Hang Minh Anh