อาชีพหาเศษสะตุ้งสตางค์ตกตามหาด

โรงแรมที่ผมพักอยู่ตรงตีนตึกสวยๆนั่นพอดีเลย

น้ำใสมากๆ แต่ทรายไม่ค่อยละเอียด

เล่นน้ำเสร็จก็มีฝักบัวอาบน้ำจืดฟรีตรงหาดนะครับ

ตอนอาบน้ำอยู่ก็เหลือบไปเห็นป้ายเตือนให้สังเกตธงสีต่างๆ

มีข้อความเตือนหลายภาษารวมทั้ง...ภาษาไทย

เหนื่อยจากเล่นน้ำแล้วก็มานั่งชิลๆบนหาด กินไก่ย่างลดราคาชิ้นละ 1.9 เหรียญที่ซื้อมาจากห้างColes ในบริสเบน(เป็นห้างค้าปลีกขนาดใหญ่มีสาขาเยอะๆ ของออสเตรเลีย คล้ายโลตัสบ้านเรา)

เจ้าตัวนี้มาขอแบ่งด้วย ไม่กลัวคนเลย

โชว์เสบียงที่ไปแย่งชิงมาตอนลดราคานาทีสุดท้ายของห้างโคเลสครับ (บรรยากาศประมานตอนห้างเอาของที่จะหมดอายุพรุ่งนี้มาลดราคาที่บ้านเรานะครับ)  เป๊ปซี่ขวดละ 80 เซนต์เอง ว๊าว! เป็นไปได้ไง??  โบโลน่า ขนมปัง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ชีสโหล หมดนี่จ่ายไป 8 เหรียญเอง  แค่นี้ก็สบายไปหลายมื้อครับ

ที่โรงแรมมีสระน้ำแล้วก็อ่างน้ำวนไว้บริการด้วยครับ ใช้ได้ทั้งแขกไฮโซและแบ็คแพ็คเกอร์

กลางคืนที่โกลด์โคสก็คึกคักทีเดียว มีโชว์เร่หาเงินแบบตามถนนคนเดินทั่วไป

เพลิดเพลินไปกับการช๊อปสินค้า (ซึ่งราคาไม่ถูกเท่าไหร่) ร้านอาหาร บาร์มีทุกตรอกซอกซอยแต่ดูเป็นระเบียบดีครับ มีกระทั่งเซ็กส์ช็อป ร้านของเล่นผู้ใหญ่ อันนี้เป็นแผงเสื้อยืดลายทะลึ่งๆ อันที่ลูกศรชี้นี่ก็ว่าฮาแล้ว มาเห็นแถวมาบุญครองบ้านเรามีข้อความกำกับด้วยว่าห้ามทำเกินวันละ 2 ครั้ง เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรทำ 555

เช้าอันสดใสที่โกลด์โคส

กว่าร้านรวงต่างๆจะทยอยเปิดก็ 10 โมงเช้าแน่ะครับ

แม้จะเที่ยง แดดเปรี้ยงๆ ก็เล่นเซิร์ฟได้

ดูโรงแรมอีกมุมหนึ่ง

ท้องถนน รถราไม่มากครับ

ใครอยากจะไปบ้าง โรงแรมนี้ถูกที่สุดที่หาได้ในเน็ทแล้วครับ http://www.islander.com.au

ถึงเวลาต้องลาจากหาดสวยระดับโลกแล้ว ผมก็แบกเป้อันหนักอึ้ง เช็คเอาท์แล้วเดินไปป้ายรถเมล์ใกล้ๆ เพื่อเดินทางต่อไปซิดนีย์ครับ

ผมจำไม่ได้แล้วว่ารถสายอะไรไปสนามบิน แต่ถามที่เคาท์เตอร์โรงแรมได้ครับ  รถจะมุ่งไปสนามบิน Coolanggatta ทางตอนใต้ของโกล์ดโคสครับ ผ่านหาดชื่อดังต่างๆของโกล์ดโคส (ไม่ได้มีแค่ Surfers paradise หาดเดียวนะ) รูปนี้กำลังผ่านศูนย์ประชุมนานาชาติครับ

ค่ารถประมาณ 4 เหรียญ  แต่ไม่ได้เข้าสนามบินเลยทีเดียว รถเมล์จะเอามาทิ้งไว้ป้ายนี้ครับ ให้รอรถตู้ของสนามบินมารับอีกที(ไม่เสียตังค์เพิ่มครับ)  รูปนี้ให้ดูเสาไฟฟ้าไม้สนที่ยังอนุรักษ์ไว้ครับ

แป๊บเดียวรถตู้ก็มาแล้ว

อีกประมาณ 5 นาทีก็ถึงสนามบินครับ คับคั่งทีเดียว

เทอร์มินอลที่สร้างแบบง่ายๆเหมือนโลว์คอสต์เทอร์มินอลนะครับ แบ่งเป็นฝั่ง Quantus + Jetstar และฝั่ง Vergin blue ครับ คราวนี้ผมจองโปรลดกระหน่ำของเวอร์จินบลูไว้ครับ จะได้นั่ง 737-800 แล้ว!

เดี๋ยวนี้ที่ไหนๆก็ฮิตสถาปัตยกรรมผ้าใบ

เช็คอินเวอร์จิ้นบลูต้องทำเองทุกคนนะครับ โดยใช้ตู้อัตโนมัติแบบนี้ แสกนบาร์โค้ด แล้วก็เลือกที่นั่งตามใจชอบครับ บอร์ดดิ้งพาสก็จะปริ๊นท์ออกมาจากเครื่องนี้

เสร็จแล้วก็เอาสัมภาระไปโหลดที่เคาท์เตอร์ครับ จำกัดน้ำหนัก 20 กิโลครับ แต่ไม่เห็นชั่งเลย

เครื่อง 737 และ 320 ขึ้นลงถี่มากครับสนามบินนี้ ส่วนใหญ่ก็ไม่พ้น ควันตัส เจ็ทสตาร์ และเวอร์จิ้นครับ  อันนี้เป็น 737 – 400 ของเวอร์จิ้น มาจากเคนส์ จอดแล้วก็เชิญ ผดส. ลงเดินตามอัธยาศัย

อันนี้เป็น Observation Deck ครับ เชิญเกาะรั้วดูได้ตามใจชอบ แดดเปรี๊ยงๆแต่แค่อุ่นๆครับ ผมเอาขนมปังโปะชีสแผ่นกับแฮมแล้วตากแดดไว้ แค่นี้ก้ได้แซนด์วิชแฮมชีสไว้สำหรับเป็นของว่างบนเครื่องละ
อิอิ

อากาศดีมากๆ สมเป็นแหล่งท่องเที่ยว

หอควบคุม ใสแหน็วเป็นตาตั๊กแตน

แล้วก็เข้ามาใน Departure hall ที่สร้างขึ้นอย่างง่ายๆครับ