leg- rower ของจริง

นี่เป็นตลาดน้ำจ้า
จะมีทุกวัน แต่จะเปลี่ยนที่ไปเรื่อยๆ
ที่นี่เรียก NAMPAN
จะมีของที่ระลึกขายเพียบ
เรือยังไม่จอดแต่จะมีเรือขายของเข้ามาประกบเรือเรา
บนฝั่งก้อมี การต่อราคา ต่อแบบสุดๆ แบบไม่เอาแล้วเดินไป
หากได้เขาจะ OK หากไม่ได้จะมีบ่นเล็กน้อย แล้วก้อไม่ให้
อยากได้ต้องกลับไปอัพราคาให้อีกหน่อย

ของจะเป้นพวกพระไม้ ลูกปัด
จะมีอาหารขายด้วย
ที่อร่อยคือ เต้าหู้รัฐฉาน ทอด
เวลาใส่จาน เขาจะใส่น้ำมันเล็กน้อย มีกะหล่ำปลีซอย
อยากให้ลองดู เอาจานเล็ก ก้อได้ 300 จ๊าดใหญ่ 500 จ๊าด
แล้วก้อมีของทอดๆ เช่น ปอเปี๊ยะ ซาโมซา (แขกขาย) ก้อ OK

ย่ามของฉานสีสดใสมาก
ย่ามของ INLAY ก้อมี
เป็นของฝากก้อดีนะ

ไปดูหมู่บ้าทำผ้าไหม
ไม่น่าจะสู้บ้านเราได้นะ

หมู่บ้านตีเหล็ก ตีมีด

หมู่บ้านนี้ทำยาสูบ
มีให้ลองด้วย
คนนึงวันหนึ่งต้องมวนได้ 1000 อันจึงจะกลับบ้านได้

พระพุทธรูปงามากมาก
อยู่ใน Monastry ใกล้กับวัดผ่อง ดอ อู

พระบัวเข็ม ที่วัดผ่อง ดอ อู
มี 5 รูป คนนับถือมากมาก ติดทองจนองค์กลมไม่เห็นว่าเป็นพระพุทธรูปแล้ว
ทุกปี เดือน ตุลาจะมีการเฉลิมฉลอง
นำท่าน 4 องค์ลงเรือล่องไปทุกหมู่บ้านใน INLAY เลย
ผู้หญิงดูไกลๆ ไม่สามารถติดทองได้เหมือนเคย

หมู่บ้านทำกระดาษสา เหมือนเชียงใหม่บ้านเฮาเลย
ทำร่มจากกระดาษสา

มีกะเหรี่ยงคอยาวที่นี่ด้วย

เจดีย์ที่ U tain
คนศรัทธามาก เลยมาสร้างเจดีย์ไว้เพียบ
มีของคนไทยด้วย มี 3 องค์ องค์หนึ่งคนสร้างมาจากเมืองชล

วิวยามเย็นที่ INLAY
อากาศดีมากๆ
นั่งเรือหางยาว หลับไปเลย

Monastry ที่ทางเข้ามา INLAY

เราไม่ค่อยมีเวลามากนัก ต้องใช้วิธีบินบ้าง
เราออกเดินทางจาก INLAY ไป HEHO เพื่อขึ้นเครื่องกลับสู่ย่างกุ้ง
โดยเช่า TAXI ไป ราคา 16000 จ๊าด
ใช้สายการบินแอร์บากัน
ดูดีที่สุดแล้ว แต่ไม่มีระบุที่นั่ง
รูปนี้ที่เห็นด้านหลัง แบ่งชายหญิง หลัง X-ray กระเป๋า มองไปนึกว่าห้องน้ำ
ไม่ช่าย เค้าค้นตัวก่อนขึ้นเครื่องจ้า

baggage Handling จ้า

เครื่องบินที่เรานั่งกลับย่างกุ้ง
ราคา84 ดอลล่า

หรือจะไปลำนี้เล่า

พอถึงย่างกุ้งเราก็ไปที่ท่ารถต่อ เพื่อจะไป Golden Rock
ที่เมือง ไจฑิโย นั่งรถประมาณ 5 ชั่วโมงค่ารถ 4000 จ๊าด ไม่มีแอร์นะ
ตอนแรกดีใจได้นั่งข้างหน้าสุดจะได้ดูวิว
หารู้ไม่ เห็นแต่ตูดหม่อง เพราะเขาให้คนยืนเต็มไปหมด แน่นเป็นปลากระป๋อง
คิดดูนะ 5 ชม. เกือบตาย รถหยุดบ่อยมาก
คนโบกก็หยุด ทั้งๆ ที่ไม่มีที่จะขึ้นแล้ว
เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดู

พอไปถึง Kampun camp ต้องนั่งรถ 6 ล้อ ต่อไปอีก
ด้านหลังของรถ 6 ล้อจะเอาไม้กระดานมาพาดไว้เกือบ 10 แถว
ให้นั่งแถวละ 6 คน แล้วขนาดอย่างเราจะให้เบียดยังงัยไหว
(ที่นี่เราเจอกลุ่มคนไทย 3-4 คน )
เราต้องเลือกนั่งด้านหลังสุด จะได้ไม่ต้องไปเบียดกับหม่อง
ได้เฝ้ากระเป๋าด้วย มีที่ด้านหน้าข้างคนขับเหลือ
คนปล่อยรถไม่ยอมไป พยายามให้เรา (ในที่นี้หมายถึงคนไทย)
ไปนั่ง เพราะด้านหลังราคาคนละ 800 จ๊าด แต่ถ้านั่งหน้า คิดคนละ 2000 จ๊าด
พี่เขาคงรำคาญต่อเหลือ 1500 แล้วเขาก้อไปนั่งให้
พอลุกด้านหลังก้อว่าง รถก้อยังไม่ยอมออก จะเอาให้เต็มให้ได้
รู้สึกแย่มาก ค่ำแล้วยังเจอคนโลภมากอีก แย่จริงๆ

กว่าจะไปถึงที่ Golden Rock จะต้องปีนขึ้นเขาอีก
อ๋อที่เราต้องไป เนื่องจากจองห้องพักไว้ที่ Mountain Top Hotel น่าสิ
เขาชันมากกว่าที่คิด เดินไกลกว่าที่คิด
แม้จะมีลูกหาบ หาบเป้ให้ คิดใบละ 2000 จ๊าด
ยังเดินไปหยุดไป แต่ดีนะขึ้นตอนกลางคืน อากาศเย็นสบายหน่อย
แต่มีคนยกเสลี่ยงเดินตามตลอด
มีพูดเยาะด้วยว่า เดินอย่างนี้ ตี 2 ก้อยังไม่ถึง
ยิ่งทำให้เราจะต้องเดินให้ถึง

พอถึง โรงแรมพักสักครู่ แล้วออกมาดูพระธาตุอินทร์แขวนตอนกลางคืน
คนพม่าขึ้นมากันหนาแน่นมาก
เขามานอนฟังพระสวดกันที่ลานเลย คงคิดว่าได้ฟังพระเขาก้อได้บุญนะ

นอนกันเกลื่อนเลย ต้องคอยเดินหลบ

รูปนี้ถ่ายจากห้องนอนนะ
ทะเลหมอกสวยดี

ลูกหาบ แบกกันอย่างคล่องแคล่ว

พระธาตุตอนกลางวัน

มองจากโรงแรม
จะเห็นลูกเล็กด้วย

ง๊ะ..   ไม่มีต่อแล้วเหรอคะ

รอดูอยู่นะ

ต้องขอโทษด้วยคับ
วันก่อนต้องไปสวัสดีปีใหม่ลูกค้า
เลยยังเล่าไม่จบฮะ

สวัสดีปีใหม่ขอให้คนเข้ามาเยี่ยมประสบแต่ความสุข
ความเจริญ คิดสิ่งใดให้ได้สมปรารถนา
แล้วได้ไปเที่ยวที่ดีๆ แล้วมาเล่าให้ฟังด้วยนะครับ

เล่าต่อละกัน
ตอนเช้าเข้าไปไหว้พระธาตุอีกครั้งก่อนกลับ
เมื่อคืนคนเยอะมาก ทำให้ตอนเช้าเราจะเห็นขยะเต็มไปหมด
แย่จริงๆ
ขาลงกลับมาเจอคนไทยบางคนเขาขึ้นมาแต่เช้ามึด แล้วลงมาพร้อมกัน
เขาพักข้างล่าง
เราคิดดีแล้วที่ขึ้นไปนอนข้างบนจะได้พัก หากขึ้นแล้วต้องลงเลยคงจะเหนื่อยแย่
ระหว่างทางเดินลงมา เห็นพม่าขายยาดองเป็นกาละมังในนั้นมีตะขาบมีสาระพัดสัตว์เลย
คงจะเป็นยาโด๊ป

อ๋อ จะเล่าว่าลูกหาบเราเขาคิดค่ากระเป๋า 3 ใบราคา 7 เหรียญ เราก้อจ่ายไปโดยให้แบงค์ 5 เก่า และ
1 ดอลล่า 2 ใบ ปรากฎว่าเขาไม่เอาแบงค์เก่า ให้เปลี่ยนใหม่ เราไม่มีแบงค์ใหม่ อีกใบก้อเป็น 100 ดอลล่าเลย
เขาจะเอา 100 ดอลล่า เราก้อไม่ให้ สรุปที่สุดเรามีแบงค์ 1 ดอลล่า 3 ใบใหม่ๆ เขาก้อเอาแค่ 3 ดอลล่าเท่านั้น
ไม่เข้าใจจริงๆ ทุกที่จะไม่รับแบงค์ดอลล่าเก่าๆ แม้แบงค์ใหม่แต่มีรอยเขียนด้วยปากกา เขายังไม่เอาเลย
(ที่แอร์พอร์ตที่ต้องจ่าย 10 ดอลล่า ก้อไม่เอา)
พอลงมาถึงต้องแย่งกับคนท้องถิ่นเพื่อขึ้นรถ 6 ล้ออีก เพราะเราต้องลงมาให้ทัน
รถบัสรอบเที่ยง