เว็บบอร์ดรีวิว

สวัสดีเพื่อนๆๆชาวhflight หลังจากที่กลับมาจากเมลเบิร์น นอนพักผ่อนแล้วก็ลุยงานหนักไปพอสมควรแล้ว เลยนึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ทำรีวิวเกี่ยวกับเมลเบิร์นเลยนี่หว่า ก็เลยเกิดอาการลุกขึ้นมาสะบัดตัวขี้เกียจออกไป แล้วมาโพสต์เรื่องราวที่ลิลดาไปเจอมาดีกว่า แต่ขอบอกว่า จะทำในอีกสไตล์นึงนะ เพราะเคยเห็นรีวิวเมลเบิร์นแล้ว เริ่มเลยนะก๊ะ
ลิลลดาเดินทางคืนวันพฤหัสที่ 12 พค. ไฟลท์ TG981 เครื่องออก0020 ของศุกร์ที่ 13 (เห็นมั้ยล่ะ แค่ฤกษ์เดินทางก็เก๋แล้ว)

เช็คอินเคาน์เตอร์สำหรับบัตรเงิน (ต้องบินไป-กลับ เมลเบิร์น อีก3รอบแหนะ กว่าจะได้บัตรทอง )

และแล้วอาถรรพ์ศุกร์13 ก็เกิดขึ้นแล้ว คือ ไฟลท์ดีเลย์ เกือบ 3ชม.

เดินทางด้วย md11 รุ่นคลาสสิคมาก นั่งชั้นประหยัดไป ไฟล์ทเกือบเต็ม ข้างๆเป็นอเมริกันตัวใหญ่มาก จะเดินไปห้องน้ำลำบากมาก ผลปรากฎว่า ตลอด9ชม. เข้าห้องน้ำแค่ 1 ครั้งเพราะเกรงใจมาก และที่เด็ดสุดคือ ต้องแหงนคอดูทีวีอย่างกับนกกระยาง และทีวีที่ใกล้เรา ดันเป็นขาว-ดำอีก โอ ศุกร์ 13  

และดันนั่งริมหน้าต่างด้านซ้าย รับแสงอาทิตย์เต็มๆๆๆ อากาศอุ่น ถึงร้อนมาก แต่วิวสวยนะ แอบแง้มๆๆดูบางจังหวะ

ใกล้ถึงสนามบินทูลามารินแล้ว เย้

สังเกตดูว่า รอบๆเมลเบิร์น รัฐวิคตอเรีย สภาพพื้นที่ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นรัฐเกษตรกรรมของออสซี่เลย ดูแล้งๆๆงัยก็ไม่รู้ หรือเพราะว่าเราไปถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ไม่รู้

และแล้ว ก็ถึงซะที เมลเบิร์น

สนามบินทูลามารีน อยู่ห่างจากตัวเมืองเมลเบิร์นประมาณ 30 โลมั้ง เพราะใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่ง ชม.เอง

จากสนามบินเดินทางเข้าตัวเมือง จะมีเส้นทางหลวงหลัก เค้าเรียกกันว่า ฟรีเวย์ แต่พอมาเรื่อยๆๆจะเชื่อมกับ city link ซึ่งเสียเงินนะ แต่ไม่ได้มีด่านเก็บเงิน แต่ใช้ระบบมีเซ็นเซอร์ว่า รถคันนี้เสียค่าใช้บริการแล้วยัง แต่ถ้ายังเค้าจะส่งบิลไปเก็บที่อยู่เลย ครั้งนึงเพื่อนต่างจังหวัด ขับรถเข้าเมลเบิร์น มาทางนี้ เค้าต้องรีบหาทางออกทันทีเลย ไม่อย่างงั้นแม่เค้าคงช็อคกับบิลค่าซิตี้ลิงค์แน่ๆๆ พอเข้าใกล้ตัวเมือง ก็จะมีสัญลักษณ์บอกว่า นี่คือ ประตูสู่เมลเบิร์นนะ

รีบมาเร็วๆนะ อิอิ ไปมาตั้งสามเดือนข้อมูลต้องเพียบแน่

รอดูอยู่นะคร้าบบบบบบบบ อิอิ

รอดูต่อคร้าบ...

รอติดตามครับ ไป MEL คราวก่อนบินด้วย 777-300 นี่นา

พอพ้นสัญลักษณ์ของเมลเบิร์น (ไม่แน่ใจว่า เค้าเรียก flemington bridge หรือเปล่า แต่ว่า แถวนั้น แถวๆ flemington racecourse) ไปตามซิตี้ลิงค์ ก็จะถึงแถวๆ dockland

ถ้าไม่ใช้ซิตี้ลิงค์ จะต้องรีบออกก่อนที่จะถึงสัญลักษณ์ของเมลเบิร์น มิฉะนั้นที่บ้านของเจ้าของรถ จะช็อคกกับบิลค่าใช้ซิตี้ลิงค์ (ไม่แน่ใจว่า 30aud เปล่า คูณ31 บาทเข้าไปเป็นเงินไทย จึงไม่แปลกใจเลยที่เพื่อนเรารีบหาทางออกจากซิตี้ลิงค์นี้ อย่างกับสัมปะเวสีเจอผ้ายันต์เลย  ) แต่ตอนที่ลิลดา ไปวันแรก ลิลดาใช้แพ็คเกจของเอื้องหลวง จึงรวมทรานสเฟอร์ถึงโรงแรมนะ แต่ว่า รอรถมารับอีกประมาณ 1 ชม. เพราะไฟล์ทดีเลย์ นี่ก็อาถรรพ์ thirteen friday อีกแล้ว

พอข้ามสะพานมาแล้ว ก็ออกจากซิตี้ลิงค์ มาทางขวา ก็จะถึงdockland เป็นเมลเบิร์นเมืองใหม่ ที่เมื่อก่อนเป็นที่ลุ่ม แฉะๆ ต่อมาเค้าถมที่เพื่อจะขยายตัวเซ็นเตอร์ไปทางทิศตะวันตก ตอนนี้เค้าพยายามที่จะโปรโมทการท่องเที่ยวบริเวณนี้ด้วย (ขอโทษด้วยนะก๊ะ ที่ไม่มีรูปดอคแลนด์ เพราะยังไม่ได้ฤกษ์เข้าไปเลย ฮิฮิ ทั้งที่อยู่สามเดือนแล้ว) พอออกจากซิตี้ลิงค์ก็จะเห็นแบ็คกราวนด์ของ MCBD-melbourne center business district ทันทีเลย

แถวๆด็อคแลนด์ มีกิจกรรมให้ทำเยอะเช่น เดินเล่นหรือปั่นจักรยานไปตามทางที่เค้าทำให้

พอเลี้ยวซ้าย

แหงนหน้ามองดูข้างบน ก็จะเห็นอาวุธของสไปเดอร์แมน ฮิฮิ ไม่ใช่หรอก เส้นๆๆ (ไม่รู้เรียกว่าอะไร) ของรถราง ที่นี่เค้าเรียกว่า แทรม TRAM

เหมือนใยแมงมุมจริงๆๆนะ

รถก็ไปส่งที่ที่พัก พักโรงแรมสามดาวเครือแอคคอร์ ชื่อว่า ibis melbourne (ที่นี่มี 2 ibis นะ อีกที่อยู่ตรงถนน little bourke) ที่นี่อยู่ระหว่างถนน swanston กับถนน elizabeth ไม่ไกลจากตลาด victoria market ราคาห้องถ้าผ่านเอื้องหลวง 3900 รวมอาหารเช้า ถ้าจองเอง 109 aud ไม่มีอาหารเช้า  

จองห้องเดี่ยว ดันได้ ห้องชุด ที่มี 2 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ 1 ห้องรับแขก และครัวเล็กๆๆ คุ้มเกิน 3900 บาทต่อคืนอีก (ไว้จะโพสต์ให้ดูทีหลังนะ) พอเช็คอินเสร็จ โยนสัมภาระเรียบร้อย ก็เดินเรื่อยเปื่อยเลย ตัวซิตี้ จะมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า  (จินตนาการเองนะ) กรอบของมัน จะเป็นถนน flinder,spencer,latrobe ,spring เริ่มจากกรอบด้านล่าง เวียนตามเข็มนาฬิกา ภายในกรอบสี่เหลี่ยม ก็จะมีถนนตามแนวนอนและแนวตั้ง เริ่มจากแนวนอนก่อนนะ ถัดจาก flinder มา เป็น flinder lane, colin ,little colin, bourke, little bourke, lonsdale, littlelondale และปิดท้ายด้วย la trobe ส่วนแนวตั้ง เริ่มจากขวาสุด spring, exhibition, russell, swanston, elizabeth, queen, william, king และspencer ไว้จะสแกนแผนที่โพสต์ให้นะ ถ้าจินตนาการไม่ไหว  

เริ่มต้นที่หัวลำโพงของเมลเบิร์น-สถานีรถไฟ flinder station ที่นี่จะเป็นจุดตั้งต้นสำหรับนักท่องเที่ยวและคนที่ไปอยู่เมลเบิร์นใหม่ๆ เวลาจะไปไหนก็จะมาตั้งต้นที่จุดนี้ จากที่นี่ เราสามารถเดินทางไปที่ต่างๆ ได้ อาจจะไปโดยแทรม หรือ รถไฟ หรือรถบัส สถานี flinder ตั้งอยู่ตรงหัวมุมของถนน flinder ที่ตัดกับถนน swanston ตรงข้ามกับ federation square

ตอนนี้ลิลดาจะพาเพื่อนๆ walking tour ไปตามถนนswanston (ส่วนรายละเอียดเกี่ยวกับสถานีฟลินเดอร์ ไว้ลิลดาจะนำชมตอนที่เรานั่งรถไฟไปเที่ยวที่อื่นนะ) พอข้ามถนนฟลินเดอร์จากสถานีฟลินเดอร์ ก็จะเจอโรงแรม young and jackson's ในlonely planet ให้ข้อมูลว่า เป็นโรงแรมแห่งแรก และเก่าที่สุดในเมลเบิร์น แต่จริงๆๆมีเก่ากว่านี้นะ

ตรงข้ามกันก็เป็นโบสถ์ st. pauls cathedral สร้างขึ้นในปี 1891 บนสถานที่ที่คณะชาวคริสต์ นำโดย ดร.alexander thomson ตั้งรกรากในปี 1836 รูปแบบสถาปัตยกรรมเมื่อแรกไม่ได้เป็นเช่นนี้ เป็นเพียงโบสถ์ไม้เล็กๆ และต่อมาในปี 1926 ก็ทำการสร้างใหม่ในรูปแบบทางสถาปัตยกรรมที่เห็นจนถึงทุกวันนี้ (เป็นงัยคะ วิชาการมั้ย!)

อากาศที่เมลเบิร์นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงและช่วงฤดูหนาว เย็นมากเลยที่เดียว ยิ่งถ้าเมฆฝนจากขั้วโลกพัดมา นี่หนาวอย่าบอกใครเลย ฝนที่นี่ ตกปรอยๆๆ ไม่ได้หนักอย่างบ้านเรา ถ้าวันไหนจะมีฝนฟ้าคะนองตก เค้าจะเตือนภัยล่วงหน้าเลยนะ (สำหรับเค้าแล้วฝนฟ้าคะนองเป็นเรื่องใหญ่มาก) อากาศบางวันนี่ มีครบเลย ตอนเช้าหมอกจัด ตอนบ่ายฟ้าใส ตอนเย็นฝนตก บางครั้งแถมลูกเห็บด้วยนะ รูปข้างบนเป็นช่วงบ่ายๆที่มีเมฆฝนมาจากขั้วโลก ส่วนรูปนี้ เมื่อวันที่อากาศดีๆ

ถัดจากโบสถ์เซนต์พอล ก็จะเป็นซิตี้ สแควร์ เป็นลานเล็กๆ อยู่ตรงหัวมุมของถนนswanston ตัดกับถนนcolin จะมีร้านกาแฟน่านั่งอยู่ แล้วบรรยากาศก็ดี นกบินไปมาสุดฤทธิ์

นกที่เห็นไม่ใช่นกพิราบที่มีแต่เชื้อโรคอย่างบ้านเรานะ

เลี้ยวขวาไปถนนไฮโซดีกว่า พอเลี้ยวขวาเข้าถนน colin ก็จะเจอโรงแรมห้าดาวทันทีเลย พร้อมกับร้านแบรนด์เนม (เดินดูทุกวันเลย)    ชอปชาแนลที่โรงแรมเวสต์อิน เมลเบิร์น

ถัดไปก็จะเป็นราล์ฟลอเรน แมกซ์มารา กุชชี

...

..

มัวแต่บ้าของแบรนด์เนม เลยลืมโรงละคร regent theatre ซึ่งอยู่ติดกับโรงแรมเวสต์อินไปเลย

ตอนนั้นกำลังฉายละครเวทีเรื่อง ไลออนคิงอยู่

ชื่อโรงละคร

decorateภายในสวยและดูหรูหราดีนะ

ทีนี้มองฝั่งตรงข้ามบ้าง จากหัวมุมของถนน collin ที่ตัดกับถนน swanston ตรงข้ามกับซิตี้สแควร์ ก็จะเป็น melbourne town hall (รูปที่เห็นถ่ายจากถนนสแวนสตัน ตรงหัวมุมที่ตัดกับถนนbourke) --ตรงที่มีนาฬิกา นั่นแหละ town hall ส่วนโบสถ์ที่เห็นก็โบสถ์เซนต์พอล ตรงข้ามฟลินเดอร์สเตชั่น ที่โพสต์มาแล้วงัย

รูปชัดๆ

ที่นี่จะมีนิทรรศการที่น่าสนใจเป็นประจำนะ

ด้านข้างตรงถนนcollins มีห้องน้ำให้เข้าไปใช้ สะอ๊าดสะอาดมาก เข้าไปแต่งหน้าเป็นประจำเลย มีเรื่องตลกเล่าให้ฟัง มีพี่คนนึงถามว่าห้องน้ำหญิงหรือห้องน้ำชายเหม็นกว่ากัน รู้มั้ยคำตอบว่า ห้องน้ำหญิงเหม็นกว่า เพราะ ห้องน้ำชาย ป้ายบอกว่า เม๋น แต่ห้องน้ำหญิง ป้ายบอกว่า วู้เม๋น แสดงว่า เหม็นมากๆๆๆฮะฮะ

อีกห้องไม่เคยได้ใช้เลย แงงงงง

ถัดไปก็เป็น melbourne athenaeum ซึ่งก็เป็นโรงละครอีกแห่งของเมลเบิร์นนะ มีสถาปัตย์สไตล์นีโอคลาสสิค สวยไปอีกแบบนึง (ฮิฮิ โปรดสังเกตว่า พื้นถนนเอนเพราะว่าที่เมลเบิร์นเนินเยอะแยะเลย)

ถัดไปก็เป็นอดีตห้าง georges department store ห้างดังสมัยก่อน ปัจจุบันเป็นสำนักงานเอเจนซี่โฆษณา george patterson bates

ถัดไปก็จะเป็นโบสถ์ scots church ตรงหัวมุมที่ตัดกับถนน russell ข้ามถนนไปก็เป็นอีกโบสถ์นึง คือ โบสถ์ st. michael's uniting church เป็นพาโนรามาที่สวยงามมากเลยทีเดียวนะ ยิ่งถ้าเห็นได้ด้วยตาก็จะรู้สึกว่าสวยงามมาก ตึกสไตล์โคโลเนียล นีโอคลาสสิค โบสถ์สไตล์ดกธิค และตึกสมัยใหม่อยู่รวมกันอย่างลงตัวเลยทีเดียว นีแหละคือเสน่ห์ของเมลเบิร์น

มองไปอีกฝั่งก็จะเห็นโรงแรมห้าดาวอีกแห่ง คือ โรงแรมไฮแอท (โปรดสังเกตดูสิ ว่าตึกสมัยเก่า กับตึกสมัยใหม่ เข้ากั๊นเข้ากันได้ดีเลย)

โอ๊ยเมื่อยแล้วนั่งแทรมไปหัวถนน collins ดีกว่า พอเห็นโรงแรมห้าดาวอีกแห่งก็รีบลงทันที (ทำงัยได้ ครั้งนี้ไปแบบแบ๊คแพ๊ค ก็เลยเห็นโรงแรมห้าดาวแล้วน้ำลายหก ก็ต้องรีบลงมาถ่ายเก็บเอาไว้ฝันหนะ) อีกแห่งคือ โรงแรมโซฟิเทล

เห็นแต่ที่จอดรถ กับป้ายนะ เพราะตัวโรงแรมต้องเข้าไปข้างใน บริเวณโรงแรมก็มีร้านแบรนด์เนมถูกใจลิลดามากเลย

เช่น เฟอรากาโม่

แล้วก็จิออจิโอ อาร์มานี

ทนไม่ไหวแล้ว ต้องไปถ่ายรูปโรงแรมห้าดาวอีกแห่ง บนถนนเส้นนี้ ว่าแล้วก็จับแทรม สายอะไรก็ได้ไปเลย บนถนน collins จะมีแทรมสาย 11,12,31,42,109 ไปถึงถนนking เพื่อถ่ายรูปโรงแรมห้าดาวอีกแห่งนึง  

คือ เลอ เมอริเดียน

ข้างๆตรงหัวถนนที่ตัดกับถนนคิงก็จะเป็นตึกริอัลโต ที่นักท่องเที่ยวขึ้นไปดูวิว (ลิลดายังไม่ได้ขึ้นเลย เพราะยังไม่มีเวลาไปเลยจริงๆๆ งงมากอยู่สามเดือนยังพลาดที่สำคัญของเมลเบิร์นเยอะแยะเลย)

ไม่ได้แต่โรงแรมห้าดาวนะ  สี่ดาวก็มี โรงแรมโนโวเทล ถนนคอลลินงัย อยู่ระหว่าง swanston กับ elizabeth

รอชมต่อน่ะครับ

ย้อนกลับมาที่แยกสวันสตันตัดกับคอลลินส์ ตรงข้ามเมลเบิร์นทาวน์ฮอล จะเป็นตึก manchester unity building สร้างขึ้นในทศวรรษที่ 30 ของศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นช่วงที่อาร์ตเดคโคกำลังบูม

อีกรูปนึง มีร้านค้าน่าชอปปิ้งเยอะมาก

ร้านโปรดของข้าพเจ้า เข้าทีไรเสียเงินทุกที

เดินเรื่อยเปื่อยจนถึงหัวมุมที่ตัดกับถนนbourke

เจอกับสัญลักษณ์ของเมลเบิร์นอีกอันนะ

ทุกคนที่ไปเมลเบิร์นต้องไปยืนกลางคุณสามท่านนี้ แล้วถ่ายรูป ถ้าใครไม่มีภาพนี้ ก็ถือว่าไม่ถึงเมลเบิร์นนะ   ต้องขอโทษนะคะที่ตอนแรกเรียไอ้สามตัว พอค้นไปมาพบว่า ท่านทั้งสามคือบิดาผู้ก่อร่างสร้างเมลเบิร์นขึ้นมานะคะ (ฮือ ผิดไปแล้ว)

ไม่รู้ว่าได้อินสไปเรชั่นมาจากเหตุการณ์แก๊สระเบิดที่ถนนเพชรบุรีหรือเปล่า

มองไปทางซ้าย ก็จะเป็นแหล่งชอปปิ้งที่สนุกสนานมาก โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากเอเซีย ชอปกระหน่ำเลย มีห้างดัง สองห้างนะ

ห้างที่หนึ่ง...

ห้างที่สอง...

ยังมีอีกห้างนะ ตรงหัวมุมที่ตัดกับถนนอลิซาเบธ เดิมเป็นไปรษณีย์แห่งแรกของเมลเบิร์น

เอามายันว่า เป็นไปรษณีย์จริงๆๆนะ

มุมสวยๆๆที่มองมาจากถนนอลิซาเบธ

ภายในอาคาร ก็สวยนะ

ตรงข้ามกับ GPOก็มีร้านโปรดของข้าพเจ้าอีกร้านนะ

ข้างๆร้านสปอร์ตเกิรลก็มี royal arcade ถูกใจร้านjeans มาก

ภายในอาร์เคด ก็สวย

เอาหละเดินกลับไปทางถนนสวันสตันดีกว่า อ้าวดูที่หัวมุมสิ โปรโมทหนังที่ฮอทมากในขณะนั้น รู้มั้ยว่า เรื่องแองเจลินาแย่งแบรดพิท จากเจนนิเฟอร์ เป็น talk of the town ของที่นี่เลยนะ (ตอนที่ไป ก็ประมาณเดือน 5-7)

โอ๊ยเหนื่อยแล้ว นั่งแทรมไปสุดถนนนี้ดีกว่า นั่งแทรมสาย86,95,96 (เรื่องสายไม่แน่ใจว่าบางสายยกเลิกไปรึยังนะ เพราะเอาตามไกด์บุ๊คหนะ) สุดถนน bourke ก็จะเป็นรัฐสภา

และที่หัวถนนbourke ก็จะเป็น hardrock cafe

ถัดมาทางถนนสปริงก็จะเป็นโรงแรมห้าดาวที่ไฮโซมากๆๆๆๆๆ คือ โรงแรมwindsor ชื่อก็บอกแล้วว่าไฮโซมาก

อุ๊ย อย่าเพิ่งไป walking tourบนถนนสปริงก่อนเลย เดี๋ยวจะเตลิดกลับที่ฟลินเดอร์ เอา walking tourบนถนนสวันสตันให้เสร็จก่อนดีกว่าเนอะ เลยรีบนั่งแทรมย้อนกลับไปลงที่ GPO (ไปรษรณีย์เก่างัย) ตรงที่ตัดกับถนนอลิซาเบธ แล้วเดินไปตามถนนอลิซาเบธขึ้นไปจนถึงถนน little bourke แล้วจึงเลี้ยวขวา พอเลี้ยวปุ๊บเจอโรงแรมห้าดาวอีกแห่งเลย คือ โรงแรมแปซิฟิค อินเตอร์ (ที่ประเทสไทยก็มีเครือของโรงแรมนี้ อยู่ที่ อ.ถลาง ภูเก็ต)

ถัดไปก็เป็นห้างmyer ซึ่งมีทางเดินเชื่อมจากโซนถนน bourkeต่อข้าม little bourke ออกไปถึงถนน londales เลย

อีกห้างนึงด้วย david jones

และแล้วก็ถึงถนน swanston ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามเป็น china town

ที่นี่แหละที่เราสามารถจะชอปของสดจากเอเชียได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีอะไรกิน เพราะว่า ตม.ออสเตรเลียห้ามนำอาหารทุกชนิดเข้าประเทศโดยเด็ดขาด ทุกอย่างมีหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นกะปิ ปลาร้า ขนมผักกาด ขนมชั้น น้ำพริก และอื่นๆๆอีกมากมาย รวมทั้งผักสารพัดผักมีหมดเลย

ดูบรรยากาศของไชน่าทาวน์ ตัวตึกเป็นวิคตอเรียนสไตล์ แต่ห้อยป้ายเป็นภาษาจีน

อีกรูปนึง

ขอแนะนำให้ชิมบะหมี่ร้านนี้ ราคาประมาณ 280 บาทต่อชาม เยอะมากอย่างกับกะละมังเลย

น่ากินมั้ยล่ะ ดูสิ

นี่ก็น่าเจี๊ยะ

เข้าไปสั่งซักชามแล้วค่อยมาwalking tour ต่อนะ

ข้ามถนน russell ไปก็คงเป็นไชน่าทาวน์อยู่ ลิลดาขอแนะนำร้านอาหารจีนอีกร้านจะอยู่ฝั่งขวา ชื่อ shark fin house หยำฉ่าอร่อยมาก ลิลดาชอบสั่งซาลาเปาไส้ครีม คัสตาร์ดไข่ และหนวดปลาหมึกทอด สุดยอดมาก แต่อย่าเผลอเข้าร้านอาหารจีนสไตล์เซี่ยงไฮ้นะ รสชาด...ไม่แดกเลย เผลอสั่งบัวลอยเซี่ยงไฮ้สไตล์ โหออกมาเป็นบัวลอยต้มในแป้งข้าวหมาก รสชาดเหมือนกินบัวลอยบูดเลย ถ้วยนึงตั้ง 150 บาทแหนะ

เดินเลยมาหน่อยก็จะเป็นทางเข้าพิพิธภัณฑ์ chinese museum จะเล่าเกี่ยวกับการเข้ามาตั้งรกรากของชาวจีน และแสดงผลงานที่ชี้ให้เห็นถึงวัฒนธรรมจีนอีกด้วยนะ

อีกรูปนึงนะ

ถัดไปก็เป็นด้านหลังของโรงละคร her majesty's theatre

นี่ก็ด้านหน้าของ her majesty's theatre บนถนน exhibition

ตอนนั้นกำลังแสดงเรื่องที่เป็นอมตะของออสซี่เลยนะ (ฮิฮิ ไม่รู้หรอกว่าเรื่องเกี่ยวกับอะไร รู้แต่ว่าป๊อปมาก)

ข้ามถนนมาอีกฟากนึงก็เป็นโรงแรมหรูระดับ 4 ดาว คือ โรงแรมrydges (มีโรงแรมในเครือที่เมืองไทยด้วยนะ เช่น ที่ภูเก็ต เชียงใหม่)

เดินต่อไปจนถึงถนนสปริง ก็จะเจอโรงละครอีกแห่ง คือ princess theatre

เดินย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นไชน่าทาวน์ดีกว่า ตรงที่ตัดกับถนนswanston แล้วก็ขึ้นแทรมดีกว่า

ภายในแทรม เย็นสบาย (เพราะอากาศข้างนอกประมาณ 15 องศา แล้วก็แทรมขบวนใหม่ ลองไปเจอขบวนเน่าๆสิ หนีแทบไม่ทันเลย)

ไม่ได้นั่งฟรีนะ ข้างในมีเครื่องขายตั๋วนะ ราคาเท่าไรไม่รู้จำไม่ได้ มีราคา fullfare และconcession ราคาเต็มจะแพงกว่า ถ้าจำไม่ผิด 3.10ดอลลาร์นะ ส่วน concession สำหรับพวกที่มีบัตรลด เวลาซื้อต้องแสดงบัตรนะ แต่ถ้าหยอดตู้ไม่ต้องโชว์ให้เครื่องดู แต่จะมีพ่ออินมาตรวจ ถ้าซื้อผิดประเภทก็เจอfine thank you ทันที ค่าปรับ 200ดอลลาร์นะคะ (6000บาทไทย) ส่วนลิลดาเหรอ ซื้อราคาเต็มที่สถานีฟลินเดอร์ เพราะว่าจะเป็นตั๋วที่ยังไม่valid เอาไว้เป็นยันกันพ่ออิน แต่ถ้าซื้อบนแทรมจะเป็นตั๋วที่valid ซึ่งมีตั๋วประเภท 2 ชม. จะขึ้นกี่รอบก็ได้ แต่ภายใน 2 ชม. หรือตั๋ววัน ตัว๋สัปดาห์ ตั๋ว 10 ครั้งอะไรเต็มไปหมด ถูกสุดคือ ตั๋ว 2 ชม. แล้วเวลาขึ้นก็หยอดเอาตั๋วลดราคา พอเวลาพ่ออินมา (inspector) ก็รีบเอาตั๋วเต็มราคาไป valid เลย ไม่งั้นเจอfine อย่างแรง ตลอด 3เดือนที่อยู่รอดพ่ออินตลอดขึ้นอยู่กับประสบการณ์นะ แต่เพื่อนเราโดนปรับไป 300 กว่าดอลลาร์นะ

นั่งไปจนผ่านถนน latrobe ผ่านตึก RMIT อ่านว่า อาร์เอ็มไอทีนะ  จนถึง city bath เมื่อก่อนเป็นสถานที่อาบน้ำ แต่ปัจจุบันเป็นสระว่ายน้ำอินดอร์แทน

ตอนกลางคืนก็ดูวังเวงไปอีกแบบนึง

ผมไม่เคยไปถ่ายรูปกะหุ่นสามตัวเลยอ่ะ งั้นก็ไม่ถึงสิเนี่ย แต่เคยมีแฟนเป็นคน Melbourne นะ ฮิๆๆๆ รับรองว่า "ถึงแล้ว"  

ได้ดูทั้ง Mama Mia และ Lion King ตั้งแต่ยังอยู่ที่ Sydney แล้วครับ ไม่นึกว่า Melbourne จะช้ากว่าเป็นปีเลยเหรอเนี่ย หรือว่าถ่ายรูปไว้นานแล้ว?  

Mama Mia เป็นเรื่องความรัก ครอบครัวโดยใช้เพลงของ ABBA มาใช้ประกอบครับ สนุกดี ถ้าชอบเพลง ABBA ก็ไม่น่าพลาดครับ  

ส่วน Lion King เนื้อเรื่องก็แบบการ์ตูน แต่ว่าแนะนำให้ดูวิธีการนำเสนอตัวละคร และ costume ครับ มีความคิดสร้างสรรค์ดีมากและฉากสวย น่าดูครับ  ;)

บะหมี่ร้านนั้นอร่อยจริงๆ เคยสั่งบะหมี่เป็ดย่าง ได้เป็ดครึ่งตัว สุดท้ายขอกล่องห่อกลับบ้านเลย ขอบคุณมากครับ

ถัดไปก็จะเป็นสถาบัน RMIT มีเพื่อนนักศึกษาไทยบางคนเรียนต่อที่นี่ด้วยนะ

ข้ามถนน la trobe มาก็เป็น state library

มีป้ายบอก เก๋ๆ ว่าเป็น ห้องสมุดนะ (น่าเอาเป็นไอเดียนะ)

ฝั่งตรงข้ามก็มีม้านั่งเก๋ๆที่ทัวริสต์จะต้องไปนั่งถ่ายรูปให้เห็นทุกครั้งที่เดินผ่านเลยนะคะ

เดินมาถึงถนน londale แล้วก็เลี้ยวซ้ายไปกรุงเอเธนส์ดีกว่า ฮิฮิ ล้อเล่น พอเลี้ยวซ้ายก็จะเป็น greek precinct เป็นย่านของชาวกรีก