SOFITEL WENTWORTH อยู่บนถนน Phillips Street ครับ หลังจากที่ผมเดินทางมาจากกรุงเทพถึงซิดนีย์ เมื่อช่วงเช้า

รีวิว QANTAS ดูที่นี่  

http://www.hflight.net/cgi-bin/forum//Blah.pl?b=review,m=1122478808

เพื่อนของผมก็มารับที่สนามบิน และพาผมเดินทางมายังโรงแรมช่วงประมาณ สิบโมงเช้าครับเพื่อมาเช็คอินที่โรงแรม (เวลาที่ สแตมป์ในรูปสีแดงเป็นเวลาในไทยนะครับ ไม่ค่อยเรียงวันและเวลาเท่าไหร่ เพราะว่า เช็คอินและเข้าห้องก่อน แล้วค่อยเดินมาถ่ายูป

SOFITEL WENTWORTH  เป็นโรงแรม 5 ดาวครับ แต่ผมไม่สามารถใช้บริการของทางโรงแรมได้ครบครับ เพราะว่า ไม่มีเวลาเลยครับ ไปเที่ยวแล้วกลับมานอน แล้วลุกไปเที่ยวต่อ แม้แต่อาหารเช้ายังไม่ได้ทานที่โรงแรมเลย  ราคาค่างวดของห้องที่ผมพักก็นี่ครับ เข้าไปดูกันเองนะที่นี่ครับ มีทั้งราคา และรายละเอียดของโรงแรมครับ http://www.accorhotels.com.au/hotdeals/search_results.asp


เริ่มตั้งแต่ หน้าโรงแรมก่อนเลยแล้วกันครับ

เดินไปดูด้านหน้ากันครับ

ก่อนเข้าไป ผมก็ บ้า ถ่ายรูปจนเพื่อนเริ่มรำคาญ ก็เลยได้ป้ายของโรงแรมมาอันนึงเพ่งยังไงก็คงไม่เห็นตัวหนังสือ แต่รู้ว่าเป็นโรงแรมโซฟิเทล เวนเวิร์ด มันบอกประวัติขิงโรงแรมอะครับ จิงๆแวโรงแรมนี้ เดิมชื่อ went worth เฉยๆ แต่ Sofitel มา Take over และพึ่งจะ Renovation ใหม่ แล้วเสร็จตเมื่อประมาณ ปีที่แล้วครับ สวยมากๆขอบอกต้องติดตาม

ประตูหน้าโรงแรม บานกระจกใส เปิด-ปิดอัตโนมัติ ผมเดินเข้าเดินออกอยู่หลายครั้ง เหมือนเด็กๆเลยครับ ใครเป็นเหมือนผมบ้าง สมัยเด็กๆ ชอบเล่นประตูแบบนี้ สนุกดี เด็กๆนึกในใจว่าเอ๊ะทำไมมันรู้ว่าเราจะออก หรือเข้า  พอเวลาจะออกก็ทำยึกยัก ว่าเอะมันรู้แฮะ!!! ปัญญาอ่อนดีครับ สนุกจังชีวิตเด็กๆ

เข้ามาแล้วเงยหน้ามองดูบนเพดานเห็นโคมไฟสวยมากชอบมากๆเลยครับ

โถงหน้า LOBBY ก่อน เคาน์เตอร์ CHECK IN

LOBBY อีกรูป

เก้าอี้กลมกลาง LOBBY นั่งสบายเชียวหละ ข้างบนเป็นโคมไฟที่ผมบอก

โซฟาอีกมุมที่จัดไว้ให้นั่งรอแขกของโรงแรม หรือแขกของโรงแรมเท่านั้น

อีกมุมครับ

สัมภาระของผมมีแค่เนี่ย ไม่เยอะ แต่เดี๋ยวขากลับก่อน เพื่อนฝากขอน Quik silver Roxy Mambo RipCurl เพียบ!!!!

เคาน์เตอร์ เช็คอินครับ

เข้าใกล้อีกนิด!!

ได้คีย์คาร์ดมา 2 ใบ พร้อมจดหมายเชิญทานอาหารเช้า ที่ Cafe

มาดูต่อครับ หลังปาติชั่นสีขาวที่เห็น เป็นลิฟท์ครับ

มาดูในลิฟท์กันเลยดีกว่า ผมเพิ่งเคยเห็นในลิฟที่ดูทันสมัยอย่างงี้อะ มีหน้าจอบอกเป็นจอคล้ายๆ PTV บนเครื่องบิน แสดงผลว่าตอนนี้เราอยู่ชั้นอะไร สีสวยดี ทันสมัยมากๆ แต่ปุ่มกดก็ยังเป็นปกติ แต่เป็นสแตนเลสทั้งหมด ไม่กล้าถ่ายเยอะอะกลัวคนข้างๆหาว่าบ๊อง

เดี๋ยวมาต่อนะครับ กลับบ้านก่อน เดี๋ยวมาต่อตอนถึงบ้านแล้วครับ  

จะรอชมต่อนะครับพี่Pruk..

ถึงบ้านแล้วจ้า มาต่อกันเลย ออกจากลิฟท์มา ก็เป็นหน้าลิฟท์ชั้น 8 ครับ ผมลืมบอกว่าผมพักห้อง 830 ครับ ด้านบนเพดานมีโคมไฟเรียบๆ แต่ดูดีมากเรียงรายอยู่

มองตรงออกไป จะเจอป้ายบอกทาง 830 ของเราอยู่ไหนหว่า..... อ้อไปทางซ้ายมือ!

เดินไปก็เจอทางแยกอีก มีป้ายบอกชัดเจน ของผมห้องมุมตรงนั้นแหละที่เห็นอยู่ลิบๆๆ เจอแล้วๆ

เฮ้อเดินเหนื่อยหวะ เมื่อไหร่จะถึง (รูปเยอะชะมัด ไม่รู้ถ่ายบ้าบออะไรเนี่ย)

อ่านว่า 830 อิอิ

เปิดประตู......

ปิดปั๊บ หันหลังกลับ เจอเจ้านี่เลย จะซูมมาให้ดูรูปต่อไป...

มีสองอันคือ แผนผังทางหนีตาย!.... เอ้ยม่ายช่ายหนีไฟ
กับ
ป้ายแขวนหน้าห้องห้ามรบกวน+ออเดอร์อาหารเช้าที่ผมไม่ได้ทานเลยซะมื้อ

หลังประตูห้องก็เจอกำแพงกั้น เพื่อแบ่งสัดส่วน มีจานอะไรไม่รู้วางอยู่ไม่รู้จะวางทำไม ใช้เพื่อะไร?? ใช้ประโยชน์ได้ไหมเนี่ย น่าจะเป็นผลไม้มากกว่านะ หรือขนมอะไรก็ได้ที่กินได้อะมาเพิ่มซะหน่อยก็ดีที่ให้มันน้อยไปนิด

เดินเข้ามาอีหน่อยจะเจอดต๊ะทำงานครับ

มองไปทางขวานิดนึงก็จะเห็นโซฟานุ่มๆน่านั่ง เป็นห้องนั่งเล่นดูทีวี

ด้านหลังโซฟามีบานหน้าต่างสูง พร้อมม่าน สองชั้น สำหรับชมวิว

เห็นหมี (อย่าผวนนะ)  ที่นั่งอยู่บนโซฟาไหมของผมเองหละ เอาไปเที่ยวกับผมด้วยทุกครั้งเลยอิอิ

ดูห้องนั่งเล่นเต็มๆว่ามีไรบ้าง

หน้าต่างบานที่ผมบอก

มุมทีวี และมินิบาร์