อันนี้เป็นรูปที่ถ่ายเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อปีที่แล้วอ่ะครับ มีโอกาสกลับบ้านวันหยุดเลยถือโอกาสนั่งรถไฟเที่ยว (จะนั่งเครื่องเที่ยวก็คงไม่ไหว)
เริ่มต้นจากที่นี่เลยครับ สถานีรถไฟอุบลราชธานี รูปนี้ถ่ายหลังจากกลับจากนั่งรถไฟเที่ยวแล้วครับ  

อ่ะ คราวนี้เริ่มเดินทางกันเลยครับ ซื้อตั๋วเดินทางกับขบวนรถเร็วขบวนที่ 136 ต้นทางสถานีอุบลราชธานี ปลายทางสถานีกรุงเทพ (แต่ผมขอลงที่สถานีกันทรารมย์ก็แล้วกัน แหะๆ   )
ขบวนรถจอดเทียบชานชลาที่ 2 ครับ  

พขร.ขึ้นประจำที่บนหัวรถจักรแล้วครับ เตรียมทำขบวนมุ่งหน้าสู่กรุงเทพ

จากนั้นก็ขึ้นรถไฟแล้วครับ เดี๋ยวตกรถไฟมาจะเจ็บเนื้อเจ็บตัวป่าวๆ  

ขบวนรถวิ่งมาได้สักพักก็เริ่มเข้าสู่วิวท้องทุ่งแล้วครับ สองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนา และทุ่งนา...

สักพักก็มาถึงสถานีห้วยขยุงครับ สถานีสุดท้ายของจังหวัดอุบลราชธานีก่อนผ่านเข้าสู่จังหวัดศรีสะเกษ เจอขบวนรถด่วนที่ 67 จากต้นทางกรุงเทพ ปลายทางอุบลราชธานีจอดรอหลีกอยู่ที่รางที่ 2 อันนี้เป็นหัวขบวนครับ

ส่วนอันนี้ก็ส่วนกลางและท้ายขบวนครับ

จากนั้นก็ข้ามห้วยขยุงแล้วครับ พรมแดมธรรมชาติระหว่างจังหวัดอุบลราชธานีและศรีสะเกษ

และแล้วก็มาถึงสถานีกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษครับ

ผ่านพ้นความจอแจหลังจากผู้โดยสารที่สถานีกันทรารมย์ขึ้นโดยสารขบวนรถเร็วที่ 136 ก็ยืนส่งขบวนรถมุ่งหน้าสู่สถานีศรีสะเกษตลอดปลายทางกรุงเทพครับ  

บรรยากาศหลังจากขบวนรถออกไปแล้ว ดูเงียบสงบดีครับ

ตัวอาคารสถานีเมื่อมองจากอีกฝั่งของรางรถไฟ เล็กกะทัดรัด  

ป้ายบอกชื่อสถานีและสถานีข้างเคียง

เดินแกร่วรอบๆชานชลาสถานีครับ มองไปทางนี้ก็จะเป็นทางที่มาจากอุบลราชธานี  

ระฆัง(ใบน้อย) ก๊องแก๊ง ก๊องแก๊ง ห้อยต่องแต่งอยู่ที่กันทรารมย์

เดินเล่นได้สักพักก็กลับมาซื้อตั๋วกลับอุบลราชธานีเพราะได้ยินประกาศจากทางสถานีว่าขบวนรถจะเข้ามาแล้ว
นี่เลยครับ โฉมหน้าขบวนรถดีเซลรางท้องถิ่นขบวนที่ 425 ต้นทางสถานีลำชี ปลายทางสถานีอุบลราชธานีที่จะพาผมกลับบ้าน  รถไฟรูปร่างหน้าตาแบบนี้หลายท่านอาจไม่เคยเห็น เพราะมีเดินอยู่ในสายตะวันออกเฉียงเหนือเท่านั้น

จากนั้นก็ขึ้นมาหาที่นั่งบนรถครับ ผู้โดยสารหนาแน่นพอสมควร เต็มทุกที่นั่ง แต่ไม่ถึงกับต้องยืน ไม่งั้นแย่แน่  

นั่งมาสักพักก็กลับมาถึงห้วยขยุงที่ข้ามไปเมื่อครู่ช่วงนั้นประมาณเดือนพฤศจิกายนครับ น้ำลดลงไปเยอะเชียว

จากนั้นก็ข้ามกลับเข้าสู่เขตจังหวัดอุบลราชธานี ลดความเร็วเข้าจอดส่งผู้โดยที่สถานีห้วยขยุงใกล้ๆกลับลำห้วย

จากนั้นก็ผ่านวิวท้องทุ่งอีกแล้ว ทุ่งนี้มีคาราบาวเป็นตัวประกอบซะด้วย

จากนั้นก็จอดที่สถานีบุ่งหวายครับ สถานีเล็กๆก่อนถึงสถานีอุบลราชธานี

ถึงอุบลราชธานีแล้วครับ ผู้โดยสารต่างแยกย้ายทางใครทางมัน

ส่วนขบวนรถหลังจากเสร็จภารกิจส่งผู้โดยสารเสร็จแล้วก็เคลื่อนตัวไปพักผ่อนที่โรงรถจักรด้านท้ายสถานี

จากนั้นก็นั่งรถสองแถวจากสถานีรถไฟมุ่งหน้ากลับบ้านล่ะครับ

จบแล้วครับ สำหรับรีวิวนี้ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ โอกาสนี้ครับ
ปิดท้ายด้วยภาพอาทิตย์อัสดงลับทิวต้นตาลที่ทุ่งนาท้ายหมู่บ้านครับ ได้บรรยากาศบ้านนอกดีจริงๆ

ขอบคุณมากครับ ดูแล้วคิดถึงความหลัง(อีกแล้ว อิอิ) ผมกะเพื่อนอีกสามคนนั่งรถไฟไปเที่ยวอุบลฯกันอาทิตย์กว่าๆ ไม่มีจุดหมายไปกันเรื่อยๆ เดินท่อมๆริมน้ำโขง ตกเย็นก็ขอชาวบ้านกางเต้นท์นอนในที่นาเค้า ชาวอุบลฯใจดีมากๆเลยครับ

เปลี่ยนบรรยากาศมั่งก็ดีนะครับ เสน่ห์ของการทำรีวิวอยู่ตรงนี้แหละครับ ได้บรรยากาศ ประสบการณ์ ข้อมูลที่หลากหลายมากๆ แถมยังทำให้นึกถึงความหลังเมื่อ 20 กว่าปี เพราะสมัยก่อน รฟท ก็ใช้รถดีเซลรางแบบนี้แหละครับ ก่อนที่รถดีเซลรางจะเปลี่ยนมาเป็นของ Mitsubishi อีกรุ่น (ที่ตัวถังรถเป็นสีเงินๆหน่ะ)  

ขอบคุณมากๆ นะครับ

เปลี่ยนบรรยากาศกันบ้างครับ ขอบคุณมากครับสำหรับรีวิวสวยๆ

ขอบคุณคร้าบ

งุงิ ขอบคุงคับ

เอาไว้กลับบ้านอุบลราชธานีเมื่อไหร่จะทำรีวิวมาฝากอีกครับ ถ้าไม่ลืมเอากล้องติดตัวกลับบ้านด้วยน่ะนะ  
แต่ตอนนี้ยังไม่มีแผนกลับบ้านเลยอ่ะ แล้วก็ไม่แน่ว่าจะเป็นรีวิว TG+NCA หรือ TG+SRT หรือ NCA+SRT อันนี้ต้องดูงบในกระเป๋าก่อนอ่ะ ว่าเดือนนั้นจะใช้ตังค์เพลินแค่ไหน