เว็บบอร์ดรีวิว

ขอบคุณครับอยากลองไปเที่ยวเองแบบนี้ดูบ้างจัง

มาต่อแล้วคร้าบ ยังเหลืออีกเพียบเลยครับ

หลังจากเดินท่ามกลางฝูงชนเพื่อไปSogo ที่ได้เจอร้านลูกชิ้นที่หนังสือ
เที่ยวไม่ง้อทัวร์บอกไว้ครับ
น่ากินไหม แต่คนเยอะและยังไม่หิวเลยขอผ่านก่อนครับ

ระหว่างทางที่เดินมาเจอตึกนึงปิดและคลุมผ้าเขียวๆไว้ ไม่แน่ใจว่าใช่ห้าง
Mistukoshiไหม เห็นใครบอกเจ๊งแล้ว ผู้รู้บอกด้วยนะครับ

ทางเข้าSogo คนเยอะมากเลยครับวันเสาร์

ข้างในห้างก็จะเป็นแบบห้างทั่วไป แต่ละชั้นมีแผนกต่างๆ เดินขึ้นบันไดเลื่อนวนไปเรื่อย
ผมว่าไม่กว้างเท่าไร  แต่ไม่รู้มีส่วนของพลาซ่าที่เป็นพื้นที่เช่าร้านไหม
หรือผมเดินไม่ทั่วเองไม่รู้
นึกภาพห้างบ้านเรา แบ่งเป็นส่วนห้างจริงๆที่มีแต่ของมียี่ห้อ กะส่วนพลาซ่าที่มีร้านต่างๆ
ผมว่าส่วนพลาซ่าน่าสนใจกว่า แต่เดินหาที่ห้างนี้ไม่เห็นเลย

ของมียี่ห้อ ไม่กล้าดู ทั้ง กุดจี่ ป้าดา

รู้สึกจะมี10ชั้นมั๊งครับ ไม่แน่ใจ
เดินวนไปเรื่อย ไม่ได้ดูอะไรเป็นพิเศษ

ที่นี่ในห้างห้ามถ่ายรูปครับ แต่ผมก็แชะมาเรื่อยๆ
พอถ่ายรูปนี้ที่แผนกของเล่นโดนพนักงานเตือนเลย

เดินเล่นอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง ทำเวลามากๆ
ใครจะมาเผื่อเพิ่มเวลาอีกนะครับจะได้ไม่ต้องรีบ

รูปนี้ก็จะเป็นsupermarketในห้างครับ
ตอนแรกว่าจะแวะดูขนมหน่อย แต่เวลาน้อยขอผ่านอีกแล้ว
ใครมีเวลาน่าจะได้เดินดูอะไรแปลกๆที่ไม่มีในบ้านเราครับ

ขณะนี้เวลา 17.30น.แล้ว เลยรีบออกจากห้างดีกว่า
ต้องไปขึ้นthe Peak
วางแผนจะไปนั่ง รถสายเปิดประทุน15c ซะหน่อย(ตามหนังสือ)
ว่าแล้วก็ไปขึ้น MTR สถานี CausewayBay ลง Central
สังเกตคนเยอะมากๆครับเวลานี้
ปลากระป๋องมีจริงครับ

และแล้วก็โผล่มาสถานีCentral
เวลาล่วงเลยมา17.50น.แล้ว ช้ากว่าที่วางแผนไว้
ต่อจากนี้ต้องไปหาที่ขึ้นรถสาย15cล่ะ

มองไปมีแต่ตึกสูงๆ

หน้าหนาวฟ้ามืดเร็วมากครับ
ที่ขึ้นรถเขาบอกอยู่แถวอาคารจอดรถแถว Edinburg Place ดูแผนที่ต้องข้ามสะพานลอยไป
สังเกตตึกรามบ้านช่องรถราเริ่มเปิดไฟแล้ว

ขณะอยู่บนสะพานลอย
(นึกภาพสะพานกว้างๆแถวสยาม มาบุญครอง)
ก็เจอพระครับ งง มายืนทำไรบนสะพานลอย
อาจจะบิณฑบาต ปัจจัยมั๊งครับ
ไม่มีเวลาหาความจริง รีบไปดีกว่าเรา

หลังจากลงสะพาน หาที่ขึ้นรถ ยอมรับครับว่าหลงจริงๆ
เดินไปตรงที่รถเมล์เยอะๆ กลายเป็นที่ขึ้นสาย 15 ธรรมดา ไม่เปิดประทุน
ไม่อาว จะขึ้นเปิดประทุน
ก็เลยถามเจ้าหน้าที่ เขาก็ชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปนอกถนน เราก็เดินไปตามเขาว่า
จากในรูปตรงนี้เป็น Bus Terminal มีหลายสายรวมทั้ง15ธรรมดา
ใครอยากขึ้นเดอะ พีคเลยไม่ต้องการขึ้นPEAK TRAM ก็ขึ้นรถตรงนี้เลย

เดินหาอยู่นานเวลาก็ล่วงเลย

ถึงมารู้ทีหลังว่าข้อมูลเราไม่อัพเดต
ในเวปนี้แหละครับมีกระทู้บอกว่าที่ขึ้นรถ15Cย้ายแล้ว
ย้ายไปแถวท่าเรือ ใครจะไปหาข้อมูลดีๆครับ รู้สึกจะกระทู้คุณแม่น้องพีคกาปู้อะไรเนี่ยแหละ

ส่วนผมขณะนั้นซึ่งไม่รู้อะไร เดินไปเดินมา ถามคนแถวๆนั้นก็ไม่รู้เรื่อง

พอดีมีรถสาย15Cผ่านมาพอดี เฮ
เราก็วิ่งตามไปครับ เหนื่อยมาก นึกภาพวิ่งตามรถเมล์บ้านเรา
สรุปก็ได้ขึ้นจนได้ แต่เป็นป้ายระหว่างทางครับ ไม่ใช่ต้นสาย ชั้นบนเลยเต็ม
อดนั่งชั้นบนเลย เศร้า

ค่าโดยสาร 3.2$ครับ
นั่งรถไม่ถึง10นาทีก็มาจอดที่ขึ้น Peak Tramแล้ว

โฉมหน้ารถเปิดประทุนสาย15C
ถ่ายด้วยความเจ็บใจอดนั่งชั้นบนครับ พลาดจริงๆ

มาถึงก็ประมาณ 18.10น. ฟ้ามืดแล้ว
ที่ไม่คิดคือคนครับ คนเยอะมาก สังเกตคิวยาวมากๆ
แต่มาถึงที่แล้ว ยังงัยก็ต้องรอครับ
วันนี้วันเสาร์และช่วงหน้าหนาว และช่วงเทศกาล ใครมาต้องทำใจกะคิวยาวทุกที่

ข้างบนThe Peakจะมีที่น่าเที่ยวอีก2ที่ คือ

พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง Madame Tussaus's
กะ ของแปลก Ripley's Believe it or not

ใครซื้อตั๋วเข้าMadame Tussaud's จะได้เข้าช่องพิเศษเลยครับ ลัดคิวได้เลย
ค่าเข้าวันหยุด ผู้ใหญ่ 120$ เด็ก 70$
ผมไม่สนใจเข้าเลยต้องรอคิว

สังเกตในรูปช่องทางซ้ายสุดว่าง

ถ้าเข้าช่องซ้ายเมื่อกี๊ก็จะเจอที่ซื้อบัตรเข้าพิพิธภัณฑ์
เห็นหุ่นเฉินหลงมาแต่ไกล
ใครซื้อตรงนี้ได้ลัดคิวขึ้นPeak Tramก่อนเลย
ใครเปลี่ยนใจไปซื้อข้างบนก็ได้ครับ

หลังจากรอคิวประมาณ40นาที
(ใครมาช่วงเทศกาลเผื่อเวลารอด้วยครับ)
ก็ได้ขึ้นจนได้

เวลาเรานั่งรถรางนี้จะขึ้นเขาไปเรื่อยๆชมบรรยากาศตึกข้างล่าง
และบ้านคนที่หรูขึ้นตามความสูง
ใช้เวลาเดินทางไม่ถึง10นาทีต่อเที่ยว
เป็นอีกสิ่งที่น่ามาครับ

ควรมาช่วงเย็นแต่ยังไม่มืดมากครับ เพราะจะมองวิวและถ่ายรูปไม่เห็นอะไร
ควรไปรอให้มืดข้างบนดีกว่า

ของผมนับว่ามาช้าไปนิดและรอคิวนาน หลงทางหาที่ขึ้นรถไม่เจอด้วย

ลืมบอกไปครับ ค่ารถรางPeak Tramเที่ยวเดียว 22$ครับ
วิวตลอดสองข้างทางก็แปลกดี คนในรถถ่ายวีดีโอกันใหญ่

ข้อแนะนำ ขาขึ้นควรนั่งหลังๆและอยู่ฝั่งขวาครับ จะเห็นตึกรามบ้านช่องมากกว่า
ผมไม่รู้นั่งฝั่งซ้ายชะโงกแทบแย่

พอขึ้นไปถึงออกมาจะโผล่ในอาคารPeak Towerครับ
เดินไปชั้นบนๆจะเป็นจุดชมวิว

ข้างหน้ามีที่ขายบัตรเข้า Madameตามเคย

ข้างหน้าจะมีหุ่นให้เราถ่ายรูปได้ครับ เป็นตัวอย่าง
ไม่ต้องเข้าข้างในก็เอารูปอวดเพื่อนได้
แต่มีแค่2-3ตัวมั๊งครับ
นี่ไง007

เวลามีน้อยครับ รีบขึ้นไปจุดชมวิว
ออกมาด้านนอกลมแรงมากครับ คนเยอะเชียว
และแล้วก็ได้รูปอย่างที่เห็น มีมุมเดียวเองไม่ได้ไปหลายจุด

หลังชมวิวซักพัก เวลาก็ 19.30น.แล้ว
ที่วางแผนไว้กะจะไปดูแสงสีเสียง Symphony of Light ที่ฝั่งเกาลูนตอน 20น.
แต่เวลาขณะนี้ไปยังไงก็ไม่ทันครับ ก็เลยของดไปก่อน

พอเราเดินออกมาจากตึกPeak Towerมองย้อนไป เห็นตึกชัดเจน มีทีวีจอยักษ์
ที่เห็นคนเยอะๆนั่นรอคิวลงPeak Tramกันครับ ไม่ไหวคิวยาวจริงๆ
แต่ยังงัยกะแล้วว่าจะลงเขาโดยรถสาย15ครับ
เห็นเขาว่ามันส์ดี

จากจุดเมื่อกี๊มองไปฝั่งตรงข้ามจะเห็นอีกอาคารหนึ่งคือ Peak Galleriaครับ
ขอโทษที่ถ่ายไม่ชัดครับ
ในนี้จะมีร้านอาหาร ร้านขายของ ลองเข้าไปดูได้ แต่ผมไม่ได้เข้าครับ

ที่ตึกนี้เราอ้อมไปด้านขวาข้างหลังนะครับ แล้วเดินลงไปอีกนิดจะเจอที่ขึ้นรถสาย15ครับ
(ตอนอ้อมไปจะดูมืดๆเหมือนไม่มีอะไร ผมก็ลองเดินๆไปดู ถึงจะเจอที่ขึ้นรถ)

มาถึงแล้ว ขึ้นรถสาย 15 คนรอคิวไม่มากเท่าไร
ขณะที่ไปรอก็ 19.40น.ครับ
ค่าโดยสาร 9.2$ แนะนำนั่งชั้นบนแถวหน้าครับ
เวลารถลงเขาฉวัดเฉวียนดี
ผมได้นั่งชั้นบนแถวที่2ครับ ก็ยังดี

รถจะวิ่งลงเขาอันคดเคี้ยว ใครเมารถง่ายไม่แนะนำครับ
จะไปสุดสายที่ Bus Terminal ย่านCentralที่ผมหลงไปตอนเย็นน่ะครับ

แต่ผมคิดแล้วว่าจะหาอะไรกินและเดินเล่นย่าน Lan Kwai Fong และ Soho ดีกว่า
เลยลงก่อนสุดสาย
สังเกตพอรถเข้าเมืองย่านตึกสูง พอเลี้ยวขวาก็เตรียมลงได้เลย
ก็จะมาลงตรง Queen Rd. ตัดกะ D'Aguilar Street ดังรูป

มองไปไกลๆแสงสีเยอะ คนเยอะๆนั่นแหละ ย่าน Lan Kwai Fong

สรุปใช้เวลานั่งรถสาย15 ประมาณครึ่งชั่วโมง
ขณะนี้ก็ 20.20น. หิวมากๆ

ข้อแนะนำ ควรพกขนมที่ให้พลังงานเช่น ช็อคโกแลตไปด้วย ถ้าเป็นตอนนี้จะworkมากๆ

คิดไปคิดมา ดูแผนที่ เดินไปลองขึ้น Mid Level Central Escalator ดีกว่า
ขึ้นไปย่านSohoแล้วหาอะไรกินที่นั่นเลย แล้วค่อยมา Lan Kwai Fong

เลยเดินไปตามถนน Queen สุดท้ายหาไม่เจอ
สรุป Escalator มันอยู่เหนือหัวเราครับ บื้ออีกแล้วเรา
ก็ดูตามแผนที่มันตัดผ่านเลยนี่นา
ทางขึ้นมันจะเหมือนขึ้นสะพานลอยครับ ดังรูป
พอขึ้นไปถึงมีบันไดเลื่อน เลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆ