ขึ้นไปบนจตุรัส ฉู้ง ฉูง  ปวดฉี่เลยอะ  เข้าห้องน้ำดีก่า ๆๆๆๆๆ   หวา ๆ    เกือบวิ่งออกมาไม่ทัน  คือมัน สุดยอดๆๆๆๆๆๆๆ มีไอ้ก้อนเหลืองเต็มไปหมด  บนอ่างล้างมือ ทางเดิน  เคยได้ยินมาว่าคนฮินดูไม่ถ่ายซ้ำที่จริงเหรอครับ   แล้วยั่งงี้จะเอาที่ที่ไหนมาเปลี่ยนเรื่อย ๆ ละ       ถ้าสมัยก่อน  คุณสุดารัตน์ มาเห็นแกคงอยากพัฒนาให้

เจอสิ่งที่ไม่เป็นมงคลมาเต็ม ๆ เลยต้องไปไหว้ กุมารี สักหน่อย  เอาความเป็นมงคลเข้าตัว  ตอนไหว้ก็เคอะ ๆ เขิน ๆ แบบทำไม่เป็น   กุมารีนี้เป็นเด็กผู้หญิงนะครับ  กษัตริย์ยังต้องกราบเลยครับ  เป็นเด็กผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตาถูกต้องตามหลักต่าง ๆ ทั้งหมด  จะพ้นจากการเป็นกุมารีก็ต่อเมื่อ เธอมีเลือดออกครับ  รวมถึงมีดบาด ประจำเดือน  ร้องให้ก็ไม่ได้นะ  ประมาณห้ามมีน้ำออกมานะ  

จากนั้นก็ไปเยี่ยมคุณยายชาวทิเบต อพยบมา  กำลังทอขนตัวยัคอยู่ครับ  เอามาทำเป็นพรมกับ แพชมีน่า ราคาแพงทั้งหลาย

อ่อ  รูปเยอะไปไหมครับ  กลัวจะเบื่อกัน  ทน ๆ อีกนิดนะครับ  เดี๋ยวก็จะจบแล้ว   ครั้งแรกก็แบบนี้แหละครับ

นี่ก็รูปที่พักครับที่เมือง  นากาโกต  โรงแรม Club Himalayan หนาวมั่ก ๆ ลมมันแรงครับ

ร้านขายของชำแถวโรงแรม

มองจากโรงแรมลงมาครับ  เห็นร้านขายของชำเขียว ๆ ไหมครับ  กว่าจะมาถึงโรงแรมลุ้นมาก ๆ กลัวตกเขาตายก่อน

ระหว่างทางเดินทางไปเมือง นากาโกตครับ สวยดีดอกมัสตาสเต็มไปหมดเลย  ดอกนี่แหละครับที่เรา ๆ ท่าน ๆ กินมัสตาสกันอยู่ ----- ความรู้จากไกด์ท้องถิ่น

 สวยจัง

ขณะที่กินทานข้าวเย็นที่โรงแรมก็มีดนตรีขับกล่อม  อันว่าคล้ายซออู้บ้านเรานัก

รุ่งวันที่ 3 ก็ย้ายไปเมืองอื่นครับ  นั่งเครื่องบินของสายการบิน  Yeti Airlines ไป ด้วยเครื่อง  SAAB 340  เป็นเครื่องเทอโบพรอม ครับ  ใช้เวลาเดินทาง 40 นาทีครับ   คำเตือน !!!  อาจดูเหมือนไกล้แต่อย่าได้สินั่งรถไปเด็ดขาด  เว้นเสียแต่อยากลองของ

น้ำตก Davi  อ่านว่า เทวี รึเปล่า 55

ร้านขาบน้ำ !!!!      น้ำผลไม้ครับท่าน

ระวัง !!!  ท้องเสีย จริง ๆ นะเออ

มาดูที่พักกันดีกว่าครับ  หรูหราที่สุด  Fish Tail Lodge เป็นโรงแรมที่ฟ้าหญิงจุฬาพรเคยเสด็จมา  เจ้าฟ้าชายชาล์ล + เจ้าหญิงไดอานาก็มาประทับแล้ว    ดีใจมาก ๆ คิดว่าโรงแรมคงหรู  อยู่กลางทะเลสาป  เย็นจับใจ  ใต้ยอดเขาหางปลา

จะเข้า ออก โรงแรมก็ต้องรอเรือลากนี่แหละครับ  โรงแรมเป็นเกาะอยู่กลางทะเลสาป  วิวดีสุด ๆ  คิดว่าเก๋แล้วนะเนี่ย   รอดูต่อไป

เปิดประตูเข้าห้องพัก  หัวใจลูกลงไปอยู่ตาตุ่ม  คิดว่าห้องจะสบายประมาณเครือ Starwood ที่ไหนได้  ผ้าห่มลายดอกชะบาซะงั้น  ดันเป็นเตียง King อีก

ฟ้าหญิงของเรานอนได้ไงวะเนี่ย  มีห้องแบบเดียวนะครับ  โรงแรมนี้แพงมากด้วย  อยากร้องให้  ห้องก็เหม็น  เตียงนี่ยนิ่ม มากๆๆๆๆเลยครับ  นอนลงไปคิดว่าอยู่บนตั่ง ที่มำคัญ ..... ไม่มีฮีทเตอร์ ครับท่าน    มิน่าละถึงให้เตียงเดี่ยว  จะได้นอนกอดกันนี่เอง  นอน ๆ ไปก็ชินครับไม่รู้สึก เพราะหนาวจนเหน็บกินไปทั้งตัว :'( :'( :'(

ไปคอมเพลนเรื่องเครื่องอำนวยความสะดวกในห้อง + ความนุ่มสบายของเตียงกะหน้าfront หน่อยนึง  พนักงานตอบดีนะครับ แขกส่วนใหญ่มานอนไม่นาน แล้วก็เป็นขาจร เราก็เลยไม่เปลี่ยน  แถมท้ายด้วยว่ามีคนบ่นกันเยอะแล้วละคุณ ไม่เห็นเป็นไรเลยเรายังขายได้ ...!!   ซะงั้น   เป็นต้นว่ามีมนุษย์อย่างผมหลงเข้ามาเป็นต้น

จ้อดีก็มีนะครับโรงแรมนี้  คือ อยู่ไกล้ตัวเมือง POkara มาก ๆ  ไม่สิ  อยู่กลางเมืองเลย  เดินเล่นสดวก ปลอดภัย

ไม่ขอรำพันกับโพครามากมาย  เพราะไม่ได้มีจุดหมายมาปีนเขาในเที่ยวนี้  ต่อไปก็เป็นเหตุการณืราชวงทำพิษ

ผมจะเดินทางกลับ Kathmandu เพื่อไปเที่ยวส่วนที่เหลือ  ไปถึงสนามบินคนเยอะ  ทำไมไม่มีเครื่องบินว่า  มีแต่ Royal Nepal อยู่ลำเดียว  

ไกด์เดินยิ้มกรุ้มกริ่มมาบอกว่า  ตอนนี้กษัติย์ได้ทำการรัฐประหาร !!!  แอบงง คิดว่าแปลผิด เงียบไปนิดนึง

คือ ยูกลับไม่ได้แล้วแหละ  เค้าห้ามเที่ยวบินบินเข้า ๆ ออก ระหว่าง + ในประเทศ  ปิดน่านฟ้าแล้ว
แล้วก็ประกาศเคลฟิลล์     เราก็  อะไรหว่า!!!  จะน่ากลัวไหม แบบบ้านไอไม่เคยเกิดนะ  ต้องทำยังไงเหรอ
ไกด์ตอบ   รอ

และแล้ว ขุนแผนกะ The Terminal ก็เริ่มต้นขึ้น

เครื่องบิน Royal Nepal ที่ Take off ไปแล้ว ก็บินกลับมา Off load ผูโดยสาร   เริ่มกลุ้ม!!!กลัวตาย

นักท่องเที่ยว  กิมจิ  ยุ่น  เริ่มผวาเดินทางมาสนามบินหวังกลับบ้าน  อดครับท่าน  ติดแหง็กเป็นอย่างที่เห็น

ทหารเริ่มเข้าคุมสนามบิน  สั่งให้ประชาชนพยายามอยู่แต่ในบ้าน

ตรวจ ค้น

จะเหลือสักกี่ปี  จะเหลือกอีกกี่วัน  ที่ชีวิตฉันจะอยู่  ได้พบเจอเครื่องบิน !!!!!!

NO PHONE, NO INTERNET, NO TRANSPORTATION  ไม่มีอะไรเหลือในระบบคอมมูนิเคชั่น  

หนูอยาก  กลับ  บ้าน      

มาเยี่มชมสนามบินครับ  เค้าเตอร์เช็คอิน  เก๋มาก ๆ คิดว่าอยู่ไปรษณีย์

วันถัดมา  รัฐบาลใจดี ให้นักท่องเที่ยวกลับบ้าน   กลับด้วยเคร่องกระจิ๋วหลิวนี่แหละ  12 ที่นั่ง  Buziness Jet ซะไม่มี  

ไม่มีใครบริการอะไรทั้งนั้น  แอร์ไม่มี  ขึ้นปุ๊ป 2 นาที กัปตันมาปิดประตู  แล้วก็เดินไปขับ ไม่ต้อง TAXI ทั้งนั้น วิ่งไปหาทางวิ่งแล้ว Take Off เลย  เห็นห้องนักบินจะ ๆ  ตอนนี้นแบบรีบมาก  กลัวไม่ได้กลับบ้าน + กลัวมันตก + กลัวโดนสอยกลางอากาศ  

 ลุ้นๆ

ถึงแล้วครับ  ตรีภูวัน อินเตอร์เนชั่นเนลแอร์พอร์ต

ก่อขึ้นเครื่องต้องมา iden กระเป๋า  วุ่นวายมาก ๆ เครื่องเลยเสียเวลาไปเยอะ  แถมหากระเป๋าไม่เจออีก