อู้...เปิดไหออกมา กลิ่นกำลังดีครับไม่เค็มเกินไปสำหรับรีวิวนี้
สืบเนื่องมาจากโปรของหางแดงเมื่อปีกลาย ทำให้ได้มีโอกาสไปเที่ยวอีกแล้ว
สำหรับทริปนี้ผมเลือกที่จะเดินทางไปมาเลเซีย ในช่วงสงกรานต์ นอนที่ KL หนึ่งคืน แล้วไปมะละกาสองคืน
ทริปนี้เน้นกินอย่างเดียวเลยครับ เลยมาเป็นชื่อหัวข้อกระทู้
เนื่องจากไม่ได้นอนทั้งคืนเลยไม่มีไฟลต์รีวิวนะครับ เพราะว่าหลับตลอดทางเลย....

เมื่อถึงโลตัสเทอร์มิน่อล ผมเลือกเดินทางเข้าเมืองกับ สกายบสัส ค่าตั๋ว ๙ ริงกิต
แล้วไปเข้าพักคืนแรกที่ Traveller Palm แถวๆบุกิตบินตังครับ ค่าห้องแบบรวม ๖ เตียง คืนละ ๒๕ ริงกิตครับ
มาดูสภาพห้องกันก่อน...

จากรูปด้านบน จะเห็นว่าเสื้อเปียกมากๆ เพราะว่าทั้งร้อน ทั้งฝน ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเลยขออาบน้ำ อาบท่า นอนเอาแรงก่อนดีก่า...
ตื่นมาทุ่มกว่าแล้ว เลยออกไปเดินเล่นชมวิวเรื่อยๆ จนเจอสิ่งนี้ครับ
ขออภัยมือสั่น ดพราะว่าลืมเอาขาตั้งไปครับ

ฝนเริ่มเทลงมาอีกแล้วครับ เลยต้องนั่งรถเมล์ กลับ บูกิตบินตัง
(สายไหนจำไม่ได้แล้วครับ เพราะว่าถามเค้าเอา แล้วเข้าลากไปด้วยน่ครับ)

เรายังไม่ได้ทางอาหารเย็นกันเลยนะครับ
ดังนั้นตอนเดินกลับที่พักผมเจอสิ่งหนึ่งน่ากินมาก คล้ายๆ สุกี้บ้านเราแต่ว่าเสียบไม่ครับ
และมีหม้อน้ำซุปให้ไว้ลวกครับ

จริงๆน่าจะเรียกว่าต้มมากกว่านะครับ
ส่วนน้ำจิ้มนั้นมีสอบแบบ อย่างแรกออกเผ็ดๆหน่อย และอีกอย่างเป็นน้ำจิ้มสะเต๊ะที่ใส่ถั่วลิสงน่ะครับ
ราคาคิดตามสิ่งที่เราเลือกน่ะครับ ราคาจะไม่เท่ากัน เค้าจะทาสีไส้ที่โคนไม้เพื่อบอกว่าสีอะไร ราคาเท่าไหร่น่ะครับ
ผมว่าค่อนข้างแพงนิดนึงนะครับ หมดไปเกือยๆสี่ร้อยบาทแน่ะ (หรือว่าผมกินแต่ของแพงฟะ?

จากนั้นก็กลับมานอน้อาแรงครับ จะได้รีบตื่นไปเข้าคิวขอตั๋วขึ้นสกายบริดจ์พรุ่งนี้

แอร์เย็นฉ่ำ นอนเพลินเลยครับ ตื่นมาอีกทีเกือย ๘ โมง เลยต้องรีบจับแท๊กซี่ไปที่ตึกปิโตรนาส
ภาพแรกที่เก็นคือคนเข้าคิวประมาณ ล้านแปกแสนคน (เวอร์ไปหน่อยแฮะ)
ก็ต้องเข้าคิวไปตามระเบียบ แต่ว่าระหว่าที่รอก็จะมีเจ้าหน้าที่มาสอบถามว่ามาจากไหน มากี่คน เอาตั๋วกี่ใบประมาณนั้นน่ะครับ คาดว่าอาจจะทำให้ที่หน้าเค้าท์เตอร์ทำงานเร็วขึ้น

เข้าแถวกันไป...อย่าแซงกันนะคร๊าบ...

ได้ตั๋วมาแล้วครับ หลังจากรอได้ประมาณ ๒ ชั่วโมง
แต่ว่าจะได้ขึ้นรอบ ๑๒.๓๐...

ลองเทียบความสูงกันสักหน่อยนะ..

เลยเดินออกไปข้างนอก กลับที่พัก เช็กเอาท์ แล้วก็ไปจองตั๋วรถไปมะละกาที่ ปูดูรายา เหมือนหมอชิตบ้านเราเลยครับ ได้รถรอบ บ่าย ๔ โมงสิบห้า
วิวระหว่างทาง และภาพสถานีปูดูรายาจากระยะไกลครับ

หลังจากซื้อตั๋วเสร็จ หาที่ฝากกระเป๋า เราก็ไปเดินเล่นกันแถวๆนั้นครับ แต่โปรดอย่าถามว่าที่ไหน ชื่ออะไรนะครับ พ้มลืมไปหมดแว้ววว..วว..

เดินตามกันมาเรื่อยๆนะคร๊าบ...

แล้วเราก็มาถึงบริเวณจตุรัสเมอร์เดก้า กันอย่าง งง งง..

8)

คุณตำหนวด เท่มาก อย่าบอกใคร..

เราหลบร้อนไปเที่ยวที่พิพิธภัณฑ์ข้างๆกันดีกว่าครับ
ส่วนแรกๆจะเป็นการแสดงชีวประวิติของฮีโร่ของมาเลเซีย
เช่นคุณฮัง ตัวว์ คนนี้เป็นอาทิ

แบบย่อๆครับ

สิ่งจักแสดงภายในครับ

วิวด้านนอก เมื่อมองออกมาจากชั้นสองครับ

มาดูด้านในกันต่อครับ

เฮียเค้าไปทุกที่เลยครับ ไฮ้ !

ดูไปเรื่อยๆ จนได้เวลาแล้วเราก็จะกลับไปที่ตึกปีโตรนาสกันครับ

แล้วเราก็มาถึงก่อนเวลาเล็กน้อยครับ
ขอบอกว่าคล้ายๆว่าผมจะโรแท๊กซี่โอเวอร์ชาร์จอ่ะ เพราะว่าจากที่เมอร์เดก้ามาที่ตึกนี่โดนๆปตั้ง ๒๗ ริงกิตแน่ะ มิเตอร์มันขึ้นอย่างนั้นจริงๆนะครับ แบบว่ามันขึ้นเร็วมากๆ
ไม่แน่ใจว่าเป็น รัชอาวว์ รึเปล่า

มีตั๋วแล้ว เดินตามมาเลยครับ

เมื่อถึงเวลาเค้าก็จะแบ่งรอบเดียวกันออกเป็น ๒ กลุ่ม ให้ดูพรีเซ็นเทชั่นเล็กไ แล้วขึ้นลิฟต์ไปกันเลยครับ
สการบริดจ์มีสองชั้น ที่เราไปกันนั้นเป็นชั้นล่างครับ

ตัวสะพานนั้นจะไม่ได้ถูกเชื่มตายกับตึก แต่จะเคลื่อนไหวได้ เพราะเค้าเผื่อการแกว่งจากแรงลมด้วยน่ะครับ

วิวกัวลาลัมเปอร์จากมุมสูงครับ