สวัสดีครับพี่ ๆ ทุกคน รีวิวนี้เป็นรีวิวแรกที่ทำก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะครับ
เนื่องจากช่วงนี้บริโภคสะตอมากเกินไปครับเลยเกิดอาการตอแหลลงรอยหยักขอบสมองครับ ก็ขออภัยน่ะครับ

รีวิวนี้ก็เป็นรีวิวชิ้นแรกและเป็นครั้งแรกที่ได้นั่งชั้น Royal Silk Class ด้วยครับ ก็หวังว่าพี่ ๆ ทุกคนคงจะให้การต้อนรับน่ะครับ เริ่มกันเลยครับ

Flight: TG418
Date: 14 July 2006
Dep: 20:15
Terminal: International
Arr: 21:25
Terminal: 1
Duration: 02h10m
Distance: 735 Miles
Aircraft: AB777-200 (Version 7723)
Departure Gate: C04
Arrival Gate:
Registration: HS-T
Class: Royal Silk Class
Seat: 14A

เส้นทางการบินวันนี้ครับจากท่าอากาศยาน KLIA สู่ กทม

(Taken from Great Circle Mapper)
http://gc.kls2.com/

ดีใจมากเลยครับที่วันนี้ได้นั่งเครื่อง TG 777-200 รุ่นใหม่ซึ่งไม่ใช่รุ่นคอกวัวคอกสุกร
(Taken from Thai Airways International Webpage)
http://thaiair.com/Travel_Destination_Information/Aircraft_Seatmaps/B7723_l.htm

ตัวผมนั้นเขียนไม่เก่งสำนวนอาจจะไม่หรูหราสะท้านทรวงอกเหมือน “เจ้าป้าบางคน” ซึ่งเขียนอะไรมาเป็นอันต้องสลบเพราะมุขแกสุดยอดของแดนสยาม  แต่ก็ครับจะพยายามครับ  

มาเริ่มกันเลยครับ ไม่รู้ว่าไปมาอีท่าไหนมาโผล่มาอีกทีก็ลงมาจากเครื่อง SQ ซึ่งเดินทางมาจากเมืองบาป (SIN)

ถ้าจำไม่ผิดรีวิวนี้มีอยู่ในคลังกระทู้ครับไปลองดูกันได้ครับ

ศึกคู่มวยชิงแชมป์รุ่น First Class MH vs SQ Part 1
http://www.hflight.net/forum/m-1153406940/s-all/

ศึกคู่มวยชิงแชมป์รุ่น First Class MH vs SQ Part 2
http://www.hflight.net/forum/m-1153500501/s-all/

เนื่องจากว่าทางเมืองบาป (SIN) ไม่ได้ Issue Boarding Pass ของ TG มาให้ก็เลยต้องมา Issue Boarding Pass ที่กะลาลัมเปอร์ ครับ ตอนนี้กำลังหาทางไป Transfer Desk อยู่ครับ

สวยงามมากครับ เหมาะอย่างยิ่งในการโดดบันจี้

เจอแล้วครับ Transfer Desk ที่กะลานี่สายการบินมาลงไม่ค่อยเยอะเลย

Counter ครับ

หลังจากตบตีกับพนักงานสักพักใหญ่ก็ได้ Boarding Pass มาครับ ก็แหมไม่ค่อยจา Profess เลย ที่นั่งก็เอาที่อะไรไม่รู้มาให้ ทั้ง ๆ ที่จองมาล่วงหน้า บัตรขี้เมี่ยง ROP ก็ไม่ Quote ให้ แถมบัตรเข้าเล้าจ์ก็ไม่ให้มาอีก ก็สงควรโดนบ้องหูแล้วหล่ะครับ (อย่าเข้าใจผิดน่ะครับโดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคนเรียบร้อยและสุภาพมาก ๆ ใคร ก็รู้ครับไม่เคยที่จะกัดหรือจิกใครเลยครับทำไม่เป็นถ้าไม่เชื่อถามพี่เอ้ะหรือพี่ปอมได้เลยครับ)  

หลังจากกำหราบพนักงานขี้สนิมได้แล้วก็เหนื่อยครับ เลยเดินขึ้นเดินลงไปตามทางเพื่อหาทางเข้าเล้าจ์น

เดินมาชั้น 2 ครับก็เดินตามทางไปเรื่อย ๆ

เห็นมาไกล ๆ คุณพี่แกสวยดีน่ะครับ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับเอาไปทำเป็นเป้ายิงปืน

ที่สนามบินกะลานี่ไม่อัพเดทเลยครับป้ายโลโก้ Thai ยังให้สไตล์เดิมอยู่เลย

ทางเข้าเล้าจ์ครับ ก็มาดูกันว่าจะสวยงามแค่ไหน

ตกแต่งด้วยสีแดงซึ่งก็ดูไทย ๆ ดีครับ

หามุมห่างไกลผู้คนครับ เพราะอยู่ใกล้คนมาก ๆ ไม่ได้ครับ ช่วงนั้นรู้สึกว่าเป็นโรคปากสัตว์ปีจอเรื้อรังครับ

สวยงามจังเลยครับไม่รู้ว่าทางผู้บริหารเขาไปขโมยมาจากตลาดแถวไหน

นี่ก็สวยครับ เริ่มชักไม่แน่ใจครับว่าอยู่เล้าจ์หรือโรงจำนำ OTOP

มาดูมุมสุราพาเพลินกันครับ

ดอก  นี่เขาเอาไว้ใช้ประดับเครื่องดื่มครับไม่ใช่เอามาทานเล่น

มุมกาแฟครับ

น้ำกระป๋องครับ

มุมของทานครับ

(เศษ) ผลไม้ครับ

มุมหนังสือ

ทางนี้ก็สงวนไว้ให้กับผู้ใหญ่นายโตครับ อย่าผมหรือพี่ ๆ ก็คงไม่ได้เข้าไปครับ

มุม Business ครับ

ตื่นเต้นจังเลยครับสำหรับการเข้าเล้าจ์ครั้งแรก มาดูห้องน้ำต่อเลยครับ

ก็ปรกติไม่มีอะไรมากครับ

ถ่ายรูปข้างในมากไปหน่อยเลยโดนถีบออกมาข้างนอกครับ ถ่ายรูปตัวอาคารเก็บไว้หน่อย

ไปไหนกันต่อดีครับ

มุมคนขี้ยา