สวัสดีครับ ...

สัปดาห์นี้ ตอนแรกผมก็นึกว่าผมจะได้อยู่เฉยๆ ซะแล้ว แต่ก็มีเหตุจำเป็นที่ทำให้ผมจะต้องรีบกลับเชียงใหม่อย่างกระทันหัน ....

ถ้าใครได้อ่านกระทู้รีวิวหางแดงลังกาวี จะทราบว่า ผมได้ผ่านการสัมภาษณ์ของโรงพยาบาลสัตว์เอกชนแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ เมื่อผมตอบตกลงเข้าทำงาน ทางโรงพยาบาลสัตว์จึงได้กำหนดให้ผมรีบไปทำการเซ็นต์สัญญาเข้าทำงานในวันอาทิตย์ที่ 14 มกราคม

เพื่อเป็นหลักประกันว่า ผมจะไม่หนีไปไหน และ ทางโรงพยาบาลสัตว์ก็จะได้ตัวพนักงานใหม่แน่นอน ในตำแหน่ง นายสัตวแพทย์ประจำโรงพยาบาลสัตว์

ดังนั้นผมจึงต้องรีบไปเชียงใหม่โดยด่วน มิฉะนั้นเค้าจะเลือกคนอื่นแล้ว   แน่นอนครับว่า การเดินทางที่รวดเร็วสู่เชียงใหม่ ก็คงไม่พ้นเครื่องบิน ซึ่งสายการบินที่โดนใจผมที่สุดก็คือ

สายการบินนกแอร์

ทำไมผมเลือกนกแอร์ในการเดินทางคร้งนี้?
1. ราคาค่าโดยสารถูกที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับทุกสายการบิน เพราะวันทูโกคิด 2,200 บาทในวันเสาร์-อาทิตย์ และ หางแดงคงไม่ต้องพูดถึงเพราะราคาคงพุ่งปรี๊ดไปแล้ว
2. นกแอร์มีบริการเสริมมากที่สุด เพราะผมมีเวลาจำกัดมาก
--- Telephone Check-in เช็คอินผ่านโทรศัพท์โดยโทรมาที่ 1318 แล้วกด 4 ก่อนเวลาเครื่องออกล่วงหน้าไม่เกิน 2 ชั่วโมง แป๊บเดียวก็เรียบร้อย พอถึงสุวรรณภูมิก็ตรงไปรับบอร์ดดิ้งพาสได้เลย
หมายเหตุ : จะต้องไม่โหลดสัมภาระใดๆ, ต้องไม่ใช่ผู้สูงอายุหรือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ, ต้องไม่ใช้ wheel chair .... เป็นบริการสำหรับผู้ที่สามารถรับบอร์ดดิ้งพาสแล้วพุ่งไปที่เครื่องบินได้เลยเท่านั้น
-- มีเที่ยวบินเวลาเหมาะสม และ ความน่าจะเป็นที่จะเจอแจ๊กพอตแตกดีเลย์กระจุยกระจาย มีน้อยกว่าหางแดง
-- ราคาค่าอาหารบนเที่ยวบินประหยัดกว่าหางแดง อาทิเช่น ไมโลร้อน/กาแฟร้อน บนเครื่องนกขาย 20 บาท บนหางแดงขาย 30 บาทเป็นต้น

สรุปก็คือสายการบินนกแอร์ เป็นสายการบินที่ Best value in same price มากที่สุดแล้วหล่ะครับ

ดังนั้นในอนาคตของผม หลังจากที่ผมทำงานแล้ว ไม่มีโอกาสจองโปรถูกๆ ได้เท่าใดนัก ก็คงจะเลือกนกแอร์เป็นอันดับแรกๆ ในการเดินทางครับ ....

ส่วนขากลับ เนื่องด้วยผมจำเป็นต้องกลับในคืนวันอาทิตย์ทันทีเพื่อเรียนวันจันทร์ แต่ตั๋วเครื่องบินเต็มหมดทุกสายการบิน ..... ผมก็เลยเลือกที่จะกลับด้วยรถทัวร์ครับ

โดยเดินทางในวันอาทิตย์ แต่ไปจองวันพุธ โดยโทรบอกให้คุณแม่ไปจองให้ที่อาเขตหน่อย ... ก็เลยได้ตั๋วที่นั่งที่สุดท้ายของสยามเฟิสท์มา ...  ซึ่งสยามเฟิร์ท เป็นบริษัทรถทัวร์ที่ถือว่าดีมากๆ บริษัทหนึ่งในเส้นทาง กรุงเทพ-เชียงใหม่-กรุงเทพ ครับ ....

เอาหล่ะครับ ตามไปชมกันเลยดีกว่า ว่าจะบินแบบปุ๊บปั๊บ เป็นอย่างไรบ้าง

-----------------------------------------------------------------------------------------------

วันเดินทาง : วันอาทิตย์ที่ 14 มกราคม 2550
เที่ยวบิน : DD8314 กรุงเทพ-เชียงใหม่
เครื่องบิน : โบอิ้ง 737-400 ทะเบียน HS-TDE นามพระราชทาน "สุรินทร์"
เวลาออกเดินทางตามตาราง : 13.20 - 14.30 น.
เวลาออกเดินทางจริง : 13.20 - 14.38 น.
เวลาเดินทางบนอากาศ : 54 นาที (Take off RWY 01L)
จำนวนผู้โดยสาร : 148 คนจาก 150 ที่นั่ง (เกือบเต็ม)
ราคาค่าโดยสาร : เที่ยวเดียว 1,650 บาท (จองระยะกระชั้นก็แบบนี้แล)

วันอาทิตย์ที่ 14 มกราคม ... เป็นวันที่ผมจะต้องสอบ ป.โท สาขาบริหารธุรกิจ ... ตามที่ได้ไปสมัครไว้ตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม ... โอกาสที่จะสอบได้ค่อนข้างน้อยมากๆ คือมีผู้สมัครทั้งสิ้น 498 คน รับเพียง 18 คนเท่านั้น ก็เลยไม่ได้คาดหวังว่า จะสามารถสอบผ่านได้ .... แม้ผ่านรอบข้อเขียน แต่รอบสัมภาษณ์ สำหรับผู้ที่ยังไม่มีประสบการณ์ทำงานอย่างผม ก็ยากที่จะผ่านสัมภาษณ์ครับ

เริ่มสอบเวลา 9.00 น. ... ผมออกจากกำแพงแสนตอน 7.00 น. มาถึงบางเขนก็ตรงเข้าห้องสอบเลย .... ข้อสอบก็มี 150 ข้อเป็นช้อยส์แบบฝนด้วยดินสอ 2B ก็ฝนๆๆๆ ไป มีทั้งภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ และเรื่องทางบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ การจัดการ การตลาดมากมาย ก็มั่วไปเยอะ เพราะตัวเองเรียนสัตวแพทย์มา เหอๆๆๆ บางข้อถามทฤษฎีมากๆ ก็ตอบไม่ได้ครับ

แห่ะๆ ทำใจไว้แล้วไงครับ ก็เลยถึงได้ตัดสินใจเลือกที่จะทำงานแทนที่จะรอเรียนต่อ  

หลังจากที่ทำข้อสอบเสร็จเวลา 11.30 น. ก็รีบออกจากเกษตร ตรงไปยังเซ็นทรัลรามอินทรา เพื่อเกาะรถ 554 ไปสุวรรณภูมิทันที

ระหว่างอยู่บนรถเมล์ก็โทรไป Telephone Check-in กันหน่อย เพราะเชื่อว่าผมจะไปถึงสุวรรณภูมิแบบเวลาเฉียดฉิวแน่ๆ (เคาน์เตอร์ปิด 12.35 น.)

เนื่องด้วย บนถนนรามอินทรา มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเลยทำให้รถติด ... กว่าที่รถ 554 จะมาก็ลุ้นแทบแย่ .... โดยรถ 554 มาถึงตรงป้ายหน้าเซ็นทรัลรามอินทราก็ 12.00 น. พอดี

เจี๊ยกกกก จะทันไหมหนอ ... แต่เชื่อว่า Telephone Check-in ช่วยท่านได้ (ถ้าบินสายการบินอื่น เช่นหางแดง คงตกเครื่องแน่ๆ)

รถสาย 554 นำผมมาถึง Bus Terminal เวลา 12.35 น. แล้วผมก็ถึงเคาน์เตอร์เช็คอินนกแอร์เวลา 12.45 น. ช้าไป 10 นาที ..... สำหรับคนที่ Telephone Check-in มาแล้วให้ไปรับบอร์ดดิ้งพาสได้ที่เคาน์เตอร์เช็คอิน E1 ได้เลยครับ .... ซึ่งยื่นบัตรประชาชนไป พนักงานก็ยื่นบอร์ดดิ้งพาสมาให้ ...

สบายแฮดีจริงๆ ....

ว่าแล้วไปหาของกินเจ้าเดิม ก็คือ The Miracle Food Village ... ข้าวกล่อง 30 บาท ตรงชั้น 3 แล้วก็ตรงเข้าไปที่ Gate เลยเพราะใกล้ได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว ...

เดี๋ยวนี้ต้องสแกนสัมภาระตรงปากทางเข้าส่วนขาออกด้วยนะครับ ....  

แล้วก็ตรงไปที่ Gate B3 ได้เลย กับประตูทางเข้า Gate อันกระจิดริด....

หลังจากผ่านการลูบๆ คลำๆ จากแม่สาว security แล้ว ก็จะได้ไปพบปะกับเจ้าเขียว ....

รู้สึกลำนี้ผมจะคุ้นเคยดีนะ เจอบ่อยเหลือเกิน ....

เอาหล่ะ ไปขึ้นเครื่องกันดีกว่า ....

แล้วก็บอร์ดดิ้งพาสแบบสลิปของนก... เตรียมบัตรประชาชนด้วยนะครับ จะมีการตรวจตรงหน้า Gate ครับ

เจ้านกเขียว ปกติเครื่องยนต์จะต้องเหลืองอร่าม ตอนนี้กลายเป็นเครื่องยนต์ขาวไปแล้ว ไม่สวยเลยแฮะ ....

พอดีการจราจรในงวงติดขัดมาก ผมก็เลยออกไปถ่ายรูปตรงบันไดหน่อย ... ซึ่งก็จะเห็นรถน้องนก แล้วก็ หางแดงป้าจูเลียต

ระหว่างรอเดินเข้าเครื่อง ก็เจอกับพี่พนักงานนกแอร์ที่มาส่งเครื่อง เคยเจอกันหลายรอบทั้งที่ นครศรีธรรมราช ตรัง และล่าสุดตอนไปเลย... พี่แกก็เลยจำผมได้ ก็เลยได้คุยกันอยู่แป๊บนึง

เลยทราบว่าเที่ยวบินวันนี้เกือบเต็มแฮะ ... โอ้ว มายก๊อดดด ไม่น่าขึ้นเครื่องคนท้ายๆ เลย

ว่าแล้วถ่ายรูปมุมบังคับ นกเขียวหน่อย ...  

พอเข้าไปในเครื่องก็เจอกับพี่นก CA1 จำผมได้ (แต่ผมจำชื่อเธอไม่ได้แห่ะๆ)
เดินไปถึงแถวสุดท้าย ... แน่นอนครับว่า ... ถึงจองที่นั่งไว้ ก็ต้องยอม ...

เมื่อที่นั่ง 53K อยู่ริมหน้าต่างในสุด แต่มีผู้โดยสารนั่งตรงกลางกับริมทางเดินอยู่แล้ว ด้วยความที่คุณลุงที่นั่งตรงกลางตัวค่อนข้างใหญ่มากๆ ลุงเขาเลยขอย้ายไปนั่งริมหน้าต่างแทน ...

ตอนแรกผมก็คิดว่า ผู้หญิงที่นั่งตรงริมทางเดินน่าจะเป็นภรรยาแก ปรากฎว่าไม่ใช่ ... ผมก็เลยต้องไปนั่งตรงที่นั่งตรงกลาง 53H ...

อึดอัดมากๆๆ เพราะถ่ายรูปก็ไม่ค่อยได้ ถูกขนาบข้างทั้ง 2 คน ริมหน้าต่างก็ถ่ายไม่ได้ ริมทางเดินก็ถ่ายไม่ได้ เฮ่อๆๆๆ

ไม่เป็นไร เส้นทางนี้มีรีวิวเยอะแล้ว อิอิ  
ตัดขึ้นไปบนอากาศเลยแล้วกัน หลังจากที่น้องนกแนะนำตัวเสร็จ

หมายเหตุ : จึงเป็นคติสอนใจว่า ถึงแม้จะเป็นนก ก็ไม่ควรจะชะล่าใจขึ้นเครื่องคนสุดท้ายอยู่ดี ไม่งั้นอาจจะได้นั่งแบบแซนวิชเจอขนาบทั้ง 2 ข้างแบบไม่ตั้งใจก็ได้

ก็เลยสั่งกาแฟร้อนบนเครื่องนกมา 20 บาท .....

เดี๋ยวนี้กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ที่บินทุกครั้งก็จะต้องสั่งกาแฟหรือไมโลร้อน จิบบนเครื่องทุกครั้ง ....

แล้วผมก็นั่งเขียนไดอารี่ไปเรื่อย .... เพลินๆ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปเลย ...

จนกระทั่ง เครื่องบินมาถึงเชียงใหม่ ... จอดข้างพี่ใหญ่ทีจีโบอิ้ง 747-400 HS-TGB (ตอนแรกนึกถึงดารารัศมีซินโดรมขึ้นมาทันที   )

ก็เกิดเรื่องขำขันขึ้น คือ เจ้านกเขียวเข้ามาจอดงวง Gate 5 แล้วปรากฎว่า เครื่องระบุตำแหน่งจอดเครื่องบินทำงานผิดพลาด ทำให้เครื่องบินเข้าไปประชิดอาคารมากเกินไป งวงเลยเข้ามาเทียบประตูเครื่องบินไม่ได้....

กัปตันจึงสั่งให้ผู้โดยสารทุกคนนั่งลงอีกครั้งหนึ่ง ... แล้วก็ทำการ push back ออกมาหน่อยนึง เพื่อให้งวงเทียบกับประตูเครื่องบินได้ ..... ก็เลยเสียเวลาไปอีกนิดหน่อย ....  

บ้ายบายเจ้านกเขียวน้อย .... (อนาคตน่าจะได้ใช้บริการนกอีก อาจจะบ่อยกว่าหางแดงแน่ๆ   )

เชียงใหม่ ก็คือ เชียงใหม่ ....

ผู้คนมากมาย เฮ้อ ....

รอรับกระเป๋ากันเต็ม ... อากาศก็ร้อน รถก็ติด คุณแม่ผมมารับแล้วหล่ะครับ ....  

การเซ็นต์สัญญา ก็เป็นไปได้ด้วยดี ....

คุณหมอเจ้าของท่านใจดีมากๆ ครับ อีกทั้งท่านเป็นรุ่นพี่มหาวิทยาลัยที่ผมเรียนพอดี ก็เลยได้คุยกันยาวนานพอสมควร .... ซึ่งผมเองก็รู้สึกดีใจมากๆ ที่จะได้มาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

กำหนดเริ่มงานของผมคือ วันจันทร์ที่ 16 เมษายน 2550 ครับ (อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้)
-- เวลาปฏิบัติงาน 9.00 - 20.00 น. ทุกวัน หยุด 1 วันต่อสัปดาห์ ซึ่งเป็นวันที่ไม่ตรงกับเสาร์-อาทิตย์
-- ช่วงทดลองงาน(โปรฯ) 3 เดือน หลังจากนั้นเริ่มต้นสัญญาว่าจ้างเป็นเวลาอย่างน้อย 2 ปี

ดังนั้น หลังจากที่ผมเริ่มทำงาน นอกจากจะไม่ได้ไปไหนแล้ว ... ผมอาจจะไม่ได้มาดูแล HFlight.net อย่างที่เป็นอยู่เท่าไหร่ ซึ่งในอนาคตคงจะหาผู้มาช่วยดูแลให้ได้อีกทีครับ  

-----------------------------------------------------------------------------------------------

เอาหล่ะครับ ... หลังจากที่เซ็นต์สัญญาเสร็จ ก็เสร็จภารกิจของผม กลับไปทานข้าวที่บ้าน อาบน้ำแล้วก็ต้องไปหมอชิต ... ที่บ้านผมค่อนข้างแฮปปี้มากๆ กับงานที่ผมได้ อย่างน้อยผมก็จะได้กลับมาอยู่บ้านอีกครั้ง และจะได้กลับมาดูแลธุรกิจเล็กๆ ของครอบครัวด้วย

วันเดินทาง : วันอาทิตย์ที่ 14 มกราคม 2550
บริษัท : สยามเฟิร์ททัวร์ เชียงใหม่ - กรุงเทพ
รอบเวลา : 20.30 น. -->> ถึงสลกบาตร 1.10 น. -->> ถึงรังสิต 4.30 น.
รถ : หมายเลข 18-94 VIP 32 ที่นั่ง
หมายเลขที่นั่ง : B3
ราคาค่าโดยสาร : 605 บาท (เท่านครชัยแอร์)

ผมไปถึงอาเขตเวลา 20.15 น. ครับ ในตั๋วจะระบุไว้ว่ารถจะจอดชานชลาไหน ... ของสยามเฟิร์ท ถ้าเดินเข้ามาจากทางด้านหน้าอาคาร จะอยู่ฝั่งซ้าย ชานชลาหมายเลข 25 ครับ ...

ก็ยื่นตั๋วให้กับพนักงานที่อยู่ข้างๆ โต๊ะเช็คอินใกล้ๆ รถเลยครับ ....

ที่จอดอยู่ข้างๆ เป็นอินทราทัวร์ยุคปรับปรุงใหม่ ไม่รู้พี่แกไป stop ทุกจังหวัดอีกหรือเปล่านะ .... ก็ยังคงเป็นทางเลือกที่ไม่น่าเลือกอยู่ดี สำหรับเส้นทาง กรุงเทพ-เชียงใหม่

เจ้ายอดนิยมอันดับ 1 คือ นครชัยแอร์
รองลงมาก็คือ สยามเฟิร์ท
แล้วรองๆ กันไปก็พวก สมบัติทัวร์, นิววิริยะ ฯลฯ เป็นต้น

ขึ้นไปบนรถดีกว่า ...

ตำแหน่งที่แนะนำให้นั่ง บนรถสยามเฟิร์ทรุ่นใหม่ (ประตูขึ้นอยู่กลางรถ) ก็คือ A4 B4 และ A8 B8 C8 D8 ซึ่งจะสามารถเอนนอนได้ตลอดการเดินทาง โดยไม่ต้องปรับพนักพิงขึ้นเมื่อรถจอดพักที่ สลกบาตร กำแพงเพชรครับ ....

ส่วนตัวผม ผมชอบที่นั่งของสยามเฟิร์ท มากกว่านครชัยแอร์
-- ที่นั่งปรับเอนนอนได้มากกว่า กว้างกว่าเล็กน้อย สามารถพลิกตัวนอนได้
-- ระบบนวด ทำงานต่อเนื่อง เหมือนมีลูกโป่งอยู่ตรงพนักพิง ไม่ใช่ทำงานหยุดๆ แบบนครชัยแอร์ ซึ่งเหมือนเป็นระบบสั่นมากกว่า (อีกทั้งไม่รบกวนผู้โดยสารคนข้างๆ ด้วย)

สำรวจที่นั่งกันหน่อย ... ผมคิดว่าระยะห่างของแถวกำลังสบายๆ ทีเดียว ....

หน้ารถ มีจอฉายหนังอยู่ 2 จอครับ ส่วนตำแหน่งอื่นๆ ไม่มี ....

อีกสึ่งหนึ่ง ที่ผมถูกใจสยามเฟิร์ท มากกว่านครชัยแอร์
.... ก็ตรงเรื่อง หมอนใบเล็ก และผ้าห่มผืนหนา นี่แหล่ะครับ ...

แล้วสิ่งที่เด่นของสยามเฟิร์ท ก็คือ ที่นั่งที่ส่วนตัวผมมองว่า นั่งและนอนสบายกว่านครชัยแอร์ ....

ระบบนวด ของนครชัยแอร์จะมี 4 โปรแกรม จะนวดอยู่ราวๆ 5 นาทีแล้วก็ดับไป ส่วนสยามเฟิร์ท มีโปรแกรมเดียว ที่นั่งจะโป่งๆ ยุบๆ อยู่ตลอดเวลา จนกว่าจะปิดสวิทช์ ....

รถออกจาก อาเขตเชียงใหม่ 20.30 น. ตรงเวลาครับ โฮสเตสสาวเธอก็เริ่มแนะนำตนเอง เธอมี service mind ดีมากๆ ผมว่าบริการดีกว่าลูกเรือบางคนที่ผมเจอบนเครื่องบินเสียอีกนะ ... เธอชื่อว่านัยนาครับ .... (ถ้าหากมีผู้ใหญ่ของสยามเฟิร์ทมาอ่าน ก็ให้โบนัสเธอด้วยนะครับ)

พอรถออกเธอก็กุลีกุจอแจกของว่างให้กับผู้โดยสาร แล้วก็แจกน้ำดื่มน้ำทิพย์คนละขวด ตามด้วยเดิน โค้ก กับสไปร์ท ตามอัธยาศัย .....

ว่าด้วยเรื่องของว่างบนรถ ...

ถ้าด้านของว่างและอาหารหลัก ... สยามเฟิร์ท แพ้ นครชัยแอร์แบบไม่เห็นฝุ่นเลยครับ
-- ของว่างนครชัยแอร์แลดูดีกว่า ... อาทิเช่น เลย์ แล้วก็มีน้ำผลไม้ตราดอยคำ
-- สยามเฟิร์ท ของว่างเหมือนรถทัวร์บริษัทอื่นๆ มากๆ มีน่องไก่ทอดเย็นๆ 1 ชิ้นแล้วก็ขนมอีก 2 ชิ้น ใส่กล่องเหมือนเจ้าอื่นๆ เลย แต่จุดเด่นของสยามเฟิร์ทคือ มีขนมจุกจิกให้กินเยอะมากๆๆ เสิร์ฟทั้งตอนเริ่มฉายภาพยนตร์ และ ตอนที่แวะที่สลกบาตร
-- อาหารหลัก ... นครชัยแอร์ดีกว่ามากๆ นอกจากจะเสิร์ฟบนรถที่วิ่งแบบ non-stop แล้ว อาหารว่างสำหรับเที่ยวดึกๆ ก็เป็นแซนวิช ดูดีกว่าพอสมควรครับ .... ส่วนสยามเฟิร์ท ก็ต้องลงไปกินข้าวต้มรถทัวร์ ที่สลกบาตร ตอนตี 1 ก็งั้นๆ แหล่ะครับ

แต่เรื่องเครื่องดื่มต่างๆ .... ผมคิดว่า สยามเฟิร์ท ก็ชนะ นครชัยแอร์ ขาดลอยเหมือนกัน
-- ออกจากต้นทาง นอกจากจะได้รับน้ำดื่ม 1 ขวด (เหมือนกันทั้งสองเจ้า) แล้ว ของสยามเฟิร์ทมีโค้ก กับสไปร์ท ใส่แก้วแจกด้วย (เดิน 2 รอบ) .... (ส่วนนครชัยแอร์ น้ำผลไม้ดอยคำ แล้วจบเลย...)
-- ออกจากจุดแวะพักรถ (สลกบาตร) พนักงานจะเสิร์ฟชาร้อนให้กับผู้โดยสาร 1 ครั้ง ทำให้นอนสบายมากขึ้น (นครชัยแอร์ เจ๊เค้าไม่เสิร์ฟอะไรแล้ว เพราะวิ่ง non-stop)
-- ก่อนรถถึงกรุงเทพ สยามเฟิร์ทมีการเสิร์ฟกาแฟ พร้อมชาร้อนให้กับผู้โดยสารก่อนลงจากรถครับ ... ซึ่งนครชัยแอร์ มีแค่ขนมห่อเล็กๆ กับนมแล๊กตาซอย ... เท่านั้นเอง ...

ดูภาพประกอบแล้วกันนะครับ

พอรถออกจากอาเขตไปนิดหน่อยก็ฉายภาพยนตร์

ผมจำชื่อเรื่องไม่ได้หรอก รู้ว่า Robin Williams แสดงนำ ...

แล้วพนักงานก็เสิร์ฟโค้ก/สไปร์ท เป็นรอบที่ 2 แล้วก็เอาขนมมาให้เพิ่ม เป็นแท่งเวเฟอร์ช๊อกโกแล๊ต ... ดูหนังไป เพลินๆ ดี ....

พนักงานเดินเข้ามาถามผู้โดยสารแต่ละคนว่าจะลงที่ไหน .... มีสัมภาระอยู่ใต้ท้องรถไหม?
หลังจากนั้นก็เดินเช็คที่นั่งของผู้โดยสารว่า ผู้โดยสารสามารถปรับเอนนอน ปรับที่พักน่องขึ้นได้หรือเปล่า พร้อมทั้งแนะนำให้เปิดเครื่องนวดหลังด้วย  ฃ

พอหนังจบก็นอนหลับ .... ผมก็หลับยาวเลย ....

ข้อเสียเด่นที่สุด ... ที่สยามเฟิร์ท สู้ นครชัยแอร์ไม่ได้ ก็ตรงเรื่องต้องหยุดพักรถที่สลกบาตรเนี่ยะแหล่ะครับ ....

เวลา 1.00 น. .... เสียงเพลงบนรถดังขึ้นเป็นการปลุกผู้โดยสาร พนักงานประกาศออกไมค์ขออภัยผู้โดยสาร แจ้งว่ารถได้มาถึงสลกบาตร กำแพงเพชร ขอเชิญผู้โดยสารลงไปรับประทานอาหาร โดยให้ผู้โดยสารปรับเก้าอี้ที่นั่งให้อยู่ตำแหน่งตรง (ยังดีที่ไม่บอกต่อว่า เปิดม่านหน้าต่างด้านข้างด้วยค่ะ ก๊าก...)

นี่แหล่ะครับ ถ้านอนตรงที่นั่งหมายเลข A4 B4 (แถวสุดท้ายก่อนถึงประตูกลาง) และ A8 B8 C8 D8 (แถวสุดท้ายท้ายรถ) ก็เอนนอนต่อไปได้ โดยอาจจะแสงไฟแยงตาหน่อย

รถจอดที่สลกบาตร 20 นาทีครับ .... (ถ้าเป็นนครชัยแอร์ก็นอนยาวไปได้เลย)

ก็เลยถ่ายภาพที่นั่งตอนปรับเอนสุดๆ มาให้ดูหน่อย .... ซึ่งผมคิดว่า สยามเฟิร์ทชนะขาด....

ข้าวต้มรถทัวร์ก็งั้นๆ ...

ที่สำคัญ ผมเองเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบทานข้าวร่วมโต๊ะกับคนแปลกหน้าเท่าไหร่
(เป็นนิสัยส่วนตัวหน่ะครับ จะรู้สึกอึดอัดมากๆ)

ก็เลยรีบๆ ทานๆๆ แล้วก็ออกไปถ่ายรูปต่อ ....

หน้าตาอาหาร ผมไม่อยากถ่ายหน่ะครับ เขิล ... แต่ก็คือข้าวต้มรถทัวร์ ธรรมดาๆๆ มีข้าวต้ม ไข่เค็ม ผัดผักซักอย่าง ผักกาดดอง ประมาณนี้แหล่ะครับ

---------------------------------------------
แต่ถ้าใครไม่อยากทานอาหาร ก็เลือกรับมาม่าคัพ โจ๊กคัพ หรือเครื่องดื่มอื่นๆ ในตู้เย็นนี้ไปทานก็ได้ครับ .....

กลับขึ้นมาบนรถอีกครั้งหนึ่ง .....

พอรถออกจากสลกบาตร พนักงานก็เสิร์ฟ ชาร้อน... ขนม และนมเปรี้ยวครับ ...
แล้วก็ปิดไฟนอนหลับเหมือนเดิม

เวลา 4.20 น. เสียงเพลงดังขึ้นอีกครั้ง แล้วไฟในรถก็เปิดขึ้น ....
พนักงานเริ่มแจกผ้าเย็น และเสิร์ฟกาแฟและชาร้อนมาเป็นถาดเดียวกัน ส่งให้ผู้โดยสารพร้อมๆ กันทั้ง 2 อย่าง

ส่วนผมเป็นผู้โดยสารที่ลงที่รังสิต พนักงานก็เรียกให้เตรียมตัวลงได้แล้ว ....

รถจอดที่รังสิต ตรงหน้า เมเจอร์รังสิต เวลา 4.30 น.พอดี .... ถ้าหากว่านั่งต่อไปน่าจะถึงหมอชิต 2 เวลาราวๆ ตี 5 พอดีครับ ...

ผมก็ต่อรถเมล์สาย 522 ไปลง TOPS เกษตร ต้นสายคิวรถตู้ไปกำแพงแสน แล้วก็เกาะรถตู้เที่ยวเช้าสุดไปกำแพงแสน 5.40 น. (วันจันทร์) ถึงกำแพงแสน 6.50 น. มีเวลานอนต่ออีกซักนิด ก็ไปเรียน 9 โมงทันสบายๆ  

ถามว่าการบริการเป็นไงบ้าง ส่วนตัวผมแฮปปี้กับสยามเฟิสท์มากกว่านครชัยแอร์ ....
จุดเด่นของนครชัยแอร์ก็คือ การจองตั๋วผ่านเน็ตหรือ call center, มีบัตรสมาชิกลดราคาให้ลูกค้า(เหลือ 586 บาท), มีศูนย์บริการลูกค้าเป็นของตัวเอง, อาหารบนรถที่ดูดีกว่า และการวิ่งแบบ non-stop ไม่มีจอดพักที่ไหน (แวะ บขส.นครสวรรค์เปลี่ยนคนขับแป๊บเดียว)

แต่ ... ที่นั่งสยามเฟิสท์นอนสบายกว่า พลิกตัวนอนได้ นอนได้เต็มที่กว่า มีหมอนใบเล็ก และผ้าห่มผืนหนา .... มีกาแฟให้ดื่มตอนลงจากรถ อีกทั้งพนักงานแลดูมี service mind ที่ดีพอสมควรครับ ค่อนข้างเอาใจใส่ เช่นการเดินถามผู้โดยสารเป็นรายคนว่า จะต้องการชากาแฟ เครื่องดื่มอะไรอีกไหม? รวมไปถึงการช่วยปรับที่นั่งโดยมีการเช็คผู้โดยสารทั้งหมดว่า สามารถปรับที่นั่งได้หรือไม่ เช่นบางคนไม่รู้ว่า ส่วนที่พักน่องปรับขึ้นอย่างไร เธอก็ช่วยปรับให้ .... บอกให้เปิดระบบนวด ฯลฯ ...

ซึ่งผมว่า ส่วนนี้ นครชัยแอร์ พนักงานไม่เคยถามเลย ... วันนั้นผมเองก็ไม่รู้ว่า จะปรับที่พักน่องขึ้นได้อย่างไร ก็สงสัยอยู่ พอจะถามก็หายไปไหนไม่รู้แล้ว ....

ถ้าเอาบริการเฉพาะส่วนดีๆ ของทั้ง 2 เจ้านี้มา ผมว่าจะเป็นสุดยอดบริษัทรถทัวร์ของประเทศแน่ๆ ครับ .... เอารถนอนและการบริการแบบสยามเฟิสท์ การจองตั๋วและมีอาหารแลดูดี วิ่ง non-stop แบบนครชัยแอร์

แต่ก็นั่นแหล่ะน้า .... สรุปทั้ง 2 เจ้านี้ก็ยังคงเป็นคู่แข่งที่พอฟัดพอเหวี่ยงกันได้ ในระดับราคาค่าโดยสารเท่ากันคือ 605 บาท/คน/เที่ยว ครับ

ขอขอบคุณทุกท่านที่ติตตามชมมาจนจบครับ  

ขอบคุณสำหรับรีวิวครับ จากรีวิวดูแล้วน่าจะนั่งสบาย

ขอแสดงความเห็นนิดนึงน่ะครับ ทุกครั้งที่เดินทางด้วยรถโดยสารไป กทม ผมชอบบริษัทที่มีที่นั่งสบาย สะอาด ครับ เรื่องบริการเกี่ยวกับพวกตั๋วอะไรเนี่ยไม่ค่อยสนใจเท่าไร เพราะคิดว่าการเดินทางหลายชั่วโมงสำคัญที่รถที่บริการอ่ะครับ...

สยามเฟิร์ส มีดีอีกอย่างคือ ซื้อตั๋วชื่อเดียวกันในประเภทรถเดียวกัน 10 ที่นั่ง ฟรี 1 ที่นั่ง(แบบอะไร gogo น๊า) เก็บตั๋วไว้ใช้แลกได้ 2 ปี

ได้ตั๋วฟรีมาหลายใบละ เพราะไปทีนึงเกือบ 10 คนทุกที

ดูรีวิวแล้วนึกอยางกลับนั่งอีกแฮะ ไม่ได้ใช้บริการมาสักครึ่งปีได้แล้ว ได้อรรถรสในการเดินทางที่ต่างจากการบินไปอีกแบบ

ปล.น่องไก่ เย็น ๆ 1 ชิ้น....นี่ของแท้เลย

อ๊า !!! ต้องหาโอกาสนั่งรถทัวร์ไปหา ชายหนุ่ม ให้ได้ ในเร็ววันนี้

คิก คิก  

เพิ่งบินนกแอร์มาวันก่อนเหมือนกัน ชอบที่ตรงเวลาดีครับ  

ขอบคุณครับ  

สมกับชื่อเค้าหล่ะ หนึ่งในสยาม ขอบคุณครับสำหรับรีวิว

ขอบคุณรีวิวดีๆๆจากหมอยุ่งเท่าช้างครับ