ชึ้นรถมาก็หัวชนกัน พากันหลับด้วยความเหนื่อยอ่อน (โดยเฉพาะคนแก่วัยกลางคน จะเหนื่อยง่ายเป็นพิเศษ เง้ออ~ ว่าผู้ใหญ่ บาปกรรม!!)

ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง กลับเข้ามาถึงตัวอำเภอวาริน เพื่อแวะไปนมัสการหลวงปู่กับยายชีที่วัดทุ่งเกษมก่อนกลับกรุงเทพฯค่ะ

ทุ่งนาที่ตอนเป็นเด็ก รู้สึกว่ามันดูกว๊างงงง~ กว้าง
จำได้ว่าในชีวิตเห็นหุ่นไล่กาครั้งแรกก็ที่อุบลฯ เดี๋ยวนี้ไม่มีละ  

วัดทุ่งเกษม ไม่ได้มาตั้งเกือบแปดปีแน่ะ ... คิดถึงจัง

บริเวณวัดมีต้นไม้แผ่ปกคลุม ร่มครึ้ม ให้ความร่มเย็นอยู่ตลอดเวลา
ศาลามุงจากที่สมัยก่อนตอนเด็กๆ ชอบมานั่งเล่น เดี๋ยวนี้ดูเล็กไปถนัดตา
(นี่เราโตขึ้นจริงๆนะเนี่ย จากเมื่อก่อนเป็นเด็กธรรมดาๆ ไม่รู้เลยว่าโตขึ้นจะกลายเป็นนาตาลี   )

กุฎิไม้มุงจากของหลวงปู่เจ้าอาวาส เรียบง่ายสมถะไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย
ไม่เห็นต้องมีอะไรมากมายเลยเนอะ เห็นยังงี้แล้วก็นึกถึงพระกิเลสหน้าในวัดใหญ่ๆที่กรุงเทพเลยเนอะ

วันก่อนแอบเห็นพระเดินซื้อ VCD ด้วยเหอะ .... สงสัยท่านจะมาหาซื้อ vdo clip ฉบับบรรลุพระธรรมมั๊งนั่นที่ฟอร์จูน .... (โน๊~โน หน่ะค๊า~เม้าท์พระบาปกรรมหน่ะฮ๊า~)
ว่างู้นงี้ บางรูปแอบมี PSP ด้วยเหอะ พระคุณเจ้าเล่นยิงกันเลือดสาดสมองกระจาย!! .... (อ๊ะอ๊ะ!! เม๊าท์พระอีกแร้นหน่ะฮ๊า~ นรกหน่ะฮ๊า~ นรกฮ่า~)

กุฏิยายชี ... วันนี้เอาน้ำผึ้ง กับชาลิ้นจี่เสิ่นเจิ้น มาฝากท่าน  

วิหารพระเจ้าใหญ่ห้าพระองค์ที่ย่ามาเริ่มสร้างเอาไว้ ผ่านไปสิบกว่าปี ก็ยังไม่เสร็จ
หลวงปู่บอกว่า ค่อยๆทำไป มีเท่าไหร่ก็ทำไปเท่านั้น...สิบกว่าปีที่วัดนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยจริงๆ

เข้ามากราบพระเจ้าใหญ่ห้าพระองค์ก่อนกลับ รู้สึกดีใจใจจัง ที่อย่างน้อยเมื่ออะไรๆในชีวิตของเรามันหมุนเวียนเปลี่ยนผันไปเรื่อยๆ
ก็ยังมีที่นี่ มีวัดนี้ วัดเก่าๆกับคนเก่าๆ ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย ตั้งแต่รุ่นย่าจนถึงรุ่นหลานอย่างเรา .... อิ่มใจ~ อิ่มใจ~  

ถึงเวลา มาขึ้นรถไฟกลับบ้านแล้ว~ (อุย!! นั่น!! เทียนพรรษาสาววาริน ตามมาหลอนก่อนกลับ   )

สถานีอุบลราชธานี เย็นวันนี้คนเยอะกว่าตอนมาถึงซะอีก

เดินเอาของขึ้นไปเก็บ

บ๊ายบายยย~ อุบล มีเวลาแล้วจะกลับมาเยี่ยมใหม่อีกบ่อยๆน๊า~  

วิมานน้อยๆ อันแสนอบอุ่น (อุ่นเพราะแอร์ไม่เย็นน่ะ ไม่ใช่อะไรหรอก)

อุ๊ย!! หลับกันหมดเลย~ นอนด้วยคน นอนด้วยคนนน  

ถึงแล่ววววว~ ขากลับตรงเวลาเป๊ะๆเลย  
ขอบคุณคุณรถไฟหน้าเหลือง ที่พามาส่งนะค๊า~

บ๊ายบายคุณหัวลำโพง~  

วันนี้ หน่าต๊าลี ขอลาไปก่อน ขอบคุณน๊าค๊าที่เข้ามาชม บ๊ายยยบายยย~

ซาวัดดีคา คุนพอ... ซาวัดดีคา คุนแม... ซาวัดดีคา คุน ผ่าร๊าดอน~!! (ยัง.. มันยังไม่เลิก)

คราวที่ แล้ว เจอมุข ตา บัค ไหว้ เจ้าที่ยัง ขำไม่เลิกเลย...
มาคราวนี้เจอ มุข
ซาวัดดีคา คุนพอ... ซาวัดดีคา คุนแม... ซาวัดดีคา คุน ผ่าร๊าดอน~!!

โอ้ย ท้องแข็งหมดแย้วววว

ขอบคุณมากครับ รีวิวฮามาก  
อ่านไปหัวเราะไปคนเดียว....

เห็นด้วยครับว่าโรงแรมทอแสงนี่ ดูครี่งๆกลางไงไม่รู้ บาหลี+เขมร แล้วมันอุบลตรงไหนนี่  

หนุกหนานดีจัง แต่เอ....รู้สึกว่าไปเที่ยวคราวนี้อาก้องจะผอมลงนะค่ะ อิอิ.....ขอบคุณค๊าบบบบบบบบบบบ สำหรับรีวิวน่ารักๆ รูปสุดท้ายเหมือนอยู่ในกองประกวดเชียว ตอนเก็บตัวนางงามประมาณนั้น

แม่หนูนาตาลี.. เอ้ยแม่หนูอ้น
กระโปรงตัวเดียวกะทริปเชียงใหม่เลยนะเธอ อิอิ

ชมไปขำไป สนุกสนานเหมือนเดิมครับ   ขอบคุณครับ  

มุขกิ๊บเก๋ มั่กมากค่ะ พี่ขอยืมท่าแอ๊คประจำตัวไปใช้หน่อยได้ป่ะคะนู๋อ้น??

ขอบคุณค้าบบบ  เจ๊อ้น
ขำๆ ฮาๆ  ตามสไตล์เหมือนเดิมนะครับ  อิอิ  

อ่านไปนั่งขำไป  ขอบคุณครับ  

อ่านไปขำไป(ด้วยอีกคน) มุขแยะเหมือนเดิมเลยนะคะคุนหน่าต๊าหลี
ขอบคุณสำหรับรีวิวหนุกหนานๆนะคะ
เอ่อ...ว่าแต่ว่า..ท่าประจำตัวนั่นน่ะ..หุหุ เด็ดเจงๆ

อ่านไปขำไป น่ารักนะครับรีวิวนี้

อ่านไปฮาไป   เป็นรีวิวที่น่ารักจริง ๆ ครับ

Quoted from Airbus340

ป้าๆในเวปมีคู่แข่งแล้ว ดาวรุ่งพุ่งแรงกำลังเกิดอีกดวงในเวป

ขอบคุณสำหรับรีวิวที่ทำให้เกิดรอยยิ้มที่หน้าจอครับ

จริง !!

กิกิ  นึกว่าจะจบ รีวิว ด้วยท่าประจำตัว... แบบว่ายังขำไม่หายอ่ะนะ ไอ้ก้นงอนๆอ่ะ ชอบมั่กมาก

แต่จบด้วยท่านี้ก็ เชิด น่ะคะ  กิกิ  สนุกดีค่ะ  ว่าจะเป็นแฟนพันธ์แท้ของหนูอ้นอีกคนอ่ะนะคะ

ว่าแต่ว่าปล่อยให้คุณคนสวย  เค้าเอา  คุณคนเก่งไปเถอะน่า ...

โลกของเราจะได้ทรัพยากรบุคคลที่มี  ซำมะดุน  ทางหน้าตา กิกิ