สวัสดีครับ...ผมเพิ่งมีโอกาสไปเยือนฮ่องกง ดินแดนท่องเที่ยวยอดนิยมของคนไทยเมื่อไม่นานมานี้ครับ...การเดินทางของผมจะเรียกว่าฟลุ๊คก็คงได้ เพราะฮ่องกงไม่เคยอยู่ในแผนการเดินทางของผมตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่เพราะมีโอกาสได้ตั๋วราคาประหยัดล่วงหน้ามาตั้งแต่ปีที่แล้ว จึงได้มีโอกาสมาที่นี่เป็นครั้งแรกครับ โดยมีน้องยุ่งชะมัดและน้องเจเคเป็นผู้ร่วมทางครับ...แม้ว่าจะผมไม่ได้เตรียมตัวกับที่นี่มากนัก แต่ก็อาศัยมาชมข้อมูลจากใน Blueplanet นี่ล่ะครับเพราะมีหลายท่านทำไว้มากมาย ตั้งแต่คุณแมลงสาบ คุณ Ilovesassygirl และอีกหลายๆท่าน ซึ่งผมต้องขอบคุณไว้ตรงนี้ด้วยครับ...

แต่มีอยู่ท่านนึงที่จุดประกายการเที่ยวชมฮ่องกงในแบบที่ผมชอบ นั่นก็คือ “คุณตงเหลงฉ่า” ครับ ผมต้องขอบคุณมากๆเป็นพิเศษเลยครับ ที่คุณตงเหลงฉ่าได้พาซอกแซกทั่วเมือง เปิดโลกทัศน์สถานที่ต่างๆที่น่าสนใจของฮ่องกงให้ทุกๆคนรวมทั้งผมเองได้รับรู้ ทำให้ผมได้รู้ว่า “ฮ่องกง” ไม่ใช่เมืองไร้สาระ ไร้ราก มีแต่เปลือกนอกอันฉาบฉวย อย่างที่ผมคิดมาตลอด...ที่นี่มีสถานที่ทรงคุณค่าหลายแห่งครับ ที่ผมได้ไปชมแล้วอิ่มใจ เติมสติปัญญาและโลกทัศน์ของผมมากขึ้น...ขอบคุณคุณตงเหลงฉ่าอย่างยิ่งอีกครั้งนึงนะครับ

ตงเหลงฉ่า = ชามะนาวเย็น  

เวลาเดินทางของผมในฮ่องกงครั้งนี้จำกัดมากครับ แถมผมยังตั้งรายการสถานที่สำคัญเชิงวัฒนธรรมหลายแห่งในเขตฮ่องกง ที่ผมอยากไปชม โดยอาศัยจากรีวิวใน Blog คุณตงเหลงฉ่าเป็นสำคัญ ประกอบกับสภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่ค่อยเป็นใจนัก ทำให้ผมต้องตัดสถานที่เหล่านี้ออกไปหลายแห่ง สุดท้ายก็จะเหลือเฉพาะที่อยากไปจริงๆเท่านั้น

ในช่วงเช้าผมก็เดินทางร่วมทริปกับน้องยุ่งและเจเค ไปไหว้วัดหวังต้าเซียนและพระใหญ่เกาะลันเตาด้วยกัน พอตกบ่ายก็แยกย้ายกันเที่ยวต่อครับ......ซึ่งผมเองก็ได้แยกไปชมสถานที่ที่ผมถือว่า "ประทับใจที่สุด" ในทริปนี้ของผม นั่นคือ “สำนักนางชีฉีหลิน” Chi Lin Nunnery...ที่ซึ่งผมขอให้คำจำกัดความไว้เลยว่า “พระอารามงามสง่า ดั่งเมืองฟ้าสุราลัย”...ไม่ผิดไปจากนี้จริงๆครับ

Chi Lin Nunnery ตั้งอยู่บนเนินเขาในเขตเกาลูนครับ สามารถเดินทางมาได้อย่างสะดวกสบายโดย MTR ขึ้นที่สถานี Diamond Hill เดินต่อมาอีกนิดเดียวก็ถึงแล้วครับ...วันที่ผมไปออกจะเสียดายหน่อยนึงตรงที่ฝนตกตลอดเลยครับ ต้องรีบวิ่งไปหลบฝนตลอด เดินชมทิวทัศน์ภายนอกไม่ค่อยถนัดนัก...แม้กระนั้นผมก็รู้สึกคุ้มค่าเป็นอย่างยิ่งที่ได้มาเยือนพระอารามแห่งนี้ครับ...

Chi Lin Nunnery เป็นสำนักนางชีในพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แม้ว่าจะสร้างขึ้นในยุคสมัยใหม่ แต่งานสถาปัตยกรรมทั้งหมดกลับย้อนไปใช้รูปแบบอันสง่างามของศิลปะจีนยุคราชวงศ์ถัง ซึ่งเคยเจริญรุ่งเรืองมากว่าพันปีก่อนโน้น...การได้มาชมสำนักนางชีฉีหลินแห่งนี้ จึงเสมือนเป็นการเดินย้อนเวลากลับไปในอดีตอันรุ่งเรืองของอารยธรรมจีนนั่นเองครับ...วัสดุก่อสร้างไม่ว่าจะเป็นไม้ หิน กระเบื้อง ล้วนคัดสรรมาอย่างดี โดยช่างฝีมือจากมณฑลอานฮุย ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งยังคงสืบทอดสถาปัตยกรรมสุดคลาสสิคสมัยราชวงศ์ถังไว้ได้จนถึงทุกวันนี้ล่ะครับ...  

แผนผังของ Chi Lin Nunnery หันหน้าไปทางทิศใต้ซึ่งเป็นทิศมงคลตามคติจีน อาคารต่างๆถูกจัดวางอย่างสมดุลกันทุกด้านและทุกส่วน ด้วยตำแหน่งที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเขียวขจี จึงเสริมสร้างให้ภูมิทัศน์ของพระอารามแห่งนี้ดูสง่า สงบ ร่มเย็นขึ้นป็นทวีคูณเลยครับ

รูปแผนผังของวัดนี้มาจากที่นี่ครับ http://www.chilin.org/ (ผมอ่านอักษรจีนไม่เป็นอ่ะครับ ขออภัยด้วยจริงๆครับ)

เพื่อสะดวกแก่การเข้าใจและเดินชม ผมจะเริ่มต้นตั้งแต่ด้านนอกสุดเลยนะครับ...ในภาพนี้จะเป็นกลุ่มอาคารชั้นที่ 1 ซึ่งเป็นกลุ่มอาคารชั้นนอก อันได้แก่ซุ้มประตู 3 ด้านซึ่งเชื่อมต่อกันโดยพระระเบียงโดยรอบครับ...

บริเวณภายในพระระเบียงชั้นนอกแห่งนี้ครับ จะสังเกตได้ว่าแทบไม่มีการตกแต่งใดๆเลย จะมีก็แต่ตะเกียงโลหะทรงโบราณที่แขวนไว้ด้านบนเท่านั้นเองล่ะครับ...หากแต่องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่ประณีตแนบเนียน เพียงเท่านี้ก็ทำให้พระระเบียงแห่งนี้ดูงดงามลงตัวแล้วล่ะครับ

พื้นที่ตรงกลางของลานชั้นนอกแห่งนี้ จะมีสระน้ำพุรูปหัวมังกรประดับอยู่ อันเป็นสัญลักษณ์มงคลที่สื่อถึงพลังอำนาจตามคติจีนนี่ล่ะครับ...ช่วงนี้ฝนกำลังตกหนักเลยถ่ายรูปมาน้อยอ่ะครับ

เมื่อยืนอยู่ที่ซุ้มประตูชั้นนอก แล้วมองกลับไปด้านในวัด ก็จะเห็นอาคารหลังใหญ่หลังคาสองชั้นตั้งตระหง่านอยู่ นั่นก็คือ “วิหารมหาราชทั้งสี่” โดดเด่นเห็นแต่ไกลเลยครับ...

ตรงลานหน้าวิหารมหาราชทั้งสี่ จะมีโคมไฟสำริดตั้งเด่นอยู่ตรงกลางครับ...

เดี๋ยวเราเดินขึ้นไปชมและสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์บนวิหารมหาราชทั้งสี่นี้นะครับ ตามมาเลยนะครับ...

พอขึ้นมาถึงชาลาด้านหน้าวิหารมหาราชทั้งสี่ มองย้อนกลับไปทางด้านซุ้มประตูหน้า และลานสระน้ำพุหัวมังกร ก็จะเห็นมีเสาสถูปหินอ่อนแกะสลักสวยงาม ตั้งขนาบข้างบันไดทางขึ้นวิหารพอดีครับ

พอมาดูใกล้ๆเสาสถูปนี้ ก็จะเห็นว่าเค้าแกะสลักเป็นรูป “พระธยานิพุทธ 4 องค์” นั้นคือพระพุทธเจ้าบนสรวงสวรรค์ตามคติของพุทธศาสนานิกายมหายานนั้นเอง ได้แก่ พระอักโษภยะ (ประจำทิศตะวันออก) พระรัตนสัมภาวะ (ประจำทิศใต้) พระอมิตาภะ (ประจำทิศตะวันตก) และพระอโมฆสิทธิ (ประจำทิศเหนือ)...พระพุทธเจ้าแต่ละองค์ยังมีรูปพระสาวกขนาบข้างด้วยนะครับ...  

สำหรับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ประดิษฐานอยู่ใน “วิหารมหาราชทั้งสี่” แห่งนี้ก็คือ “พระโพธิสัตว์ไมเตรญะ” หรือที่คนไทยรู้จักกันดีในนามว่า “พระศรีอาริยเมตไตรย” ที่จะมาตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตกาลนั่นเองล่ะครับ ประติมากรรมขององค์ท่านจะเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องสีทองอร่าม พระหัตถ์ทรงถือดอกบัวปัทมะอันมีรูปเจดีย์องค์น้อยอยู่ด้านบน สถิตเป็นองค์พระประธานในวิหารแห่งนี้ แวดล้อมด้วยประติมากรรมรูป “ท้าวจตุโลกบาล” นั่นคือเทพยดารักษาทิศทั้งสี่และครองอยู่ ณ สรวงสวรรค์ชั้นแรกสุดอันได้แก่ ท้าวธตรฐ (ประจำทิศตะวันออก) ท้าววิรูฬหก (ประจำทิศใต้) ท้าววิรูฬปักษ์ (ประจำทิศตะวันตก) และท้าวเวสสุวัณ (ประจำทิศเหนือ)...ด้วยเหตุที่มีรูปท้าวจตุโลกบาลทั้งสี่นี้เองจึงเป็นที่มาของชื่อ “วิหารมหาราชทั้งสี่” ไงล่ะครับ

ด้านหลังองค์พระประธานจะมีรูป “วิหารบาล” เทพผู้คุ้มครองรักษาพระอารามตามความเชื่อของจีน ประทับยืนกุมดาบคอยขับไล่สิ่งชั่วร้ายออกไปจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วยครับ ซึ่งองค์ท่านเนี่ยเรามักจะเห็นคุ้นตาตามวัดจีนต่างๆอยู่แล้วนะครับ...

ที่ด้านข้างของวิหารมหาราชทั้งสี่ จะมีวิหารเล็ก 2 หลังขนาบข้างอยู่ อันเป็นที่ประดิษฐานรูปพระโพธิสัตว์สำคัญอีก 2 องค์...เริ่มต้นที่วิหารด้านตะวันออก เป็นที่ประดิษฐาน “พระโพธิสัตว์กษิติครรภ์” ผู้เป็นใหญ่เหนือนรกภูมิทั้งปวง...องค์ท่านปรากฏกายในรูปของภิกษุหนุ่มรูปงาม ถือไม้เท้า “ขักขระ” สำหรับเปิดประตูนรก ให้โอกาสสรรพสัตว์ผู้สำนึกบาปได้พ้นทุกข์จากไฟนรกได้ พระโพธิสัตว์องค์ชาวจีนก็เคารพนับถือกันมากนะครับ ยังลามไปถึงชาวญี่ปุ่นด้วยที่นิยมเรียกท่านว่า “จิโซ” และนิยมบูชาท่านกันมากไม่แพ้ชาวจีนเลยล่ะครับ

ส่วนวิหารเล็กด้านทิศตะวันตก เป็นที่ประดิษฐาน “พระโพธิสัตว์อากาศครรภ์” ซึ่งมักจะปรากฏกายคู่กับพระโพธิสัตว์กษิติครรภ์เสมอ ในฐานะของพระโพธิสัตว์แห่งสติปัญญาครับ...

เมื่อผ่านวิหารมหาราชทั้งสี่แล้ว เราก็จะเข้าถึงลานชั้นในของพระอารามแห่งนี้แล้วล่ะครับ ที่เห็นอยู่ข้างหน้านี่ก็คือ “วิหารพระศากยมุนี” อันเป็นอาคารหลักของพระอารามแห่งนี้ครับ จะว่าไปก็เปรียบเสมือนพระอุโบสถของวัดไทยเรานี่เอง...ตัวอาคารสร้างด้วยเครื่องไม้ทั้งหลัง ประกอบกันอย่างประณีตตามเทคนิคจีนโบราณ โดยไม่ใช้ตะปูเลยแม้แต่ตัวเดียวอ่ะครับ...

ด้านหน้าวิหารพระศากยมุนี จะมีกระถางสำริดใบใหญ่ลายเมฆ สำหรับเผาเครื่องหอมถวายเป็นพุทธบูชาด้วยล่ะครับ...

ตำแหน่งที่ตั้งกระถางใบนี้จะเป็นจุดแกนกลางของพระอารามแห่งนี้พอดีเลยครับ

ท้างด้านซ้ายและขวาของลานชั้นในนี้ ก็จะมีวิหารขนาดย่อมตั้งขนาบข้างคู่กันอยู่ด้วยครับ...วิหารหลังตะวันตกที่เห็นในภาพนี้ คือ “วิหารอวโลกิเตศวร” ที่ชาวพุทธมหายานนิยมเคารพสักการะกันมากที่สุดไงล่ะครับ

“พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร” ในวิหารแห่งนี้ อยู่ในรูปลักษณ์ของบุรุษเพศทรงเครื่องอย่างกษัตริย์ครับ (ส่วนใหญ่ชาวจีนจะรู้จักท่านในรูปสตรีเพศที่เรียกว่า “เจ้าแม่กวนอิม” ไงล่ะครับ) ประทับนั่งชันพระชานุขึ้นข้างนึงตามแบบกษัตริย์อินเดียโบราณอย่างที่เรียกว่า “มหาราชลีลาสนะ” พระเนตรเหลือบมองลงต่ำมายังสัตว์โลกทั้งปวงด้วยความกรุณา สมกับพระนามว่า “อวโลกิเตศวร”....ก็แปลกดีนะครับ นานๆจะได้เห็นรูปพระอวโลกิเตศวรของจีนในรูปบุรุษบ้าง เพราะส่วนใหญ่เราจะคุ้นเคยกับรูปเจ้าแม่กวนอิมมากกว่าอ่ะครับ

ที่ระเบียงด้านหน้าวิหารอวโลกิเตศวร ตกแต่งพื้นที่อย่างเรียบง่ายด้วยกระถางไม้ดัด ซึ่งเข้ากันได้ดีกับโทนสีเข้มขรึมของตัวอาคารวิหาร ก็ให้เกิดบรรยากาศสงบร่มเย็นอย่างน่าอัศจรรย์จริงๆครับ

นอกจากนี้ยังมีโคมไฟโลหะทรงโบราณ จัดวางประดับไว้อย่างเหมาะเจาะอีกด้วย...มองไปอีกฟากนึงก็จะเห็น “วิหารไภษัชยคุรุ” ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกพอดีเลยครับ

“พระไภษัชยคุรุ” ตามคติของนิกายมหายานก็ถือกันว่าเป็น “พระพุทธเจ้าแห่งการบำบัดโรคและการแพทย์” ครับ ที่พระหัตถ์ท่านข้างนึงจะถือหม้อโอสถทิพย์ไว้ด้วยเสมอ และมักจะปรากฏพระองค์พร้อมด้วยพระโพธิสัตว์คู่บารมีอีก 2 องค์อันได้แก่ “สุริยประภา” และ “จันทรประภา” อย่างที่เห็นนี่ล่ะครับ...พระพุทธเจ้าองค์นี้เป็นที่พึ่งแก่ผู้ป่วยเจ็บด้วยโรคภัยต่างๆ ด้วยเชื่อกันว่าพระองค์สามารถเยียวยาและปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บของผู้สักการบูชาได้ จึงไม่แปลกที่จะมีคนป่วยคนเจ็บมากราบไหว้บูชาท่านเสมอๆเลยครับ

จากนี้เดี๋ยวเราจะขึ้นไปกราบพระที่วิหารใหญ่แล้วนะครับ...ตามมาต่อกันเลยครับ  

ป้ายนามวิหารครับ...สังเกตดูโครงสร้างไม้ที่ประกอบกันเป็นโครงหลังคาอย่างสนิทแนบเนียน จะเห็นถึงความสามารถของช่างที่ออกแบบโดยไม่ใช้ตะปูตอกเลยล่ะครับ  

ประตูด้านหน้าวิหารพระศากยมุนีซึ่งเป็นวิหารประธานของอารามฉีหลินครับ...ดูเรียบง่ายคล้ายกับประตูวัดญี่ปุ่นนะครับ ว่ามั้ย

พระประธานในวิหารใหญ่หลังนี้ก็คือ “พระศากยมุนี” ผู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันนั่นเองครับ ขนาบข้างด้วยพระภิกษุสองรูปคือ “พระอานนท์”  (ภิกษุหนุ่ม) และ “พระกาศยปะ” (ภิกษุชรา) และยังมีประติมากรรมรูปพระโพธิสัตว์อีก 2 องค์ประทับอยู่ด้วยกันอีกด้วย โดยที่องค์ด้านขวานามว่า “พระโพธิสัตว์สมันตภัทร” ส่วนองค์ด้านซ้ายนามว่า “พระโพธิสัตว์มัญชุศรี”...ประติมากรรมทุกองค์ในวิหารนี้ล้วนแกะสลักลงรักปิดทองอย่างวิจิตร แลดูอร่ามเรืองรองเป็นที่เจริญยิ่งนักอ่ะครับ ทุกคนที่เข้ามาชมพระอารามแห่งนี้ ต้องมากราบสักการองค์พระประธานที่ตรงแท่นบูชานี้ทุกคนครับ กราบท่านแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจมากๆเลยนะครับ...ผมว่าคุ้มค่าเหลือหลายเลยครับที่ได้มาเยือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ครับ
...
...
...
...
...
...
และเนื่องในวโรกาสมหามงคลนี้...คำอธิษฐานที่ชาวไทยอย่างเราๆท่านๆทุกคน จะได้กล่าวต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย...ไม่ว่าจะอยู่ในหรือนอกราชอาณาจักร...ก็คงไม่ต่างไปจากที่ผมอธิษฐานต่อหน้าพระประธานนี้ล่ะครับ

“......ขอพระพุทธบารมีแห่งองค์พระศากยมุนีและพระบารมีแห่งเหล่าพระโพธิสัตว์ทั้งปวง อันสถิตอยู่ ณ พระอารามแห่งนี้ จงดลบันดาลอภิบาลรักษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งของมหาชนชาวสยาม ให้ทรงพระเกษมสำราญ ปราศจากโรคาพาธ จำเริญพระราชสิริสวัสดิ์ มีพระชนมายุยิ่งยืนนาน สถิตเป็นมิ่งขวัญและที่พึ่งอันประเสริฐแก่พสกนิกรสืบไปชั่วกาลนานเทอญ.....”

ภายในสำนักนางชีฉีหลินแห่งนี้ นอกจะมีวิหารสถาปัตยกรรมจีนโบราณอันแสนคลาสสิคแล้ว ยังเพิ่มความร่มรื่นในบริเวณด้วยสวนไม้ดัดบอนไซ ที่จัดวางอย่างลงตัว มองไปทางไหนก็เจอแต่ความเขียวขจีทั้งนั้นเลยล่ะครับ

หลังคามุงกระเบื้องโทนสีเข้มที่แสนเรียบง่ายแต่ดูดี จะว่าไปก็งามแปลกกว่าหลังคาช่อฟ้าใบระกาหางหงส์สีทองๆของวัดไทยนะครับ ของเราก็สวยวิจิตรของเค้าก็สวยขรึมๆ เรียกว่าสวยกันคนละแบบละกันครับ อิอิอิ

ขนาดรางน้ำก็ยังออกแบบได้ดูดี ไม่ขัดกับบรรยากาศโดยรอบเลยครับ...นับถือๆจริงๆอ่ะครับ

กระเบื้องสีเข้มที่มุงหลังคาอาคารต่างๆในพระอารามแห่งนี้ ล้วนสั่งตรงมาจากเมืองนาระในประเทศญี่ปุ่นเชียวนะครับ ทุ่มทุนสร้างกันสุดๆ แต่เมื่อสำเร็จเป็นรูปร่างแล้วก็ดูงามดีจริงๆครับ