เดินไปมั่วๆก็มาถึงฝั่งแม่น้ำบริสเบนครับ

สะพานเหล็กแบบคลาสสิก ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกซักหน่อย

เดินมาอีกหน่อยมีปราสาทโบราณอยู่บนเขา น่าเอาไว้ถ่ายหนังผี

เดินมาเรื่อยๆก็นึกได้ว่าไกลเกินไป เดินกลับไม่ไหวแล้วครับ

ว่าแล้วก็ยอมควักตังค์ขึ้นรถไฟกลับดีกว่า สถานีเดียวหมดไป 2.6 เหรียญ เกือบ 80 บาท ตรงนี้เป็นสถานี Central ครับ ถ้าจะเปลี่ยนขบวนรถไฟไปสายสีอื่นๆก็ต้องมาที่สถานีนี้ สังเกตว่าเขายังให้ไม้เป็นหมอนรางรถไฟอยู่เลยนะเนี่ย แสดงว่ารถไฟที่นี่มีความเป็นมายาวนานมาก

รถไฟมาแล้ว ก้าวดีๆนะจ๊ะ สังเกตว่ารถไฟที่นี่จะไม่แน่นเลยครับ แม้จะเป็นชั่วโมงเร่งด่วนก็ยังมีที่นั่ง อ้อ ลืมบอกไปว่าบริสเบนนี่บ่ายสี่โมงห้าโมงร้านรวงก็ปิดกันหมดแล้วนะครับ ซุปเปอร์มาร์เก็ทเปิดดึกสุดคือ 1 ทุ่ม หลังจากนั้นจะหากินอะไรก็ลำบากแล้วล่ะ พวกมินิมาร์ทหรืออะไรที่เปิดดึกๆก็หาไม่ค่อยมี เซเว่นนี้ไปมาหลายเมืองไม่เห็นมีเลยนะครับ  อ้อ ลืมไป เจอที่โกลด์โคสที่นึงครับ นอกนั้นต้องพึ่งซุปเอร์มาร์เก็ตเจ้าดังชื่อ Coles ครับ

เย็นนี้พึ่งร้านขายของชำเกาหลีครับ หมี่โกเรงจากอินโดห่อละ 55 เซนต์ (ราว 15 บาท) ปูอัดอีกสองเหรียญกว่าๆ ส่วนพวกผลิตภัณฑ์นม ชีส พวกนี้ราคาถูกกว่าบ้านเรานะครับ ไข่ฟองละเกือบ 10 บาท พวกผักที่นี่แพงมากครับ ซื้อไม่ไหว ใครปลูกขายนี่รวยตายเลย.....   ข้างล่างเป็นหนังสือพิมพ์แจกฟรีที่สถานีรถไฟครับ ตอนนั้นพาดหัวเครื่องบินอินโดฯตก

ทำออกมาแล้วก็ได้เป็นแบบนี้  รอดไปอีก 1 มื้อ

อิ่มแล้วก็มานั่งดู Discovery channel จอยักษ์

เช้ามาก็เก็บของเตรียมบ๊ายบายบริสเบนละครับ จะไปโกลด์โคสตามคำแนะนำของเจ๊ดอส ต้องนั่งรถไฟไปอีกประมาณ 80 กิโลครับ ค่ารถประมาณ 10.6 เหรียญ310 บาทครับถูกกว่าจากสนามบินมานี่อีก ใช้เวลาเดินทาง 1 ชม. 15 นาทีครับ อ้อ สามารถเช็คราคาและตารางเวลาได้ที่  http://www.qr.com.au ครับ รถไฟที่นี่ตรงเวลาแบบสุดๆ

นั่งชิลๆชมวิวสองข้างทางครับ รถไฟแวะสถานีชานเมืองไปเรื่อยๆ อันนี้เป็นภาพสถานีนึงครับ อยู่บนดินธรรมดา เรียบง่าย ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ครับ ชานชาลาไม่ต้องมีหลังคาก็ได้ แดดก็อุ่นๆ ไม่ร้อนมาก

อันนี้ตั้งใจดูวิวนะครับ ไม่ต้องดูนางแบบสาวชาวเอเชีย

บางสถานีก็มีแค่นี้แหละครับ ง่ายๆ

นั่งมาชั่วโมงกว่าก็ถึงสถานี Robina ปลายทาง ถ้าจะไปหาด Surfer paradise ก็ต้องลงสถานีนี้นะครับ

จะมีรถเมล์ไปสถานีขนส่งริมหาดจอดรออยู่ ดูสายดีๆนะครับ

ทั้งคันเป็นนักท่องเที่ยวชาวเอเชียซะเป็นส่วนใหญ่

ผ่านร้านรวงตามชานเมืองโกลด์โคส เหมือนในหนังฝรั่งเลย….

ถึงแล้วครับ ย่าน Surfer paradise มีโรงแรมดังๆมากมาย

มีโมโนเรลด้วย

แถวนี้มีร้านอาหารไทย เหนือ – อีสาน เยอะมากครับ ร้านนี้โฆษณาว่ามีไส้อั่วด้วย (เบื่อแล้วละ กินมาตั้งแต่เกิด) ไม่รู้เอาวัตถุดิบมาจากไหน ก็เข้มงวดของนำเข้าออกอย่างนั้น ตะไคร้ – ใบมะกรูด เอาเข้ามาได้ไง?

ตึกสวย ฟ้าใส

แล้วรถก็มาจอดหน้าสถานีขนส่งครับ

นี่คือโรงแรมที่ผมจองไว้ครับ Islander Hotel คืนละ 700 กว่าบาท จองผ่าน hostelworld.com ได้แลย นอนห้องรวม 4 คน อยู่ติดสถานีขนส่งเลย

โรงแรมนี้มี 2 ฝั่งครับ ฝั่งนึงเป็นแบบหรู อีกฝั่งเป็นแบบแบ๊คแบ็คเกอร์ ต้องเดินผ่านเกมเซนเตอร์เข้าไปขึ้นลิฟท์

ห้องหับดีเหลือเชื่อครับ เตียงแข็งแรงและสะอาดมาก มีล๊อกเกอร์ให้คนละตู้ ไม่ต้องเปิดแอร์เลย ลมโกรกเย็นสบายทั้งวันทั้งคืน ที่โกลด์โคสนีไม่ร้อนเลยนะครับอากาศกำลังดี ตากแดดก็แค่อุ่นๆ

ห้องน้ำก็ใช้ได้ สะอาดมาก เสียอย่างเดียวคือการพักห้องแบบนี้จะทำอาหารกินเองไม่ได้ครับ เขาห้าม ฮิๆ

ตอนแรกตั้งใจว่าจะไป Theme park ชื่อดังต่างๆของโกล์ดโคส แต่ปรากฏว่ารถเมล์ที่จะไปพาร์คเหล่านี้ขาไปวิ่งถึงแค่ 11 โมงเช้าเท่านั้นครับ ผมไปถึงมันบ่ายโมงแล้ว เลยอดไปตามระเบียบ (ตารางเวลารถเมล์หาดูได้ตามป้ายเลยครับ มาตามเวลานั้นเป๊ะๆ) เอ้านี่แผ่นพับให้ดูยั่วน้ำลาย

แห้วไปอย่างนึง ไม่เป็นไร มาทะเลขอให้ได้เล่นน้ำก็พอใจละ ว่าแล้วก็เดินไปหาดครับ 500 เมตรจากโรงแรมก็ถึงแล้ว หาดชื่อดังระดับโลกที่เจ๊ดอสแนะนำว่ามาบริสเบนแล้วไม่ควรพลาด

ชอบจริงๆครับ หาดสวย อากาศดีไม่ร้อน(ออกจะเย็นๆด้วยซ้ำ)  คนก็ไม่เยอะมาก

ทำท่าแบบโฆษณา Jetstar Airways

ตลอดความยาวหาดไม่ใช่ว่าจะลงเล่นได้หมดนะครับ เขาจะปักธงไว้เป็นสีๆว่าโซนนี้ให้คนเล่น โซนนี้ให้นักเซิร์ฟ โซนคนเล่นจะมีไลฟ์การ์ดทาหน้าขาวๆ เล่นปะปนกับคนเล่นอยู่ครับ  ทำงานถึงสี่โมงเย็น หลังจากนั้นห้ามลงเล่นเด็ดขาด  ตอนแรกผมก็คิดว่าอะไรกันนักกันหนาเล่นน้ำแค่นี้ต้องมีไลฟ์ก่งไลฟ์การ์ด เจอะเข้ากับตัวถึงรู้ครับ

เรื่องของเรื่องคือหาดที่นี่ลาดมาก น้ำก็เย็น เป็นตะคริวได้ง่าย คลื่นก็แรงมาก ทุกครั้งที่สาดใส่ฝั่งนี่คนตัวใหญ่อย่างผมล้มกลิ้งได้ทีเดียว แล้วก็จะดูดกลับลงไปในทะเลแรงมาก  ผมเผลอแป๊บเดียวโดนดูดลงไปห่างฝั่งไปตั้งไกลแล้ว ว่ายกลับยังไงก็ไม่ถึงที่ขาหยั่งถึงซะทีจนจะหมดแรงแล้ว เดือดร้อนไลฟ์การ์ด 2 คนต้องเอาเซิร์ฟบอร์ดไปให้เกาะแล้วช่วยกันลากเข้าฝั่งครับ น่าอายชะมัด

คลื่นแรงชะมัด เข็ดแล้วล่ะ