แอบดูของคนอื่นมาเนิ่นนาน   ได้โอกาสส่งคืนบ้าง  กับรีวิวครั้งแรกของผม  รูปชัดบ้าง ไม่ชัดบ้าง  บรรยายไม่ดีบ้าง  ก็ต้องขออภัยนะขอรับ ....แฮะ แฮะ  พยายามแล้ว

ว่าแล้วก็ออกเดินทางกันเลยคร้าบบบ

TG 319   BKK-KTM
Dep :  10:30
Arr :  12:35
Flying Time :  3.20 Hrs
Aircraft :  B777-200  เครื่องบินขับไล่


ม่ายได้ถ่ายอารายบนเครื่องมาเลยจริง ๆ ครับ  รูปแรกก็ตอนกำลังบินผ่านประเทศบังคลาเทศครับ ผม
ส่วนิกรูปก็เป็นเมือง นากาโกต ก่อน landing ครับ มองจากฟ้าครับผม   ถึงบัดนี้ก็เริ่มกระจ่างแจ้งว่าทำไมปี 2535  A310 ถึงชนภูเขาแล้วนะครับ  ส่วนเที่ยวนี้เดินทางสวัสดิภาพ  สาธุ

ไปถึงสนามบินปุ๊ป  มีการปิดสนามบินครับ  ไม่มีธุระก็เข้ามารอตรง Arrival ไม่ได้  ต้องมีบัตรผ่าน  เกิดอาการงงเพราะมีการรับเสด็จ  อ๋อ ๆ  คนนั่งแถวหน้าสุดนี่ รู้สึกว่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์นะครับ  ราชวงศ์นี้แหละทำผมเกือยไม่ได้กลับบ้านในตอนท้าย

ออกไปเจอไกด์ก็ทัวเลยครับ เหนื่อย ๆ มั่ก ๆ ขอ บอก

เกิดอะไรขึ้นล่ะครับ..ทำไมถึงเกือบไม่ได้กลับบ้านล่ะครับ...ภูเขาสูงเยอะมากเลยเหรอครับแล้วไม่มีการเปลี่ยนเส้นทางบินไปทางอื่น บ้างเหรอครับ

กับที่แรก สัญลักษณืแห่งเนปาลครับ  วัดลิง หรือ วัด สยมภูวนารถ  ท้องฟ้าสวยสด  ต้อนรับการมาถึงของผม

น้องลิง (ไม่ใจร้ายแบบลิงเชาวัง)  และบรรยาการรอบ ๆ วัดครับ

บรรยากาศในวัด

รูปใหญ่ไปไหมครับ  เดี๋ยวขอตัวไปย่อนิดนึง

ไม่ใหญ่หรอกครับ ทำต่อเลยครับ อิอิ รอชมอยู่ครับ

บันไดขึ้นวัดครับผม

และท้ายสุดของ วัดลิง ก็ต้องมี น้องลิง 555  โพสท่าให้ด้วย  แต่ลิงเอ๋ย วิทยายุทธเจ้ายังย้อยนิดนัก ไปหาแก๊งซ่าที่เขาวังไหมน้อง  

จากวัดเราก็สามารถมองเห็นเมือง กาฐมาณฑุ เมืองหลาวงของประเทศเนปาลได้รอบ ๆ เลยครับ

พ่อจ๋า ๆ เห็นบ้านเรามะ

สังเกตุดี ๆ จะเห็นเทือกเขาหิมาลัยอยู่ลิบ ๆ

แถม ๆ

ลงมาจากวัดกันบ้างครับ   ฟ้องด้วยภาพครับ  ยังไม่มีคำตอบให้ตัวเอง  คือว่า

นายจ๋า  นายขายมะพร้าวห้าวเหรอจ๊ะ  กินยังไงละนาย  แถวบ้านอีฉ้านนี่เขาทิ้งนะนาย

หลังจากนั้น ไกด์เจ้ากรรม  ก็พาเดินเที่ยวทั่งกรุง  ย้ำว่าเดิน  เนื่งจากเราเดินทางไป 2 คน เป็นผู้ชาย  อาทัวไกด์เลยบอกว่าเดินดีก่า จะได้เห็นชีวิตชาวเมือง  ผู้ชายเดินสบายอยู่แล้ว   ฮ่วย !!    เมืองนายเป็นเขา  ไอเป็นที่ราบนี่จ๊ะ vertical กะ horizontal ไม่เหมือนกันนะจ้า     เล่นเอาขาลาก+

วิถีชีวิต

ตุงแฉ่ ๆ ๆ ๆ    หา !!  อารายอะ    งานแต่งงานครับ  ตีกลองยังกะเดินขบวนพาเหรด   แต่งกันเยอะมาก ๆ ครับ  เดินไป 5 นาที  ตุงแฉ่ ๆ ๆ ๆ  อีกละ

ต่อไปก็ไปเที่ยว Dubar Squar ครับ  ภาพไหนเป็นที่ไหนบ้างนี่  ลืมไปแล้วครับ  มีทั้งหมด 3 ที่  เหมือนกันหมดเลย  ก็เลยจำไม่ได้   เรื่องมีอยู่ว่า เจ้าเมืองมี 3 คนพี่น้อง  ก็เริ่มสร้างจตุรัสกลางเมืองกัน น้องเห็นพี่คนแรกสร้างก็สร้างบ้าง  แต่เป็นอีกที่  เหมือนกันหมด  แต่ใหญ่กว่า  คนเล็กไม่ยอม  สร้างอีก  ข้าใหญ่กว่า  เลยแข่งกันใหญ่  กะจตุรัสนี่แหละ   แต่นี่ก็ได้กลายเป็นมรดกโลกไปแล้วนะครับ

จากนั้นก็ไปเที่ยว วัดทองครับ

นกพิราบเยอะมาก ๆๆๆๆๆๆ คิดว่าอยู่สวนหลวง  อากิมจิทั้งหลายกลัวเป็นหวัดนก ปิดจมูกกันใหญ่   ดูจากปฏิกริยา กรุปทัวนี้จะไม่ค่อยพิศมัยเท่าไหร่นัก

ออกมาจากวัดทองก็เดินไปวัดฮินดูแห่งหนึ่ง  จริง ๆ แล้วเค้าไม่ให้เราเข้าหรอกครับ   อาศัยว่าผมบุญหนักศักดิ์ใหญ่เลยเข้าไปได้      แฮะ ๆ  บังเอิญเค้ามีพิธีพอดีครับ  ไม่มีใครคอยกัน ชาวพุทธอย่างเราเลยแอบโดเข้ามาดูวัดฮินดู

เป็นพิธีรับศีลนะครับ  เพื่อนให้เด็ก ๆ พวกนี้มีสิทธิ์เข้าวัดแล้วทำพิธีต่าง ๆ ได้  คงคล้าย ๆ รับศีลบัพติสมาของศาสนาคริสครับ

ข้าง ๆ วพิธี   แตกต่างอย่างสิ้นเชิง  วุ่นวาย - สงบ

ออกมาจากวัด  หน้าวัดก็จะเป็นลานซักล้างแบบนี้แหละครับ    ซ้ายมือเป็นลานอาบน้ำครับ  ดูแปลก ๆ แต่เป็นเอกลักษณื  แต่ถามผมว่าไปอาบไหม    ไม่ไหวทนละครับ

หันมาขวามือ  ลานซักผ้าครับ  ดูหน้าคนเสื้อน้ำเงินให้ดีครับ  ประมาณชาตินี้ขอซักผ้าสู้ตาย !!!!  

จากนั้นก็เดินอีกละ

เดินแล้วเจอพาเหรดอีก  ก็หลบอีก

และก็เดินต่อ ๆ  เหนื่อย โว้ย !!!!!!

มาถึงจตุรัสอีกอันแล้วครับ  งง มาก ๆ  จำทางไม่ได้เลย  เหมือนกันไปหมดเลยอะ

ขึ้นไปบนจตุรัส ฉู้ง ฉูง  ปวดฉี่เลยอะ  เข้าห้องน้ำดีก่า ๆๆๆๆๆ   หวา ๆ    เกือบวิ่งออกมาไม่ทัน  คือมัน สุดยอดๆๆๆๆๆๆๆ มีไอ้ก้อนเหลืองเต็มไปหมด  บนอ่างล้างมือ ทางเดิน  เคยได้ยินมาว่าคนฮินดูไม่ถ่ายซ้ำที่จริงเหรอครับ   แล้วยั่งงี้จะเอาที่ที่ไหนมาเปลี่ยนเรื่อย ๆ ละ       ถ้าสมัยก่อน  คุณสุดารัตน์ มาเห็นแกคงอยากพัฒนาให้

เจอสิ่งที่ไม่เป็นมงคลมาเต็ม ๆ เลยต้องไปไ