วันนี้ขอเสนอรีวิวแช่อิ่ม เปรี้ยวหวานมันเค็มกำลังดีครับ.............


หลังจากบากบั่นพากเพียรเรียนมั่งไม่เรียนมั่งมาแสนนานจนรู้สึกเหมือนเรียนมาชั่วชีวิต ในที่สุดก็ถึงวันเรียนจบหมดสิ้นเวรกรรม เลยคิดว่าจะไปเที่ยวออกดูโลกกว้างเสียก่อนจะเริ่มทำงานเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวกะเขาครับ  

เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นจาก วันนึงเมื่อปลายปีได้เห็นกระทู้หนึ่งใน blueplanet ว่าด้วยการเดินทางรอบโลกด้วยโลวคอสต์ก็เกิดปิ๊งไอเดียอยากดำเนินรอยตามครับ

แต่คงไม่มีปัญญา (และกะตัง) จะเอาซะรอบโลกอย่างเขาหรอก เอาแค่เสี้ยวเดียวของเขาก็พอครับ ขอแค่ใกล้ๆนี่ก่อน

เชียงใหม่ >>สิงคโปร์>> ดาร์วิน >>บริสเบน>>>> โกลด์โคส>>>> ซิดนีย์ >>>>เมลเบิร์น >>>กรุงเทพฯ  
วะฮ่าฮ่า บินซะให้สะอุรา ไม่บ้าไม่ทำครับ เกือบทั่วออสเตรเลียแล้วเชียว ถ้ามีเวลา(และมีตังค์) ก็ว่าจะเก็บแคนเบอร่า เพิร์ท ทาสมาเนีย กะนิวซีแลนด์ด้วย ไม่เป็นไร มีตังต์เมื่อไหร่เจอกัน

ก่อนอื่นก็ต้องจัดการเรื่องวีซ่าก่อน ต้องขอขอบคุณคุณดอส(เจ๊ดอส) และพี่ๆหลายๆท่านทั้งใน hflight, bluplanet, klaibaan และ trekkingthai สำหรับคำแนะนำครับ ผมส่งหลักฐาน พาสปอร์ต แนบ ใบรับรองว่าเป็นนักศึกษาที่ขอจากมหาลัยไป (อันที่จริงตอนไปน่ะจบแล้ว กะลังว่างงาน แต่เขาไม่รู้นี่...) พร้อมแบงค์ดราฟท์ 2200 บาท และซองเปล่าติดแสตมป์จ่าหน้าถึงตัวเอง ส่งถึงสถานทูตออสเตรเลียโดยตรงทางไปรษณีย์ ไม่ได้ยื่นผ่านวีเอฟเอส - (นายหน้าทำวีซ่าออสซี่ประจำประเทศไทย-  ประหยัดไปตั้ง 400แน่ะ อิอิ) ไม่ถึง 5วันก็ได้พาสปอร์ตพร้อมวีซ่ามัลติเปิ้ลวิซิท 1ปีกลับคืนมาแล้วครับ สะดวกจริงๆ ไม่ต้องรอนแรมเข้ากรุงเทพให้วุ่นวายเสียเงินเสียทองด้วยอ่ะ

ต่อมาก็หมั่นเข้าเน็ท เช็คโปรฯของสายการบิน 3 สายคือ Tigerairways, Jetstar, Virginblue เป็นประจำครับ ซึ่ง Jetstar กะ Virginblue มักออกทุกช่วงต้นเดือนครับ ราคาในเว็บถ้าเป็นเที่ยวบินภายในประเทศจะรวมทุกอย่างแล้ว เริ่มต้นเท่าที่เคยเห็นถูกสุดก็ประมาณ 49 ดอลลาร์(ประมาณ 1500 บาท) jetstar มักจะออกหลังเวอร์จิ้น และเกทับด้วยราคาถูกกว่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่หวือหวามากเหมือนแอร์เอเชียบ้านเราทำนะครับ พอเช็คได้ราคาถูกใจก็จองเลย ผมจองก่อนเดินทางประมาณ 3 เดือนครับ

จากนั้นก็ใช้เวลาว่างจากการงาน (และโดดเรียน หรือแอบเข้าเน็ทหลังห้องขณะฟังเลคเชอร์) หาข้อมูลเกี่ยวกับการ "เที่ยวเอง" ในออสเตรเลียครับ แหล่งข้อมูลที่ดีที่สุดก็ไม่พ้นที่นี่, บลูพลาเน็ท แล้วก็ เทร็กกิ้งไทยแหละครับ

และแล้ว วันเดินทางก็ใกล้มาถึงครับ ตื่นเต้นๆ

ก่อนออกเดินทางขออนุญาตพาไปซ้อมชมหมีโคอาล่าที่พึ่งได้รับมาจากออสเตรเลียที่สวนสัตว์เชียงใหม่ก่อนนะครับ

โอ๊ะ..ไม่ได้มาซะนาน เพิ่งเห็นว่าสวนสัตว์เชียงใหม่กำลังจะมีรถไฟฟ้ารางเดี่ยวนำเที่ยวสวนสัตว์ลักษณะเดียวกันที่เซนโตซ่า สิงคโปร์แล้วนะครับ แต่ไม่รู้จะได้เปิดใช้จริงเมื่อไหร

ดาราตัวอื่นๆของสวนสัตว์เชียงใหม่ก็ยังอยู่ดีกินดีครับ โดยเฉพาะเจ้าช่วงช่วงและหลินฮุ่ย ซึ่งตอนนี้โดนแยกขังเดี่ยว เอ้ย! แยกเลี้ยงเดี่ยวเรียบร้อยแล้ว เพราะโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้วนะจ๊ะ

และนี่ก็โครงการร่วมทุนเอกชนราคาหลายร้อยล้านเช่นกันครับ เชียงใหม่อะควาเรี่ยม อันนี้ก็ไม่รู้จะเปิดเมื่อไหร่เหมือนกัน เล่นมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองแบบนี้

ส่วนจัดแสดงหมีโคอาล่าอยู่บนเนินเขา ใกล้ๆกับสวนสัตว์เด็กครับ

กล่องที่บรรทุกหมีมา มีตราสวนสัตว์ทารองก้า,ซิดนีย์ ติดอยู่ ในรีวิวนี้ผมจะนำพี่น้องไปบุกสวนสัตว์ที่มาของโคอาล่าสี่ตัวนี้กันเลย

เห็นแล้วๆ! เจ้าตัวนี้ไม่รู้ชื่ออะไร ปกติโคอาล่าจะนอนเกือบทั้งวันครับ จะตื่นเฉพาะช่วงที่มันกิน คราวนี้โชคดีเห็นมันตื่นมาทักทายคนดู 10 วินาทีก่อนจะหลับต่อ...คร่อก...

นกเพนกวินฮัมโบลด์ พันธุ์อเมริกาใต้ ที่ได้รับมาจากสวนนกจูร่ง ประเทศสิงคโปร์ เค้าให้มา 4-5 ตัว ตอนนี้ออกลูกออกหลานเต็มตู้

ควรแก่เวลาก็มาแพคของเพื่อการท่องเที่ยวแบบประหยัดกันครับ นี่เลย ข้าวกล่องอีซี่โกแช่เย็นแข็งโป้ก จะได้ประหยัดค่าอาหารระหว่างที่แวะสิงคโปร์ (เป็นความงกส่วนบุคคล เยาวชนที่ดีไม่ควรเลียนแบบนะจ๊ะ)

เช้าวันเดินทางที่สนามบินเชียงใหม่ครับ อากาศขมุกขมัวน่าดูตามแบบฉบับเชียงใหม่หน้าแล้งครับ เพราะอากาศไม่ถ่ายเท ควันจากการเผาหญ้าเผาขยะจึงปกคลุมทั่วไปจนค่าฝุ่นควันในอากาศเกินมาตรฐาน เดี๋ยวนี้มีกฎเทศบาลแล้วนะครับ ห้ามเผาใบไม้เผาขยะเด็ดขาด ฝ่าฝืนจับปรับ 2500 บาท จำคุก 2 เดือน เอาจริงด้วย คราวนี้ใครเผาละหมดตูด

ได้ใช้terminal ใหม่แล้วค่อยรู้สึกคุ้มค่ากับภาษีสนามบิน 700 บาทหน่อยครับ โอ่โถง ไม่อึดอัดเหมือนกระดองปูแบบเทอร์มินอลเก่าซึ่งกำลังจะปรับเป็นเทอร์มินอลภายในประเทศทั้งหมด

เที่ยวบินระหว่างประเทศวันนี้ช่วงเช้ามี 3 เที่ยวบิน ใช้เครื่อง A320 ทั้งหมด เจ้าเสือน้อยแหกขี้ตาตื่นบินมาจากสิงคโปร์แต่เช้ามืดเลยครับ ผู้โดยสารคงไปสนามบินลำบากน่าดูเพราะ MRT ก็ยังไม่วิ่ง แถมยังต้องไปถึง Budget terminal อีก

วันนี้คนเยอะมากครับ เต็ม 180 ที่นั่ง แถมเช็คอินช้ามากๆเพราะเสือน้อยลืมเก็บภาษีสนามบินรวมไว้ในค่าตั๋ว เลยต้องมาเก็บและออกบิลกันที่เคาท์เตอร์เช็คอิน


ปล. ต้องขอโทษด้วยนะครับที่บางรูปอาจเบลอ ไม่ชัดถ้าแสงน้อย เพราะทริปนี้ใช้กล้องปัญญาอ่อนตัวละ 4500 บาทถ่ายทั้งทริปอ่ะครับ มันเล็ก พกสะดวกดี

เนื่องจากกว่าจะเช็คอินเสร็จก็รอไปเป็นชั่วโมง เลยต้องวิ่งผ่ายตม. ตับเกือบแลบครับ ก่อนจะไปขึ้นเครื่องก็ผ่านห้องผู้โดยสารขาออกอันโอ่โถง มีร้านดิวตี้ฟรีเยอะกว่าเก่า แต่เนื่องจากผู้โดยสารขึ้นเครื่องหมดแล้วเลยเห็นโล่งๆอย่างนี้แหละครับ

วันนี้ได้นั่งเจ้าเสือน้อยลำใหม่ครับ 9V-TAG

ข้อมูลเที่ยวบิน
วันศุกร์ 2 มี.ค. 2550
เครื่องบิน แอร์บัส A320  180 ที่นั่ง ทะเบียน 9V-TAG
สายการบิน Tiger Airways เที่ยวบินที่  TR129
ออกจาก เชียงใหม่ (CNX)  9.00 น. ถึง สิงคโปร์ (SIN)  13.05 น.
รวมเวลาบิน 3 ชั่วโมง 5 นาที
ราคาโปรโมชั่น8.88 SGD  รวม 1405 + 700 = 2105 บาท
จองเมื่อ 19/10/06



งวงกระจกอันใหม่ สดใสไฉไลกว่าเดิม

พนักงานต้อนรับในเครื่องแบบใหม่ ทะมัดทะแมงและเรียบง่ายกว่าเก่า แค่เสื้อยืดคอวี กางเกงขายาว และผ้ารัดเอวลายเสือ

ห้องโดยสารใหม่เอี่ยมแต่รูปแบบก็เหมือนลำเก่าๆครับ ที่นั่งยัดแน่น 180 ที่ seat pitch แคบๆ นั่งแล้วปวดขาเหมือนเดิม ตรงเบาะมีการติดกระดาษรองศีรษะสีเขียวเป็นโฆษณาระบบโรมมิ่งของ Starhub

ที่ความสูง  35000 ฟิต อากาศสดใสครับ

ห้องน้ำก็ลักษณะเหมือนลำอื่นๆ

In flight magazine เดี๋ยวนี้จะรวมเอาเมนูอาหารและของที่ระลึกไว้หน้าท้ายครับ ตุ๊กตุ่นเสือน้อยตัวละ 300 บาท

คอลัมน์ภายในจะแนะนำ Destination ต่างๆของไทเกอร์แอร์เวยส์ครับ ซึ่งจะเกี่ยวกับประเทศไทยมากสุด เพราะมีตั้ง 6 destinations อันนี้เป็นบทความแนะนำสำนักอาจารย์สักยันต์ในจังหวัดสระบุรีครับ อ้างว่านางเอกปากสวย แม่ของลูกของแบรด พิตต์ ก็มาสักอักขระลงอาคมที่นี่ด้วย

ไทเกอร์แอร์เวยส์พึ่งเปิดจุดหมายใหม่ที่น่าสนใจคือ เพิร์ทครับ เป็นจุดหมายที่ใช้เวลาบินมากที่สุดถึง 4 ชั่วโมง 45 นาที นั่งกันจนขาบวมเป็น DVT(โรคชั้นประหยัด) กันไปเล้ย

รวบรัดตัดความมาถึงท่าอากาศยานชางงี สิงคโปร์กันเลยครับ หลังจากลงรันเวย์ตะวันออกทางทิศใต้แล้วก็แท็กซี่มาจอดหน้า Budget terminal ครับ ผมพึ่งเคยมาใช้เทอร์มินอลนี้ครั้งแรกก็รู้สึกอึ้ง ทึ่ง เสียว พอสมควร เคยได้ยินกิติศัพท์ แต่ไม่นึกว่ามันจะ.....  ได้ขนาดนี้

สภาพภายนอกเหมือนโรงเก็บของไม่มีผิด

มีเครื่องไทเกอร์ลำอื่นจอดเทียบอยู่ 2 ลำ

มุมบังคับ (เอากะเค้ามั่ง)

บ้าย บาย คุณ TAG

อาคารเทียบเครื่องบินแบบโอเพ่นแอร์ ติดลูกกรงเหล็กดัด โอ้วพระเจ้า จอร์จ  ร้อนสุดๆ
พอเข้ามาถึง Arrival hall ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อยเพราะมีแอร์

โถง ตม. คล้ายเค้าท์เตอร์คิดเงินตามเทสโก้โลตัสทีเดียวเชียว

สายพานรับกระเป๋ามี 3 เส้นครับ

รับกระเป๋าสัมภาระแล้วก็ออกมาขึ้น Shuttle bus ฟรีตรงหน้าอาคารผู้โดยสารขาออก ซึ่งจะแยกเป็นคนละหลังกันกับขาเข้าครับ เขาจะไปส่งที่ท่ารถเมล์ ใต้ terminal 2 เดินลัดเลาะไปตามทางแคบๆคดเคี้ยว (แต่มีป้ายบอกตลอด) แป๊บเดียวก็จะถึงสถานี MRT ครับ  

เนื่องจากเกาะเล็กๆแห่งนี้ตลอดจนการเดินทางเข้าเมืองแบบต่างๆ ได้ถูกรีวิวแล้วรีวิวอีกจนพรุนไปหมดโดยสมาชิกท่านอื่น จึงขอละไว้ในฐานที่เข้าใจนะครับ