เป็นรีวิวดองเค็มเหมือนที่แล้วมา
ขอได้โปรดกรุณาย้อนไปยังต้นเดือนมีนา50(หมักหมมมาร่วมๆสองเดือน)
มีเหตุให้เดินทางไปภูเก็ต เลยเป็นที่มาของรีวิวฉบับนี้

รูปป้าAB6 ทำหน้าที่เที่ยวบิน TG225
ป้าลำนี้ทำรีแพร์ เอ้ย! รีโทรฟิตท์ ซะสวยเด้งเชียวหล่ะ
รูปจาก http://www.airliners.net เจ้าประจำเค้าหล่ะคับ

พออาทิตย์ลับฟ้าก็ได้ฤกษ์เคลื่อนสัมภาระมาหนามบิน

เรามาเร็วไปหรือว่าเค้าปิดเค้าเตอร์ไปแล้ววะเนี่ย
จะเปลี่ยนกะ เข้าห้องน้ำ หรือเหตุอะไรก็แล้วแต่ มิควรปล่อยให้เคาท์เตอร์ม่วงขาดพนักงานประจำนะจ๊ะ

ต้องมาเช็คอินชั้นธรรมดาซะงั้น เลยต้องเหลียวมองพรมสีม่วงอ่อนอย่างอาลัยอาวรณ์

เอกสารเพื่อยืนยันสิทธิ์เข้าเล้าจ์(ก็ไม่มีบัตรทองกะเค้านี่นา)

เอนกายาพักผ่อน นั่งมะนุ่มตูดเลยอ่ะ

กินจุ๊บจิ๊บ กระจุ๋มกระจิ๋ม เล็กน้อย เอาแต่พองาม

ยังไม่อิ่มแฮะ ชะเง้อมองหน่อย พอลับตาคนแล้วค่อยวิ่งไปเติมอีก
เอ๊ะ! ทำเหมือนจะไปขโมยงั้นแหละ หุ หุ ลืมตัว ลืมไปว่าเค้าให้กินฟรี

เอาผลไม้มาล้างปากแทนละกัน
เวลาสนทนากับลูกเรือเค้าจะได้ไม่เป็นลมล้มไปต่อหน้าต่อตา

ทีจี225 ขอเชิญผู้โดยสารไสหัวไปขึ้นเครื่องที่ Gate B3 ได้แล้วเจ้าค่ะ(เลาจ์จะปิดแล้วเด้อค่า)

ป้าศรีตรังนั่นเอง
งามขนาดเจ้า....

อีกสักรูป ไม่กลัวถูก รปภ.ดักตีหัวเลยรึเนี่ย
HS-TALอีกนามหนึ่งของเจ้าป้า

กลางค่ำกลางคืนพนักงานทีจีเข้าไม่มีเข้ากะบ้างเลยเหรอ เห็นมีแต่เจ้าหน้าที่ที่ไหนมะรู้บอร์ดผู้โดยสารแทน

เข้างวงเดียวกัน ใช้ประตูเดียวกัน ไม่ต้องแยกคลาส เธอกับฉันเราเสมอภาคกันจ๊ะ

มุมบังคับ (งวงบางรุ่นทำให้ถ่ายมุมนี้ยากมากๆ)
ใครกันหนอออกแบบตัวอักษรให้การบินไทย ยกนิ้วให้เลย สวยมั๊กมาก

นานๆทีจึงจะได้ขึ้นAB6สักครั้ง ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา

15K เก้าอี้แปลงโฉม

พี่(หรือว่าป้า แล้วแต่อายุอานามของผู้เรียก)แอร์ ยืนรอต้อนรับผู้โดยสาร

ยังทะยอยบอร์ดมาเรื่อยๆ แต่บิสคลาสไม่มีเพิ่มแล้วหล่ะ เป็นอันว่าทั้งเคบินมีอยู่สามหน่อ

กว้างขวางสะดวกสบาย

ใกล้ถอยแล้วหล่ะ
โบกปีกลาเพื่อนฝูงหน่อยดิ่

ตัดฉับมาถึตอนรับอาหารว่าเลยละกัน
พายไส้ผักโขมกับแซลมอน อร่อยมากกกกกกกก

พี่สจ๊วตใจดี+หน้าตาดี เอามาให้อีกชิ้น
แถมก่อนเครื่องลงเอาห่อฟรอยใส่ถุงซะเรียบร้อยเบ็ดเสร็จอีกสองชิ้น
บอกว่าถ้าอร่อยให้เอาไปฝากเพื่อนฝากแฟนด้วยนะ อิอิ
เสียดายไม่มีรูปพี่สจ๊วตคนนั้น ยังไงก็ขอบคุณผ่านHflightแล้วกันนะคร้าบบ

เคบินโล่งมากๆๆๆ
เหมือนเครื่องบินส่วนตัวเลย อิอิ

อ่านกินรี จิบน้ำสับปะรด
ไม่นานก็เริ่มลดระดับ

ถึงภูเก็ตโดยสวัสดิภาพ
เครื่องลงได้นิ่มมากๆ
เทียบประตู9 แล้งลงมารับกระเป๋า เข้าโรงแรม นอนเอาแรง

จบไปหนึ่งไฟลท์ประทับใจ

ตื่นมาก็มีคนมารับไปกินข้าว
ดูวิวสวยๆจากร้านริมทะเล

คิดถึงส้มตำทะเล
แถวนี้หากินไปได้เลย เศร้าจิต ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กลับไปกินอีกรอบ

เวลาแห่งความสุขย่อมผ่านไปอย่างรวดเร็ว
และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วฉันก็ต้องไป
4มีค. ออกจากภูเก็ตแต่เช้าตรู่ เพราะต้องรีบไปเตรียมตัวบินไปซิดนีย์เย็นนี้กับBA(ใครยังไม่ได้ชมรีวิวก้ลองไปหาๆดูนะคับ)

ลำที่เห็นในรูปยังไม่มีการแปลงโฉมใดๆทั้งสิ้น เป็นออริจินอลป้าAB6ของแท้เลยคับ
รูปนี้โฉบมาจาก airliners.net คับผ้ม

ล่ำลากับเพื่อนๆแล้วตรงดิ่งไปเช็คอิน
คราวนี้ได้เหยียบพรมสีม่วงเต็มภาคภูมิซะที อิอิ

โชคดีที่เลาจ์ทีจีปรับปรุงเสร็จและเปิดให้บริการแล้ว

ใบเบิกทาง
อยากได้ลายเก่าสีน้ำเงินอ่ะ อยากได้ อยากได้