เว็บบอร์ดรีวิว

มองไปเห็นร้านfastfoodชื่อดัง Mcdonald กะCafe de Coral
แต่นี่ไม่ใช่เวลากินเลยขอผ่าน
ตอนนี้ที่ต้องทำคือหาทางเข้าที่พักให้เร็วที่สุดเพราะสายมากแล้ว

ที่สนามบินก็มีการประดับต้นคริสต์มาสในช่วงเทศกาลเช่นกันครับ
แม้ว่าวันนี้จะเป็นแค่วันที่15ธค.ก็ตาม
มองดูนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีเที่ยงคืน แย่แล้ว จะทันรถมั๊ยเนี่ยเรา

วิธีการเดินทางจากสนามบินเข้าเมืองก็มีหลายวิธี หลายท่านคงรู้แล้ว
ในหนังสือต่างๆก็บอกไว้ ผมจะทวนให้คร่าวๆนะครับ

1.Airport Express Line (AEL) เป็นรถไฟฟ้าที่มุ่งตรงเข้าเมือง
มีจอดแค่สามป้ายถัดจากสนามบิน คือ Tsing Yi (อยู่ประมาณกลางทาง)
Kowloon (อยู่ฝั่งเกาลูน) Hongkong (อยู่ฝั่งฮ่องกง) ส่วนใหญ่ก็คงจะลงสองป้ายหลัง
เวลาซื้อเราจะซื้อเป็นเที่ยวเดียวหรือไปกลับก็ได้ ซื้อจากพนักงานหรือตู้ก็ได้
แต่มีแบบที่น่าสนใจคือบัตร Octopus AEL ที่จะมีการพ่วงMTRฟรี3วันด้วย
รวมทั้งเติมเงินเพื่อนั่งพาหนะอื่นๆได้ เช่นรถราง
ราคา300เหรียญ นั่งAEL ไปกลับ
ราคา220เหรียญ นั่งAEL ได้เที่ยวเดียว (เลือกขึ้นหรือลงสถานีใดก็ได้)

ถ้าใช้คูปองที่ได้มา(ที่เคยบอกไว้) ก็จะซื้อได้ในราคา 270$ และ 200$ ตามลำดับ

บัตรOctopus AELนี่ไม่แน่ใจว่าซื้อที่ตู้ได้ไหม แต่ตู้คงไม่ลดให้เราแน่ๆ
ทางที่ดีควรซื้อกับพนักงาน

2.Airbus รถประจำทางติดแอร์ คล้ายๆปอ.บ้านเรา จะมีสายจากสนามบินไปลงจุดต่างๆ
สายที่สำคัญสำหรับเราคงเป็น A21 จะผ่านย่าน Mong kok , Tsim sha Tsui
เหมือนที่หลายๆคนพักDragon Hostel บอกให้นับเลยว่า6ป้ายลงได้
แต่รถสายนี้หมดแค่เที่ยงคืน

หลังเที่ยงคืนก็ยังมีสาย N21 มาวิ่งเส้นทางไป Tsim Sha Tsui ได้เช่นกัน เริ่มออก 00.20น.

3.นั่งรถเมล์สาย S1 ไปลงสถานีMTR Tung Chung แล้วต่อ MTRไปจุดที่ต้องการ
แต่ต้องระวัง MTRหมดประมาณเที่ยงคืนตีหนึ่งเท่านั้น

4.TAXI สำหรับคนมีตังค์ แต่คงแพงเอาการ ถ้ามาหลายคนน่าจะคุ้ม

พอทราบข้อมูลนี้ ผมเลยเลือกการเดินทางไว้ตั้งแต่ก่อนมา ว่า
ขาเข้าเมืองจะนั่งAirbusสาย A21 ไปลงแถวที่พัก
ขากลับจะนั่งAEL ไม่จากสถานีฮ่องกงก็เกาลูนมาสนามบิน
เลยคิดจะซื้อOctopus AEL แบบเที่ยวเดียว 220$ มีคูปองลดก็ 200$

เลยมองหาที่ซื้อ ก็เห็นคงมุงๆกันแถวเคาเตอ์นี้ก็เลยไปต่อ
รออยู่นานปรากฏถึงคิวผมเค้าบอกคอมเสีย ซื้อไม่ได้ ให้ไปซื้อจากตู้
อารมณ์เสียครับท่าน แล้วตู้มันจะลดให้เราไหมหนอ

เอาล่ะสิ เที่ยงคืนแล้ว รถสายA21ที่จะขึ้นจะหมดรึยัง ว่าแล้วOctopus AELไว้ค่อยซื้อก็ได้
รีบไปหาที่ขึ้นรถก่อนดีกว่า
การจะไปขึ้นAirbus ตอนแรกก็จะออกไปทางเดียวกะไปAELนั่นแหละครับ

มองหาป้ายนี้ไว้ Train to city แล้วเดินตรงออกมาเลย (ข้างๆเป็นตู้ขายตั๋วอัตโนมัต)
ถ้าเดินตรงมา มองตรงๆจะเห็นAELหรือชานชลาเลย และผมก็เหลือบไปเห็นเคาเตอร์ขายตั๋ว
อีกอันนึง คอมไม่เสียด้วย แถมไม่มีคนเท่าไร อ่าว เมื่อกี๊บื้อไปต่ออยู่ตรงนู้นตั้งนาน

จากจุดเมื่อกี๊ถ้าเรามองไปทางขวาจะเห็นโถงอันนี้กับป้ายสีน้ำเงินอยู่ลิบๆ
มีเขียนว่า Airbus อยู่ซ้ายสุด ก็เดินตรงออกมาเลย

คราวนี้เราจะออกมานอกอาคาร
ฝนก็จะลังตกปรอยๆเลย เดินออกมาจะเห็นป้ายใหญ่ๆ บอกว่ารถสายอะไรมั่ง ออกกี่โมง
พอดีผมรีบเลยไม่ได้ถ่ายรูป และกลัวกล้องเปียกด้วย
ว่าแล้วก็รีบวิ่งไปหาที่ขึ้นรถสาย A21

ข้างนอกฝนปรอยๆ ถนนยังแฉะอยู่เลย
เจอแล้วป้ายA21 เห็นรถจอดอยู่พอดี

ด้วยความดีใจวิ่งไปกำลังจะขึ้นรถ คนขับส่ายหน้าบอกว่าเต็มแล้ว
(แหม ทำตัวแสบสนิทศิษย์ส่ายหน้าเชียว)
รถที่นี่ถ้าเต็มเขาจะไม่ให้ขึ้นเลยครับ และคันนี้ก็คันสุดท้ายซะด้วย
ฮือ เศร้า
แผนที่วางไว้ก็พลาดอีกแล้วครับ เวลาขณะนี้ก็ประมาณ 00.10น. ขนาดรถเขาออกช้าแล้วนา
ไม่ทันจนได้ แต่ไม่เป็นไร เรามีแผนสำรองคือ สายN21 แต่รถจะออก 00.20 น.

รูปรถที่แล่นออกไป ท่ามกลางควมเสียดายของผม

รอซักพักนึกได้ว่าไม่มีเศษเอาไว้จ่ายค่ารถ ต้องเตรียมให้พอดี เขาจะไม่ทอน
ตอนแลกเงินเราก็มีแต่แบงค์ใหญ่ๆ และก็ยังไม่ได้ใช้จ่ายอะไร ไม่มีเหรียญด้วย
ก็เลยวิ่งกลับไปเคาเตอร์ขายตั๋วAEL Octopus ในสนามบินอีกครั้ง(ตรงหน้าชานชลา)
และก็ซื้อมาจนได้ บัตรOctopus AEL one way 200$ พร้อมเติมเงินอีก100$ รวม300$
ในบัตรจะมีค่ามัดจำ 50$ด้วย

พอวิ่งกลับมา รถสายN21ก็จอดอยู่แล้ว และคนก็ขึ้นกันมากมาย
เกือบไม่ทัน(เลยไม่ได้ถ่ายรูปรถเลย) ขึ้นรถก็ใช้Octopusใหม่ๆแกะซองเลย
เอาไปจ่อตรงเครื่องรับ(จะมีรูปบัตรอยู่ สังเกตง่าย) มันก็จะดังตื๊ด
แล้วก็จะโชว์ราคาขึ้นมา ค่ารถครั้งนี้ก็ 23$ครับ ประมาณร้อยบาทต้นๆเอง ก็โอเคนะ

นี่คือบรรยากาศในรถ เบาะก็นุ่มใช้ได้
ด้านหน้ารถจะเป็นที่ให้เก็บกระเป๋าเดินทางโดยเฉพาะ

ระหว่างอยู่บนรถก็คอยจ้องมองทางตลอด
กว่ารถจะออกจากแถวๆสนามบินก็วนไปเวียนมานานพอควร
รถออกเวลาประมาณ 00.22 น.

ผมได้บอกที่Hostelล่วงหน้าว่าจะไปถึงประมาณห้าทุ่มเที่ยงคืน
(ตอนที่จองผ่านคุณต้น)แล้วนี่เที่ยงคืนยังไม่ถึงไหนเลย แล้วจะcheck in ยังงัยน้อ
โปรแกรมต่างๆมีอันรวนตั้งแต่วันแรกเลยครับ
เจอทั้งเครื่องดีเลย์ ฝนตก ตกรถ อืม เอาเข้าไป แต่ก็สู้ต่อไปครับ

พูดถึงเรื่องที่พักก่อนเลย
ผมได้บอกไปแล้วว่า ได้เลือกพัก Tsim Sha Tsui Hostel
ลืมบอกไปว่าอยู่ที่ Chung King Mansion ครับ
ทำเลก็เป็นดังนี้ ไม่ไกล Peninsula และ YMCA เท่าไร
เดินไม่ไกลก็ถึงอ่าวVictoriaแล้ว
ถือว่าทำเลดีมากครับ
สถานีรถไฟฟ้าMTRก็ใกล้มากๆ

สำหรับมือใหม่นะครับ Hostelที่นี่ก็จะเป็นที่พักราคาถูก คือเป็นห้องในแมนชั่น
ปกติที่คนอยู่ก็จะมีห้องรับแขก ห้องนอน
แต่ห้องที่เขาเอามาทำHostelนั้นจะแบ่งเป็นห้องย่อยๆเล็กๆเข้าไปอีก
ห้องก็จะมีทั้งเตียงเดี่ยว เตียงคู่ เตียงสองชั้น แล้วแต่ว่าพักกี่คน
และก็จะมีแบบห้องน้ำในตัวหรือห้องน้ำแยก
มีทางเดินรวมและก็มีพื้นที่ส่วนรวมเล็กน้อยอยู่ด้านหน้า อาจจะมีที่กดน้ำ ที่นั่งรอ เคาเตอร์
โดยHostelที่ดังๆในฝั่งเกาลูนก็จะอยู่ใน3ตึกนะครับ

1.Sincere House
อยู่ย่านMong kok Zoneบนๆหน่อยตรงถนน Argyle street
ด้านบนแถวนี้จะใกล้ตลาดพวก Goldfish market Flower marget
เดินลงไปหน่อยก็Fa yuen , Lady market

Hostelดังๆในตึกนี้ก็เช่น Dragon , Oi Suen

2.Mirador Mansion
อยู่ถนนnathan ถัดลงมาย่านTsim Sha Tsuiแล้ว

อาจจะไม่ดังมากแต่ก็มีHostelที่ถูกๆ
เช่น Travellers Friendship,Man hing Lung

3.ChungKing Mansion
ถัดลงมาจากMiradorอีก ย่านTsin Sha Tsui ใกล้ทางอ่าววิคตอเรีย(ดังแสดงแผนที่แล้ว)

ข้างในมีHostelเช่น New China Guesthouse,Tsin Sha Tsui Hostel(ที่ผมกำลังจะไป)

พูดถึงแล้วHostelคงจะเทียบกับHotelไม่ได้ในหลายๆด้าน
แต่ที่ดีก็คงจะเป็น ราคาถูก และ ทำเล
แต่ผมว่ายังไงซะHotelน่าจะดีกว่าถ้ามีเงิน เพราะอะไรเดี๋ยวบอกต่อครับ

มาเล่าเรื่องผมกันต่อ คราวนี้ก็ต้องเล็งว่าจะลงที่ChungKing Mansionยังงัย
ใครที่พักDragon ที่Sincere Houseก็คงนับ6ป้ายได้
แต่กระผมอาศัยดูทางอย่างเดียว ปรากฏพอเห็นป้ายChungKingปุ๊บ
ลุกไปกดออดก็ไม่ทันแล้ว
อย่างที่บอกว่าตึกนี้ใกล้อ่าวมากๆ พอเลยป้ายนี้มันเลยไม่จอดจนไปสุดที่ Bus Terminal
แถวๆท่าเรือเฟอรี่ กะ Ocean Terminalเลยครับ จ้าก
เราต้องเดินหรือนี่ ฝนก็ตก กระเป๋าเดินทางใบใหญ่อีก
ท่านผู้ชมนึกสภาพสิครับ ฮือๆๆๆ วันแรกก็เจออะไรก็ไม่รู้ บ้า
ขณะลงรถเป็นเวลาประมาณ 01.50 น.
(ใช้เวลาเดินทางจากสนามบินประมาณชั่วโมงครึ่ง ไม่รู้เพราะฝนตกด้วยไหมเลยช้า
ใครจะเดินทางเผื่อเวลานั่งรถดีๆนะครับ)

รูปตอนลงรถที่Bus Terminal

และแล้วบ้าหอบฟางก็มาถึงหน้าChungKing Mansionจนได้ ไม่มีรูปเพราะฝนตก
ข้างหน้านี้จะมีคนแขกมาคอยถามเราว่าต้องการห้องพักไหม และมีคนดำจับกลุ่มกันกินเบียร์
ผู้หญิงมาดึกๆก็น่ากลัวนิดนึง

ผมก็บอกว่ามีห้องแล้ว และทำตามที่อ่านมา คือขึ้นลิฟท์ที่blockAไปชั้น3
ปรากฏว่ามืดครับ ที่เคาเตอร์ก็ไม่มีใคร และข้างหน้าไหงมันเขียน
Taiwan Hostelล่ะเนี่ย ไม่ใช่ Tsim Sha Tsui Hostel

แขกคนเดิมก็ยังตามมาถามอีกว่าต้องการห้องไหม ผมก็รำคาญมากๆ เรายิ่งเหนื่อยอยู่
หาที่พักก็ไม่เจอ ขณะนั้นมันก็จะตี2แล้ว พอดีมีคนทำความสะอาดเดินมาจากไหนไม่รู้
เลยเข้าไปถาม คุยไปคุยมา อ้าว คนไทยนี่นา และแล้วแกก็พาไปถามยามเฝ้าตึก
ว่าTsim Sha Tsui Hostelอยู่ไหน เอาใบที่พิมพ์จากnetมาอ่านมันก็ใช่ที่นี่นี่นา

ขณะที่กำลังงงกัน สุดท้ายก็มีลุงวัยกลางคนหัวเถิกๆเล็กน้อย ทราบภายหลังว่า
ชื่อ มิสเตอร์ลี หรือ หลี่ แกเดินตาปรือเข้ามา ถามว่าเราใช้ไหมที่จองที่พักไว้
แล้วบอกจะมาประมาณห้าทุ่ม นี่ก็จะตี2แล้ว แกก็หลับๆตื่นๆไม่เห็นมาซะที
ว่าแล้วแกก็บอกที่ชั้นนี้เต็มแล้ว จะพาไปอีกที่นึง
แขก แม่บ้าน ยาม ก็สลายตัวไป

มิสเตอร์ลีก็พาผมลงชั้น1 เดินไปอีกบล็อค รู้สึกจะBlock E
ขึ้นไปชั้น11 แล้วออกจากลิฟท์มาก็มาโผล่hostelอีกอัน
ชื่อ Oriental Pearl แกก็ให้พักที่นี่ก่อน บอกว่าพรุ่งนี้จะเปลี่ยนให้
พาเข้าไปในห้องพัก บอกวีธีเสียบkeycardเพื่อเปิดไฟ
และแล้วก็ให้กุญแจมา2ดอก ด้วยความง่วง และขอตัวไปนอน

กุญแจ2ดอกก็จะห้อยอยู่กับKeycard
กุญแจดอกแรกเอาไว้ไขประตูหน้าhostel นึกภาพห้องในแมนชั่นหรือคอนโด
ทุกคนที่มาพักHostelจะต้องได้เหมือนๆกัน
กุญแจดอกหลังเอาไว้ไขห้องย่อยๆที่แบ่งขึ้น เป็นห้องพักของเรา

สรุป ผมจึงระลึกว่า Tsim Sha Tsui Hostel ไม่ใช่ชื่อHostelนะ
แต่เป็นHostelย่านTsim Sha Tsuiที่มีหลายชื่อมากๆ
เจ้าของเดียวกันคือมิสเตอร์ลีอะไรเนี่ยแหละ ถ้าห้องไหน บล็อคไหน ชั้นไหนว่าง
ก็คงจะได้พักที่นั่น

งานนี้เลยถือโอกาสรีวิวHostelไปเลยนะครับ
ถือว่ารีวิวHostel ในChungking Mansion ที่ชื่อ Oriental Pearlละกันครับ
(ถือเป็นสาขาหนึ่งของTsim Sha Tsui Hostel) ไม่รู้ยิ่งอ่านยิ่งงงป่าวครับ

การเดินทางมาChungKing Mansion
ถ้านั่งairbusมาจากสนามบิน จะอยู่ฝั่งซ้ายมือที่ลงรถเลย
ให้สั่งเกตเมื่อเข้ามาย่านTsim Sha Tsui มองฝั่งขวา เห็นป้าย Rolex เตรียมลงได้เลย
(อย่านั่งเลยเหมือนผมล่ะ)

ด้านหน้าMansionยามกลางวัน
(มีจอยักษ์3จอด้านบนเลย)

ถ้าอยู่ด้านหน้าMansion มองไปซ้าย เจออ่าววิคตอเรีย
แถวๆAvenue of the star, Ocean terminal(ตรงไปสุดแล้วเลี้ยวขวาไปอีกหน่อย)
ตึกที่เห็นขาวๆคือโรงแรม Peninsulaน่ะเอง

จากหน้าMansion ถ้ามองไปขวา เห็นป้ายRolexไหมครับ นั่นล่ะที่เรานั่งรถมาจากทางนั้น
เห็นแล้วเตรียมลงได้
ถ้าข้ามถนนไปเดินต่อไปนิดเดียวจะเป็นทางลงMTR
จะใกล้กว่าทางลงที่อยู่ฝั่งเดียวกะMansion

ด้านล่างMansionจะเป็นร้านขายของ ส่วนมากเป็นแขก
ร้านของชำก็มี ร้านอาหารก็มี รู้สึกจะอาหารแขกๆ
ใครไม่ชอบแขกอย่าพักที่นี่ ได้เจอแขกจนแขกตี้แน่นอน

มีร้านนึงน่าสนครับ ขายกระเป๋าเดินทาง ราคาไม่แพง
ใครช้อปจนจุไม่ไหวซื้อเพิ่มได้เลย แต่ระวังจะลากไม่ไหวนะครับ

เวลาเราจะไปแต่ละblockจะมีลิฟท์2ตัว ฝั่งขวาจอดชั้นคี่ ฝั่งซ้ายจอดชั้นคู่
เพื่อไม่ต้องจอดทุกชั้นและแบ่งกันรับคนได้
ของผมพักชั้น11ขึ้นลิฟท์ขวา

ออกจากลิฟท์ก็เจอป้ายHostelเลย
เดินไปซ้ายนิดนึงเจอประตูหน้า

เจอประตูใช้กุญแจหลักไขเข้าไปเลย
จากภาพนี่กำลังเปิดจากข้างในออกมาข้างนอก

เข้าไปเจอพื้นที่รวม มีที่กดน้ำฟรี ถังขยะ เคาเตอร์(กลางวันน่าจะมีคนอยู่)
อีกฝั่งมีเก้าอี้นั่ง2-3ที่เอาไว้นั่งรอ

เดินเข้าไปจะพบโถงทางเดินยาว ข้างซ้ายขวาก็จะเป็นห้องแต่ละคน
ตรงกลางมีห้องน้ำรวมห้องนึง แคบมากๆ

เปิดเข้าไปในห้องเรา ต้องใช้กุญแจอีกดอก เสียบkeycardก่อนถึงเปิดไฟได้
มีเตียง โต๊ะเล็กๆมีโทรศัพท์ แก้วน้ำ หน้าต่างเล็กๆ เปิดออกไปเจอผนังตึกอีกตึกนึง
ไม่มีวิวอะไรเลย
เหนือหน้าต่างที่เห็นขาวๆคือแอร์
พื้นที่พอให้เดินเข้าไปเจอเตียงเลย เอากระเป๋าเดินทางวางได้ใบนึงเต็มแล้ว
ถ้าคิดจะเปิดกระเป๋าต้องเอาวางบนเตียงครับ

มองมาอีกมุม ทีวี ห้องน้ำ
ประตูห้องน้ำเป็นกระจกฝ้า
ใครมากับเพื่อนก็จะได้โชว์หวิวเล็กๆไม่ต้องอายครับ
ถ้าอายควรไปพักโรงแรมนะครับ

ภายในห้องน้ำ มีครบทั้ง อ่างล้างหน้า ชักโครก ฝักบัว น้ำอุ่น
เครื่องทำน้ำอุ่นที่นี่ใหญ่มั่กๆหยั่งกะรถถัง
ห้องน้ำที่แคบมากครับ อาบน้ำจะยืนอยู่ที่เดียว
เรียกว่า
1.ถ้าแขวนผ้าเช็ดตัวไว้แล้วไม่เปียกก็เก่ง
2.ทำสบู่ตกไม่สามารถก้มเก็บในท่าธรรมดาได้เลย

สำหรับรีวิวที่พักก็ผ่านไปนะครับ ก็พอไหวสำหรับคนงบน้อย
แต่ลำบากเวลาเช็คอิน ถ้ามาดึกแบบผมก็แย่ ถ้าเป็นโรงแรมยังมีคนอยู่เช็คตลอด
และก็เรื่องการขนกระเป๋า
เวลาจัดกระเป๋าก็ลำบากครับ ห้องมันแคบ
อ้อ ลืมบอกไปครับ ใครเอาnotebookไปสามารถเล่นnetผ่านwireless LANได้ด้วยครับ
เร็วมากด้วยนา ทดลองมาแล้วครับ

มาถึงห้องก็เกือบตี2ครึ่ง ร่างกายก็ล้าเต็มทน
นี่ยังไม่ได้เที่ยวไหนเลยนะครับ
คิดว่าจะอาบน้ำนอน อ้าว ไม่มีผ้าเช็ดตัว
ผมก็ไม่ได้เอามาเห็นข้อมูลในnetบอกมีให้
สงสัยดึกแล้ว และห้องนี้ก็ได้มานอนแบบฉุกเฉิน ไม่เป็นไร
คืนนี้ไม่อาบก็ได้ (น้องๆหนู อย่าเอาอย่าง)
กะว่าพรุ่งนี้ตื่นมาค่อยไปขอผ้าเช็ดตัว

ยัง ยังไม่จบแค่นั้น ขณะกำลังล้มตัวลงนอนไปได้ซักพัก
ท้องร้องครับ แน่ะ ดันมาหิวอะไรจะตี3แล้ว
นึกไปนึกมา อืม ไปซื้ออะไรกินที่7-11ก็ได้ ดูซิที่นี่มีอะไรน่ากิน
จะมีเกี๊ยวกุ้งตัวโตๆเหมือนบ้านเรามั๊ย

ก็เลยหยิบกระเป๋าตังค์ กุญแจห้อง เอาไปแค่นั้น
ไม่ได้เอากล้องไปเพราะคงไม่ได้ถ่ายอะไร
ไม่ได้เอาบัตรOctopusไปเพราะMTRก็คงไม่เปิดตอนนี้
กะว่าซื้อของแป๊บนึงกลับมานั่งกินให้สบายใจ เผลอๆมีผ้าเช็ดตัวเล็กๆใน7-11
จะได้อาบน้ำด้วย ว่าแล้วก็รีบออกจากห้องไป ประมาณตี3ได้มั๊งครับ

ออกมาข้างนอกอากาศหนาวมาก ดีที่เอาเสื้อกันหนาวมาด้วย
ฝนยังตกปรอยๆ ลมที่แรง กับอากาศเย็นชวนขนลุก
ออกมายังเห็นแขกคอยเรียกแขกอยู่หน้าmansionคนสองคน
ริมถนนยังมีคนใส่เสื้อกันหนาวเดินไปมาอยู่บ้าง อาจจะเป็นนักท่องเที่ยว
เดินเล่น ชมวิว หรือมาหาอะไรกินเหมือนเรา

เดินไปไม่ไกลก็เจอ7-11 ว่าแล้วก็ซื้อของกินมา2อย่าง เป็นข้าวอบอะไรไม่รู้ กับ น่องไก่อบ
ให้เขาเวฟให้เหมือนบ้านเรา  ราคาของกินอย่างละ10กว่าเหรียญ ก็ไม่แพงมาก
สำรวจใน7-11มีผ้าเช็ดตัวผืนน้อยก็เลยซื้อมาด้วย ดีกว่าไม่มีล่ะน่า ราคาแค่5เหรียญมั๊งครับ
ลักษณะบางๆขนาดไม่ใหญ่แลดูเหมือนผ้าเช็ดโต๊ะมากกว่า

กลับจาก7-11 หวังจะกินให้อร่อยที่ห้องเรา
เหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ไขกุญแจเข้าห้องไม่ได้ครับ
กุญแจหลักที่ไขเข้ามาHostelไขได้ปกติ แต่กุญแจเข้าห้องไขไม่ได้!!!!!!

สรุปแล้วตามิสเตอร์ลีอะไรเนี่ยแกง่วง ให้กุญแจมาผิดครับท่าน
ตอนไขพาเราเข้าไปน่ะถูกอยู่ แต่แกมีกุญแจหลายดอกเป็นพวงๆ
พอจะเอาให้เราดันหยิบผิด แป่ว ทำไงดี ตี3กว่าแล้วด้วย
จะโทรบอกแกยังงัยดี เมื่อกี๊มาดึกแกก็ตื่นมาทีแล้ว

ด้วยความหิวก็เลยนั่งกินตรงที่นั่งรอข้างหน้าซะก่อน แล้วก็กินน้ำตรงตู้กดนั่นแหละครับ
พอกินหมดก็นั่งๆนอน กะว่านอนถึง8โมง ผู้ดูแลตื่นค่อยไปบอกแก
นอนก็ไม่สบายเพราะมันเป็นเหมือนเก้าอี้นั่งธรรมดา
สุดท้ายเลยตัดสินใจเดินชมวิวยามดึกซะเลย ไม่ต้องนอนแล้ว

ประมาณตี4กว่าๆก็เดินเตร็ดเตร่ย้อนไปทาง Mong kok , Yau Ma Tei
ขณะเดินผ่านที่แห่งนึง เห็นคนเยอะๆ อ๋อ ที่แท้เธคนี่เอง รู้สึกจะปิดกัน6โมงเช้าเลย
ชื่อCyberหรืออะไรเนี่ย จำไม่ได้ ใครมีข้อมูลบอกด้วยครับ
เห็นตาตี๋อาหมวยในแฟชั่นเสื้อกันหนาวทะยอยเดินกันออกมา

เดินไปเรื่อยเจอเฟรนไชล์ร้านสะดวกซื้ออีกอัน แข่งกะ7-11 ชื่อว่า K ใครไปคงรู้
บ้านเราก็ประมาณFamily martมั๊ง ก็คล้ายๆกัน
เดินไปไกลมากจนถึง Yau Ma Tei ใกล้6โมงเช้าแล้ว
ได้เห็นอาทิตย์ขึ้นที่ฮ่องกงซะด้วยเรา

รถMTRก็เริ่มเปิดทำการแล้ว แต่บัตรOctopusก็ไม่ได้เอามาซะอีก
เลยต้องเสียเงินซื้อตั๋วเอา นั่งกลับมาTsim Sha Tsui
แต่ยังไม่กลับที่พัก ขณะนี้เพิ่ง6โมงกว่าๆ ที่ไม่พลาดคือหาอะไรกินอีกแล้ว
ก็ไปแถว Haiphong Rd. ที่เขาว่าของกินเยอะ เจอร้านนึงเปิดแต่เช้าเลย
มีเมนูไทยด้วย ได้กินโจ๊กหมู คะน้าน้ำมันหอย ปาท่องโก๋ หมดไปประมาณ40+$
อิ่มไปนาน เสียดายที่เล่ามาทั้งหมดไม่มีรูป เพราะไม่ได้เอากล้องออกมาจากห้อง

กลับที่พักประมาณ8โมง ด้วยความอิ่มและง่วงมากๆ ยังไม่ได้นอน
ไปรอผู้ดูแล สุดท้ายก็มาจนได้8โมงกว่าๆ(ไปที่BlockA ชั้น3)
เป็นผู้หญิงมีอายุหน่อย ไม่ใช่มิสเตอร์ลี พอเล่าให้แกฟังก็บอกว่า
ทำไมไม่โทรบอกตั้งแต่เมื่อคืน เราคนไทยขี้เกรงใจเนอะ
ว่าแล้วก็ได้กุญแจที่ถูกมา พร้อมผ้าเช็ดตัว
พอไปถึงห้อง ไม่ทันทำอะไร หลับเป็นตายเลย

คืนแรกอันหฤโหดก็ได้จบลงเมื่อตอนเช้าตรู่แล้วนี่เอง เฮ้อ

ตื่นมาอีกที เที่ยงกว่า
ก็นอนตอน8โมงนี่นา ทำไงได้
โปรแกรมวันนี้ที่จะไปไหว้พระตอนเช้า ไปDisneyตอนบ่ายก็เปลี่ยนทันทีให้เข้าสถานการณ์
เอาโปรแกรมวันอาทิตย์ที่จะไปตะลุยฝั่งฮ่องกงมาไว้วันนี้ซะ เพราะตอนเช้าไม่ค่อยมีอะไรมาก
ว่าแล้วก็ออกเดินทางโดย MTRทันที มุ่งสู่สถานี Central