อยากทราบว่า PTV มีช่องอะไรบ้าง มีหนังอะไรใหม่ มีเกมอะไรสนุก ก็หยิบเล่มนี้มาดูเลยครับ…แต่น่าเสียดายว่าไฟลท์ Domestic จะไม่มีระบบบันเทิงครบถ้วนนะครับ (ไม่เหมือนตอนทดลองบินใหม่ๆที่ Full Option มากๆ) ว้า…วัยรุ่นเซ็งอ่ะ

แต่ไฮไลต์อย่างนึงของ PTV บนเครื่อง A345 ที่ยังคงมีให้ชมอยู่ตลอดก็คือ “Camera View” เป็นภาพสดๆจากกล้องใต้ท้องเครื่องบินครับ…ตอนนี้กำลังกลับลำเพื่อเตรียมเทคออฟไปกรุงเทพครับ เห็นพื้นรันเวย์ชัดทีเดียวอ่ะ….

หันไปดูหน้าต่าง เห็นรันเวย์เคลียร์โล่งสำหรับน้องอุด’ดิดได้ทะยานเหินฟ้าล่ะครับ…Cabin Crew prepare far Take Off…

กลับมาดู Camera View กันต่อ…ตอนนี้กัปตันคงกำลังหันเครื่องแบบ 380 องศาครับ จะเห็นไฟส่องไปที่กำแพงรั้วรอบสนามบินเลยอ่ะ….

เร่งเครื่องล่ะครับ บรื๊นๆๆๆๆๆๆๆ…..

เหินฟ้าแล้วจ้า….

หันกลับไปลาเวียงเจียงฮายซะหน่อย…โอกาสหน้าจะได้กลับมาเยือนอีกนะครับ…

พอน้องอุด’ดิดรักษาระดับได้คงที่ คุณแอร์ทั้งหลายก็ออกปฏิบัติหน้าที่อย่างขมักเขม้นกันล่ะครับ
หุหุหุ เห็นคุณแอร์ที่เดินออกมาจาก Galley ด้านซ้ายโน่นมั้ยครับ…เดี๋ยวจะมีเหตุติดพันจนเป็นที่มาของชื่อกระทู้รีวิว “เขาหาว่าผมเป็นสายลับ” นี่ล่ะครับ…เด๋วอุบไว้เล่าต่อตอนท้ายเรื่องละกัน อิอิอิ

เนื่องจากไฟลท์นี้เวลาล่วงเลยหลังสองทุ่มไปนานแล้ว จึงไม่มีอาหารร้อนเสิร์ฟนะครับ (แงะๆ คิดถึงเส้นปลาผัดขี้เมาอ่ะ) เค้าจะเสิร์ฟเฉพาะของว่างครับ…วันนี้เป็น “ทาร์ตผลไม้” สีสันน่าทาน ขนาดชิ้นกำลังน่ารัก ผมอ่ะสวาปามคำเดียวหมดเลยแหละ เหอๆๆๆ

เครื่อมดื่มเย็นขอรับเป็นชานมแบบไทยๆครับ…น่าจะมีโอเลี้ยงด้วยเนอะ อิอิอิ

อันนี้ก็อร่อยครับ “’งาแผ่นผสมน้ำผึ้ง” ติดใจเลยครับ…

หน้าตามันเป็นยังงี้ครับ เป็นงาผสมเม็ดทานตะวัน หวานกรอบน่ากินเป็นที่สุด (ในรูปนี่ก็บิกินไปหน่อยนึงแล้วอ่ะครับ อิอิ)

แหะๆๆ อร่อยจนต้องขอเค้ามาอีกชิ้นอ่ะครับ (แฮ่ๆ จาหาว่าตะกละก็ยอม) คราวนี้เลยขอชามะนาวมาอีกแก้วเลย เอิ้กๆ

พออิ่มอร่อยกะของว่างแล้ว ก็สอดส่ายสายตาหาอะไรเล่นล่ะครับ…เผอิญเจอไอ้แท่งๆนี่อยู่ข้างๆที่นั่งพอดี เด๋วมาดูกันว่ามันเป็นอะไร…

นั่นไง…มันเป็น “ไฟอ่านหนังสือ” อ่ะครับ รูปทรงดูเท่ทันสมัยดีนะ ว่ามั้ย…

ลองปรับหน้าจอ PTV มาเป็น Pilot’s View กันบ้างครับ…อ่าฮ่า ดูยังกะเกมกดเลยครับ อิอิ

นั่งเพลินๆซักกะเด๋ว ฤทธิ์เครื่องดื่มนานาชนิดที่กระดกเข้าไป ก็ทำให้ต้องแว่บไปเข้าห้องน้ำละครับ…ห้องน้ำของ Royal Silk Class จะอยู่ด้านหน้าของเครื่องครับ ใกล้ๆกะห้องนักบิน ข้างในก็ดูสะอาดสอ้านน่าใช้ครับ ค่อยปลดทุกข์ได้สบายหน่อย อิอิ

กระจกห้องน้ำเนี่ยสวยมากๆ บานกว้างๆใหม่เอี่ยมสดใส แถมยังมีไฟส่องสว่างฝังไว้ตรงรอยต่อด้วย เป็นดีไซน์ที่ทันสมัยและดูดีจริงๆนะครับ

อย่างที่หลายๆท่านทราบดี ห้องน้ำในโซน Royal Silk Class A345 จะมีหน้าต่างด้วยนะครับ สามารถนั่งปลดทุกข์ไปเหลียวหลังชมพระจันทร์ไปก็ได้นะครับ อิอิอิ

เสร็จธุระก็กลับมานั่งที่ตามเดิม…ทดสอบเอนเบาะที่นั่งหน่อยดีก่า อยากรู้ว่าเวลานอนแล้วจะรู้สึก Smooth as Silk จริงรึเปล่า…

ปุ่มปรับระดับที่นั่งของ Royal Silk จะอยู่ตรงพนักข้างๆอ่ะครับ…มันมีปุ่มเยอะจนดูแล้วงงๆอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าจะเอาง่ายๆก็กดปุ่มสีม่วงใหญ่ๆข้างล่างแล้วกัน มันก็จะตื๊อๆๆๆๆๆๆๆตึ้ดๆๆๆตื๊อๆๆๆๆๆ (เสียงมอเตอร์ดังสมคำเล่าลือจริงๆ อิอิ)

เหอๆๆ ผมคงตัวสูงเกินไปมั้งครับ (ราวๆ 185 อ่ะครับ)…พอปรับเอนนอนแล้ว ขาไปยันที่ข้างหน้าพอดีเลย….ตัวสูงแถมพุงยื่นอีกตะหากนะเรา อิอิ

พอปรับนั่งตามปรกติ ก็เหลือที่เหยียดขาเยอะเลยล่ะครับ…

คุณแอร์เห็นผมกำลังจะนอน ก็เลยหยิบผ้าห่มมาให้ครับ แต่แหะๆๆ ไม่ได้แกะใช้อ่ะครับ....อยากจะแอบมุบมิบหยิบใส่เป้ไปด้วยนะ แต่ทำไม่ได้อ่ะครับ กลัวโดนลูกเรือปิดประตูตีตายคาเคบินนะสิครับ อิอิอิ

ยังหาเรื่องซุกซนต่อครับ...ว่าแล้วก็แงะโต๊ะพับมากางดู ถ้ากางครึ่งเดียวก็จะเป็นโต๊ะรับของว่าง...

ถ้ากางเต็มที่ก็เป็นโต๊ะวางอาหารร้อนครับ...ผมว่าทำเป็นลายไม้ก็ดูดีนะครับ

หน้าจอบ่งบอกว่า...เรากำลังบินอยู่เหนือภาคกลางแล้วนะครับ อีกไม่นานก็ถึงแล้วล่ะ...

ระบบไฟในเคบินกำลังปรับเป็นสีแดงครับ สงสัยใกล้จะลดระดับแล้ว (แหะๆๆ ถ่ายรูปมามันไม่ยังกะแดงอย่างที่เราเห็นแฮะ)

จริงๆด้วยครับ ซักกะเดี๋ยวก็มี PA in progress ประกาศว่ากำลังลดระดับลงสู่ท่าอากาศยานดอนเมืองแล้วครับ...ถ้ามีประกาศหน้าจอ PTV จะค้างนิ่งๆอ่ะครับ

กดดูหน้าจอ Pilot’s View ก้เห็นว่าอีกนิดเดียวก็จะถึงครับ...แต่แปลกดีนะ มันไม่ระบุพื้นที่ว่าเป็น Bangkok หรือ Don Muang แต่ดันไประบุเป็น “นครปฐม” เสียนี่...

หูยยย...อันนี้สิครับเจ๋ง เห็นกันจะๆบนแผนที่เสมือนจริงแบบภาพถ่ายดาวเทียมเลยว่า เรากำลังอยู่เหนือชานเมืองย่านคลองรังสิตครับ เกือบจะถึงจุดหมายปลายทางที่ดอนเมืองแล้วนะ...

หันไปดูหน้าต่าง ก็เห็นคลองรังสิตข้างล่างจริงๆด้วยนะเออ...