เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีครับ    ได้ฤกษ์ปล่อยรีวิวท่องเที่ยวเวียดนามของผมแล้วนะครับ ช่วงนี้ผมยังพักร้อนต่ออีก 2-3 วัน จะรีบปั่นรีวิวออกมาให้ครบละกัน  การท่องเที่ยวครั้งนี้เป็นการตอบแทนผู้มีพระคุณครับ ผมยอมควักกระเป๋าซื้อ private tour ให้แม่กับน้าสาว เราเลยไปเที่ยวกัน 3 คนครับ โดย book tour ไปจากกทม. 4 วัน 3 คืน พักโรงแรม 3 ดาว ค่าทัวร์ตกคนละ 9000 บาท ส่วนตั๋วเครื่องบิน ต่างคนต่างมี mileage ครับ ถ้าใครอยากไป private tour แบบนี้ อาจพึ่งโปรโมชั่นเจ้าหางแดงก็ได้  

Private tour นี่รวมหมดนะครับ ทั้งรถ ไกด์ คนขับรถ เรือที่ล่องอ่าวฮาลอง และภัตตาคาร โดยไม่ต้องแชร์กับใครมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก

ลองมาดูโปรแกรมทัวร์ของผมก่อน เผื่อใครอยากมาเที่ยวแบบนี้บ้าง คิดว่าใช้เงินซื้อความสะดวกสบายครับ โดยเฉพาะถ้าต้องเดินทางกับผู้สูงอายุ    (แต่ถ้าผมบินเดี่ยว ก็คงไปซื้อทัวร์ตามรายทางครับ)

Day 1: Arrive in Hanoi and Water Puppet Show
Day 2: Halong Bay Cruise
Day 3: Hanoi City Tour, Ha Dong Silk Village and Bat Trang Ceramics Village
Day 4: Free at leisure and depart to BKK

โดยพักที่โรงแรมในฮานอยทั้งหมดครับ เวลาว่างมีเหลือเฟือสำหรับคนชอบชอปปิ้งหรือเที่ยวกลางคืนครับ  ;)

สำหรับชื่อหัวข้อ Heaven & Earth ถ้านั่งดูรีวิวไปจนครบทุก series ก็จะพอทราบครับ  จริงๆแล้ว Heaven & Earth เป็นชื่อภาพยนตร์ Holly Wood ที่กำกับโดย Oliver Stone ในปี 1993 นำแสดงโดย Tommy Lee Jones กับนางเอกเวียดนาม นำเสนอชีวิตของสาวเวียดนามจากภาคกลางที่ต้องหนีสงครามระหว่างเวียดนามเหนือที่นำโดยโฮจิมินห์ กับเวียดนามใต้ที่หนุนโดยอเมริกา ที่เวียดนามเขาจะเรียกว่า American war ครับ สุดท้ายต้องไปเป็นโสเภณีในไซ่ง่อน และพบรักกับนายทหารอเมริกา สุดท้ายอเมริกาแพ้สงครามต้องพานางเอกกลับบ้านไปอยู่ในอเมริกาด้วย ประสบการณ์ความโหดร้ายในเวียดนามตามหลอกหลอนให้พระเอกเป็นบ้าและฆ่าตัวตายในตอนจบ    ท้ายที่สุดนางเอกพาลูกกลับมาเยี่ยมบรรพบุรุษในเวียดนาม และสัมผัสถึงการเปลี่ยนไปของบ้านเกิดหลังสงคราม

ผมดูหนังเรื่องนี้ตอนอยู่มัธยม ทำให้ผมรู้ซึ้งถึงความโหดร้ายจากสงครามมาก ฉากที่นางเอกถูกข่มขืนจนต้องไปขายตัว ทำให้ผมร้องไห้ได้เลยครับ   :'(

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับรีวิวนี้ล่ะเนีย เดี๋ยวติดตามผมไปชมประเทศหลังสงครามที่เพิ่งรวมประเทศมาได้ประมาณเกือบ 20 ปี เด็กยุคใหม่จะไม่ได้ยินคำว่าเวียดนามเหนือกับเวียดนามใต้อีกแล้ว เวียดนามจะมีแค่หนึ่งเดียวครับ  

ตอนเด็กๆผมเคยคิดว่าการอยู่อย่างคอมมิวนิสต์จะมีความสุขไหม แต่พอไปสัมผัสเวียดนามในครั้งนี้ ก็รู้สึกได้เลยว่าชาวเวียดนามล้วนแต่มีความสุขตามอัตภาพ ลุงโฮ (Uncle Ho) หรือ Ho Chi Minh เป็นบุคคลที่ชาวเวียดนามเทิดทูนยิ่งกว่าราชวงศ์กษัตริย์เสียอีก ถ้าอยากรู้ ต้องคิดตามภาค 3 ครับ  

รีวิวชุดนี้คงประกอบไปด้วยทั้งหมด 7 ชุดครับ
1. Flight review: BKK-HAN  http://www.hflight.net/forum/b-review/m-1132061866/s-all/
2. Hotel review: Sunny Hotel, Hanoi  http://www.hflight.net/forum/b-HResort/m-1132146786/s-all/
3. Hanoi Heaven&Earth Part1: Truc Bach lake, Old Quarter
4. Hanoi Heaven&Earth Part2: Halong Bay, Water puppet show
5. Hanoi Heaven&Earth Part3: Quan Thanh Street, Hanoi city tour, Ha Dong silk village and Bat Trang ceramics village
6. Hanoi Heaven&Earth Part4: Hanoi at night, Dong Xuan market, Hom market, Vincom city tower
7. Flight review: HAN-BKK

ไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ เพราะวันจันทร์ต้องไปทำงานแล้ว เดี๋ยวจะรีบทำในช่วงนี้แหละครับ  

ที่นี่เวียดนาม ตรงไหนเป็น Heaven ตรงไหนเป็น Earth ติดตามไปเรื่อยๆครับ

Part 1 ขอเริ่มต้นด้วย Truc Bach Lake กับ Old Quarter

เดินออกจากโรงแรมไปแค่ 5 นาทีผ่านซอกเล็กซอกน้อย ก็จะถึงปอดข้างหนึ่งของคนฮานอย ทะเลสาบทรุคบาค  

ตึกสูงๆซ้ายมือคือโรงแรมโซฟิเทลครับ

มาดูโซฟิเทลชัดๆอีกที เป็นระดับโรงแรม 5 ดาวของฮานอยครับ รถบัสจากสนามบินจะมาสุดทางที่แถวหน้าโรงแรมพอดี

แถวๆนี้ก็จะมีการสร้างชุมชนใหม่ๆตลอดครับ เพราะเป็นพื้นที่เปิด ไม่เหมือนในส่วน Old Quarter ซึ่งแก้ผังเมืองไม่ได้แล้ว อยู่กันอย่างแออัดมาตั้งแต่สมัยสงคราม

ชีวิตของคนสูงอายุที่นี่แหละครับ ช่วงบ่ายๆมานั่งเล่นโกะรับลมเย็นๆอยู่ริมน้ำ เวียดนามอยู่ใต้การปกครองของจีนมากว่าพันปี ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจที่จะเห็นวัฒนธรรมจีนอยู่ทั่วไปครับ

คนเวียดนามรุ่นเก่ายังสามารถอ่านเขียนภาษาจีนได้ดีเช่นกัน  

เดินไปสุดทะเลสาบจะเจอภัตตาคารริมน้ำอย่างหรูหราเชียว เป็นคนต่างชาติลงทุนครับ คนเวียดนามเป็นแค่ลูกจ้าง

มาชมกันใกล้ๆ มีธงชาติเวียดนามอยู่หน้าร้าน เห็นธงนี้ต้องรู้ทันทีว่านี่เวียดนาม ดาวเหลือง 1 ดวงบนพื้นแดงครับ  

อันนี้ภัตตาคารอาหารจีนครับ มีเรือถีบให้บริการด้วย

ที่เห็นเมื่อกี๊เป็นเพียงความหรูหราส่วนน้อยในเมืองครับ ชีวิตจริงที่พบเห้นโดยทั่วไปเป็นเช่นนี้ครับ แม่ค้านั่งขายของริมถนน การนั่งเก้าอี้พลาสติกเตี้ยๆนี่แทบเป็นวัฒนธรรมของเวียดนามที่เห็นได้ทั่วๆไปครับ  

บ่ายๆแดดดีๆอย่างนี้ ชายชาวเวียดก็มาตกปลากันตรงนี้แหละครับ

ตรงส่วนนี้เป็นถนนที่สร้างใหม่ริมทะเลสาบ คนจะยังไม่พลุกพล่านเท่าถนนสายเก่า ยังมีช่องว่างให้ข้ามถนนได้ครับ

โรงเรียนเลิก เด็กนักเรียนกลับบ้าน พาหนะหลักยังคงเป็นการปั่นจักรยาน นักเรียนหญิงที่นี่จะนุ่งกางเกงครับ น่าจะทำให้คล่องตัวมากขึ้นเวลาปั่น แต่มานี่ไม่เห็นนักเรียนหญิงแต่งชุดประจำชาติเหมือนเมื่อก่อนอีกเลย

รถเมล์ครับ เขาว่ากันว่ามีแอร์ แต่คนแน่นมาก ผมเห็นผู้โดยสารก็ยังต้องหยิบพัดมาพัดกัน ค่ารถเมล์ 3000 ดองตลอดสายครับ (เอา 380 ไปหารจะได้เงินบาทคร่าวๆ) ถ้ารถเมล์ที่ออกนอกเมืองจะ 5000 ดองครับ  

เราไปต่อกันที่ย่าน Old Quarter ซึ่งจ้อกแจ้ก จอแจพอสมควร มอเตอร์ไซด์ขี่กันทั้งเมือง ส่วนมากก็ส่งออกมาจากเมืองจีนครับ ทุกบ้านมีหมด คนไหนขับรถแสดงว่ามีฐานะพอสมควร  

ตรงนี้คือทะเลสาบใจกลางฮานอยครับ Hoan Kiem Lake มีร้านขายของตามข้างทางลายตาไปหมด

ตึกนี้แหละครับประกอบไปด้วยร้านกาแฟ ภัตตาคาร นวดแผนโบราณ ร้านเสื้อผ้า เดี๋ยวในภาค 4 ผมจะพามาเยี่ยมชมตอนกลางคืนเพื่อชมฮานอยยามราตรี  

มอเตอร์ไซด์จอดกันพลุกพล่านไปหมด ระหว่างเดินชมเมืองก็ต้องทำใจกับเสียงแตรรถ กับการจราจรที่มั่วไปหมดครับ คนนึงเลี้ยวขวา คนนึงเลี้ยวซ้าย คนจะข้ามก็ข้ามถนนไป หลบกันไปหลบกันมาอย่างกับนินจา  

ประชากรเวียดนามมีทั้งหมด 70 ล้านคน โดยมีอยู่ในฮานอย 3 ล้านคน ทั้งหมด 54 เชื้อชาติ โดย 87% เป็นชาวเวียดครับ ซึ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับอิทธิพลมาจากจีน จึงไม่ต้องแปลกใจที่เหมือนเดินอยู่ในเยาวราชหรือตลาดโบ๊เบ๊  

เชื้อชาติอื่นๆที่มีอยู่คือไทย เขมร  ม้ง และอื่นๆอีกมากมาย เลยไม่ต้องแปลกใจที่คนเวียดนามมีหน้าตาหลากหลายเหมือนคนไทย มานั่งอยู่รวมกันคงแบ่งสัญชาติกันยากมีทั้งหน้าไทย ลาว เขมร ตี๋ หมวย ผมเองก็ถูกทักภาษาเวียดนามบ่อยๆ ทั้งที่หน้าไทยสนิท  

มาเวียดนามจะต้องซื้ออะไรดีน้า เดินๆไปผมก็คิดตลอด เพื่อนๆพี่ๆน้องๆลองไปดูของในบ้านสิครับว่ามีอะไร Made in Vietnam บ้าง  

ลองไปดูรองเท้ากีฬารีบอค ไนกี้สิครับ ล้วนแต่ Made in China และ Made in Vietnam  ดังนั้นเราต้องมีชั้นเชิงในการไปหาซื้อถึงแหล่งให้ถูกร้าน ปกติถ้าติดยี่ห้อมาขึ้นห้างเมืองไทยก็คง 3-5 พัน บาท แต่ที่ฮานอยแม่ผมต่อราคาจนแม่ค้ากระเจิงเหลือ 800 บาทครับ  

ถามว่าต่อราคาภาษาอะไรกัน ก็ภาษาอังกฤษปนไทยนี่แหละครับ ยืนกดเครื่องคิดเลขสู้กันไปเรื่อยๆ ปวดหัวมากครับ แปลงเงินดองเป็นดอลล่า แปลงดอลล่าเป็นบาท แปลงดองเป็นบาท แต่ที่นี่ใช้ดอลล่าร์ซื้อได้ครับ แต่ไม่รับบัตรเครดิต  

ซื้อเสร็จต้องรีบเผ่นครับ ไม่รู้โดนด่าภาษาเวียดตามหลังหรือเปล่า ยิ่งเย็น มอเตอร์ไซด์ยิ่งมากครับ

ต้องรีบกลับไปโรงแรมครับ เพราะคุณไกด์สาวจะมารับไปกินอาหารเย็นแล้ว ช่วงเย็นในฮานอยรถติดใช่เล่นครับ ขึ้น Taxi meter มันเล่นไม่เปิดมิเตอร์ แต่ขอ 2 ดอลล่าร์ ผมว่าก็ช่างเหอะ 80 บาทเอง แต่อยากด่ามันตรงที่ไม่เปิดแอร์นี่สิ แถมพูดไม่รู้เรื่องอีก ต้องส่งที่อยู่โรงแรมภาษาเวียดนามให้ดู  

โอ๊ย เปิดหน้าต่างรถ มีแต่กลิ่นควันรถ เสียงแตรรถและมอเตอร์ไซด์ครับ มาอยู่ใหม่ๆต้องปรับตัวครับ ไม่งั้นเสียสุขภาพจิต  

ถ้าเอาเดินทางแบบเร็วก็มอเตอร์ไซด์รับจ้างครับ เดินอยู่ตามถนนมันก้กวักมือเรียกตลอด แต่เราไม่ใช่เจ้าถิ่นก็ต่อไม่ถูก แต่คุณไกด์ให้ทริกไว้ว่า 3000 ดอง ต่อ 2 กิโลเมตร  

ตกเย็น ไกด์ของเราก็พามาส่งภัตตาคารครับ มาดูกันดีกว่าว่าอาหารทัวร์หน้าตาอย่างไร