สายการบินเพื่อนบ้านจอดเรียงกัน แล้วพี่ไทยไปจอดไหนนะ

โบอิ้ง 767 ของแควนตัส

ดิวตี้ฟรีก็น่าสนใจทีเดียว อ้อ ลืมบอกไปว่าผมขึ้นเที่ยวบินภายในประเทศนะครับ แต่มาเดินตุหรัดตุเหร่ในส่วนอินเตอร์ได้ โดยที่บอร์ดดิ้งพาสเขาจะปั๊มว่า Domestic ไว้ให้ เวลาผ่าน ตม. เขาก็จะไม่ตรวจอะไรมาก ให้ผ่านๆไปเลย

มีอินเตอร์เน็ทฟรีด้วย

ผู้โดยสารไปเมลเบอร์นไม่ค่อยเยอะครับ (มิน่าถึงถูก)

ขึ้นเครื่องแล้วครับ เบาะหนังสไตล์เจ็ทสตาร์ จัดแบบ 2-4-2 เลือกที่นั่งได้ตั้งแต่จองในเว็บ

ทีนั่งถูกเตรียมไว้อย่างสวยงาม

รูปเครื่องบินข้างนอกถ่ายมาได้จากภาพสะท้อนแค่นี้เองครับ เพราะรีบ

ข้อมูลเที่ยวบินครับ
วันที่ 12 มีนาคม 2550
เที่เยวบินที่ JQ103 สายการบิน Jetstar Airways /Jet saver class
ออกจาก Sydney Kingsfordsmith International terminal 1    14.30 น.
ถึง Melbourne Tullamarine International terminal 2  16.00 น.
รวมเวลาบิน 1 ชั่วโมง 30 นาที ใช้เครื่องบิน  Airbus A330-200
ราคาสุทธิ 91 AUD  2610 บาท

ไฟลท์นี้มีลูกเรือส่วนใหญ่เป็นคนไทย เพราะเขาเตรียมจะบินต่อไปกรุงเทพฯครับ พี่ๆแต่ละคนน่ารักทั้งนั้น (ถูกมั๊ยเนี่ย ไปเรียกเค้าพี่) ได้คุยกันด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะพี่เขายุ่ง เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังทีหลังครับ

บรรยากาศการค้าขายภายในเคบิ้น

ขึ้นเครื่องแบบที่ไม่เคยนั่งทั้งที จะไม่พาไปดูส้วม เอ้ย! ห้องน้ำก็คงไม่เหมาะนะครับ

---- ก็เหมือนกะแอร์บัส 320 เลยเนอะ----

อาหาร-เครื่องดื่มบนเจ็ทสตาร์แพงกว่าบนเวอร์จิ๊นเล็กน้อยครับ....ง่ะ ข้างล่างยังกะทะเลทราย

ใกล้จะลงแล้วครับ สภาพภูมิประเทศดูแห้งแล้งมากๆ

แตะพื้นแล้ว

มีคุณ 777-200ER ลำใหม่ของการบินไทยจอดอยู่คู่กับ 747-400 ของสิงคโปร์

เบาะหนังสวย นั่งสบายมากครับ Seat pitch  ก็กว้าง

บ๊ายบาย

สวัสดีครับ คุณปทุมวัน จะมีโอกาสได้เข้าไปชมมั๊ยนะ แพงออกยังงั้น

สนามบินโล่งโจ้งมาก กลัวผีหลอก

ภายนอกสนามบินครับ และก็สมใจผม อากาศหนาวมั่กๆ ในที่สุดก็ได้สัมผัสอากาศเมืองหนาวซะที เสียดายหิมะไม่ตก เด็กบ้านนอกอยากเห็นหิมะอ่า...

วิธีเข้าเมืองต้องมาซื้อตั๋วรถที่นี่ครับ ราคา 15 เหรียญ มาทุก 30 นาที ที่นี่ไม่มีรถไฟครับ ไม่ขึ้น Skybus ก็ต้องขึ้นแท็กซี่  นี่แผนที่เครือข่ายขนส่งมวลชนของเมืองครับ ดาวน์ทาวน์จริงๆจะเป็น 4 เหลี่ยม มีรถรางวิ่งรอบๆ http://www.railmaps.com.au/melbourn.png

มาแว้วๆๆ

รถจะมาส่งที่สถานีรถไฟ Southern Cross ด้านใต้ของเมืองครับ แล้วก็จะมีรถตู้เล็กๆไปส่งเราตามที่พักอีกที

นี่แหละที่พักผม All Nations City Backpackers http://allnations.com เป็นโรงแรมสำหรับแบ๊กแพ๊กเกอร์โดยเฉพาะ ห้องละ 4-6 คน ราคาตอนนั้น คืนละ 16 เหรียญ 460 บาทครับ ใครมาอยู่จะได้เพื่อนหลายชาติมากๆ แม้แต่รีเซพชั่นก็เป็นคนที่มาพักที่นี่แหละ รับจ๊อบเพื่อที่จะได้อยู่ต่อนานขึ้น คนทำความสะอาดก็เหมือนกัน วันดีคืนดีผมก็ถูกเพื่อนข้างห้องมาปลุกให้ตื่นเพื่อที่เขาจะเอาเตียงไปตีและเปลี่ยนผาปูเตียงให้เพราะเจ้าของโรงแรมจ้างเขามากำจัด Bed Bug

ที่นี่มีครัวให้ครับ มีช่องเก็บของสำหรับใส่ข้าวสารอาหารแห้งและตู้เย็นให้ ที่นี่ไม่มีใครขโมยของกินกันครับ ถือเป็นมารยาท พอทำอาหารแล้วก็ต้องล้างจาน – กระทะเองด้วย ที่นี่มีทีที่ซักผ้า-รีดผ้า ห้องน้ำแยกชาย-หญิง มีอินเตอร์เน็ทให้ใช้โดยไปซื้อชั่วโมงมาจากรีเซ็พชั่น  ที่สำคัญ โรงแรมนี้คืนเงินค่ารถมาจากสนามบิน 15 เหรียญให้แขกทุกคนที่มาพัก และแถมคูปองสำหรับเบียร์ 1 แก้วสำหรับไปสังสรรค์ที่ผับของโรงแรมที่ชั้นล่าง ซึ่งบรรยากาศก็เป็นมิตรวันรุ่นๆ  เล่นเกมตอบคำถาม เปิดเพลงเต้นกันสนุกดีครับ ไม่ได้เถื่อนๆเหมือนในหนังฝรั่ง

ที่ออสเตรเลียมีดิสเคาท์สโตร์ดังชื่อ Coles อยู่ทุกที่ เหมือนโลตัสบ้านเรา มีของขายหลายอย่าง ราคาของถูกกว่าร้านทั่วไป ผมซื้อของมาตุนทุกเมืองที่ไปเลยครับ นมกล่องนี่ 1.2 เหรียญเอง อันนี้ผมเอาแฮมและชีสที่ซื้อมาทำแซนด์วิชกินเป็นอาหารเช้า ขนมปังโรงแรมมีให้ฟรี

ระบบขนส่งในเมลเบอร์นนอกจากจะมีรถไฟแล้วก็มีรถรางหรือ Tram วิ่งรอบเมืองด้วย

อันนี้เป็น Tram แบบเก่าสำหรับนักท่องเที่ยว วิ่งรอบเมือง นั่งฟรีครับ

ส่วนอันนี้เป็นแบบใหม่ ใช้รางเดียวกัน ติดแอร์ วิ่งเป็นสายๆ แต่ไม่ฟรีนะครับ ต้องจ่ายตังค์เป็นเหรียญ คิดเป็นโซนๆเหมือนกัน ใกล้สุดก็ 1.7 เหรียญ ไม่มีคนตรวจตั๋ว แต่จะมีคนขึ้นมาขอสุ่มตรวจเป็นครั้งคราวครับ จริงๆก็แอบขึ้นฟรีได้นั่นแหละ แต่ถ้าโดนจับได้คงโดนปรับน่าดู

ต่อไปก็มาเดินซิตี้ทัวร์กันครับ

อาคารทรงคลาสสิคโบราณ

ผมลองมา Traveler center ที่กลางเมืองตามที่วิดีโอที่ดูบนเครื่องบินแนะนำ ที่นี่มีโบร์ชัวร์ของเดย์ทัวร์ต่างๆแจกและรับจองทัวร์ แนะนำทัวร์ฟรี ไอ้ตึกที่เป็นเหลี่ยมๆในรูปนั่นแหละครับ (อันนี้ตั้งใจให้ดูเครื่องแบบนักเรียนเด็กฝรั่งด้วย)