รับกระเป๋าเบลท์ 2 ครับ

ที่นี่รถเข็นเก็บตังค์อีกแล้ว อะไรกันนักกันหนา ว่าแล้วก็เลยแบกเองแล้วเดินหลงทั่วเทอร์มินอล

กว่าจะมาเจอบูทขายตั๋วรถตู้เข้าเมืองครับ ที่จริงมีรถไฟใต้ดินเข้าเมืองนะครับ แต่ไปดูแล้ว แพงมาก แถมต้องเดินไกล ผมว่าขึ้นรถตู้ดีกว่า ไป-กลับ12 เหรียญมั้งถ้าจำไม่ผิด ส่งถึงประตูที่พักเลย ตอนขากลับก็โทรเรียกเขามาก่อนซัก 2 ชั่วโมงก่อนเวลาเครื่องขึ้น รถจะมีทุกชั่วโมงครับ ระยะทางก็ไม่ได้ไกลเท่าไหร่ นั่งรถประมาณ 30 นาที

ซื้อตั๋วแล้วก็เดินมาขึ้นคันนี้แหละครับ คนขับเป็นคนจีน พูดภาษาปะกิตเพี้ยนๆ ไม่ต่างจากผม

ระหว่างทางเขาก็จะจัดลำดับส่งผู้โดยสารคนอื่นก่อนตามความใกล้-ไกล ไอ้เราก็ชมบ้านชมเมืองไป

แถวนี้เป็นย่านคนจีนครับ (ที่ซิดนีย์คนจีนเยอะมากๆ ร้านค้าต่างๆเท่าที่เห็นส่วนใหญ่เจ้าของหรือพนักงานขายก็เป็นคนจีน)

ที่ซิดนีย์ขี่มอเตอร์ไซค์ไม่ต้องเปิดไฟแต่ต้องใส่หมวกครับ

ระหว่างทางก็ชมสถานที่สำคัญไปเรื่อยๆ แล้วจะได้มาตามเก็บทีหลัง

ที่พักผมคราวนี้ราคาคืนละ 14.6 AUD ก็ 420 บาทชื่อ Sydney G’ day Backpackers  เชิญชมเว็บเขาได้ที่ http://www.g-day.com.au สภาพข้างนอกเป็นตึกแถวธรรมดาๆแต่สะอาด ดูไม่น่ากลัว ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆอ่าววูลูมมูลูและสถานีรถไฟคิงครอส (แต่ต้องเดินขึ้นเขาไปหน่อยครับ) มีห้าง Coles อยู่ใกล้ๆด้วย จองผ่าน hostelworld.com ไปจะถูกกว่านะครับ  สภาพเตียงนอนก็อย่างที่เห็น อาหารเช้าเป็นแพนเค้กกับกาแฟฟรี แต่ไม่ทำให้ครับ ให้แป้งมากระปุกนึง หาน้ำหรือนมผสมแล้วทอดเอาเอง ไอ้เรามีแต่ทักษะทอดไส้อั่วเนื้อเค็ม กว่าจะทำแพนเค้กแบบมนุษย์กินได้ก็ไหม้แล้วไหม้อีก เป็นที่ให้ตลกขบขันของบรรดาเพื่อนร่วมหอพักทั้งหลาย

ที่เที่ยวในซิดนีย์ก็มีหลายที่ครับ ที่ทัวร์ไทยมักพาไปก็คืออุทยานแห่งชาติบลูเมาเทนกับสวนหมีโคอาล่า ซึ่งผมมีเวลาจำกัดก็เลยต้องตัดบลูเมาท์เทนทิ้งแล้วเลือกแค่ทัวร์ในเมืองใกล้ๆ

ซิดนีย์มีภูมิประเทศที่ไม่ใช่ที่ราบครับ เป็นที่ลุ่มๆดอนๆ ตลอด เดาเอาจากแผนที่ไม่ได้ว่าเดินเอาจะเหนื่อยแค่ไหน แต่ในเมื่อรถไฟใต้ดินมันแพง(และไม่ค่อยสะดวกเพราะแต่ละสถานีล้วนอยู่ห่างจากจุดที่ผมอยากไป) ไอ้จะขึ้นแท็กซี่รึก็รอให้รวยก่อนเถอะ เลยไม่พ้นจะต้องเดินเอาซะทั่วเมืองครับ ขาแทบลากเลยขอบอก อันนี้ขอแนะนำตรงๆว่าไม่ควรเอาอย่างนะครับ เพราะวันต่อไปมันจะล้ามาก จนไม่อยากลุกไปไหนเลย
แผนที่เมืองซิดนีย์ http://www.metromonorail.com.au/Artwork/MetroSydneyMap-Web.gif

อันนี้เป็นพิพิธพันธ์

อันนี้ท่าจะวิทยาลัยเก่าครับ สวยจริงๆ

น้ำพุแบบนู้ดๆ อีโรติค

ซิดนีย์ทาวเวอร์ครับ ทำไมเมืองใหญ่ๆเขาต้องนิยมมีหอคอยเป็นแลนด์มาร์คกันนะ

ตามแผนที่ที่เขาแจกฟรีบอกว่าถ้าเดินตรงไปทางนี้จะเจออ่าว Circular quay ซิดนีย์ครับ ตรงนั้นมีท่าเรือเฟอรี่ไปต่อได้หลายที่

และก็มาถึงครับ ท่าเรือซิดนีย์เฟอรรี่ที่ Circular Quay มองเห็นสะพาน Harbor bridge  อันสวยงามที่เคยเห็นแต่ในทีวี    ว๊าว ว๊าว...

แถวนี้มีนกนางนวลมาคอยโซ้ยขยะที่นักท่องเที่ยวกินเหลือแล้วทิ้งมากมาย

คราวนี้ซื้อแพกเกจเรือไป-กลับ+ ค่าเข้าสวนสัตว์ทารองก้า(ที่ให้หมาโคอาลี่เรามาไว้ที่สวนสัตว์เชียงใหม่นั่นแหละ) + ค่านั่งกระเช้าขำๆในสวนสัตว์ สนนราคา 32 เหรียญครับ ประมาณ 900 บาท

เรือเฟอรี่ครับ เป็นเรือเก่าๆที่เอามาทาสีให้ดูใหม่หน่อย ติดป้ายไฟวิ่งเข้าไปหน่อยก็ดูหรูละ

เรือจะแล่นผ่านซิดนีย์โอเปราเฮาส์ครับ นั่งบนดาดฟ้าโต้ลมเย็นๆ แดดอุ่นๆ ชมโอเปราเฮาส์ในอ่าวซิดนีย์ อะโห ฟังดูไฮโซ ..... แต่เรือบ้านี่เหม็นควันจังว่ะ...

โอเปร่าเฮาส์มองใกล้ๆแบบนี้ดูโทรมชอบกล มีหยากไย่ด้วยอ่ะ แต่ก็ดูคลาสสิค ถ้าจะถ่ายรูปโอเปราเฮาส์มุมนี้ควรมาช่วงเช้านะครับ ไม่งั้นจะย้อนแสง ไม่สวย

ชอบรูปนี้จัง โอเปราเฮาส์มีดาวน์ทาวน์ซิดนีย์เป็นแบ๊กกราวด์ อยากถ่ายตัวเองคู่กับภาพนี้เป็นที่ระลึก แต่กลัวรูปจะหมดความขลังไปเลยไม่เอาดีกว่า

แล้วเรือก็มาเทียบที่ท่าเรือสวนสัตว์ตารองก้าครับ ใช้เวลาเดินทางแค่ประมาณ 20 นาที ที่นี่ไม่ตรวจตั๋วอีกตามเคย

เนื่องจากสวนสัตว์นี้อยู่บนไหล่เขา ทางเข้าจริงๆอยู่ข้างบนนู่น  คนที่มาทางเรือเลยต้องนั่งกระเช้าขึ้นไปก่อนประมาณ 200 เมตรแล้วค่อยเดินดูไล่ๆลงมา จะได้ไม่เหนื่อยครับ

หมาโคอาลี่ครับ ดูได้อย่างเดียว ห้ามจับครับ  ถ้าจะถ่ายรูปคู่กะมันใกล้ๆต้องซื้อแพ๊กเกจเสียตังค์เพิ่มเป็นพันเลยอ่ะ

จิงโจ้เทา ดูได้อย่างเดียว ห้ามจับเช่นกัน

ตัวกินมดคล้ายเม่น

มีโชว์เครื่องบินเขียนอักษรบนท้องฟ้าด้วยครับ เกิดมาก็พึ่งเคยเห็นนี่แหละ ไม่รู้ใครที่ไหนจ้างให้เขียนชื่อเมียเอ้ย  แฟน บนฟ้า BAM BAM BAM เขียนอยู่ได้ทั้งวันเลย

หิวแล้วก็ไปโรงอาหารกันครับ ดูจากสถาปัตยกรรมคงสร้างขึ้นมาพร้อมกับโซนสัตว์เอเชียนี่แหละ  เอาร้านนี้ดีกว่าครับ พนักงานขายเป็นคนไทยด้วย

ข้าวราดเนื้อแกะผัดแบบมองโกลเลียครับ กล่องนี้ + โค้ก แค่เนี๊ย!! ราคา 280 บาทโลด ฮือๆๆ


ใครไม่เคยกินเนื้อแกะ อยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง เอียงหูมาจะกระซิบให้ว่า.... รสชาติเหมือนเนื้อควายบ้านเราเลย

ร่มทรงบาหลี หลังคาทรงไทย-มาเลย์-อินโด