เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีครับ ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ของผมที่ได้มีโอกาสมาเยือนหนองคายอีกครั้งหนึ่ง จากการสนับสนุน(ที่พักและอาหาร) โดยป๋าซารานบอย คุณพ่อของหนูเตยนั่นเอง สมาชิกใหม่อาจจะสงสัยว่า หนูเตยคือใครเหยอ เปิดหน้าแรกของ HFlight.net ได้เลยครับ เธอคือเด็กผู้หญิงเสื้อชมพูที่เปิดหมวก ยืนทำท่าน่ารักอยู่ตรงหน้าเว็บนั่นเอง

ภูทอก เป็นส่วนหนึ่งของวัดภูทอก ... (เอ่อ จำชื่อเต็มไม่ได้ครับ) อยู่ในเขตอำเภอศรีวิไล จังหวัดหนองคาย ห่างจากตัวเมืองหนองคายไปทางทิศตะวันออกราว 180 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัวราว 2.40 ชั่วโมงครับ

การเดินทางสู่ภูทอก ถ้าไม่มีรถยนต์ส่วนตัวผมเกรงว่าจะลำบากพอสมควรทีเดียวเชียวครับ เพราะต้องเดินทางผ่านถึง 3 อำเภอด้วยกัน จากอำเภอเมือง ผ่านอำเภอโพนพิสัย (บั้งไฟพญานาคหน่ะ) แล้วก็ อำเภอบึงกาฬ ก่อนเลี้ยวขวาเข้าสู่อำเภอศรีวิไล จะมีซอยเล็กๆ แยกไปภูทอกครับ ไปอีกราว 13 กิโลเมตร กับถนนสภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก (สงสารซีวิคป๋าจัง)

เมื่อถือวัดแล้ว จะมีเป็นภูอยู่ในพื้นที่วัดครับ แบ่งทั้งสิ้น 7 ชั้น แต่ผู้คนส่วนใหญ่จะขึ้นไปแค่ชั้น 6 ครับ มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามน่าชมทีเดียวเชียว จะเป็นอย่างไร เกาะซีวิคป๋า ไปภูทอกกันกับ ป๋าซารานบอย ผม และ น้องเจเค กันเลยนะครับ

เช้าวันที่ 17 ธันวาคม เริ่มมื้อเช้ากันที่ร้านเดิมที่ผมคุ้นเคยดีครับ ร้านทานตะวัน แฮ่ๆ เติมพลังงานกันก่อน ไม่ใช่มีแค่นี้นะครับ มีขนมปัง แถมต่อด้วยน้ำส้มด้วยครับ ป๋าเลี้ยงเป็นอย่างดี ถ้าผมอยู่ที่นี่ซักเดือน น้ำหนักขึ้นถึง 80 แหงๆ เหอๆๆ 

แล้วกลับมาเอาเสบียงที่บ้าน ก่อนที่จะออกเดินทางระยะทาง 180 กิโลเมตรตรงสู่ภูทอกครับ หลังจากถึงอำเภอศรีวิลัยแล้ว (ผ่านไปเกือบๆ 2 ชั่วโมงแล้วหล่ะ เปลี่ยนแผ่นซีดีไปหลายอยู่ คุยกันจนเกือบจะหมดเรื่องคุยแล้ว   สมาชิกเอชไฟล์ทคนดังทั้งหลาย ถ้าใครไอค่อกๆ แค่กๆ นั่นแสดงว่าตอนนั้นเรากำลังเอ่ยถึงท่านอยู่ครับ คิกคิก)

สภาพถนนจากทางหลวงลาดยางเริ่มกลายเป็นแบบนี้ครับ มองไปเริ่มจะเห็นภูแล้ว ....  

นี่แหล่ะครับ ถึงแล้ว ภูทอก ตรงเข้าไปในวัดกันเลยนะครับ จอดรถ เดินไปอีกนิดก็ถึงทางขึ้นภูทอกแล้ว  

เดินกันไปเลยนะครับ (แนะนำว่าเข้าห้องน้ำก่อนก็ดีครับ แต่บนนั้นมีห้องน้ำเหมือนกันครับ)

เดินไปกันๆ  

ป้ายล่าง สำหรับท่านเว็บมาสเตอร์  

สังเกตว่า เจเคเดินเร็วขึ้น และป๋าเริ่มแฮ่กๆ (ลิ้นห้อย) แล้ว ส่วนผมก็บ้าถ่ายรูปไปเรื่อย มักอยู่ท้ายสุดทุกงานอยู่แล้วครับ อิอิ  

ถึงชั้นนิ้ ก็ลิ้นห้อยแล้วครับ

ไหว้พระกันก่อนนะคร้าบบบ  

โห เงียบสงบมากๆ ครับ ถ้ามาปฏิบัติธรรมที่นี่ คงจะมีสมาธิมากมายเลยหล่ะครับ (แต่สำหรับตัวผม ไม่หวายอ่ะคับ กลางคืนคงมืดน่าดูทีเดียวเชียว)

แล้วก็เดินกันต่อ ไปขึ้นชั้น 6 นะครับ

บันไดไม้ค่อนข้างชันนะครับ แต่ก็สบาย สุดบันไดนี่ก็ชั้น 6 แล้วครับ 

ทางขึ้นชั้น 7 หง่ะ แต่ไม่ไหวแย้ว กลัวงู......  

ว้าวววว งดงามมากๆ ลมโกรก หนาวเลยแหล่ะคับ   แต่หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยจริงๆ

ให้เจเคเดินนำไปครับ หุหุ ถ้าเจเคผ่านได้ ผมก็ผ่านได้แหร่ะ อิอิ แบบว่าพื้นไม้นี่ เดินผ่านก็ลั่น ทำให้ผมใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ตลอดเลยครับ เห่อๆๆ

ถึงแม้จะเสียว แต่ก็สวยนะครับ หุหุ

ทางไม้ช่วงต่อไปเก่ามากๆ เลยครับ โหยยยย เดินลงน้ำหนักเบาๆ ละกัน  

มองลงมาเห็นบริเวณวัดครับ

ใกล้จะครบรอบแล้วหล่ะครับ  

พอมาถึงตรงพระพุทธรูป และบันไดขึ้นมา นั่นคือครบรอบแล้วหล่ะครับ

ว่าจะเดินไปตรงเกาะกลาง (ที่เป็นภูขึ้นมาอันเดี่ยวหน่ะครับ) แต่มีปัญหาอยู่ว่า มีหนุ่มสาวเค้ามานั่งคุยกันหน่ะ ครั้นจะขัดก็กระไรอยู่ เลยเดินลงดีกว่า  

ลงแล้วหล่ะจ้า น้องหมาน่ารักที่นำทางเราก็เดินไปนำนักท่องเที่ยวกลุ่ม อื่นๆ เดินต่อไปครับ  

แป๊บเดียวก็ถึงข้างล่างแล้ว ขาลงเร็วกว่าขาขึ้นเยอะเลย อีกทั้งสวนกับนักท่องเที่ยวพอสมควรเหมือนกันครับ ช่วงที่เราไปตอนขาขึ้นโชคดีที่มีนักท่องเที่ยวน้อยมากๆ ครับ เหมือนเป็นภูส่วนตัวอย่างไรอย่างนั้น แต่ข้อห้ามที่นี่คือห้ามส่งเสียงดัง เพราะไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวเสียทีเดียวแต่เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมครับ

กลับเข้าเมืองแล้วกัน สรุปเราอยู่ที่ภูทอกนี่ราว 1.40 ชั่วโมงครับ เดินทางใช้เวลามากกว่าเสียอีก แห่ะๆๆ ก็ไปแวะทานข้าวที่ในตัวอำเภอศรีวิไล แล้วตรงเข้าหนองคายเลยครับ  

ไหนๆ มาถึงหนองคาย แถมมาเยี่ยมหนูเตย ก็ต้องมีรูปหนูเตยสิ อิอิ  



ขอขอบพระคุณ
- ป๋าซารานบอย ที่ได้พาไปเที่ยวภูทอก และเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นอย่างดีคร้าบบบ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามชมมาจนจบครับ

อ้อ...ที่นี้เองที่เคยเห็นในรายการทีวีเมื่อไม่นาน
ขอบคุณ หมอยุ่ง นะครับที่อุตส่าห์อดหลับ..อดนอน นำมาให้ชมกัน
น้องเตยยังน่ารักอยู่เหมือนเดิมเลยครับพี่ซาราน

โหพี่เจเคเดินได้นี่ถือว่าคนทำทางเดินนั้นสุดยอดแล้ว เป็นผมผมไม่กล้าเดินอะเห็นแล้วเสียวแทนเลยโยเฉพาะมีพี่เจเคเดินนำหน้า แล้วไม่มีนักท่องเที่ยวคนไหนขึ้นชั้น 7 เลยหรอครับ เนี่ย แต่ผมขอรออยู่ชั้น 5ดีก่าไม่เดินรอบชั้น 6หรอก  บรรยากาศเหมือนรถไฟที่ริมแม่น้ำแควจังหวัดกาญจนบุรีเลย  น้องเตยยังน่ารักเหมือนเดิม อยากรู้กลยุทธ์ในการเลี้ยงลูกให้น่ารักจังเลยอะป๋า

ระวังเดินๆอยู่แล้วเป็นแบบในรูปน้าอิอิ

ขอบคุณมากครับ ดูทางเดินแล้วก็โอเคนะแต่ถ้าเป็นช่วงที่นักท่องเที่ยวเยอะๆก็คงเสียวอยู่เหมือนกันว่ามันจะรับน้ำหนักไหวมั้ย อิอิ

ทางเดินน่ากลัวมากๆ

ทางเดินน่ากลัวจริงๆครับ ให้ไปเดินคงขาสั่นน่าดู