เว็บบอร์ดรีวิว

[Review&Feedback : TR128] ขี่เสือน้อยบินกลับเชียงใหม่ รอบบ่าย กับแม่เสือสาวที่ปิดปากสนิทครับ

สวัสดีครับ หลังจากที่ครอบครัวยุ่งชะมัด ได้มีโอกาสไปตะลุยสิงคโปร์ 3 วัน 3 คืนเต็ม ก็ถึงเวลากลับแล้วครับ กลับกับเจ้าเสือน้อย บินตรงสู่เชียงใหม่เหมือนเดิม โปรโมชั่น 9.98 เหรียญครับ ซึ่งรวมภาษีต่างๆ ถือว่าถูกมาก ทริปนี้บินไป-กลับ จากเชียงใหม่ เพียง 2,700 บาท (รวมทุกอย่างแล้ว) และเมื่อคำนวนรวมค่าเครื่องบิน ค่าเที่ยว โรงแรม อาหารการกิน สามวันสามคืน เราหมดไปกันคนละ 7,100 บาทพอดีครับ ถือว่าคุ้มค่ามากๆ โดยเฉพาะคุณพ่อคุณแม่ผมที่ดูเอนจอย เหมือนเป็นทริปฮันนีมูน แล้วมีผมตามไปเป็นช่างภาพอย่างไรอย่างนั้น
 
เที่ยวบินวันนี้ทำให้ผมเรียนรู้ว่า ไทเกอร์แอร์เวย์ส ไม่เหมาะกับคนทำรีวิวอย่างเราเท่าไหร่ครับ คือแค่บินแบบถ่ายรูปอย่างเดียวแล้วก็มารีวิวพอไหว แต่ถ้าคิดจะไปเก็บข้อมูลจากคุณแอร์หล่ะก็ คุณอาจจะต้องหน้าหงายออกมาจากในครัวเลยครับ ว่า “ยูต้องไปขอบริษัทมาก่อนนะ พวกฉันไม่มีสิทธิ์พุดอะไรได้” โหย จริงๆ ก็เหมือนเป็นการถามสารทุกข์สุขดิบแหล่ะครับ แต่ว่าแต่ว่าเถอะ ทำไม strict กันเหลือเกิน จนเกินเหตุจริงๆ (ก็เข้าใจครับว่าวัฒนธรรมเรากับเขาไม่เหมือนกัน)

แต่พอเครื่องถึงเชียงใหม่ แม่เสือสาวทั้ง 4 นาง ก็ยินยอมให้ถ่ายภาพแต่โดยดีครับ อีกทั้งมีภาพห้อง cockpit มาฝากน้องๆ ที่สนใจเรื่องการบินด้วยครับ ว่ากันแล้วเริ่มเลยดีกว่าครับ รีวิวนี้ไม่ค่อยมีรายละเอียดมาก ผมก็ขออภัยด้วยนะครับ

วันเดินทาง : วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม 2548
เที่ยวบิน : TR128 สิงคโปร์ – เชียงใหม่
เครื่องบิน : แอร์บัส A320-200 ทะเบียน 9V-TAA
เวลาออกเดินทางตามตาราง : 15.50 น.  ถึง 17.50 น.
เวลาออกเดินทางจริง : 15.45 น. ถึง 17.32 น.
เวลาเดินทางบนอากาศ : 2 ชั่วโมง 30 นาที (15.58 – 17.29 น.)
จำนวนผู้โดยสาร : 115 คน จาก 180 ที่นั่ง
ราคาค่าโดยสาร : โปรโมชั่น 9.98 SGD รวมภาษีทั้งหมดเฉพาะขากลับเป็น 1,350 บาท (ภาษีขาออกจากชางงีรวมในตั๋วแล้วครับ)

วันสุดท้ายนี้ โปรแกรมของทริปครอบครัวผมแหวกแนวมาก เราไปดู National University of Singapore (NUS) กันมาครับ ก็ไปลงที่ สถานี Clementi แล้วก็ต่อรถเมล์ครับ ง่ายๆ สบายๆ หลังจากนั้นก็ไปจูเชียตกัน จนกลับมาที่สนามบินชางงี ตั้งแต่บ่ายสองโมงครับ

แล้วก็ตรงไปที่ Row 4 เลย เจอเคาน์เตอร์ Tiger Airways เปิดอยู่ 2 เคาน์เตอร์ จะบินไปเชียงใหม่พอดี อิอิ สบายแฮเลยเรา ตรงเข้าไปเช็คอินโดยพลัน

ยื่นพาสฟอร์ตไป พนักงานก็หาชื่อเราแล้วก็ส่งบอร์ดดิ้งพาสมาให้แบบนี้ครับ ง่ายๆ สบายๆ

แล้วก็ตรงเข้าขาออกกันเลย จะอยู่ข้างนอกทำไม อิอิ

เที่ยวบิน ขนาดตอนบ่าย ยังดูโล่งๆ กว่าดอนเมืองเยอะเลยครับ  

สบายตาสบายใจ พ่อแม่ผมก็เดินดูของ ตอนแรกว่าจะซื้อนาฬิกา แต่คิดไปคิดมาก็แพงอยู่ดีหน่ะ

ส่วนผมครั้นจะหนีมาต่อเน็ตทักทายชาว HFlight หน่อย ก็ไม่กล้าทำ เพราะว่าเดี๋ยวพ่อแม่หาไม่เจอ (ไปไหนหลายๆ คน เลยไม่ค่อยเป็นอิสระเท่าไหร่   ) เลยได้แค่แว๊บมาถ่ายรูป (กลัวติดลมบน ถ้าต่อ HFlight เดี๋ยวต้องมาติ๊กกี้ เขียน MT เฮ้อๆๆ   )

ว่าแล้ว เดินตามแม่สาวดาวส้ม JetstarAsia เลยดีกว่า

ขณะนี้เวลา 15.10 น. ครับ จอมอนิเตอร์ในสนามบินโชว์หราเลยว่า เที่ยวบินผมหน่ะ Final Call แล้ว .... เริ่มรู้ทริกของสนามบินนี้แล้ว จะให้คนมารอ boarding นานๆ ก็เลยปล่อยมุขนี้ จริงๆ มาถึง Gate ซัก 15.30 น. ก็ยังทันครับ สบายๆ ไม่ต้องรีบ

อันนี้พ่อแม่ผมก็เลยแทบจะเหินฟ้ามาเกตเลย  

พอมาถึงก็เข้าไป แหม ก็ต้องรออีกซักพักใหญ่เหมือนกันหล่ะน่า โดนคนสิงคโปร์หลอกจนได้ คิกคิก (แต่ก็ดีครับ เตรียมตัวไว้เนิ่นๆ จะได้ไม่ต้องรีบร้อนวิ่งกันป่าราบในภายหลัง)

เข้ามาก็จะเห็นเจ้าเสือน้อย 9V-TAA ตัวเก่าสุด จอดอยู่ครับ จำได้ว่าเป็นตัวสมัยท่านหน้ากาก บินตอนโปร 1 SGD เปิดตัวสายการบินเมื่อปีก่อนอ่ะ  

สภาพบรรยากาศบนเครื่องจะต่างจากลำขามาอย่างไร เดี๋ยวค่อยไปชมกันนะครับ

หันกลับไปแอบถ่ายแม่เสือสาวกราวน์ ตอน boarding ชุดพนักงานเหมือนกันเด๊ะๆ เลยครับ แยกไม่ออกว่าไหนคือแอร์ ไหนคือกราวน์ เพราะอย่างหางแดงก็ยังพอแยกออกนะครับ ว่า อย่างผู้หญิง กราวน์จะไม่มีคอปกขาว แต่แอร์ฯจะมีคอปกขาว สจ๊วต คอเสื้อจะมีขลิบแดงครับ แต่กราวน์ไม่มี  

แล้วก็บรรยากาศใน Gate ระหว่างรอครับ อินเตอร์เน็ตใช้ได้แค่เครื่องเดียว ส่วนที่เหลือเจ๊ง ลองเปิดโน๊ตบุ๊คแล้ว ฟรีเฉพาะลูกค้า StarHub เท่านั้นครับ

เวลา 15.24 น. เริ่ม Boarding แล้วครับ โอโห มหกรรมเก้าอิ้ดนตรีเริ่มแล้ว  

ผู้โดยสารแค่ 115 คนเองนะ ยังไงมีที่ให้นอนเหยียดยาว 3 ที่นั่งแน่นอน อิอิ

ตามไปขึ้นเครื่องดีกว่าครับ อย่าลืมพกบอร์ดดิ้งพาสติดมือด้วยนะครับ เพราะเดี๋ยวแม่เสือสาวบนเครื่องจะตรวจ แบบดังภาพครับ

เราสามคนพ่อแม่ลูกก็มาจับจองที่นั่งแถว 11D-E-F ครับ สบายแฮ   นั่งหน้าซะเลย

พอผู้โดยสารขึ้นเครื่องครบ แม่เสือสาวปิดประตูเครื่องบิน พร้อม push back เวลา 15.45 น. ครับ  

แล้วที่นั่งตรง Emergency Exit Row แถว 12 และ 13 ก็จะมีแม่เสือสาวมาแนะนำวิธีปฏิบัติตัวเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินครับ (ช่วยแม่เสือเปิดประตูเป็นต้น)  

มองออกไปข้างนอกเห็น Air India อิอิ  ;)

และขุมพลังของเจ้าเสือน้อย คิดว่าเป็นของแพรตแอนด์วิทนีย์ นะครับ อิอิ (ไม่แม่นเลยผม)

แล้วแม่เสือสาวก็แจกเมนูเช่นเคยครับ วันนี้จะไม่รับอะไรแล้ว ขาไปเสียไปแล้วตั้ง 10 SGD อิอิ

แล้วก็เดโม่ ตามปกติครับ ผมว่า หางแดงชนะเลิศเลย กับท่าเดโม่ ที่สวยและพร้อมเพรียง แต่เสือก็ทำได้ดีครับ

เสือน้อยลำนี้ อย่างว่าว่าเป็นลำที่เก่าที่สุด 9V-TAA สภาพภายในเลยดูเยินกว่าลำอื่นๆ ครับ เบาะที่นั่งสีไม่เหมือนลำอื่น ลำนี้เป็นเบาะสีน้ำเงินล้วนทั้งลำ แต่ถ้าเป็น 9V-TAB, TAC, TAD จะเป็นเบาะสีน้ำเงินสลับกับเบาะสีเทา สลับกันไปอย่างละ 3 แถวครับ

ถอยออกไปแล้ว แม่เสือสาวกำลังเช็คความเรียบร้อยอยู่

ที่นั่ง ก็อย่างว่าอ่ะครับว่า ค่อนข้างยัดทะนานทีเดียวเชียว ตามสเป๊ก A320 แบบที่ใส่ผู้โดยสารไป 180 ที่นั่ง มีทั้งหมด 30 แถว ซึ่ง A320 ของเจ๊ตสตาร์เอเชีย และ ไทยแอร์เอเชีย ที่จะมาปีหน้าก็แบบเดียวกันครับ คงยัดทะนานพอๆ กันแน่นอน ส่วน Valuair และ บางกอกแอร์ฯ ที่นั่งจะสบายกว่า เพราะใส่ไปแค่ 162 ที่นั่ง หรือมี 27 แถวครับ (หายไปถึง 3 แถว แลกกับความกว้างระหว่างแถวที่มากขึ้นเยอะ)

ชมภาพประกอบไปเรื่อยแล้วกัน  

แล้วก็เหินฟ้าเวลา 15.59 น. ครับ  

เห็น Terminal 1 ชัดเจนเลยนะครับ แล้วก็บินออกเขตสนามบิน ข้ามรอยต่อมาเลย์ไป  

สังเกตได้เลยครับว่า เสือจะไม่ค่อยรีบเชิดหัวทะยานขึ้นฟ้า ไต่ระดับอย่างรวดเร็วแบบไทยแอร์เอเชีย แต่ จะค่อยๆ ไต่เรื่อยๆ ช้าๆ ครับ แต่บินเร็วนะครับเนี่ยะ  

บินไปได้แป๊บเดียวก็ออกอ่าวไทยแล้วครับ มุ่งหน้าขึ้นทางทิศเหนือ จะไปขึ้นฝั่งอีกทีบริเวณสัตหีบครับ

ออกทะเลดีกว่า  

ผมก็ขอพ่อแม่ออกมาไปห้องน้ำ แล้วก็แว๊บไปบุกครัวครับ

แต่ผมคิดว่าผมมาตั้งหลักให้พร้อมดีกว่า เห็นแถว 28 D-E-F ว่างก็เลยไปครองพื้นที่ไว้ก่อน  

แม่เสือสาวกำลังเข็นรถไปขายของครับ ผมก็ถ่ายภาพตามปกติ ที่เห็นลูกศรที่เธอกำลังหัน นั่นเธอกำลังหันมาห้ามไม่ให้ผมถ่ายรูปเธอตอนเธอทำงานครับ  

หลังจากมาปักหลักประมาณ 20 นาทีได้ จนแม่เสือขายของเสร็จแล้ว ผมก็เลยรวมรวมความกล้าบุกถ้ำเสือครับ

ปรากฎว่า พอแง้มม่านถ้ำเสือ(ครัวหลัง) ไปก็เจอกับแม่เสือสาวทั้ง 4 นาง รวมถึงแม่เสือเพอร์เซอร์ด้วย ผมก็เลยได้ขออนุญาตอย่างสุภาพ

แม่เสือสาวเพอร์เซอร์ผู้มีอำนาจที่สุด เธอตอบมาว่า "ยูต้องไปขออนุญาตกับทางบริษัทก่อน ทางเราไม่สามารถพูดอะไรได้เลยจริงๆ" ผมก็อธิบายชักแม่น้ำทั้งห้า พยายามเจรจาหว่านล้อม ทุกวิถีทาง แต่เธอก็ตอบเพียงว่า เราพูดอะไรไม่ได้จริงๆ ผมพยายายามอยู่ประมาณ 5 นาที ซึ่งตอนแรกก็จะมีแม่เสือสาวหลุดจะพูดกับผมแล้ว แต่เหมือนแม่เสือสาวเพอร์เซอร์ปรามไว้อยู่

ในที่สุดยุ่งชะมัดก็จ๋อย   เดินซมซานกลับมาที่นั่งแถว 28 เหมือนเดิม

ว่าแล้ว ไหนๆ อยู่บนอากาศอีกตั้ง 2 ชั่วโมง เปิดโน๊ตบุ๊กพิมพ์รีวิวเลยละกัน ขี้เกียจจริงๆ ว่าแล้วผมก็เริ่มพิมพ์รีวิวน้องนกไปขี่เสือน้อยไว้ก่อนเลย (ที่ อ.เอกจับผิดได้ เพราะผมพิมพ์สองครั้งอ่ะครับ ตั้งนานก่อนไปฮานอย และประโยคท้ายๆ ผมเพิ่งมาเสริมตอนจะโพสต์ เลยลืมดูไปว่า กัปตันชื่อคนละคนกัน อิอิ)

พอดีคุณพ่อผม เดินมาห้องน้ำท้ายเครื่องพอดี เห็นผมนั่งทำงานอยู่ ก็เลยถ่ายรูปผมมาเป็นภาพดังนี้ครับ ด้วยความเป็นกระทู้รีวิวรวม ใครๆ ก็ดูได้ ผมขออนุญาตเซนเซอร์หน้าหน่อยแล้วกัน  

ท้องฟ้าสดใสจริงๆ เลย และผมก็ไม่ได้สังเกตครับว่า เสือน้อยขึ้นบกแถวๆ สัตหีบตั้งแต่เมื่อไหร่  ;) แล้วก็บินตรงผ่านท้องทุ่งภาคกลาง ขึ้นเชียงใหม่เลย  

ส่วนแม่เสือสาวเธอก็ทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่องครับ ขายอาหารเป็นรอบที่สองแล้ว โชคดีที่ว่า มีที่ว่างฝั่งขวา เลยไม่โดนแดดส่อง คุณพ่อคุณแม่ผมก็หลับสบายอยู่แถว 11 ส่วนผมก็มานั่งพิมพ์รีวิวอยู่แถว 28 อิอิ พิมพ์ไปชมวิวไป มีความสุข

ถือว่าเป็นการพักผ่อนของผมแล้วกัน นะ พยายามไม่คิดมากครับ (เสียดายเหมือนกัน เป็นครั้งแรกที่เจอปฏิเสธตรงๆ แบบนี้ครับ)

ด้วยความที่เครื่องบินบินอยู่สูงมากประมาณ 35,000 ฟีต ทำให้วันนี้มองอะไรข้างล่างไม่เห็นชัดเท่าที่ควรครับ เริ่มเห็นก็เป็นเทือกเขาแล้ว  

แล้วเวลา 17.19 น. (เวลาไทย) สัญญาณเตือนรัดเข็มขัดก็ดังขึ้นครับ ปิดโน๊ตบุ๊คดีกว่า  

เสือน้อยเริ่มลดระดับลงเรื่อยๆ ครับ แม่เสือสาวก็ตรวจดูความเรียบร้อยให้เปิดม่านหน้าต่างขึ้น

รัดเข็มขัดดีกว่า  

แล้วเสือน้อยก็บินโฉบผ่านเมืองลำพูนครับ   คุ้นเคยกันดีนะครับ เวลาบินเส้นทาง กรุงเทพ-เชียงใหม่  

แล้วก็ที่ราบลุ่มแอ่งเชียงใหม่-ลำพูน  

แล้วก็บินโฉบผ่านบ้านผมไป  

แล้วก็ข้ามถนนสุดท้าย ก่อนแตะพื้นที่เชียงใหม่อย่างนุ่มนวล (แต่สู้กัปตันอีว่า ตอนเที่ยวไปไม่ได้ครับ   แต่ก็ถือว่านิ่มมากๆ เหมือนกัน)

ขณะนี้เวลา 17.29 น. ครับ มาถึงก่อนเวลา 20 นาทีพอดี รวมเวลาอยู่บนอากาศ 2.30 ชั่วโมงพอดีครับ ถือว่าเร็วมากๆ เพราะบินลงกรุงเทพก็ประมาณ 2 ชั่วโมงพอดีครับ  

นิ่มใช้ได้เลยครับ  

แล้วก็มาจอด Gate C5 ข้างๆ กับเจ้าวันทูโกครับ  ;)

เครื่องบินจอดสนิทและดับเครื่องยนต์ 17.32 น. ครับ ถึงก่อนเวลา 18 นาที    

รถกระเป๋าของการบินไทยก็มาเทียบอย่างรวดเร็ว  

ผมก็ไปเจรจาหว่านล้อมกับแม่เสือสาว เพื่อจะขอถ่ายรูปครับ

แน่นอนว่าก็ต้องเริ่มจากการพูดคุยก่อน ผมก็เลยถามเธอเล่นๆ ว่า เธอเคยมาเที่ยวเชียงใหม่หรือยัง เธอบอกว่า ยัง แต่อยากจะเที่ยวมากๆ เลย ผมก็เลยทำหน้าที่ ททท. เชียงใหม่ ไปแบบบรีฟให้เธอฟังคร่าวๆ

สุดท้ายก็เลยได้ขอเธอถ่ายภาพมาเป็นเช่นนี้ครับ  

ก็เดินออกไป ถึงประตูด้านหน้า ก็เลยขอแม่เสือสาวเพอร์เซอร์ถ่ายภาพ ซึ่งแปลกมากว่า เธอไม่อิดออดเลย หรือจะชดเชยที่เธอไม่ยอมให้ผมสัมภาษณ์มั้งครับ เมื่อเธอยอมให้ถ่าย ก็เลยถ่ายภาพมา ดูแววตาของเธอสิครับ Tiger Airways  แท้ๆ

ผมก็เลียบๆ เคียงๆ ถามเธอว่า จะขอถ่ายภาพใน cockpit ได้ไหม เธอบอกว่าต้องถามกัปตันก่อน ซึ่งตอนแรกเธอจะไม่ให้ผมแล้ว แต่กัปตันเรียก ก็เลยได้ถ่ายมาเป็นเช่นนี้

น่าจะถูกใจกับน้องๆ ที่สนใจเรื่องการบินนะครับ ที่เข้าไปถ่าย cockpit นี่ก็ตั้งใจเอามาฝากน้องๆ แหล่ะครับ ส่วนตัวพี่เฉยๆ หน่ะ เห็นน้องชอบๆ อยากเห็นกันก็เลยขอเขาถ่าย และนี่ก็โอกาสอันทีที่ได้เห็น cockpit ของ A320 เสือน้อย ด้วย  

อ้อ พอผมขอบคุณท่านกัปตัน กัปตันตอบกลับมาเป็นภาษาไทยว่า "ขอบคุณครับ" ผมก็เลยไหว้ขอบคุณอีกที แล้วก็ ไหว้แม่เสือสาวด้วย เธอก็ยิ้มใหญ่เลย ผมเลยคิดเล่นๆ ว่า สมมุติว่า เส้นทางที่เสือบินมาไทย(ตั้ง 5 จุดบิน) แล้ว แม่เสือสาวมีการยกมีไหว้สวัสดีผู้โดยสาร คงจะได้ใจจากผู้โดยสารชาวไทยไปมิใช่น้อยเลยครับ  

ก็เลยรู้สึกแฮปปี้เอนดิ้งครับ แล้วเจอกันอีกนะเจ้าเสือน้อย ยังไงมีโอกาสได้ใช้บริการอีกแน่ๆ เพราะผมแพลนกับน้องสาวแล้วว่า เราจะบินแบบ CNX-SIN-HAN-BKK-CNX ก้น อิอิ  

แล้วก็ลงชั้นล่าง ไป ผ่านด่าน ตม. เชียงใหม่เลยครับ  ;D

ถ่ายภาพเจ้าเสือน้อย ซึ่งตอนนี้ก็พร้อมแล้วที่จะบินกลับสิงคโปร์กับ TR129 ครับ  

ตม. ผู้คนมากมายครับ เพราะเปิดอยู่ไม่กี่ช่อง และส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติด้วย

อีกทั้งช่องสำหรับคนไทยก็ไม่มี เลยทำให้ค่อนข้างช้าครับ ถ้าแบบดอนเมือง มีช่องเฉพาะคนไทย ผมว่าอะไรๆ จะเร็วขึ้นเยอะเลยครับ  

คิวยาวเชียว

สรุปว่ารอตรงนี้ประมาณ 20 กว่านาที กว่าจะได้ผ่าน ตม. ออกไปครับ พอผ่านด่านก็เจอจุดรับกระเป๋า แล้วก็ภาษี คล้ายๆ กับที่ฮานอยครับ เล็กมินิกระทัดรัดเหมือนๆ กัน อิอิ  

พอรับกระเป๋า ถ้าไม่มีของต้องสำแดงอะไรก็ออกไปได้เลยครับ  

ผ่านตรงจุดนี้ไป แล้วก็ออกสู่โลกภายนอก โอ้ว ถึงเชียงใหม่แล้วจ้า  

นับว่าเป็นการเดินทางที่รวดเร็วทีเดียวเชียวครับ แป๊บเดียวก็ลัดฟ้าจากสิงคโปร์กลับเชียงใหม่ได้ เป็นทริปครอบครัวที่มีความสุขที่สุดเลยครับ เพราะเป็นครั้งแรกที่เราได้ไปต่างประเทศด้วยกัน ถึงแม้จะเป็นแค่เกาะสิงคโปร์ก็ตาม และเราวางแผนกันว่า หลังจากที่น้องสาวผมเข้าเรียนที่ มช. ได้ ก็จะไปตะลุยเยี่ยมญาติที่ฮ่องกงกัน ราวเดือนพฤษภาคมปีหน้าครับ น้องสาวผมเค้า request สิงคโปร์มาแล้ว ยังไงก็จัดให้เธอแน่นอนหายห่วง อิอิ ครั้งนี้คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่ผมจะไปสิงคโปร์แน่นอนครับ   (ถึงแม้ว่าจะหลับตาเดินได้แล้วก็ตาม  ;) )

ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านมาจนจบครับ และขออภัยด้วยที่รีวิวนี้ไม่มีสัมภาษณ์ลูกเรือครับ

ระยะระหว่างที่นั่งแคบจริงๆครับ (จากรูปที่ถ่ายมา) ถ้าเข่าหมอยุ่งชน แล้วเวลาฝรั่งตัวสูงๆขึ้นจะนั่งได้ไงเนี่ย ??

ขอบคุณครับ ไม่มีสัมภาษณ์ก็ไม่เป็นไรครับ

มองอีกมุมหนึ่งคือ อาจจะมีกฏไม่ให้พนักงานพูดคุยกันหรือคุยกับผู้โดยสาร ซึ่งแม้เราจะใช้เวลาสัมภาษณ์ไม่นาน แต่เพอร์เซอร์อาจจะเข้มงวดในการปฏิบัติหน้าที่ของแอร์โฮสเตส เกรงว่าจะเป็นการรบกวน หรือผู้โดยสารท่านอื่นเขียนคอมเม้นท์ไปที่ Tigerairways ว่าพนักงานบกพร่องต่อหน้าที่จะมีโทษหนักน่ะครับ ซึ่งก็เป็นเรื่องเคร่งครัดในแต่ละสายการบิน โดยเฉพาะสายการบินต่างชาติครับ

เห็นภาพรีวิวเครื่องบิน, Cockpit และการเดินทางอย่างมีความสุขของครอบครัวคุณยุ่งฯ ก็ถือว่าเป็นรีวิวที่สมบูรณ์แบบแล้วครับ

ยังไงตอนท้าย เสือสาวก็ย่อมเสร็จคุณหมอหนุ่มของเราเสมอ ฮ่าๆๆๆๆ

ขอบคุณสำหรับรีวิวนะจ๊ะ เราว่า TR เขาคงมีกฎห้ามไว้อย่างที่คุณ A330 ว่าไว้ก็ได้ ว่าขณะปฏิบัติงานก็ต้องเคร่งครัดเพราะมันเป็นวินัยในหน้าที่ อีกทั้งเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารทุกคนอีก หากเกิดอะไรขึ้นคงรับผิดชอบกันไม่ไหว แต่ทั้ง 4 สาวก็ไม่อิดออดหรือเชิดหยิ่งไม่ใช่หรือ หลังจากเสร็จหน้าที่เธอกับไฟลต์นี้แล้วก็ดูเธอทั้ง 4 คนเป็นมิตรดี TR คงมีแบบฉบับการทำงานที่ไม่เหมือนใครเฉพาะของเขานั่นแหละ อย่าคิดมากเลย  

ปล. เคยคิดจะบินกับ TR เหมือนกันแบบ HKT - SIN - HAN - SIN - MFM - SIN - HKT อิอิ

น่ารักครับ ไปเเบบครอบครัว  ว่าแต่สาวๆเสือน้อยสวยมิใช่ย่อยเลยนะครับ.

ขอบคุณครับ ครอบครัวสุขสันต์ จริง ๆ เลย ๆ นะครับหมอฯ...

เป็นทริปครอบครัวที่น่าสนุกมากๆเลยครับ อยู่ด้วยกันพ่อแม่ลูกจะไปที่ไหนไกลหรือใกล้
ก็สุขใจแล้วครับ
ขอบคุณหมอยุ่งฯสำหรับรีวิวแม่เสือโคร่งนะครับ

สนุกดีครับ ไม่ได้ปากคำแม่เสือสาวมาไม่เป็นไร ได้รูปแจ่มๆมาก็พอแล้วหมอ อิอิอิ

ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคร้าบบบ

Quoted from saranboy

ยังไงตอนท้าย เสือสาวก็ย่อมเสร็จคุณหมอหนุ่มของเราเสมอ ฮ่าๆๆๆๆ

ก็หมอยุ่ง เป็นสัตวแพทย์นี่ครับ

ขอบคุณสำหรับรีวิวเสือ ๆ ครับ
ผมยังไม่เคยไปสิงคโปร์เลย อยากไปบ้างจัง .. เมื่อไหร่จะว่างหนอ

ขอบคุณมากครับ