อบอุ่นและน่ารักมากค่ะ แล้วจะแวะมาดูต่อค่ะ..สัญญา แต่เอ้! นัดจะมา Post ต่อไม่เกินสองทุ่มครึ่ง แต่ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้วนะ หรือกำลังเอาเจ้าตัวเล็กเข้านอนค่ะ.นอนหลับฝันดีนะ เจ๊เอิญเอิญ กับ น้องไอ๋ไอ๋..ยังไงก็เป็นแฟนพันธ์แท้ค่ะ..เกาะขอบจอ (คอม) รอชม  

ขออำภัย...... มาแล้วครับ  คลาดกันไป 2 นาที   พอดีมีความผิดพลาดในการเลี้ยงลูกเล็กน้อย...  เลยทำให้ช้าไปหน่อย    ตอนนี้ก็สี่ทุ่มกว่าละครับ  มาต่อกันเลยดีกว่า.....


เข้าไปถึงเล้านจ์ของบางกอกแอร์เวยส์  อย่างแรกที่พุ่งเข้าไปใช้บริการคืออินเตอร์เน็ตครับ   อ่า....  ผมเป็นแฟนของ  Hflight  ก็ต้องเข้าไปดูกันหน่อยว่าวันนี้มีอะไรให้อ่านบ้าง

แล้วก็ทำการเปลี่ยนผ้าอ้อมเด็กครับ  จัดการหาอะไรให้เด็กกินซะให้อิ่ม  มิฉะนั้นเล้าจน์ของสายการบินนี้อาจจะแตกได้ด้วยเสียงร้องเกินกว่า 80 เดซิเบล

เจ้าไอ๋ไอ๋โดนมอมนม  อิ่มแล้วอารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น

ส่วนอาเจ๊ขี้วีน  ก็โดนหม่าม๊ามอมทั้งขนม นม เนย  น้ำส้ม  น้ำหวาน  ผลหมากรากไม้  ฯลฯ  เฮ่อ...  นี่ถ้าเค้าบริการอาหารบุฟเฟ่ต์ก็คงล่อเข้าด้วยทั้งนั้นแหละ

มาดูกันชัดๆอีกที..  บรรยากาศและเก้าอี้ดีๆในเล้าจน์ของบางกอกแอร์เวยส์  สวย  สบายน่านั่งจริงๆ  

ปาป๊าก็กำลังเพลินกับอินเตอร์เน็ต  อาอี๊ก็กำลังเช็คเมล์  หม่าม๊าก็ยุ่งกะยายไอ๋ไอ๋  เจ๊เอิญเอิญโลกแตกก็เลยไปเอาหมอนบนเก้าอี้มาเรียงๆๆๆบนพื้น  ปากก็พูดว่า  เอิญเอิญจัดหมอน  เอิญเอิญจัดหมอน  .... เจ้าหน้าที่เค้าก็เอาขึ้นไปเก็บที่เดิมด้วยความเอ็นดู(ในครั้งแรก)   นานๆไปเอิญเอิญชักขี้เกียจรื้อลงมาใหม่  เลยยึดเอาไว้เป็นของตัวเอง 1 ใบ  แล้วก็นอนเอกเขนกมันซะตรงนั้น  ฝรั่งใกล้ถึงกับอึ้ง  สงสัยคงคิดว่าว่าพ่อกะแม่ยายเด็กนี่ไปไหน  ทำไมไม่ดูแลลูก

นอนจริงๆด้วยความสบายอุรา...  แต่ปาป๊ากับหม่าม๊าไม่ค่อยสบายด้วยหรอก  เกรงใจคนอื่นเค้า

ไม่นาน เจ้าหน้าที่ก็ประกาศว่าใครที่จะไปสมุยให้ไปขึ้นเครื่องได้แล้ว  เลยควัก boarding pass  มาแล้วลิ่วไปที่เกท  A1C  

แล้วเราก็มาอยู่บนเครื่องจนได้  วันนี้อากาศไม่ดีเลย  ฝนตกตอนเครื่องจะขึ้นนี่มันไม่ได้ทำให้อารมณ์เราเบิกบานเลยนะเนี่ย  มีใครเป็นเหมือนกันไหม   แถมยายเด็กเบบี๋ยังมางอแงง่วงนอนอีก  เฮ่อ...  

โชคดีที่เครื่องขึ้นได้พักเดียวอากาศก็ดีขึ้น  เด็กๆก็เงียบลง  หันมาเล่นของเล่นกัน  แล้วเราก็ถึงเกาะสมุย  เห็นสนามบินอยู่ลิบๆ  ผ่านหาดเฉวงแล้วก็ลงอย่างปลอดภัย

นี่ไง  ...  พี่  Siem Reap Air  ที่พาเอิญเอิญกับไอ๋ไอ๋มาสมุย

มะพร้าวจ๋า...  เอิญเอิญมาแล้วจ่ะ

สายพานลำเลียงกระเป๋า  ในสนามบินบนเกาะสมุยสุดคลาสสิค...  อาคารที่พักผู้โดยสารก็สุดคลาสสิค  สมกับบรรยากาศเกาะ  แต่ว่า.. คงไม่เหมาะกับเด็กเล็กเท่าไหร่  ยุงเยอะ  อากาศร้อนอบอ้าว  แต่นักท่องเที่ยวทั่วไปก็ชอบกันดี

รถแท็กซี่ของโรงแรมมารับ   โอ้..พระเจ้า  ค่าแท็กซี่คิดต่อคน  แพงมาก  เป็นราคาที่ต่อรองไม่ได้ด้วย  คิดว่าเป็นเรทปกติของค่ารถรับ-ส่งที่นี่นะ    คืนนี้เราพักกันที่ Samui Lagoon Bay  ส่วนพรุ่งนี้จะย้ายไปที่  Amari Palm Reef Resort  ทั้งสองโรงแรมนี้อยู่หาดเฉวงเหมือนกัน  เพียงแต่  Amari Palm Reef Resort อยู่หัวหาด  ส่วน  Samui Lagoon Bay  อยู่ค่อนมาทางท้ายๆ  

ความแตกต่างของชายหาดคือ  หาดทรายของ Samui Lagoon Bay จะใส นุ่มกว่ามากๆ  ไม่มีสาหร่ายทะเล  ไม่มีเศษขยะหรือตะกอนอะไรอยู่บนหาดเลย  เม็ดทรายก็เม็ดเล็กๆจนน่าจะเรียกว่าผงทรายมากกว่า

ที่ Samui Lagoon Bay  เราได้พักบังกะโลติดหาดเลย (ในรูป)   เป็นส่วนที่เรียกว่า  Ocean View  ราคาเลยแพงกว่า Garden View     ที่พักในสมุยสามารถเลือกและจองได้ทางอินเตอร์เน็ต  

*** วันนี้...คงต้องขอพบรัก  พักรบ การ post  ไว้เท่านี้ก่อน  พรุ่งนี้จะมา post อีกว่า วันต่อมา เราไปทำอะไรกันที่ไหนบ้าง  แล้วที่พักที่  Amari Palm Reef Resort  ในเครืออมารีจะเป็นไง หรูหราไฮโซไหม  hee hee hee     **  

ตั้งใจเอาไว้ว่าจะเล่าต่อจนจบให้หมดในรีวิวเดียวกัน   Thank you for your attentions!!  พรุ่งนี้รอดูวีรกรรมของเอิญเอิญและไอ๋ไอ๋ต่อนะคร้าบบบบ.....

สนุก อบอุ่นและน่ารักเหมือนเดิม  ..จะตามมาดูอีกนะคะ...แฟนพันธ์แท้

น่าฮักแต๊ๆเจ้า แล้วจะรอชมภาพต่อๆไปเน่ออ้าย ขอบคุณจ้าดนักเจ้า

มันมาอีกแล้วครับ... คุณผู้ชม

มัน คือผมเองครับ

ต้องขออภัยที่มาๆ หาย  ช่วงนี้งงๆ เอ๋อๆครับ  ต้องทำนั่นทำนี่หลายอย่างพร้อมๆกัน

มาต่อกันดีกว่านะครับ

......หลังจากที่เราพักกันคืนแรกที่  Samui lagoon Bay  เช้าวันต่อมา (19 ตค.)  ก็ตื่นขึ้นมารับแดด  ไอ๋ไอ๋โดนปาป๊าปลุกขึ้นมาเป็นคนแรก

และตามด้วยเจ๊เอิญเอิญสุดเปรี้ยว  ..  ตามมาเล่นทราย

ขี้ขโมยมาก   แอบเอาร่มของโรงแรมมากางเล่นน้ำทะเล  ..  คือไม่ได้กลัวดำ  กลัวเบบี๋จะป่วย  แล้วแผนการท่องเที่ยวล้านแปดจะโดนระงับครับผม

**  หลายท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมวัน เวลาในรูป ถึงไม่ตรงกับเหตุการณ์  คือว่าไม่ได้ปรับวันเวลาในกล้องหนะครับ  เลยเลื่อนๆ เหลื่อมๆ กันไปนิดหน่อย


มีใครเคยเห็นโลมาเริงระบำไหมครับ  หงิ  หงิ...  

แล้วเจ๊เอิญเอิญก็งอแงจะรื้อกระเป๋าตังค์  จะกินไอติม...

แล้วหลังจากนั้นพวกเราก็พากันไปขับรถรอบเกาะ  เริ่มจากหาดเฉวง  ขึ้นทางอ่าวบางปอ  หน้าทอน  ไปแวะหาดสาธารณะลิปะน้อย  วนมาจนถึงหาดละไม แล้ววกกลับมาที่เฉวงที่เดิม  ก่อนเข้าเช็คอิน ที่  Amari Palm Reef Resort

ตกเย็นก็ไปกินข้าวที่ร้านอิตาเลี่ยนของ  Amari  ที่อยู่ด้านหน้า ชื่อว่าร้าน  Prego  (มีโฆษณาในนิตยสาร Fathai  บนเครื่องของบางกอกแอร์เวยส์)  อร่อยมากๆ  

งานนี้อิ่มจัง..ตังค์อยู่ครบ เพราะเชฟใหญ่ และหุ้นส่วนใหญ่ของร้าน Prego  เลี้ยง     ลุง Marco ของเอิญเอิญและไอ๋ไอ๋  เป็นเพื่อนบ้าน  บ้านติดกัน มีภรรยากับลูกสาวคือ พี่ติ๋ม และน้องเอ็มม่า (ปกติอยู่ที่บ้านที่เชียงใหม่)   คงเอ็นดูครอบครัวตัวเล็ก แต่กินใหญ่ๆของเรา  เลยออกอุบายให้เราสั่งอาหาร+ไวน์  ของหวาน แบบ  full course  แล้วพอถึงเวลาเก็บตังค์  กลับให้พนักงานมาบอกว่างานนี้ขอให้เชฟ  entertain พวกเราละกัน  

  เราก็.................  
ไม่ใช่สิ....  เราก็เกรงใจ  จะไม่ยอม  แต่ตัวเชฟหายไปไหนก็ไม่รู้  (หลบหน้าไปแล้ว)  เลยไม่รู้จะเจรจาจ่ายเงินที่ใคร  พี่ติ๋มก็บอกว่า ..งานนี้พี่ช่วยไม่ได้  ยอมๆเชฟแกไปเถอะ...

สุดท้ายเราเลยเดินคอตก  (แต่หางตั้ง  หูกระดิก)  กลับห้องไป

ลองมาคำนวณกันเล่นๆว่ามื้อนี้ถ้าเราต้องจ่ายจะเป็นเงินเท่าไหร่  แค่ไวน์ขาวจากอิตาลี่ที่แกหลอกให้เราสั่งมันปาเข้าไปสามพันแล้วหงะ  อาหารอื่นๆอีกจานละสามร้อยเป็นอย่างต่ำ   คือตั้งใจว่าไหนๆก็เป็นเพื่อนบ้านกัน  มาสมุยทั้งทีเราอยากจะอุดหนุนไง     อื่อ.....  ขนหน้าแข้งเชฟ Marco แกคงไม่ร่างหรอก

หลังจากอิ่มจัง...ตังค์อยู่ครบแล้วก็พากันเข้านอน  ตกลงกันไว้ว่าพรุ่งนี้ก่อนกลับจะไปกินข้าวที่ร้าน  Preco  ใหม่   เผื่อแกจะไม่เก็บตังค์อีก  ....  เอ๊ย..ไม่ใช่  จะได้อุดหนุนแกจริงๆซะที  เพราะ Marco  สัญญาเอาไว้ว่าครั้งต่อไปจะยอมให้จ่ายเงินแน่ๆ

หม่าม๊าติดใจในรสชาติอาหารจานนึง  ชื่อว่า  ออสเตรเลี่ยน เซอร์ลอยน์ สเต็ค  เพราะมีเห็ดในน้ำเกรวี่  กินแล้วนึกถึงน้ำพริกเห็ด  (น่าน....  อินเตอร์มากๆ)  เลยจะไปกินสั่งลา

เคยคุยกับ Marco  นานแล้ว  แกบอกว่า  All ingredients used at this restaurant are imported from my country, even garlic, I bring it from Italy.  เอากะแกสิ

พอตอนเช้าๆ  ไอ๋ไอ๋โดนปลุกขึ้นมาฟัดอย่างเคย  ก่อนที่เราจะพากันไปกินข้าวเช้า  และชวนพี่ติ๋มกับน้องเอ็มม่ามาเล่นน้ำอีกรอบ

ว่าแล้วหลังจากกินข้าวเสร็จ ก็พากันไปลุยน้ำทะเล   มาต่อด้วยว่ายน้ำในสระที่อมารีอีก    เย็นนี้ต้องกลับแล้ว   ...

จริงไฟลท์ที่ได้คือไฟลท์  4 ทุ่ม  แต่พอเห็นเด็กๆแล้วคิดว่ากลับดึกคงลำบากแน่   เลยขอเค้าเลื่อนมาเป็นไฟลท์  6 โมงเย็นแทน

ก่อนกลับเราไปขับรถเที่ยวกันอีกรอบดีกว่า  ขับไปขับมาไปโผล่ที่พระใหญ่  เกาะฟานได้ไงไม่รู้  แล้วก็กลับมากินข้าวที่ร้าน  Preco  ของ  Mr.Marco  ก่อน  check out   แล้วเอารถเช่าไปคืน  แล้วก็ไป check in ที่สนามบิน

หลังจากเช็คอินแล้วก็นั่งรอเพื่อ on board  นั่งตบยุงเปาะแปะไปมา เพราะ terminal ที่นี่เป็นแบบธรรมชาติ  ที่เค้าบอกว่าเป็น boutique airport

พอขึ้นเครื่องได้เจ้าสองเบบี๋ก็แตะมือกันงอแง  คนนึงร้องง่วงนอน  อีกคนกำลังกิน  พอคนนึงนอนหลับไปแล้ว  อีกคนที่กินเสร็จก็ง่วงงอแงบ้าง   ....โชคดีที่มีลูกอม strepcil อยู่แผงนึง  กัดเป็นคำเล็กๆแล้วเอาไว้ล่อเจ๊เอิยเอิญไม่ให้ร้อไห้   งานนี้ลูกอมหมดไปทั้งแผง  กว่าจะถึงสุวรรณภูมิ    ดูสีหน้าฝรั่งข้างๆคงพอเดาออกว่าเค้ารำคาญเรา   ขอโทดคร้าบบบบบ....  

กว่าจะได้ลงเครื่องก็นานมาก  เพราะเครื่องลงแล้วก็ต้องแท็กซี่อ้อมอาคาร เพื่อไปยังเกท A อะไรซักอย่างของบางกอกแอร์เวยส์ เพื่อรับผู้โดยสารไปสมุยอีกรอบ  นึกไปนึกมา  เอ...  เครื่องบินมันจะเหนื่อยไหมเนี่ย  รับไปๆ มาๆ วันนึงหลายรอบเลย  ตอนลงมาที่งวง เห็นผู้โดยสารกำลังรอ board ไปสมุยเต็มเลย  นี่เป็นครั้งแรกของบางกอกแอร์เวยส์ที่ได้ลงงวง และเข้าอาคารเลย   ไม่ต้องต่อรถบัสเข้าอาคาร

หลังจากที่ถึง กทม. แล้ว  เราก็พักที่โรงแรม   แล้วหลังจากนั้นอีก 3 วัน สาวเหนืออย่างเจ๊เอิญเอิญและน้องไอ๋ไอ๋ก็ตะลุยเมืองหลวงกัน  โดยปาป๊าใช้วิธีเช่ารถจาก Budget เพราะของเด็กเยอะมากๆ  ถ้าหอบขึ้นแท็กซี่  รับรองเค้าต้องไม่รับเราแน่ๆเลย  

วันแรก  พากันไปงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิตติ์ฯ  เจอ อ.เฉลิมชัย ขวัญใจหม่าม๊า และคุณหญิงหมอพรทิพย์-ขวัญใจปาป๊าด้วย
พอตอนบ่ายๆหน่อยก็พากันไปซาฟารีเวิด์ล  (บ้านน้องเอิญเอิญกับไอ๋ไอ๋ บ่มี Safari World เจ้า  มีแต่ Night Safari  ไปมาหลายรอบจ๋นปอก้ายละ)  

วันที่สอง  หม่าม๊าไปลุยสยามพารากอน  ส่วนเอิญเอิญและไอ๋ไอ๋ไปลุยสยามโอเชี่ยนเวิด์ล  

วันที่สามก่อนกลับ  เด็กๆไปเขาดินกัน  ไอ๋ไอ๋ตกใจเจ้าบิ๊กกี้เลยนะเนี่ย...  แงแงเลย