กำลังจะมีเทศกาลอาหารไทยที่นี่ เร็วๆนี้ครับ

บรรยากาศใน รถรางไฟฟ้าครับ  ข้อมูลเรื่องสายรถรางดูได้จากในแผนที่ฟรีครับ ง่ายๆ

ผมมาตลาดสดวิคตอเรียตามที่ทัวร์ไทยมักพาไป แต่อนิจจา แค่บ่ายโมงตลาดก็วายซะแล้วอ่ะครับ

ออสเตรเลียนี่เป็นงี้ทุกที่เลยครับ แค่บ่ายๆ หรือสี่โมงห้าโมงเย็นร้านรวงต่างๆก็ปิดหมดแล้ว

นั่งรถรางฟรีกลับครับ

บรรยากาศในรถรางแบบฟรี

อีกวันผมเลยซื้อเดย์ทัวร์ไป Great Ocean Road ตามที่รีเซฟชั่นแนะนำว่าเป็น Must See ของเมล์เบอร์น มีให้เลือกหลายเจ้าตามโบรชัวร์ที่เสียบๆไว้ตามข้างฝา ผมเลือกอันที่ถูกที่สุด 99 เหรียญโดยโทรไปจองเองครับ  

ทัวร์ที่คนมักไปอีกแพ็กเก็จนึงก็คือ ไปดูนกเพนกวินนางฟ้าเดินพาเหรดกลับรังที่หมู่เกาะฟิลิป รุ่นพี่ผมบอกไม่ค่อยน่าสนใจ ให้ไปนั่งเงียบๆมืด ดูนกเพนกวินเดิน ห้ามเสียงดัง ห้ามถ่ายรูป ผมเลยว่าไม่เอาดีกว่า


ที่ออสเตรเลียนี่ทำธุรกรรมการเงินง่ายจัง คงเพราะความซื่อสัตย์สูง โทรไปจองทัวร์แค่บอกเลขบัตรเครดิตกับชื่อเขาก็ตัดบัตรได้แล้ว ไม่ต้องบอกวันหมดอายุหรือ CVV number เลย เขานัดผมจะให้รถมารับตอนเช้าที่โรงแรมดังใกล้ๆ ห่างไป 1 บล็อก เพราะหน้าหอพักผมมันจอดรถไม่ได้เพราะเป็นสี่แยก

นี่แหละครับ รถบริษัท AAT Kings คนขับทำหน้าที่เป็นไกด์ไปในตัว ติดไมค์จ้อเป็นภาษาอังกฤษแบบช้าๆ ฟังง่ายๆ ไปตลอดทาง  เราเริ่มเดินทาง 7.00 น. ครับ

ข้ามแม่น้ำเมล์เบอร์นมาฝั่งตะวันตกจะเป็นฝั่งอุตสาหกรรม มีโรงงานผลิตรถยนต์หลายแห่งอยู่ที่นี่  เดินทางไปราว 1 ชั่วโมงหรือ 70 กม. จะถึงเมือง Geelong ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามบิน Avalon บ้านของเจ็ทสตาร์ครับ (นึกดูว่าถ้าบินมาลงที่นี่ต้องเสียค่าเข้าเมืองแพงขนาดไหน)   เดือนมีนานี้เมืองกีลองจะเป็นเจ้าภาพงานแอร์โชว์ที่สนามบิน Avalon ด้วยครับ

รถพักครึ่งทางที่เมืองชายหาดแห่งหนึ่งชื่อ Torquey ให้กินอาหารเช้า(ฟรี)

อาหารเช้าครับ

พักให้เข้าห้องน้ำ ถ่ายรูปกับชายหาด

สองข้างทางเป็นทุงหญ้า ฟาร์ม แบบที่เราเห็นในหนังฝรั่งแหละครับ The Great Ocean Road สร้างขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1   1918-1932 เป็นทางสองเลนลัดเลาะไปตามชายฝั่งเว้าแหว่งเพื่อเป็นทางลำเลียงยุทโธปกรณ์และเสบียงครับ (อันนี้จำจากที่ไกด์เขาเล่า ฟังผิดๆถูกๆโปรดอภัย)

ระหว่างทางถ้ามีจุดที่สวยๆ เขาก็จะหยุดให้ถ่ายรูป

ถึงแล้วครับ อุทยานแห่งชาติ พอร์ท แคมเบล ซึ่งเป็นไฮไลท์ของทัวร์นี้ ที่นี่มี แท่งหินที่ถูกน้ำกัดเซาะเหมือนเขาตาปูที่พังงา เรียกว่า Twelve Apostles แต่ตอนนี้ถูกน้ำซัดพังไปเหลือแค่ 8 อันครึ่ง

มีบริการนั่งเฮลิคอปเตอร์ชมอุทยานด้วยครับ ราคา 100 เหรียญ ใครจะขึ้นบอกคนขับรถได้เลย เดี๋ยวเขาโทรติดต่อให้

เห็นแดดเปรี้ยงๆยังงี้แต่หนาวมากนะครับ แต่ดูพวกฝรั่งจะไม่หนาวกันเลยอ่ะ ใส่เสื้อแขนสันกางเกงขาสั้นกันเฉย

อันนี้ที่ทำการของอุทยาน มีห้องน้ำสำครับคนแก่ช้ำรั่วครับ

จะมีทางเดินไม้ลัดเลาะไปตามชายฝั่งให้เราถ่ายรูปได้เป็นจุดๆครับ

เจ้าแท่งนี่แหละครับที่ผมยอมเสียเงิน 2850 บาทดั้นด้นมาดู เหอๆ

จะว่าไปก็คุ้มครับที่ได้มา ใครจะมีโอกาสไปเที่ยวต่างบ้านต่างเมืองได้บ่อยๆเนอะ มีโอกาสก็ต้องไปมั่งล่ะ เสียตังค์ชั่งมัน เดี๋ยวค่อยกลับไปกัดก้อนเกลือกิน

ตอนนี้กำลังเถียงกับฝรั่งข้างๆครับว่าไอ้เม็ดกลมๆนี่มันคืออะไรกันแน่ ก้อนกรวด อาหารสัตว์ หรือขี้สัตว์?

แถวนี้ติดทะเลแท้ๆ แต่มีฝนน้อยมาก จึงจัดเป็นภูมิประเทศแบบทะเลทราย

ทัวร์เจ้าอื่นๆเขาก็มาเหมือนๆกันนี่แหละครับ ไม่รู้ทำไมถึงแพงกว่ากันได้ตั้ง 10- 30 เหรียญ

อันนี้ก็อีกไฮไลท์นึง เรียกว่า London Bridge ครับ ทำไมถึงได้ชื่อยังงั้นไม่แน่ใจ ไกด์พูดเสียงเบาฟังไม่ออก

แล้วเราก็มาถึงเมืองปลายทางตอนบ่ายแก่ๆ Port Campbell Foreshore ครับ ที่นี่จะหยุดให้เราซื้ออาหารกินเองตามอัธยาศัย มีร้านขายของที่ระลึกเยอะแยะ

ร้านอาหารส่วนใหญ่เป็น Fast Food

ขากลับก็ผ่านทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์สุดลูกหูลูกตาครับ

อีกวันมา ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วครับ ผมจัดการเอาอาหารสด- แห้ง บะหมี่ซอง, ไข่ฟองละ 10 บาท, เนื้อบดขีดละ 250 บาทที่เหลือทั้งหมดมาทำเป็นอาหารเอาไว้กินบนเครื่องบิน (อย่าหาว่างกนะ ก็เสียดายง่ะ )

รถรางแห่งเมลเบอร์น จะมีวาสนาได้เห็นกันอีกมั๊ยน้า

เดินจากโรงแรมประมาณ 300 เมตร ขึ้นเนิน ลิ้นห้อย ก็มาถึงสถานี Southern Cross ครับ ซึ่งเป็นชุมทางรถไฟและที่จอดรถ Airport Shuttle Sky Bus

สถานีนี้เป็นชุมทางรถไฟไปเมืองต่างๆ แต่ที่ผมเช็คในเน็ท นั่งเครื่องบินโลว์คอสถูกกว่ารถไฟเป็นไหนๆอ่ะ

มาแว้ว  SkyBus ขากลับนี่ต้องจ่ายเอง โรงแรมไม่ออกให้

ถึงสนามบินTullamarine แล้วครับ นั่นไง ไฟลท์ผม JQ029

ใครก็ไม่รู้ทิ้งรถเข็นไว้ตรงทางเข้าสนามบิน ไม่เอาไปคืน ผมเลยยืมต่อ(สอย) มาซะเลย ไม่เสียตังค์ (อันที่จริงถามยามแถวนั้นแล้ว เขาว่าโอเค เอาไปได้อ่ะ)   ว่าแล้วก็ไปเช็คอินกันครับ