สวัสดีครับ หลังจากหายสาบสูญจากเวปไปนานพอสมควร เนื่องด้วยงานที่ทำงานมันยุ่งมากๆ ไม่มีเวลาไปไหนเลย มีวันหยุดอยู่หน่อยเลย อยากจะไปพักสมองบ้างครับ คนเราถ้าเจออะไรซ้ำๆซากๆก็ทำให้เบื่อได้เหมือนกัน ผมเลยเลือกที่จะไปชุมพร ที่ๆผมคุ้นเคย เวลาที่ผมมีความทุกข์หรือสุข ผมมักจะไปที่นี่เสมอๆครับ คราวนี้แบกทั้งทุกข์และสุขไปพร้อมกัน แต่กลับมาแล้วก็รู้สึกดีๆเหมือนเคย ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ทำให้มีกำลังใจกลับมาสู้เรื่องงานอีกครั้ง

ผมขับรถไปเองกับเจ้ารถคู่ใจของผม เค้าอยู่กับผมมาสิบกว่าปีแล้ว ปกติผมเรียกเค้าว่าลูกชาย ได้ฤกษ์ดีพาไปออกกำลังกายยาวๆหน่อยจะได้ไม่เบื่อถนนในกรุงเทพ

เริ่มเดินทางกันดีกว่าครับ เติมพลังให้เจ้าลูกชายผมก่อน

ออกจากบ้านก็สายๆแล้ว ขับไปเที่ยวไปกินไประหว่างทาง กรุงเทพ-ชุมพร ราวๆเกือบสี่โมงเย็นผมก็มาถึงหมู่บ้านประมงสะพลี อีกแค่สี่กิโลจะถึงที่พักแต่ผมชอบแวะมาที่หมู่บ้านประมงเล็กๆแห่งนี้ ขับรถมาเหนื่อยๆ ได้เครื่องดื่มเย็นๆ ไปนั่งกินลมชมวิวที่นี่ มีความสุขดีครับ

จะมีท่าเทียบเรือยาวออกไปในทะเล พกเครื่องดื่มไปนั่งกินลม เปลี่ยนบรรยากาศจากแถวๆที่ทำงานอันน่าเบื่อหน่าย เสียดายไปนิด มันครึ้มฟ้าครึ้มฝน เลยได้บรรยากาศอย่างที่เห็น แต่ก็ยังดีกว่าที่กรุงเทพเยอะ

เรือประมงกลับมาจากหาปลาพักผ่อน  เห็นลุงที่ท่าบอกว่าพอเดือนหงายเค้าก็จะจับปลาไม่ค่อยได้

นั่งกินลมชมวิว คุยกับลุงเค้าไปเรื่อยๆ ลุงเค้ายังชวนลงเรือออกไปหาปลากับเค้าเลย ไปทีหนึ่งสามคืนสำหรับเรือขนาดนี้ ผมขอบายก่อนสามคืนท่าจะไม่ไหว แต่ถ้าคืนเดียวผมอยากลองอยู่เหมือนกัน ลุงบอกว่าถ้าคืนเดียวลำจะเล็กกว่านี้

ทะเลที่ชุมพรนี่น้ำใสไม่แพ้ฝั่งอันดามันเลยนะครับ ถ้าทรายเป็นสีขาวแบบฝั่งโน้นละก้อไม่เป็นรองใครแน่

ผมพักที่ชุมพรคาบานา รูปนี้เป็นร้านอาหารของโรงแรมหน้าหาดทุ่งวัวแล่น ดีกว่ากินข้าวกล่องที่โรงอาหารที่ทำงานเยอะ

ทรายที่นี่เป็นฝุ่นและละเอียด ถ้าสีขาวๆแบบฝั่งอันดามันละ ฝั่งโน้นไม่ได้สตางค์ผมแน่

กิจกรรมทางน้ำมากมายมีให้เลือกที่นี่ เจ้าหน้าที่กำลังเตรียมอุปกรณ์ดำน้ำ พานักท่องเที่ยวไปดำน้ำชมปะการังทั้งแบบน้ำลึกและน้ำตื้น

ทราย น่าจะเป็นสีขาวๆเนอะครับ

คุณลุงทำประมงน้ำตื้นและลงอวนปูม้า ลุงบอกว่าได้ไม่เท่าไรเลยแถมตัวเล็กไม่ได้ราคา ไม่คุ้มค่าน้ำมัน ปูตัวเล็กๆที่ตายแล้วลุงแกโยนทิ้งหมด วันก่อนผมดูข่าวหรืออะไรซักอย่างมีคนทำธนาคารปูม้า เอาตัวเล็กๆไปฝากเลี้ยงไว้

ทะเลหน้านี้สงบดี และน้ำก็ใสๆ เดินเล่นไปเรื่อยๆถึงแม้จะไม่ได้ลงก็มีความสุขดีครับ

ชายหาดทุ่งวัวแล่น ยามน้ำลง

โรงแรมนี้เป็นโรงแรมหนึ่งที่อนุรักษ์พลังงานนะครับ ไม่ใช่แค่ที่เห็นแต่เรื่องอื่นๆอีกเยอะ ผมเคยมาพักตั้งเป็นบังกาโล เดี๋ยวนี้มีตึกใหญ่โต แต่ก็ยังสงบเหมือนเดิม

มีสปาและนวดน้ำมันอโรมา ชมวิวชายหาด

หรือจะมานอนอ่านหนังสือแถวนี้ก็ดีไม่แพ้กันครับ

ถ้าไม่ชอบทะเล ก็มาตรงนี้ครับ

คุณลุงชวนผมมาที่ท่าเรือตอนเช้าที่หมู่บ้านประมงสะพลี เพราะเมื่อวานผมถามว่าลุงจับปลาอะไรกันได้บ้าง ผมกลับมาอีกครั้งหนึ่ง

มีปลามากมายหลายชนิด ขึ้นอยู่กับขนาดของเรือ และลักษณะของอวน ซึ่งผมเองก็จำไม่หมด
จำได้รูปนี้ว่าคือปลาทูลัง ลุงบอกเอาไปทำต้มเค็มอร่อยสุด

ลุงแกก็ใจดีจริงๆ อธิบายหมด ถ้าผมจำผิดจำถูกก็ขออภัยด้วยนะครับ
นี่คืออวนล้อม ปากกว้างเกือบสองร้อยวา ไม่กินน้ำลึก แบบนี้จะได้ปลาหลายชนิด

ถ้าเห็นแบบนี้เป็นอวนลาก ไอ้เจ้าแผ่นไม้เค้าเรียกไอ้เข้ เอาไว้กวาดพื้นทะเล ข้อเสียคือทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า อวนพวกนี้จะได้กุ้งเยอะ และก็พวกปลาตัวเล็กหน้าดินเอามาทำปลาป่น

เวลาว่างก็ช่อมแซมอวนที่ชำรุดเสียหาย

ฮ่าๆ เจ้านี่แหละครับที่ผมสนใจ เพราะผมชอบกิน ปลาจาระเม็ดขาว ลุงบอกว่าเที่ยวหนึ่งได้ไม่กี่ตัวหรอก เพราะหายาก ลุงบอกว่าเค้าไม่อยู่น้ำลึกมากแต่ชอบอยู่บริเวณที่มีตะกอน โคลน

ผมว่าเป็นปลาที่ไม่ว่าจะเอามาทำอะไรก็อร่อย ชอบเหมือนกันไหมครับ

ลุงเล่าให้ฟังต่อว่า อวนล้อมมักจะได้ปลาตัวใหญ่มาด้วยเสมอ เพราะพวกปลาตัวใหญ่ๆ มันจะมากกินปลาทู หมึก หรือปลาตัวเล็กๆในอวน ที่เห็นเจ้าตัวใหญ่ ปลากระโทงร่ม และตังย่อมลงมา ปลาอินทรีย์ครับ

มาชุมพรก็ต้องมาไหว้กรมหลวงชุมพรทุกครั้งไปสำหรับผม พร้อมทั้งจุดประทัดถวาย

หาดทรายรี ถ่ายจากศาลกรมหลวงชุมพร ทะเลสงบจริงๆครับหน้านี้

ศาลกรมหลวงชุมพร เป็นจุดชมวิวที่สวยอีกจุดหนึ่งเลยนะครับ

แนะนำร้านอาหารสุดอร่อยของผมไว้หน่อยดีกว่า ไว้ใครมาเที่ยวก็แวะเข้ามาทานนะครับ รับรองอร่อยสุดๆครับ เป็นร้านอยู่เยื้องๆตลาดชุมพร(ในเมือง) ถามคนแถวนั้นดูได้ครับ ผมฝากท้องไว้ที่ร้านนี้ไม่รู้กี่มื้อ เฮียแกทำกับข้าวอร่อยจริงๆ โดยเฉพาะพวกปลาๆทุกรูปแบบ และเฮียแกทอดไข่เจียวได้อร่อยมากๆครับ

ชื่อร้านสุธารสครับ

ได้เวลากลับบ้านแล้ว แวะเติมพลัง เช็คอีกครั้งก่อนเดินทางไกล

เจ้า Board Computer บอกว่า น้ำมันในถังสามารถเดินทางได้ประมาณ 598 km

เค้าไม่กินน้ำมันเท่าไรหรอกครับ กรุงเทพชุมพร ห้าร้อยกิโล เติมน้ำมันไปพันเดียวเอง

ขอบคุณที่พาผมไปไหนมาไหนตลอดสิบกว่าปีด้วยความปลอดภัย ไม่เคยงองแงหรือทำให้ผมต้องกินข้าวลิง ไม่ว่าจะเหนือ ใต้ อีสาน

The Ultimate Driving Machine

และขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามชมนะครับ ไว้มีโอกาสจะนำมาให้ชมอีกครับ

ขอบคุณครับ แต่ไม่ทราบว่าไปตอนช่วงเดือนไหนหรอครับ ที่จิงหาดก้อขาวนะคับ
   ในรูปผมไปกับเพื่อนๆตอนช่วงเดือน มีนาคม(50)ครับ