[รีวิวรถไฟไทย] รถด่วน หนองคาย-กรุงเทพ ขบวนที่ 70 แบบตู้นอนปรับอากาศชั้น 2 ครับ

สวัสดีครับ คราวนี้เป็นครั้งแรกในรอบปี ที่ผมได้มีโอกาสโดยสารรถไฟหลังจากที่ไปติดใจกับหางแดง จนกลายเป็นสาวกหางแดงไปแล้ว ไหนๆ มีโอกาสได้เดินทางด้วยรถไฟอีกครั้งหนึ่ง จึงขอทำรีวิวมาฝากครับ

วันเดินทาง : วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม 2548
ขบวนรถ : ขบวนที่ 70 หนองคาย – กรุงเทพ (ระยะทาง 621 กิโลเมตร)
ตู้โดยสาร : นอนปรับอากาศชั้นสอง รุ่นเก่า (โตเกียว 2522)
เวลาออกเดินทางตามตาราง : 19.05-6.50 น. (สถานีบางเขน)
เวลาออกเดินทางจริง : 19.05 – 7.00 น. (สถานีบางเขน)
เวลาที่ใช้ในการเดินทาง : 11 ชั่วโมง 55 นาที
ราคาค่าโดยสาร : ตู้นอนปรับอากาศชั้นสอง เตียงบน 588 บาท/ เตียงล่าง 658 บาท

หลังจากที่พี่ saranboy ได้พาผมไปเที่ยวหลายต่อหลายที่ รวมถึงการได้ข้ามไปฝั่งลาว ตะลุยเวียงจันทน์มาแล้ว ก็ถึงคราที่จะต้องกลับไปเรียนหนังสือหนังหาครับ ก่อนกลับ พี่ซารานก็ได้พาผมไปกินอาหารเวียดนามก่อน แล้วก็มาส่งที่สถานีรถไฟ ก่อนเวลารถออกราว 20 นาทีครับ

ปกติหนูเตยเป็นเด็กที่ติดพ่อมากๆ ครับ ถ้าหากว่าตื่นมาแล้วไม่เจอพ่อ จะรีบถามหาแล้วจะร้องไห้ ดังนั้น เวลาจะไปไหนที พี่ซารานจะต้องให้หนูเตยหลับก่อน แล้วก็ต้องรีบกลับไปก่อนหนูเตยจะตื่นครับ

ผ่านตลาดนัด ก่อนจะถึงสถานีรถไฟครับ ผู้คนมากมายทีเดียวเชียว

ถึงสถานีรถไฟแล้วครับ พี่ซารานเดินมาส่งถึงรถเลย ผมอยู่ตู้ที่ 3 ทางต้นๆ ขบวนครับ  เดินตามมาเลยครับ (วันนี้พี่ซารานใส่เสื้อเอชไฟล์ทด้วยนะ อิอิ)

ถึงรถแล้วครับ เป็นตู้แรกสุดของตู้แบบนอนปรับอากาศชั้น 2 ครับ ผมละเกลียดที่สุดคือ สติ๊กเกอร์โฆษณาข้างรถหน่ะ สิ่งนี้คือสิ่งที่ทำให้ผมไม่ชอบการรถไฟฯ ไปเลย แทนที่ฝรั่งมาเที่ยว จะถ่ายวิวข้างทาง ติดอย่างนี้จะถ่ายรูปได้ไหมครับ ผมเคยส่งจดหมายร้องเรียน แต่ก็เงียบไปแล้ว (ใครจะมาสนใจผู้โดยฯ ตัวเล็กๆ อย่างผมหง่ะ)

ขึ้นมาบนรถแล้ว เจอที่นั่งก็เหวี่ยงกระเป๋าไปก่อน คราวนี้ผมอยากนอนเตียงล่างแฮะ  จริงๆ เตียงล่างจะนอนสบายกว่าเตียงบนพอสมควรครับ แต่ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มอีก 70 บาท

ออกมาถ่ายภาพสถานีหนองคายอีกซักภาพ แล้วก็เดินเล่นดีกว่า

เดินมาถึงตัวสถานี จะมาถามว่า ที่นั่งเต็มหรือเปล่า อยากอัพเกรดมานอนเตียงล่างหน่ะ อิอิ

มีคนมาซื้อตั๋วก่อนเดินทางเยอะเหมือนกันครับ แต่วันนี้ที่นั่งเต็มนะ ว่างแต่ชั้นสาม เพราะเป็นเย็นวันอาทิตย์ คนเข้ากรุงเทพเยอะครับ

นี่คือราคาค่าโดยสาร เส้นทาง หนองคาย-กรุงเทพ ครับ

พี่ซารานกลับแล้วครับ (ผมเองก็กลัวหนูเตยตื่นนะ อิอิ) และนี่ก็คือพาหนะ ซีวิค VTEC LEV สีบรอนซ์ทองคร้าบ

กำลังจะมืดแล้ว ถ่ายไปให้เห็นถึงหัวรถจักร ตู้พัสดุ และตู้นอนชั้น 1 ครับ

ป้ายสถานี ที่บอก ว่าสถานีต่อไปคือสถานีอะไร มองไปทางฝั่งลาวสิครับ มีทางรถไฟวางบนสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแล้ว แต่ว่าพอถึงเขตลาวก็ยังไม่มีทางรถไฟครับ ถ้ามีขบวนรถไฟระหว่างประเทศ กรุงเทพ-เวียงจันทน์ ท่าจะดีไม่ใช่น้อยเลยครับ (แต่คงยาก เพราะงบท่าจะไม่มี) ส่วนสถานี นาทา ด้านขวา ก็เป็นสถานีเดียวที่อยู่ระหว่างสถานี หนองคาย และสถานีอุดรธานีครับ

มาดูทางด้านขวาของตัวรถบ้าง อันที่จริง สถานีหนองคายเก่า อยู่ริมแม่น้ำโขงเลยครับ แต่ว่าการรถไฟ ก็ได้ย้ายสถานีมาตั้งตรงนี้ได้ประมาณ 7 ปีมาแล้วตั้งแต่สะพานมิตรภาพไทย-ลาวเปิดครับ ดังนั้นทางรถไฟอีก 3 กิโลเมตรที่เหลือ จึงไม่ได้ใช้งาน เป็นที่น่าเสียดายมากครับ

มาเดินชมขบวนรถกันดีกว่า ขบวนนี้พ่วงตู้นอนชั้น 1 หนึ่งตู้ครับ ราคาค่าโดยสาร 1,117 บาท ถ้าหากว่าจะนอนคนเดียวในห้องก็จะจ่ายเพิ่มอีก 300 บาทครับ แต่ก็เป็นส่วนตัวมากทีเดียว (พี่ซารานบอกว่า เป็นพี่ ยอมไปขึ้นเครื่องที่อุดรจะดีกว่าน้อง) ส่วนนี้ก็จะเป็นที่พักของพนักงานตู้ชั้น 1 และตรงที่วางเครื่องต้มน้ำร้อน ก็เคยเป็นที่วางโทรศัพท์แบบบัตร(รุ่นเก่ามาก สีเขียว) ครับ

ทางเดิน บนตู้ชั้นหนึ่งครับ

มาดูห้องหับกัน ว่าเป็นอย่างไร ด้านขวาคือ ประตูเปิดเชื่อมห้องด้านข้างครับ ถ้าเดินทางมา 4 คนก็เปิดเชื่อมกันจะได้ห้องใหญ่ครับ ยิ่งเดินทางเป็นครอบครัวยิ่งอบอุ่นครับ อยู่ห้องเดียวกัน อิอิ

ในห้องก็มีอ่างล้างหน้าเล็กๆ ให้ครับ

ถ้าง่วงนอน กดปุ่มเรียกพนักงานให้มาจัดเตียงได้ครับ ที่นอนเขาก็วางอยู่ข้างบน เดี๋ยวพนักงานมาจัดการเองครับ อ้อ ที่นอนเตียงสองชั้น ไม่ว่าจะนอนเตียงบนหรือล่างราคาเท่ากันครับ

มาชมที่ของเราบ้าง ตู้นอนปรับอากาศชั้นสองรุ่นเก่า .... เป็นตู้อมตะ ที่พ่วงอยู่บนรถด่วนทุกขบวนครับ รถเร็วบางขบวน และ ด่วนพิเศษที่ 13/14 กรุงเทพ-เชียงใหม่, ด่วนพิเศษที่ 37/38 (ทักษิณ) กรุงเทพ-สุไหงโกลกครับ ข้อดีของตู้รุ่นนี้ ที่ผมเคยได้ยินพนักงานรถนอนเล่าให้ฟังตอนสมัยผมยังสนใจเรื่องรถไฟมากๆ เขาเล่าว่า ตู้รุ่นนี้ค่อนข้างทนมาก ไม่ค่อยดื้อ แอร์เย็นไม่มีปัญหาอะไร ส่วนตู้แดวูรุ่นใหม่ (พ.ศ. 2539) ที่พ่วงบนรถด่วนพิเศษที่ 1 /2 (นครพิงค์) กรุงเทพ-เชียงใหม่ และ ด่วนพิเศษที่ 35/36 กรุงเทพ-บัตเตอร์เวิร์ธ ตู้นอนสบายกว่า แต่ปัญหาจุกจิกก็เยอะกว่า มีปัญหาบ่อย และแอร์ก็ไม่ค่อยเย็น (เค้าว่างั้นนะ แต่ถ้าผมเลือกผมก็เลือกตู้แดวูหน่ะ อิอิ

หมายเหตุ : สมัยช่วง 3-4 ปีแรก ที่ให้บริการด้วยตู้แดวู การรถไฟฯ คิดค่าโดยสารเท่ากับตู้รุ่นเก่าครับ ทำให้ตู้แดวูได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ต่อมาก็ได้คิดอัตราแพงกว่าตู้รุ่นเก่า 20 บาทสำหรับเตียงบน และ 40 บาทสำหรับเตียงล่างครับ

นี่ก็คือที่นั่ง รุ่นเก่าเบาะสีน้ำตาลที่คุ้นเคยกันดี ส่วนตู้แดวู เบาะสีเทา นั่งได้สองคน เวลาปูเตียงก็เตียงกว้าง 1 เมตร นอนได้สองคนเช่นกัน (ตามไปชมรีวิวด่วนนครพิงค์ ที่ใช้ตู้แดวู ของคุณชายหนุ่มได้ที่นี่ครับ)
http://www.hflight.net/cgi-bin/forum/Blah.pl?b=HTransportation,m=1119974891

สายอีสานไม่พบน้ำส้มคั้นแบบ สายเชียงใหม่ครับ แต่ก็จะมีพนักงานหิ้วเครื่องดื่มแบบนี้มาขายตลอดเวลาเช่นกัน ส่วนพ่อค้าแม่ขายอื่น ไม่มีครับ ไม่สามารถพบเจอได้บนตู้นอนแบบนี้ แต่ตู้นั่งพัดลม ก็เป็นเรื่องปกติครับ

พี่พนักงานรถนอน และพี่บริกร (อยากกินอะไรก็สั่งเขา จะมาเสิร์ฟถึงที่ครับ) นั่งรอสัญญาณจากทางสถานี พอเต๊ง เต๊ง ก็กระโดดขึ้นรถ ผมก็เลยได้ถามเขา เขาบอกว่า ปกติเต็มตลอดทุกที่นั่งเลย ย้ายที่จากเตียงบนมาล่างก็ไม่ได้หรอก ถึงจะได้ก็คงต้องตอนดึกๆ รอเช็คว่ามีผู้โดยสารตกรถก่อนครับ

ว่าแล้ว 19.05 น. ก็ได้เวลาออกเดินทางครับ รถไฟก็ออกช้าๆ เนิบๆ ไปจนถึงสถานี นาทา แล้วก็วิ่งตรง 49 กิโลเมตรสู่สถานีอุดรธานี โดยไม่มีสถานีคั่นกลางครับ เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นระยะห่างของสถานีห่างกันมากขนาดนี้หน่ะครับ วิ่งไม่หยุดเลย ชอบครับ

เตรียมตั๋วให้ตรวจก่อนครับ อิอิ

พนักงานตรวจตั๋วมาแล้วครับ “19 บางเขน” พร้อมเสียง “แก๊บๆ” ซึ่งถ้าไม่มีสิ่งนี้ ผมว่าไม่ใช่รฟท. แล้วครับ

ถ้าอยากจะใช้โต๊ะพับก็ใช้ได้ครับ โต๊ะเก็บอยู่ใต้ที่นั่งหน่ะครับ ยกเสียบเอาเองเลย (เพราะพนักงานจะกางให้ก็ต่อเมื่อมีการสั่งอาหารครับ)

พนักงานรถนอน ทยอยๆ ปูเตียงไปเรื่อยๆ ครับ จากที่นั่งที่เห็นเมื่อกี้ก็กลายเป็นที่นอนเตียง 2 ชั้นอย่างนี้ไปแล้ว

พนักงานอัธยาศัยดีครับ ตอนผมเด็กๆ ก็ชอบไปคุยด้วยบ่อยๆ (สมัยนั้นชอบรถไฟมาก) แต่ตอนนี้ก็ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วหน่ะครับ อิอิ ผมถนัดกับการตีท้ายครัวบนเครื่องมากกว่า (โดยเฉพาะครัวหางแดง) แห่ะๆๆ

พี่แกก็ปูเตียงอย่างขมักเขม้นครับ เพียง 2 นาทีก็เสร็จเรียบร้อยครับ นอนได้สบายแฮ แต่ผมขออ่านหนังสือก่อนนะ จึงยังไม่ได้ปูเตียงครับ

ปูต่อไปครับ แป๊บเดียวเสร็จแล้ว

เวลา 19.55 น. รถไฟก็วิ่งผ่านจุดตัดถนนสาย อุดรธานี-หนองคายครับ อีกไม่นานก็ถึงอุดรธานีแล้ว

20.08 น. ถึงอุดรแล้วครับ นี่ก็คือสถานีอุดรธานีครับ

นี่ก็คือป้าย ที่แสดงว่า สถานีนาทาที่เราผ่านมาแล้ว อยู่ห่างไป 49 กม. เลยครับ

ไปเข้าห้องน้ำดีกว่า ห้องน้ำก็ เอ่อ เป็นที่เข้าใจกันนะครับ มีอ่างล้างหน้าเล็กๆ อยู่มุมห้อง

แต่ถ้าจะแปรงฟัน ก็ตรงนี้เลยครับ เพื่อสุขภาพปากและฟันที่ดีอย่างลืมแปรงฟันก่อนนอนนะคร้าบ

พอดีมีที่นั่งใกล้ๆ ว่าง ผู้โดยสารจะขึ้นที่ขอนแก่น ผมก็เลยมานั่งอ่านหนังสือตรงนี้ก่อน มองไปทางเตียงบนของผมครับ ผู้โดยสารรอบข้างก็นอนกันหมดแล้ว

บนเตียงก็มี หมอนและผ้าห่มให้เพียบพร้อมครับ ผ้าห่มหนาขึ้นกว่าเดิมนะ ผมว่าหง่ะครับ

รถจะถึงขอนแก่นแล้วครับ พี่พนักงานมาขอปูเตียง ผมก็เลยไปถ่ายรูปต่อ นี่ก็คือบรรยากาศตอน 22.00 น. ก่อนที่รถจะถึงขอนแก่นครับ

รถถึงขอนแก่น แล้ว และก็ออกไปครับ 22.04 น. ครับ

ขึ้นมาบนที่นอนดีกว่า หามุมมองใหม่ บ้าง เลยได้มุมมองจากเตียงบน มองลงมาข้างๆ ครับ

เมื่อกี้กำลังอ่านหนังสือได้ติดลมบน เลยครับ นานๆ ทีจะเรียกสมาธิได้ ก็ขอต่อแล้วกันนะครับ

ห้าทุ่มแล้ว ทำการเปิดคอมพิวเตอร์ดีกว่า อิอิ เล่นเน็ตกัน รายงานสดบนรถไฟ อิอิ

ก่อนอื่นต้องเช็คสัญญาณดีแทคก่อน ปรากฎว่าเต็มเปี่ยมครับ อิอิ แล้วเราก็กด connect ทันที

เว็บไซต์อะไรน้อ?

แล้วก็ MSN กันเป็นเรื่องปกติครับ อิอิ กับสมาชิกด้วยกันนี่แหล่ะ อิอิ ผมกำลังบอกว่า ผู้โดยสารแถวๆ นั้นกรนกันดังใช้ได้เลยหน่ะ ครอกกกกก.....

ถึงชุมทางบัวใหญ่ จ.นครราชสีมา แล้วครับ 23.42 น. เดี๋ยวเราก็จะแยกไปเส้นทางผ่าน อ.จตุรัส จ.ชัยภูมิ และ เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ครับ ผมก็นั่งเล่นต่อ จอดนานยิ่งชอบ อิอิ สัญญาณดีใช้เน็ตได้ไม่กระตุก ถ้าสัญญาณลดต่ำกว่า 2 ขีดจะใช้งานไม่ได้แล้วครับ

เวลา 00.15 น. สัญญาณดีแทคก็ได้ขาดหายไป เพราะออกจากตัวอำเภอ สัญญาณก็ดับไปเป็นเรื่องปกติครับ เหอๆๆ นอนดีกว่า

เก็บโน๊ตบุ๊คให้เรียบร้อย เอาหมอนมาวาง ก็พร้อมนอนแล้ว

ผมว่าที่นอนสั้นไปหน่อยนะ ผมสูง 175 แต่เท้าถึงผนังกันที่นอนเลยครับ เหยียบได้เต็มที่ นอนๆ นอนหลับสบายมากครับ หลับไม่รู้เรื่องเลย จนเช้า....

เช้าแล้วครับ ผมถูกปลุกด้วยเสียงการจัดที่นอนให้เป็นที่นั่งครับ เสียงดังพอสมควรทีเดียว ผมดูที่หน้าจอมือถือ โชว์ว่า ถึงรังสิตแล้ว (เป็นประโยชน์ของการโชว์ชื่อสถานีเครือข่ายครับ) ลงมาแปรงฟันล้างหน้าดีกว่า และนี่คือบรรยากาศยามเช้าบนรถครับ ขอบอกว่าแอร์เย็นมากๆ แอร์ขั้วโลกจริงๆ อิอิ

เห็นตอม่อโฮปเวลล์อย่างนี้ แสดงว่าใกล้ถึงสถานีดอนเมืองแล้วหล่ะ

ผู้โดยสารหลายคนที่ลงที่หัวลำโพง ก็ยังนอนกันอยู่นะครับ ซึ่งถ้าเป็นผมไปลงหัวลำโพง ก็คงนอนต่อแหล่ะ เสียค่าธรรมเนียมตู้นอนแล้วต้องนอนให้คุ้ม อิอิ

สถานีรถไฟดอนเมือง 6.39 น. ครับ

ผ่านสถานที่ที่เราคุ้นเคยกันดี อิอิ

สติ๊กเกอร์โฆษณาเจ้าปัญหาครับ เวลาถ่ายรุปก็จะได้แบบนี้แหล่ะครับ เหอๆๆ ผมละไม่ชอบจริงๆ เลย เวลาจะถ่ายรูปทีก็ต้องเดินหากระจกที่ไม่ติดสติกเกอร์ หรือ หน้าต่างห้องน้ำ และประตูหง่ะครับ

การเก็บเตียงของพี่เขาก็ทำได้รวดเร็วพอๆ กับการปูเตียงครับ พวกผ้าปู ผ้าห่ม และปลอกต่างๆ เขาจะกองแล้วมัดรวมกันครับ