ทางขึ้นวัดภูสี

หลังเลิกเรียนพระธรรม เณรท่านก็พักผ่อนที่วัดพุดสี

ไปทำอะไรกันบนไม้ลื่นกันละครับ(รูปนี้มีเบื้องหลังช่างภาพด้วย แฮ่ๆ)

หาวซะแล้ว

เด็กๆที่นี่ชอบปีนกำแพง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ผมเลยได้รูปมาทุกเที่ยว

วัดเชียงทองครับ

น้องๆที่วัดจอมเพชร น้องผู้หญิงชื่อ น้ำค้าง ทำหน้าที่เป็น ไกด์ตัวน้อยๆ

ที่นี่เวลาเค้าทำบุญเสร็จเค้าจะเอาข้าวมาวางไว้ตามที่ต่างๆในวัด เพื่อที่จะเป็นการทำทานให้กับสัตว์ เช่น นก จะได้มากินด้วยครับ นี่เค้าก็เอามาวางไว้ที่ปากสิงห์ที่วัดมะโนรมครับ

พระธาตุพูสีในวันฟ้าหม่นครับ

ทัศนวิสัยไม่ถึง 4000เมตร เลยได้รูปอย่างที่เห็นครับ
(รูปนี้เป็นคำตอบในรีวิวผู้ร่วมทริปผม สามารถนำไปตอบชิงรางวัลได้นะครับ)

บรรยากาศแม่น้ำคาน ผมยังลงไปล้างหน้าล้างตามาด้วยครับ อากาศร้อนๆ หมอกควัน ได้น้ำเย็นๆทำให้สดชื่นได้ดีทีเดียวครับ ไม่ต้องนึกถึงคนเล่น คงสบายน่าดู
(มีรูปด้วย อิอิ)

ดูซิครับ สนุกสนานกันน่าดู ทุกท่าทาง

ตัวเล็กตัวน้อยก็ไม่แพ้พวกพี่ๆ ลีลาท่าทางยังจะเจ๋งกว่าซะด้วย

ชาวต่างประเทศก็สามารถพบเห็นได้ที่ที่เสมอครับ

เล่นน้ำเสร็จ แต่ไม่ยอมเงยหน้าให้ผมถ่ายรูป

โบสถ์วัดธาตุหลวง

ชาวหลวงพระบางเค้าเรียกเจ้านี่ว่า ต้นดอกไม้นะครับ ผมเรียกผิดซะตั้งนานว่ากรวยดอกไม้

ท้องฟ้าไม่เป็นใจกับการถ่ายรูปของผมจริงๆ ถึงแม้ว่าคราวนี้ผมจะไม่ได้รูปสวยๆกลับบ้าน แต่.............

รอยยิ้มจากเด็กน้อยคนนี้แหละครับ ทำให้ผมพกรอยยิ้มกลับเมืองไทยมามากมาย ผมถึงตั้งหัวข้อกระทู้ผมว่า “บินลัดฟ้า มาหารอยยิ้ม “
เดือนที่แล้วที่ผมมาหลวงพระบาง น้องคนนี้ทำต้นดอกไม้ขายอยู่ที่ตลาดเย็น มาพร้อมกับคุณยาย ต้นดอกไม้ของน้องเค้าอันละ หนึ่งพันกีบ (ประมาณสี่บาทไทย) ผมเลยให้เงินไว้ สองร้อยบาท( ซื้อไว้ล่วงหน้า)  บอกให้น้องเค้าทำต้นดอกไม้ไปไหว้พระให้ผมทุกวัน แล้วเดือนหน้าผมจะกลับมาถามว่าทำให้ผมทุกวันไหม

ตอนเช้าผมเอาของเล่น(ของหลานผมที่ไม่ได้เล่นแล้วพกมาด้วย)แล้วเอาไปให้ที่บ้านน้องเค้าฝั่งตรงข้าม แต่ไม่เจอเพราะน้องเค้าไปโรงเรียนก็เลยฝากของเล่นไว้กับคุณยายของน้องเค้า ฝากเสร็จแล้วผมก็เดินไปที่วัดพระธาตุจอมเพชร( น้องน้ำค้าง) ที่ทำหน้าที่ไกด์ตัวน้อย บอกกับผมว่า ต้นดอกไม้ที่พี่เห็น น้องคนที่เห็นในรูปนี้แหละเป็นคนเอามาไหว้พระเกือบทุกวัน ผมฟังแล้ว...... บอกไม่ถูกถึงความรู้สึกจริงๆครับ

ตอนเย็นผมมาเดินที่ตลาด น้องเค้ามาเดินตามหาผมที่ตลาดพร้อมกับถือของเล่นที่ผมเอาไปให้เมื่อเช้ามาด้วย แล้วยิ้มแก้มปริมาเลย เป็นภาพที่ผมประทับใจสุดๆ เด็กอายุแปดขวบคนหนึ่งข้ามฝั่งมาตามหาผมซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเจอผมไหม เพื่อบอกกับผมแปลเป็นไทยว่า “ ขอบคุณครับ “

ที่หลวงพระบางตอนเช้าๆก็จะมีการตักบาตรข้าวเหนียว

ท่านบิณฑบาตช่วงหกโมงเช้าถึงหกโมงครึ่ง ชาวบ้านก็จะมาคอยใส่บาตร ผู้หญิงก็จะนั่ง ส่วนผู้ชายก็จะยืนใส่ครับ

มาชมบรรยากาศใส่บาตรตอนเช้ากันหน่อยนะครับ

มีคำขอร้องนักท่องเที่ยวที่มาชมประเพณีการตักบาตร ให้งดใช้แฟลชในการถ่ายรูป(เนื่องจากแสงน้อย)แต่ผมก็ยังเห็นคนใช้แฟลชมากมาย

ถ้าใครไปหลวงพระบางแล้วถ่ายรูปการตักบาตรตอนเช้ารบกวนงดใช้แฟลชด้วยนะครับ

เราก็จะได้เห็นภาพประเพณีอันงดงามนี้ตลอดไป ไม่ไปรบกวนวีถีชีวิตของชาวหลวงพระบาง

ที่ผมถ่ายรูปมา ผมก็จะยกมือไหว้สำหรับพระ และบุคคลทั่วไปผมก็จะกล่าวว่าขอบคุณครับเสมอ

หลานของเจ้าของที่พักที่ผมพักที่หลวงพระบาง กำลังจะไปโรงเรียน

บรรยากาศที่ตลาดเช้า

ทานได้นะครับ แต่ผมลืมไปแล้วว่าชื่ออะไร

ผมชอบไปถ่ายรูปที่ตลาดเช้า มีอะไรน่าสนใจมากมาย สิ่งที่ผมดีใจอีกเรื่องคือ คุณตำรวจลาวมาจับพวกขายสัตว์ป่าด้วย เอาน้องตุ่นน่าสงสารไปปล่อย

ตลาดค้าปอริมโขง

เรากำลังจะไปถ้ำติ่งกันครับ